Lögberg - 09.08.1934, Blaðsíða 3

LÖGBERG, FIMTUDAGINN 9. ÁGÚST, 1934
3
\
SÓLSKIN
Sérstök deild í blaðinu
fyrir börn og unglinga
Hættulegt ferðalag
Mary, hin unga dóttir Jones kap-
teins stóð i dyrunum á fallega gamla
húsinu sínu, sem lá í brekku niður
að sjónum. Þetta var fagurt sum-
arkvöld, sólin var nýlega horfin bak
við gullroðið ský og vindurinn suð-
aði hægt í greinum stóra álmviðar-
trésins, sem hlífði húsinu við næð-
ingunum. En Mary hafði ekki sinnu
á að taka eftir þessari fegurð. Hugs-
anir hennar voru hjá föður hennar
og bróður, sem höfðu farið að heim-
an um morguninn, eitthvað norður
á bóginn, til þess að sameinast hern-
um, er var að búa sig til varnar gegn
óvinaliðinu.
Hún horfði kvíðandi út á hafið.
Alveg rétt. Orðrómurinn hafði
sagt satt. Þrjú af skipum óvin-
anna höfðu tekið stefnu á litla frið-
sæla þorpið, sem sist átti þeirra von,
og tilgangurinn var auðvitað sá,
að setja þar her á land. Allur bær-
inn var í uppnámi og allir bjuggust
við þvi versta. Fólkið keptist við
að koma reitum sínum og f jármun-
um á sem óhultastan stað. Mary sá
hópa af því á veginum, með hand-
kerrur í eftirdragi, hlaðnar húsmun-
um Og þvílíku, en á undan sér rak
það kvikfénaðinn sinn i stórhópum.
Alt í einu datt Mary í hug hann
Hvítingur hennar, blessaður reið-
hesturinn góði, sem hún hafði átt
síðan hann var folald. Hug^um
okkur ef óvinirnir tækju hann frá
henni. Hún hljóp eins og örskot
inn í húsið til Nancy gömlu, sem
gengið hafði henni í móðurstað í
mörg ár. “Eg má til að fela Hvit-
ing minn í skógarkofanum, svo ó-
vinirnir finni hann ekki og ræni
honum,” kallaði hún og hljóp svo út
i hesthús, lagði á hestinn í flýti,
fleygði heypoka á hann og teymdi
hann út. Og það var ekki að á-
stæðulausu að Mary datt í hug, að
einhver af liðsforingjum óvinanna
mundi ágirnast hestinn, því að fáir
voru hans líkar. Mjallhvítur, fall-
ega og spengilega vaxinn, fljótur
eins og elding og vitur. Enda var
Arabablóð í æðum hans.
Þegar Mary kom heim aftur,
skömmu síðar, sá hún- að tveir liðs-
foringjar sátu inni í stofu, en
Nancy stóð úti í eldhúsi að baka og
brasa til að verða við mataróskum
þessara óboðnu gesta. Mary gekk
um beina og notaði bæði augu sín
og eyru eins og hún gat best. ITún
helti oft í drykkjarglösin og smátt
og smátt fór að losna um málband-
ið á liðsforingjunum og þeir tóku að
verða háværari. Voru þeir að ræða
um árásartilhögun sína, og mátti
heyra að þeir ætluðu að komast að
baki andstæðingum sinum. Og til
þess að tryggja sér að enginn úr
þorpinu kæmist á burt og gæti sagt
óvinum þeirra frá ráðagerðinni,
höfðu þeir sett varðmenn alt um-
hverfis þorpið. Mary hafði heyrt
nóg 0g hún læddist hljóðlega up'p í
herbergið sitt og fór að hátta.
Henni kom ekki dúr á auga alla
nóttina, en í aftureldingu um morg-
uninn hafði hún ráðið ráðum sín-
um. Fyrsta verk hennar var að
laumast út til Hvítings til að gefa
honum morgungjöfina, þvi að
strangt dagsverk var fyrir hendi. I
bakaleiðinni þaðan heyrði hún há-
reysti mikla og þegar hún kom nær,
voru »þetta liðsforingjarnir, sem
heimtuðu að sjá hvíta arabiska hest-
inn, sem þeir höfðu heyrt talað um
niðri i bænum.
