Íslenzki good-templar - 15.04.1893, Síða 4

60
Isl. G-ood-Templar.
lag'sins, áfengissalanna, fylgir þannig margháttað ófrelsi
og böl fyrir allan þorrann, er annars er talinn sjálfsagð'
ur hlutur að miða mest við hvað hagfelt er eða ekki hagfelt.
Og það er meira að segja, að áfengissalarnir sjálfir kom-
ast svo sem engan veginn hjá fjelagsböli því, er atvinna
þeirra veldur; þeir verða einnig að bera sinn hluta af
því, auk þess sem reynslan sýnir þrátt og einart, að at-
vinna þessi verður þeim sjálfum að gagngerðu gæfuráni.
Þannig leynir það sjer ekki, að frelsisfyrirslátturinn
er með sama markinu brenndur og aðrar viðbárur skó-
sveina Bakkusar. Það er vanhugsað varafleipur, hald-
laust hjóm.
r'i=L/í=L/e=L,
Slæmir sparisjóðir.
Það var einhvern tíma fyrir nokkrum missirum, að
Isafold gerði grein fyrir sparisjóðunum hjer á landi. Um
leið og blaðið minntist á sparisjóð Reykjavíkur, vjek það
orðum að því, að áður en hann var stofnaður, hefði veit-
ingahúsin verið eini sparisjóðurinn hjer; þau væru »gömlu
sparisjóðirnir« þeirra Reykvíkinga. Mjer þótti þetta vel
sagt, af því að það var satt. Jeg skal nú segja lesend-
unum eina sögu, er sýnir, hvernig þessir sparisjóðir ein-
att eru.
Einar trjesmiður gekk einu sinni í smíðahús sitt
snemma á mánudagsmorgni. Hann hitti þar Jón ft^
Völlum, sem var ötulastur og skynsamastur alira hans
verkmanna.
»Góðan daginn!« sagði Jón.
»Góðan daginn!« svaraði Einar; »þaðvargott, að je£
fann þig núna, Jón; jeg ætlaði einmitt að minnast á við
þig glappaskot, sem jeg sá þig gjöra á laugardaginn*.
»Það þykir mjer illt að heyra«, segi'r Jón; »það hefl
jeg ekki gjört viljandi, og jeg vona, það verði engni13
að tjóni«.