Lögberg - 09.04.1890, Blaðsíða 3

Lögberg - 09.04.1890, Blaðsíða 3
LUGBERG, MIDVIKUDAGINN 9. APRÍL 1890. PÁSKAR Á RÚSSLANDI. Ríissar halda meira upp 4 pásk- ana en nokkra aðra Iiátíö 4 4rinu. Hátíðahaldið um jólin er blandað viðbjóðslegum hciðinfrjalegum venj- um. Fátt af bví verður maður var við um páskana. Auk þess að flestir Rússar eru einlæglega guðliræddir menn eru líka undirbúnings æfingar þær sem gríska kirkjan hefur uudir sjálfan helgidaginn £>ann lagaðar rð fær gera enda tilfinningarlausustu menn meðtækilega fyrir ]>á tilfinningu að eitthvað óvanalegt liggi í loptinu. Undirbúningur undir páskana byrjar með fbstuinngangi; f>4 neyta guð- hræddir menu ekki kjötmetis, jafn- vel pó J>eir borði allt annað og hiki sjer ekki við að taka J>4tt I miðsvetrar skemmtunum. Fyrsta dag- inn I föstu liætta hjer um bil 90 millíónir ltússa að borða kjöt, egg og mjólk og hafa til matar ekkert annað en jurtafæðu J>aðan í frá; fátækari menn lifa mestmegnis 4 súrsuðu kálmeti, bóghveiti, haframjöls súpu og Jrurkuðum baunum, svarta- brauði og einskonar drykk, sem J>eir búa sjálfir til og kalla „kvass“. Margir efnamenn liorða lioldur ckki tísk, sem eptir hinum ströngu regluin grísku kirkjunnar má ekki borða um föstutímann nema 4 Boðun ardag Maríu og St. I.a/.arusar laugar- dag, daginn fyrir Pálinasunnudag. Maður mætti ímynda sjer að menn legðu af með öðru eins viðurværi í flasmeyttar 7 vikur og að taugarnar væru farnar að veiklast í vcikbyggðu fólki, en svo bætist J>ar við, eins og J>etta sje ekki nóg, að heila viku áður en menn geta neytt liins hei- laga sakramcntis, verður liver maður lieyrandi til grísku kirkjunni að fara til kirkju, í J>að minnsta tvisvar að deginum og einu sinni að kvöld- inu. Dessar guðsj>jónustur standa yfir upp og öfan 2 tlma. Dó flostir hinna menntuðu rnanna 4 Rússlandi sjeu trúlausir og J>ar af leiðandi beri ekki við að taka |>átt í neinum guðræknis iðkunum, eru ]>ó J>eir sein gegna einhverju embætti fyrir stjórnina skyldaðir til með lögum að neyta sakramentis að minnsta kost einu sinni 4 ári. Metn- aðargirni eldri manna er einkum í J>ví innifalin að takast 4 hendur pílagrímsferð til fjarlægra staða til ]>ess að vera um páskana í Jerúsa- lem eða Kief eða j>4 4 einhverjuin öðrum hcilögum stað. I>egar dregur nær p&skunuin, fær óútmálanleg alvöru- og hátfða- tilfinning vald yfir lyðnum. Á fimmtu- daginn (skfrdag) eru bakaðar stór- cflis jiáskakökur og búnir til ostar eins og pyrainidar í laginu og kross- svr mótaðir 4 hliðarnar; salt er brcnnt I ofnunum, J>ar til [>að verður eins si litinn eins og pijiar og er liaft til’ að krydda með páskamatinn; rauð egg útvega menn sjer llka. Rörn- in bera sig saman uin, hvert J>eirra hafi mest af fallega litum silki- pjötlum og svo frv. Dessu safna pau saman í margar vikur og geyma til gleði-hátlðarinnar Jx'gar rauð txrg verða borin 4 borð. Ekkert rússneskt barn er vel ánægt, ef [>að fær ekki að