Nú var engum tíma að spilla, svo
að Marv hljóp sem skjótast aftur ut
? skógarkofann. Á leiðinni kallaði
varðmaður til hennar, en hún hélt
áfram án þess að gegna. Hún reif
upp hurðina að kofanum og lagði á
hestinn í flýti. Hún hikaði við sem
snöggvast, og hjalaði við hestinn og
bað hann duga vel, því að lif hennar
og frelsi ættjarðarinnar væri í veði.
Svo vatt hún sér á bak og reið á
fleygiferð út í skóginn. Innan
skamms heyrði hún hófaglamm ekki
langt undan, og þegar hún leit við sá
hún hvar þeir komu hrópandi og
bendandi á eftir henni. Hún þekti
tuanninn, sem var í fararbroddi, það
var annar þeirra, sem bjó hjá henni.
Og liklega geklc hann þess ekki dul-
inn, hvaða ferðalagi hún var í, og
vildi ekki aðeins ná í hestinn heldur
hana líka.
Mary lá bókstaflega talað á hest-
inum, hárið hafði losnað og flagsaði
eins og blásvart ský á höfðinu. Alt
í einu hvein í byssukúlu rétt við eyr-
að á henni en hesturinn hrökk við,
við þessa kveðju og herti á sér, svo
að bilið óx á milli. Bráðum heyrði
hún ekki lengur til eltingarmann-
anna og óx hugur. En bráðum sá
hún varðmenn á ný, og meira en það.
Yfir veginn fram undan var feldur
trjábolur í axlarhæð.
Varðmennirnir stóðu og gláptu
þegar þeir sáu til Hvítings, sem
kom eins og elding til þeirra, með
útflentar nasir, flaxandi fax og löðr-
andi í svita. Þeir hörfuðu ósjálfrátt
til hliðar bæði hræddir og hissa á
þessari sjón. Hvitingur lyfti sér
yfir torfæruna eins og hann væri
borinn uppi af vængjum, og þá fyrst
tóku varðmennirnir eftir litlu stúlk-
unni, sem á honum sat. Hófu þeir
þá skothríð á hestinn og tókst að
særa hann. Með blóðið lagandi úr
sárinu hljóp Hvítingur enn í tvo
tíina og komst í herbúðir Jones
kapteins.
Hvitingur hné niður með blóð-
strokuna úr sárinu, en Mary kast-
aði sér kjökrandi um hálsinn á hest-
inum. í andarslitrunum rendi hest-
urinn hálfbrostnum augunum til
hennar, eins og hann vildi segja:
“Eg komst með þig að markinu.”
Svo bærðist hann ekki meir.
Kapteinninn frétti um komu dótt-
ur sinnar og heyrði erindi hennar.
Og þeirri fregn var það að þakka,
að honum tókst að verjast árás ó-
vina sinna.
Mary er komin heim. Nú er aftur
kyrt í litla þorpinu, stríðið er úti í
þetta sinn. En söknuðurinn eftir
Hviting er mikill, og eina huggunin
sú, að hann féll fyrir ættjörðina,
En fólkið dáðist að Marv fyrir
hetjudáð hennar og í þakklætisskyni
hefir það reist Hvíting fallegt minn-
ismerki úr marmara á torginu:
Hvítan hest með litla stúlku á bak-
inu.—Tóta frænka.—Fálkinn.
Skuggi vanraekslunnar
(Framh.J
í Gerði hafði töluverð breyting
átt sér stað. í nærri hálft ár var
Sigga búin að vera við rúmið. Þó
að hún væri rekin áfram til að
vinna, þá hafði hún aldrei kvartað.
En loks tók móðir hennar eftir
tæringarútliti hennar, en gaf því
samt lítinn gaum, þar til eitt sinn
er Sigga var við verk sitt, að hún
féll í yfirlið og raknaði ekki við
fyr en eftir tvo klukkutíma. Þegar
læknirinn var sóttur, sagði hann
strax að’ það væri blóð-tæring 0g
hjartabilun, sem að henni gengi, og
gaf helst enga von um bata.
