Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 10.03.1890, Blaðsíða 3

Nr. 12.
4?
T>.TÓÐVTL.TTXNT.
*ytih*í'a pr pijrf á, fvrst pivr <‘igíi að li;*i;i.
iniisján yfir p**ini; pær inunu lita á ónutkið,
s«m von cr, ef pað væri án þarfa.
•j* Árið 1887, 25. janúar, andaðist að
Suðureyri við Súgandafjörð gamalmennið
|>orleifur J>ork»lsson, er var hinn
mesti merkismaður, og á það vel við, að
hans sé opínberlega getið, J><5 að pað hafi
dregizt til þessa.
J>orleifur sál. var fæddur 29. sept. 1795
á Norðureyri við Súgandafjörð, og varð
því 91 árs og 4 mánaða gamall. Hann
,ólst upp á Norðureyri hjá móður sinni
Kristinu sál. Bergsdóttur, uns hann flutti
paðan 1821 að Suðureyri til Ornólfs bnnda
Snæbjarnarsonar, og þar kvæntist hann
14, okt. 1821 Valdísi Órnólfsdóttur; voru
þau þar siðan vinnuhjú til 1827. en fóru
|iá að búa á hálfri Suðureyri, á móti ekkju
Órnólfs, Elinu Illugadóttur, og bjuggu þau
þar til 1843, er þorleifur sál. missti konu
sina að barnsföruin, og harmaði hann hana
mjög, enda var sambúð þeirra hin ástúð*
legasta, og Valdís sál. hin mesta merkis-
kona. J>eim varð 13 barna auðið, og af
þeim komust 7 til fullorðins ára, og voru
öll hin nmnnvænlegustu. Einn sona hans,
Ornólfur, varð skipstjóri á hákarlaskipi,
og var það til dauðadags, og þótti alla
stund hinn mesti dugnaðar- og atorku-
inaður, enda var hann sannkalluð mikil-
inenni. þorleifur sál. lifði öll börn sín,
nema eina döttur, er enn lifir og Valdís
heitir, og onn mun getið verða.
1847 fluttist þorleifnr sál. vestur i Dýra-
fjörð til ekkju þórlaugar Guðbrandsdóttur,
í því áforini að ganga að eiga hana, en
eigi varð af því. J>ar var hann ráðsniað-
ur 15 ár. og gekk þar 4 börnum i föður-
stað. En síðan fór hann til skipstjóra
.Jóns Jónssonar, og Ólafar Guðmundsdótt-
ur og var 2 ár hjá peim, en fór þá til
dóttur sinrmr Valdísar og tengdasonar síns
Einars Hákonarsonar, er þá bjuggu á
BirnHstöðuin, og var hjá þeim í 2 ár. þá
fór hánn aptnr í Súgnndafjörðinn, að Suð-
uréyri til Kristínar dóttur sinnar; varhann
wíðan al’la stúnd á Suðureyri; hin síðustu
ár kararmaður hjá dóttnrsyni stnum, sýslu-
hefndarmaimi Iiristjáni Albcrtssyni.
Merkur og réttorð.ur inaður, er nmn |>or*
leif sál. betur öðruiu núlifandi manna. og
var honuin nákunnugur, með því að hann
Var háseti hjá þorlo.fi í 7 ár, og nokkur
var einntt aflamestur í Súgandafirði. Eng-
in slys vildu honum til hvorki á skipi né
mönnum allan þenna tíma, og svo var linnn
vel látinn af hásetum sínum, að þuir voru
allt af hinir sömu, meðan þeim entist líf
eða heilsa“.
Meðan þorleifur sál. var í Dýrafirði, var
hann 12 ár formaður á sexæring ekkjunn-
ar þórlaugar Guðbrandsdóttur, og 'þótti
einnig þar atkvæðamaður.
þorleifur sál. var 7 ár hreppstjóri i
Súgandafirði, og för hreppstjórn hans á-
gætlega úr hendi, Hann réð einstaklega
vel og fljótt úr ýmsum sveitarvandræðum,
enda var hann hinn mesti tápmaður og
sérlega tillögugöður. Hann var hreinskil-
inn og einarður hver sem í hlut átti, og
fór í öllu eptir beztu vitund og þekkingu.
þorleifur sál. var hár maður vexti, 3
álnir að talið er, og hinn karlmannlegasti;
hann var hraustmenni mikið, harðgjör og
heilsugóður fram á áttræðisaldur. þá
missti hann allt í einu allan mátt úr fót-
um, og var rúinliggjaudi hin síðustu 10 ár
æfi sianar.
þorleifs sál. hefir verið þannig minnzt:
Hvilir nú hetja
na*r hundrað ára,
hnigin loks
fyr heljar afli;
stríð er háð
í stundarheimi;
starfans nýtur
i stöðu æðri,
J>egar elding
frá austri brunar,
ylinn hlýja
nptur færir;
undir treður
óvin lifsins
öflug hetja.
en þér umbun veitir.
x.