minnsta kosti 2 tylftir af eggjuin 4 páskunum út af fyrir sig. Egg j>essi cru vafin innan í alla- vega litar silkipjötlur og soðin i Jút. J>egar J>au eru færð upp fjr, ■eru J>au búin að fá alla fegurstu líti, sem til eru í fríðarboganum, í undarlega skrítinni samblöndun; [)f"> J>au sjeu að aðallítnum til rauð cða blá, verða J>au sarnt tiekkótt, krossótt og annars allavega lít; ymisleg einkunnar orð cru risjmð 4 J>au, og svo eru [>au h/ifð til að skipta ]>eim við vini og ættíngj;f 4 páskunum. I>að er siður á Rúss- landi ef menn hittast í fyrsttt »jl)ni Í vikunni fyrir páska að ]>eir j>4 kyssast og skipta eggjurn. Meira um ]*að síðar. Enwuin ncma yngstu hönjum Ucttur í hug að hátta 4 laugarúags- kviildið fyrir j>4ska; jafnvel J>eir sem [>að reyna verður ekki svefns auðið fyrir hávaðanuin I hinu fólk- inu og ólátunum 4 götunni. Klukk- an 10 að kvöldinu fer fólkið að pyrjiast í kirkjuna. Engin sæti eru til handa fólksfjöldanum, svo fólk stendur livað upp við annað í pröng- inni; lojitið er pungt af reykelsis ylm, svo tnanni liggur við kiifnun J>ví pegar líður undir láguættið kveikja allir liver 4 síuu vaxkerti ineðan klerkaruir ganga I prósessíu kringum kirkjuna að utanverðu og koma svo aptur inn í kirkjuna segjandi fagnaðar-boðskapinn:,, Krist- ur er upprisinn“. Söfnuðurinn tekur petta strax upj> ejitir prestunum; pað lifnar yfir öllum og liver treðst scm betur getur gegn- um manngrúann til vina sinna eða o kunningja og gefur ]>eim hinn sjálf- sagða páska koss og segir um leið: „Kristur er uj>prisinn“, og J>4 segir sá sem ávarpaður er: „Já í sannleika er hann upprisinn “. Ejitir J>að fara guðhræddari menn- irnir að prengjast inn að altarinu, J>ar sem presturinn eða biskujiinn stendur og heldur 4 krossmarki sem hann rjettir hverjum J>eim, til cð kyssa, sem nálgast hann. Fólk af lægri stjettum, karlar sem konur, kvssir prestinn páska-kossi. Munk- ar og biskujiar — sem reyndar eru ætíð kosnir úr hópi munk- anna — kyssa samt sem áður cin- ungis karlmennina, en sóknarjirest- urinn kvssir alla sem vilja. Flestir eru kysstir sem eru í kirkj unni, pangað til öll pessi kirkjulega athöifn er búin og stendur liún opt yfir til kl. 3 eða 4 að inorgninum, J>ar- eð presturinn verður að blessa allar páskakökurnar og ostana sem eig- endurnir sjálfir eða pjónustufólk hinna ríkari kemur með, einungis til J>ess. Degar eptir vígsluna eru brauðin og ostamir fluttir heim og settir 4 borð lilaðið með alls konar sælgæti og munntömum krásum. Undir eins og fólkið kemur úr kirkjunni, setjast allir undir borð og neyta morgunverðar; fyrst er byrjað 4 páskakökunum og ostin- um og svo er drukkið te og etið kjöt; }>að hafa menn ekki smakkað alla liðlancra föstuna. O .lafnt ríkir og fátækir gera sitt ytrasta til að hafa sem mest við, og J>að er vanalega orðið albjart á páskadagsmorgunin J>egar farið or aö liátta. Allir sein lieyra til æðstu stjett- unum og eins J>eir sem telja sig