Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi


Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 16.09.1913, Blaðsíða 1

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 16.09.1913, Blaðsíða 1
ÞJÓDVILJINN. 44. tbl. Reykjavík 16. september 1913. XXVII. árg. Brimbrjóturinn í BolungarYík NiðurJ. n. „Biimbrjótsmálið" í efri deild. jAnnað „áhlaupið" haflð. í>á er nú næst að víkja að því, hvað um málið varð í efri deildinni. í>ar sem málið var, í neðri deild, sam- þykkt með svo yfirgnæfandi atkvæða- fjölda, sem fyr segir, — þ. e. nær helm- ingur alls þingsins (19 af 40) orðnir á eitt mál sáttir, þá var eg að vona, að efri deild færi nú sízt að reyna, að hagga við því, sem orðið var. Hér fór þó nokkuð á annað veg, þótt óliklegt mætti þykja. ijánlaganefndin þai, eða þá megnið af henni, snerist gegn málinu, — lagði það til, að eigi væru úr landssjóði veitt- ar til „brimbrjótsins", nema 7% þús. kr. á ári, þ. e. 15 þús. alls, og gegn þessu skyldi þó héraðið leggja fram 30 þús. I?að var „leyni-þráður" milli ijárlaga- nefndar neðri deildar, og fjárlaganefndar efri deildar — sinn „bróðirmn"1) í hverri þeirra —, sem þessu var aðallega, ef eigi eingöngu, valdandi. Eins og fyr var getið, höfðu sumir fjárlaganefndarmenn neðri deildar orðið leidii, yfir ósigrinum, og nú var þá hugs- að til hefnda, — og þá iarin þessi leíðin. Málið því í nýrii hættu, — eða þó það í brádina. En hér rættist betur úr, en á horfð- ist. Eyrir tilstyrk síra Sig. Stefánssonar i Vigur, Gudjóns á Ljúfustöðum, Gud- mundar landlæknis Bjwnssonar o. fl., — tókst, að fá tillögum nefndarinnar hrund- ið (með 8 atkv. gegn 4). Tillögur mínar (Sk. Th.) höfðu því náð samþykki beggja deilda þingsins, — og það með yfirgnæfandi atkvæða- fjölda. Sigurinn — algjörlega unninn. III. Þriðja, og sidasta, „áhlaupið" haflð. Fjárlaganefndin fœi enn verri útreid. En þó að svo væri nú komið, sem sagt hefir verið, bar pó enn alóvænt atvik að höndum, — atvik, sem — eins og á stóð — reyndar má einsdæmi kalla. Sumir menn eru - - þvi miður — mjög minnugir, er annað væri þeim hent- ara, — gleyma þrÁ eigi, er þeir eigi fá vilja sinum framgengt. Þeir hyggja þá œ á hefndir — og freista œ aptur og aptur. Svo fór þá og að þessu sinni, að því er framsögumann fjárlaganefndar neðri deildar (hr. Pétui frá Gautlöndum) snerti. Ivöfaldi ósigurinn, fyrst í neðri, og síðar í efri deildinni, gat eigi gleymst Tionum. Fékk hann því nú til leiðar komið, er málið kom að nýju til neðri deildar, að meiri hluti fjárlaganeJndarinnar fór enn af stað, — vildi nú láta Bolvikinga leggja fram 40 þús. Jcróna, gegn opt nefndum 20 þús. króna landssjóðsstyrk. Svo var kappið mikið, að þetta skyldi nú borid ftam, — þrátt fyrir atkvæði nær s/4 hluta þings (þ. e. þrátt fyrir at- kvæði 19 þingmanna í neðri deildinni, og átta í efri). Þetta gaf tilefni til, þess, sem ann- ars má heita nær alóþekkt i sögu fjár- laganefndanna á þingi, — tilefni til þess, að jeg (Sk. Th.) fann mig knúðan til þess, að ]áta uppi sJiriflegt ágreinings- álit i nefndinni. JÞar segir um „brimbrjóts-"málið, sem nú greinir: ' Sérstaklega kann jeg því mjög illa, er meiri hluti nefndarinnar leggur til, að breyta því, sem þegai Tiefir samþykkt vé/nid med 19 atkvœdum i nedri deild, og 8 í efii, þ. e. ákvæðunum um fjárveit- inguna ti] „brimbrjótsins" i Bolungar- víkurverzlunarstað. Skal og í því efni bent á, að „brim- brjóturinn" á alls ekkert skylt við bryggjugerðir, og því eigi rétt, að um brot á ákominni reglu ræði, er eigi er þar áskilið jafn mikið framlag á móti, sem við bryggjugerðir. „Brimbrjóturinn" er fyrirtæki, sem miðar að þvi, að bjarga lífi fjölda sjómanna úr lífshættu, — fyrirtæki, sem þvi er landinu skyldara, en allt annað, og þar sem alls ekkert tillag ætti þvi að áskilja, gegn landssjóðstillaginu; sbr. öll lífshætta á æ að fyrirbyggjast, sem unt er. „Brimbrjóturinn" er þá og ennirem- ur fyrirtæki, sem að því miðar eigi hvað sízt, að afla landssjóði tekna, þ. e. að fjölga róðrardögum í Bolungarvík, einni að fjöllsóttustu, og fiskisælustu, af ver- stöðum landsins. Alþingi 11. sept. 1913. Skú li Thór oddsen, alþm. Norður-ísfirðinga". Pétur á Gautlöndum. og Steingrímur s.