HVAÐ EB AÐ FRÉTTA?
Skipstrand. 29. jan. strandaði i
Keflavik skipið „Málfríður“, fermt erlend-
um varningi,
B æ j nrbrun i. 2. jan. hrann til kaldra |
kola bærinn á árbót i Helgafellssveit í |
þingeyjarsýslu; þar branu iuni Guðný uióðir j
bóndans Páls Jóakimssonar á Árbót og í
tluiri barna.
ár á heimili með lionuin, en yfir 30 ár í
sima hreppi, hefir lýst því hvílikur ágæt-
ivformaður og dugnaðannaður þorleifur sál,
'ur, á þessa leið:
„Saina ár og þorleífur sál. færðist að
Suoui. yri, varð haiin formaður á áttwring
* h'uólís Siiæbjarnarsonar. og varð eigandi
iúlfu skipínu; koin það brátt í ljós, að
',,!‘n»i var bæði hraustur og kappsaumr. og
hillhugi til allra sjóferða. þessu saina
ctyi öi U..iiu i 30 ár .etur og vor, og
Mannalát. 2fi. jan, and.iðist i
B“ykjavik ekkjnfrú Sophia Dorothea i
Jónassen, ekkja þórðsi Jóuassens há- |
ytírdóiuara ; hún rar fædd 4, júli 1H08. 1
gipt 1837 ; þcim hjóuum varð 7 barna. j
auðið, og lifa 5 þeirra; amtmaður E. Th. j
Jónasscii, dr, J. Jónasseti héraðslæknir, I
Maria gipt pcstmeistara 0. Finsen. Sigrið- !
ur og Sigurður, bæöi ógipt. — Frú Jón- j
assen var einstakt valkvcndi, mjiig hjálp- j
söm og góðgjöi-öuiöm við fátsúkliúgá,
8. des. f. á. dó séra Páll Jónsson 1
Viðvik. fæddur 1812, eitt aflandrins merk-
ustu sálmaskáldum.
Nýlegaerog látinn Jón stúdent Jóns-
son (frá Steinnesi), sem hélt yið bú á
Ingunnarstöðum i Geiradal i Barðastraúd-
arsýslu.
Lausnfráembætti. 2. jan. er
sýslumanni Herm. Johnsen veitt laU9a
frá sýslumannsstörfum í Rangárvallasýsln
frá 1. maí þ. á. að telja með fullura eptir-
launum.
30. jan. er próf. Jóni Hallssyni í
Glaumbæ veitt lausn frá prestsembætti,
Fregn hefir borizt hingað um það, ðð
Sigf. Eymundsson ljósmyndari bafi gefið
ritstjórum „Fjallkonunnar“ og „þjóðólfs“
kost á að fá keypta prentsmiðju sína frá
1. maí næstkomandi. Hinn alkunni prent-
snillingur Sigm. Guðmundsson kvað eiga að
verða verkstjóri þeirra.
Úr bréfi úr Eyjafirði 1. jan. ’90.
. . . . Eg hygg, að margir Eyfirðingar
séu raótfallnir hinum svo nefndu „miðlun-
ar“- eða hælhopunar-mönnum, því þeim
mun enn í fersku minni orð Jslendingsin-;
mikla: „áfram á meðan rétt horfir'1 og
„aldrei að víkja“, og að moiri hluti stjórn-
arskrárnefndarinnar í neðri deild gylli heldr
nnkið „miðlunar“* eða „samkomulags11- —
eg skal ekki segja brellur — en að minnsta
kosti fegraða -útúrdúra hinna konungkjörnn,
og suinra þjóðkjörinna efri deildar manna,
og að þetta sé einn hráskinnsleikurínn.
sem stjórnin getur teygt yfir allt, eins og
áður, og því ekki hóti betra, þegar til frani-
kvæmdar kemur, heldur en hin núgildandi
stjórnarskrárnefna, og mun verra en frum-
varpið 1887, t. d. 3. gr. og 7. gr., því
eptir þessu nýja frumvarpi 1889, getar
Nellemann enn mjög vel haldið áfram sín-
um þjóðkunnu störfum i lslands málum,
með líkri ábyrgð, eius og í binu alkUnna
Fensmarksmáli ....
ísafirði, 10, marz ’90.
P ó s t u r komst á stað 4. þ. m.
„A m p h i t r i t e“, skip Á, Ásgeirssob-
ar verzlunar, hafði hlekl.zt á víð Englanil,
eii þar var gjöit svo að skipinu, að það
gat haldið áfram ferðinni til Spánar.
„V o n i n“, skip söinn verzlunar, er béð-
an lagði 7, des., <>g flutti straudmennin.i
þrjá. er bjiirguöust af „Holger“, var ekki
koniin fram, t*r siðast frettist.
Kvefsótt er töluvei’t í’arin að stinjn
sér uiður