heyra til pví sem kallað er society I stórhorgunum hlyða vanalega jiáska guðs]>jónustu I skrautlegum jirívat kirkjum, J>ar sem enginn fær að koma inn nema liann hafi aðgöngu seðil. Margar ]>ess háttar kirkjur eru til í Pjetursborg, og eru orðlagðar, og pað með rjettu, fyrir ágætan söng, og fólk fer til péirra kirkua búið eins og á dansleik —■ allar stúlkurn- ar í hvítum kjólum, berhöfðaðar, stundum hafa pær ofurlitlar Iieklað- ar húfur og stundum jafnvel hvíta blóinkransa, en yfirmennirnir úr hernum koma \ sínuin fallegustu einkennisfötum ineð öllu tifhoyrandi skarti, og aðrir koma kjólklæddir með hvíta hansska, í J>essum kirkjum er [>að að eins rninni hlutínn, sem hlyðir á guðspjónnstuna, aðrír drífa tlðina með samtali, margir halda sig eiula fram í forstofunni og skegg- ræða J>ar og ganga um gólf svo mikið beri á búuingi J>eirra. Stund- jjjji fyllist jiresturiiin vandlætinga- semi og goflir J>4 mönnum liarðar áminningar um að íneim uígi að bera lotningu fyrir liinu heilaga liúsi. Að kyssast páska-kossum uni loif) og pionn heiisast á páskijnum er svo að segja siflur lljá öiluiu 4 Rússlandi og jafnvel æðstu stjett- irnar eru ekki undanj>egnar nema I sjá|f<u<> Jjöfuðstaðnum. Á fínustu heimilum gengur Jjariijig jjjjt J>jón- Mstufóikið fyrir húsbændur sfntj úg börn ]>eirra og kvoðnr pau, EulJ- tíða synir og dætur binna auðugu landeiganda verða stundum í kristi- Íiegu auðuiýktarskyni að nema staöar og kyssa enda hinn vesælasta leigu- liða 4 jörðuin J>eirra ef leiguiiðinn sy»- ir 4 sjer mót til ]>ess að vilja pað við fyrstu samfundi í páskavikunni. Stundum gefa hsfð irmeyjar j>áska- kossa með vissum skilyrðum, t. d. fyrir peninga til að hjálpa einhverju góðu fyrirtæki. í Tulu til að mynda, sem er bær með hjer um bil 60,000 íbúum, par sein jeg ólst upj) að nokkru leyti, átti land- stjórinn prjár dætur, sem allar gáfu páskakossa, hverjum sem hafa vildi, fyrir 25 rúblur (hjer um bil $ 23); peningarnir gengu til munaðarleys- ingja-spítala. Dað eru tiljieiri vcg- ir til að gera peim fátæku greiða um helgidagana, með pví að græða peninga 4 lieldri fólkinu. Dað er til dæmis vani að lieldri menn sjeu lieimsóttir 4 páskadaginn og mánudaginn, annan í j>4skum, og stúlkur 4 J>riðja í páskuin, og sum- ir purfa ]>ví að taka á inóti ef til vill 50 manns. Til ]>ess að gcfa fólki færi á að komast lijá ]>ess- um átroðningi, er mönnum gefinn kostur á að borga svo sem & 5 í sjóð einhverrar fátækrastofnunar í bænum; í endurgjaldsskyni fyrirpetta góðverk eru j>rentuð nöfn ]>eirra sem gefa á lista, sein síðan geng- ur boðleið um bæinn eða kemur út I blöðunum, og eru ]>eir allir und- anpegnir J>ví að vera heimsóttir. Enyir dansar eru haldnir á föst- unni nje vikuna eptir páska; ekki heldur gijitir fólk sig í kirkjunum allan pann tíma; og öllum kemur saman um að á sunmjdaginn næst- an eptir j>áska sje bezt til fallið að peir gijitist sein annars ætla að ganga I lijónaband