ýslu- maður. Við atkvaðagreiðsluna um málið í deildinni, aðfaranóttina 12. sept. þ. á., fór þá og, sem vænta mátti. Tillaga meiri huta fjárlaganefndarinn- ar, um 40. þús. króna framlag af hálfu héraðsins, móti opt nefnda 20 þús, króna lanssjóðsstyrknum, var feld, með 21 atkv. gegn 4. Fjárlaganefndin fór því enn verri harakfarirnar, en fyr. • Hefndinni vard eigi f> am komid."*) Tillaga" min fSk. Th.), er að framan getur, var þá og þar með samþykkt til fullnaðar. Efri deild samþykkti og daginn eptir (12. sept. þ. á.) fjárlaga-frumvarpið óbreytt, eins og neðri deild skildi við. Svona var þá saga „brimbrjóts"-mál8- ins í þinginu 1913 — í aðal-dráttunum. Eg hefi orðið nokkuð fjölorður um hana, — hugði og kjósendur mína, Norð- ur-Isfirðinga, gjarna vilja vita hana sem glöggast Læt eg svo út talað um málið. Evik. 12. sept. 1913. Sk. Th. Jsafold". Grein vorii í 40.—41. nr. blaðs vorn þ. á., þ. e. „Úr eldhúsdagsumræðunum" — þar sem vér sögðum, sem satt var, að ritstjóri „ísafoldar" hefði eigi „fundið upp púðrið", þ. e. hefði eigi skilið, hver var mergurinn málsins, í eldhúsdags- ræðu" vorri —, svarar hann i „ísafold", 6. sept. þ. á., með endurtekningu alveg sömu ósaonind- niiiia, sem vér víttum hann fyiir: Enn fremur hnýtir hann nú og, við fyrri ósannindin, nj'jum ósönnum bríxlunum í vorn garð.*) Sannleiknum svarar hann þannig með hefni- jrðum á hefrá-orð ofan, — vitandi þó, sem all- ir, hve félegt það er(!) Öll greinin í „ísafold" sannar því mjög Jjób- lega, að hann veit það ekki — eða vill þá eigi vita það —, að ilit leiðir æ fyr eða siðar. til ílls. En það, að sýnt var fram á það í „eldhús- dags-ræðu" vorri, að sliks hefðum vér séð óræk dæmin, hvað ráðberrann snertir, það var núein- mitt mergurinn málsint. Og það skildi „lsafoldar"-ritstjórinn etki, — eða lézt þá ekki skilja. S'ónnunina færir hann svo lesendum sínum, sem állra órækast, í fyrgreindu nr. blaðs síns, sbr. hér að ofan. ') Að býsna harðar rimmur urðu þá og milli framsögumanns íjárlaganefndarinnaJ (hr. P. J.), og Sk. r/(., þarf vart að geta, — þótti víst flestum óþarfi, að harðari væru. *) Það, að „ísafold" breg^ur oss um ósann indi, tökum vér eigi með þökkum, — ætlum hvorki henni, né öðrum, að geta bent á eitt, nó neitt, í „Þjóðv ", fri byrjum vega hans, til þessa dags, er vísvitandi sé ósatt sagt, eða almenning- ingi til blekkingar ætlað, En ritstjóri „ísa^oldar" hefur eigi viljað gæta — eða þá minnast — þess, að i grein vorri í 40.—41. nr. blaðs vors þ. á., þá eru engin orð tilfærð þar orðrétt, sr sagt sé, að í „ísafold" hafi staðið, en að eins lýst skilningi vorum k greininni „Stjórnmálahorfur," sem birtist í 64. nr. „ísafoldar" (13. ág. þ. &.) Hver, sem þá grein „ísafoldar". les — ýting- inn þar undir það, að ráðherrann sitji, eður og atsakana-upptíninginn, til réttlætingar því, að hann eigi sleppi* völdunum — mun óefað telja dóm vorn, eða skilning vorn á, henni hárréttan. Sbr, þá og ráðherra-,.hallandann" allan í „ísa- íold" að undanförnu. sem varð afleiðingin af „bræðingskvillanum" sæla. sem biaðið var tæp- ast al-læknað af, er greinin „Stjórnmálahorfur" birtist þar 13. ágúst síðast!.

x

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi
https://timarit.is/publication/131

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.