Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi


Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 04.09.1913, Blaðsíða 1

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 04.09.1913, Blaðsíða 1
„1I7XX 'ÆA I 39. tbl. Reykjavík 4. september 1913. 3S3S3CSf XXVII. árg. Aðflntningsbannið. (Nýs þjóðaratkvæðis krafist.) Tveir austfirzku þingmannanna (þ. e. G. Eggerz og dr. Valtýr) vilja, að leitad sé ad nýju þjódar-atkvœdis umþad,hvort adflutningui áfengis skuli bannadur hér á landi. í þessu skyni hafa þeir í neðri deild borið fram svo látandi þingsályktunar- tillögu: Neðri deild alþingis ályktar að Bkora á stjórnina, að láta fara fiam leynilega atkvæðagreiðslu allra alþingiskjósenda á landinu um það, hvort nema skuli ár gildi lög nr. 44, 30. júlí 1909 um aðflutnings- bann á áfengi. Aðkvæðagi eiðsla þessi fari fram fyrir 1. júlí 1914. Eins og neðri deild nú er skipuð, vonum vér þó, að tillaga þessi nái eigi fram að ganga. En sýnt er nú — svo sem hver maður og einatt hefir mátt vita — að við slik- um ái ásum á áfengisbannslögin má einatt búast, og þáð upp aptur og aptur. Starfsemi &oöd-Teiöplár&, og annara bindindisvina, er því síður i en ekki lokið. Al-óvist, að henni verði það nofekuru sinni. — LæJknáhéraða-fjölgnnin. iFrumvörp, er lúta að stofnun nýrra lækna- hóraða, eiga miog- örðugt uppdráttar á þinginu að þessu sinni. Snemma á þinginu, var nefnd skipuð i neðri deild, til þess að íhuga, og gera tillögur um öll slik ooál, er þicginu bærust, ea uefnd þessi hef- ut enn eigi, er þetta er ritað (31/8-'13) látið uppi neitt lilitsslijal um málin, og ætlast þvi auðsjá- anlega til þess, að ekkert þeirra nái fram að gaDga. Kitstjóri blaðs þeBsa (Sk. Th.), sem var fluttn- ingsmaður eins frumvarpsins, þ. e. um stotnun læknishéraðs 1 Bolungarvikurverzlunarstað m. m., sa sig þvi ný skéð (þ. e. 28. ág.-siðastl. að morgni) til kDÚðan til þess, að biðja forseta neðri deild- ar, að gefa nefndinni nharlega áminDÍngu. Ekki hefur þetta þó enn hrifið minnstu vit- und. Eptir því, sem vér böfum hlerað, muu það þó eígi vera nefndin ölj, en meiri hlnti hennar, sem valdur er að þessu.*) En örlög máJanna eru nú þegar séð á þessu þingi, nema eitthvað alóvænt verði. Meiri hluti nefndarinnar vill eigi fjölga lækna- héruðunum, úr því sem komið er. *) Tveir nefndarmannanna (hr. Halldór Steins- son og sira Kristinn Danielsson), sem flytja og sitt frumvarpið hvor, una ný leeknishéruð, munu, sem von er, vera sár-leiðir yfir háttalagi hina, en fá eigi «ð gert. Skáldin. Við 8. umræðu fjár'aganna í neðri deild (23. Ag. þ. á.) vildi Bjarni frá Vogi eigi gera Guðm. skáld Guðmundsson lægrí að sbáldlaunum, en Einar Hjörleifsson, Guðm. Magnússon, og Þor- stein ErJingsson. Taldi hann Guðmund yrkja „formfegurst", og „lyrÍBkast", og vera og „afkastámestan allra í*> lenzkra skálda". Niðurstaðan varð þá og sú, að Guðm. ekáldi GuðmundBsyni var þokað ögn upp, þ. e. gerður jafn síra Valderaar Briem, eða ætlaðar alls 1600 kr. yfir fjárhagBtímabilið. En nu er að vi'su eptir^ að vita hvað efri dcild gerir.J Henni hafa skáldin tjáð vankvæði sín í all- löngu erindi, þ. e. þrjú þeirra Einar, Guðm. Magnússon, og Þorsteinn. Vilja þeir, að deildin hlutist til um, að þeir haldi óbreyttum sömu skáldlaunum, er hafthafa; þ'.J e. fái hvor um sig 1200 kr. árlega, i stað 2000 kr. að eins yfir fyrra ár fjárhagstimabilflins. Nú leggur hver lesandanna það til málanna, sem honum sýnist. Mannalát. 18. júní þ. á. andaðist í Botni í Súg- andafirði, í 'Vestur-ísafjarðarsýslu, bónd- inn Pálmi Lárentíusson. g i œ í tt oo tr o- 4 w w w w p. » 50 fa <5 °g sg <§ 0 & P 1=1 fo S» 1» £0 50 £. sl w p. o O- S § o e Q i-i 5' tr O W Oj O 1 H g3 SI 3 M œ P. ^-tjo w o E t? w- P ^ c o» O- td C-----1 . 9 O 5 1» H s fc « O* ct- * & i-í >1 Oi Oi S0. ^ ^ l-t OX-l-ö h q o» *>* og I S w |: " 3. s P CÞ þ> E 3. £1 œ O- o o» I ct- ts Hj fc. d ?ö fch O o o ~w o I (n trj £ö o- iSí c- o» í»- pj ^P S o p» "3 2 ° 3. i >rr' (-.- t->^ I B B S £ £ « H HJ *> ?• 9» H» M» (-* P° •» SJ cp 1H Í'o g3 fi & a» n » 3- W CD Í 2 Q !>-CC Q ® sr £t 5- 00 Ö 5P d 3 5 »» II. o o g2 is í fir °' g pog | o. Q^ 3 B H o- S -° ^ ll. 85 »—' m w 8? 8 5| 1-2 -2 8' í> •— OJ? B 2. B Æ I a GD -R 5C 3 •51 oc S í^ «2. o § o- 21 á komið, hvað ókkur snertir, þegar við giptumst! Getur nú ekki verið, að eg hafi þa horfið aptir, til að láta þig vita, að nú væri allt orðið annað?" Hann horfði alvarlega, og ákveðið, á hana. „Muríel! Er þér það þá vel Ijóst, sem þú segir?" raælti hann. „Já, fyllilega!" svaróði hún. „Mér þykir nú ofðið vænt um þig!" Hann svaraði engu, en faðmaði hana að sér, og varir þeirra mœttust. Hálf-grátandi vafði hún sig að honnm. Nú hafði hún að lokum fundið friðinn, og ánægjuna. Allt í einu heyrðist nú töluvert hark. Muriel og Henry sneru sér bæði við i senn, og gátu þá gryllt i hvað orðið var. Rrúin hafði hrunið ofan í djúpið. Þan horfðust í augn, og skildn nú, hvar komið var. öll björgunarvon var horfin. *# * * * ? Hvorugt þeirra gat siðar gert sér grein fyrir, hve lengi þau höfðu setíð í myrkrinu. Stundum spjölluðu þan saman, — töluðu lengi um það, hve heitt þau elskúðu hvort annað, og skildu þá fyllilega hvort annað. Muriel fannst þá því likast, sem hiln væri ferðamað- ur, er lagt hafði af stáð þaðan, er gæfan hefði átt heima. og ætti nú eigi aptur kvæmt þaugað.

x

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi
https://timarit.is/publication/131

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.