aö vorinu; J>ess vegna cr J>að að gijitingar pær, sem fara fram J>ann dag víðsvegar í keisaradæminu, eru ótrúlega margar. Dess ber að geta að fullorðnu mennirnir f menntuðu stjettunum hafa fremur litlar skemmtanir p&skavik- una; en börnin og lægri stjettin skemmta sjer ágætlega. Börnin safn- ast saman í húsum og breiða feld á gólfið og bretta uj>p raðirnar á honum, svo eggin geti ekki oltið út á gólfið og brotnað; parna leika börnin sjer að eggjunum sínum. í hverjuin bæ og borg er tiltekinn staður par sem reisa má tjöld og rólur handa fólkinu. Gleðileikir eru leiknir í tjöldumnn og menn hrcssa sig á jiúnsi; unga fólkið er til með að eyða heilum dögum við að brjóta hnetur og róla sjer. Klerkarnir og sjálfboða aðstoðarnienn ineð peim bera helga fána og myndir, ganga hús frá húsi með krossmark í hendinni og stökkva vígðu vatni á húsin. Prestinuin og fylgdarliði hans er pvl næst boðið inn og neyta J>eir af J>ví sem á borðinu er. Dessum sið er, vel á minnzt, fylgt á mörgum ríkuin o<r enda menntuðum hoimilum. Borðið sem páskakakan og osturinn er lagður á á páskadagsnóttina, er látið standa alla páskavikuna, og er jafnóðum bætt við nyjum rjetti og eitthvað gengur uj)j>. Hverjum sem kemur er boðið að borða áður en liann fer. YAFINN HÖGGORMUM. „Jeg hef cinu sinni lifað nótt svo voðalega, að hefði heiliim J mjcr getttö bila/.t, J>á var tilefnið nóg til að gera mig brjálaðan“, sagði valinkunnur kaupmaður í Or- ange, Tex. „Dað var stormnóttina 1886, {>egar bærinn Sabina Pass éyddist. Jeg var af tilviljun stadd- ur J>ar. Degar flóðbáran nfikla kam, sá jeg strax að húsin hlutu að fara, svo jeg herti mig aö komast [>angað, sem jcg sá liæstu eikina sjanda; jeg vildi heldur reiða njig 4 i’æturnar mutir bennl, en nokk- uð ]>að sem inennirnir höfðu húið til. Dó jeg væri stirður að klifra UPP í trje, eins og J>ú getur í- myndað J>jer um inann á mínum aldri, Jjá vjjr Jiettfj æðandj JjpjHjuf allgóð uppörfun til að lirnða sjer og he/.ti áburður á stirð liðamót, svo jeg komst efst upp i trjeð. En jeg sá pá að jcg var nauinast prjú fet fyrir ofan yfirborð vatnsins. Allt i kriiiguin mig var fólk I trjá-toj>punum, og pó við værum við og við að kalla huglireysting- ar-orð liver til annars, voru horf- urnar allt aunað en glæsilegar, og jeg var bæði hræddur og kvíða- fullur, pegar náttmyrkrið datt á. Svo var dimmt, að jeg s4 ekki hendurnar 4 mjer, og J>egar jeg rjett 4 eptir fann eitthvað vott og slejnuiegt sl4st við kinnina 4 mjer, gat jeg ekki sjeð livað J>að var, svo jeg rjetti uj>j> handlegginn, og mjer varð illt við er jeg fann slepju- legan, viðbjóðslegan höggorms- skrokk ruggast til og fr4 4 grein- inni fyrir ofan inig. Hann slóst sm4tt og sm4tt í andlitið 4 mjer, og pú getur ímyndað J'jer sj4lfur, hvað jeg var hræddur við að högg- ornmrinn inundi bíta mig í kinnina. Rjett 4 ej>tir fann jeg eittlivað vera að skríða yfir fæturna 4 mjer og vissi J>að mundi vera annar bögg- ormurinn til. Deir settust algerlega að- 4 mjer, breiðruðu hausana 1 lófum minum og undu sig utan um öklana, handleggina og hálsinn 4 mjer, og einn peirra liringaði sig ofan í skyrtu ojiið 4 bringunni 4 mjer og hagiæddi sjer 4 beru brjóst- inu, og mjer syndist jeg sjá í bölv- aðar glyrnurnar í honum starandi á mig. Jeg J>orði hvorki að hrevfa mig nje kalla á hjálj) — enda hefði heldur enga hjálp vcrið að fá — °S varla að anda, svo höggormarn- ir, sem að eins virtust vera að leita að hlyindum, yrðu ekki reiðir og bitu mig. Hugsaðu pjer, að lialda sjer í sleipum greinuin á trje lieila nótt, fáein fet fyrir ofan yiirborð á vatni, tíu sinnum nógu djújrn til að drekkja manni og geta ekki sjcð, livort vatnið var að liækka eða ekki,með svo sem 12 höggorma undna á \<ms- an hátt ntan um rnann. Mjer fannst hver klukkutíminn eins langur og vika, og ]>egar loksins dagurinn kom, var jeg að protum kominn af hræðslu og kulda; en meðan jeg enn J>á sat dofinn og óttasleginn, fóru ormarnir liver af öðruni að vinda sig utan af mjer og tíndust smátt og smátt ofan í vatnið, sjálf- sagt til að leita sjcr að æti. Jeg taldi 13; allir voru peir stórir, ban- eitraoir vatnsormar. Einn björguu- ar-báturinn tók inig úr trjenu kl. 10 um daginn og J>á datt jyg ofan í botninn á bátnuin ocr lelð viir mig; jeg raknaði ékki viö fyrr en ejitir meira en klukkutíma, og til J>essa dags lief jeg aidrei getaö sjeð staðinn ajitur, par sem jeg dvaldi J>á voöalegu nótt. — St. I.ouis Globe-Demokrat. KAITID YDAR AKURYRKJU- VERKFÆRI -H J A- <lil WINNIPEG, MAN. Vjer ábyrgjumst að fullu all- ar vörur vorar. Agentar á öllum heldri stiiðum. Óskum að menn finni okkur að máli eða skrifi okkur. A. Harris, Son & Co. (Lim(. INNFLUTNINGUR. I þ\rí skyni að flýta sein mest að mögulect er fyrir því að auðu löndin í MANITOBA FYLKI I'ygg'st, óskar undirritaður eptir aðstoð við að útbrciða upplýsingar \ ið\ ikjandi landinu frá öllum sveitastjórnum og íbúum fylkisins. sem hafa hug á að ta vini sína til að setjast lijer að. þessar upp lýsingar fá menn, ef menn snúa sjer til stjórnardeildar innflutn- ngsmálanna. Látið vini yðar fá vitneskju um hina MIKLU KOSTI FYLKISINS. Augnamið stjórnarinnur er með öllum ieyfilegum meðulum að draga SJERSTAKLEGA að fólk, SEM LEGGUR STUND Á AKURYRKJU og sem lagt geti sinn skerf til að byggja fylkið upp jafnfi-amt þv sem ]mð tryggir sjáifu sjer þægilcg heimili. Ekkert land grtur tek- ði þessu fylki fram að LANDGÆDUM. Með HINNI MIKLU JÁRNBRAUTA-YIDBOT, spm menn bráðum yerða aðnjótandi, ojmast nú og verða hin góðu lönd þar til sölu með VÆGU VERDI oo AUDVELDUM BORGUNAR-SKÍLMALUM. Aldrei getur ojðíð of kröptuglega brýnt fyrir mönnum, sem eru að streyma inn í fylkið, hve mikill liagur er við að sotjast í.ð í slíkum hjeruðum, í stað þess að fara til fjarlægari staða lano-t frá járnbrautuiu. TIIOS. GREENWAY WlNUW, MaSBWU.

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.