Það var erfitt fyrir móður Siggu
að missa hana frá verkum og þurfa
svo að stunda hana líka, með köfl-
um, en samt varð það til að breyta
framkomu hennar við dóttur sína
svo mikið að nú sýndi hún henni
dálitla alúð og meðlíðan. Það var
eitt sinn er Ingibjörg ( svo hét móð-
ir Siggu) kom að rrtáli við mann
sinn, og áttu þau tal um ásigkomu-
,a£ Siggu.
“Hún talar svo undarlega, krakk-
mn,” sagði Ingibjörg. “Eg skil
ekkert í því, dg hún grætur svo mik-
ið, og þá heyri eg hana stundum
stynja upp orðunum: ‘Það er of
seint, mamma, eg er á förum.’ ”
Faðir Siggu snytti sér og tók svo
í nefið um leið og hann sagði hálf
ráðaleysislega: “Hún hefir alt af
verið svo mikil væla, telju-greyið en
kanske við höfum heldur ekki skil-
ið hana rétt. Eg' vona að henni
batni bráðum, því nógar eru ann-
irnar, sem kalla að, en þó henni
batni nú, þá er líklegt að hún verði
hálfgerður ónytjungur til vinnu,
æði lengi.”
Stuttu eftir þetta samtal kom
Ingibjörg að Siggu grátandi, með
bréf frá Ljótunni í hendinni. Sagði
hún móður sinni bréfsefnið og að
henni liði hálf illa þar sem hún væri.
“Það er slæint, Sigga mín. en þú
mátt ekki taka þér þetta svona
nærri,” sagði móðir Siggu, dálítið
blíðlega. “Þér hefir alt af þótt
vænt um Ljótunnl. Setjum nú svo
að við gætum tekið Ljótunni fyrir
vinnukonu, heldurðu þá að þú gæt-
ir ekki látið þér batna, og þætti þér
ekki vænt um það?”
“Jú, mamijia, mér þætti sannar-
lega vænt um það, en eg er hrædd
um að mér batni ekki, enda þarftu
mín ekki með, og eg hefi verið ó-
nýt og ístöðulítil, og þessvegna hefir
engum þótt vænt um mig.”
“Ó-jú,” sagði móðir Siggu dræmt.
“Mér þykir vænt um þig, auðvitað,
af því að þú ert dóttir min.” Og í
fyrsta sinni klappaði Ingibjörg
Siggu á kinnina.
En þá fekk Sigga aftur grátkast,
og hvíslaði: “Það er of seint, móð-
ir mín, eg hefi líklega verið fædd
með veikri sál, og nú er hún ólækn-
andi.” Móðir hennar gekk út, og
lá við að henni hrykkju tár af aug-
um, útaf vonleysis ástandi Siggu.
Máske að hún hafi fundið að henn-
ar eigin tilfinningar orsökuðu hana.
Aftur var kominn krossmessudag-
urinn og kom þá Ljótunn að Gerði,
sem létta-unglingur, en átti nú samt
von á kaupi, og hún var ánægð, því
nú gat hún verið með SiggO og var
það fagnaðarfundur þegar þær
hejlsuðust, en nú gat Sigga ekki
farið úr rúminu, og hrygði það Ljót-
unni ekki lítið ; samt sýndist hráa af
Siggu um tíma. En svo þyngdi yfir
henni hrátt aftur, og sást, að alt
mundi draga að þvi sama.
Það var stuttu eftir komu Ljót-
unnar að Gerði, að hún heyrði á
samtal hjónanna, foreldra Siggu,
og heyrði hún þá Ingibjörgu segja
við mann sinn: “Eg þoli ekki að
heyra hana Siggu litlu tala, heyrðu
pabbi, heldurðu að við höfum breytt
ranglega við hana? Hún talar um
ólæknandi sál, og að öll hluttekning
sé orðin of sein. Guð minn góður,
ætli við séum þá orsök í veikindum
hennar? Máske við höfum ekki
verið nógu nærgætin við hana, vesl-
inginn, hún talar svo undarlega.”
“Eg heyrði óviljandi á tal ykkar,”
sagði Ljótunn um leið og hún vatt
sér snögglega fyrir bæjar-hornið
þar sem hjónin stóðu. “Og þó að
þið rekið mig burt af heimilinu fyrir,
þá ætla egað segja það sem að mér
býr í skapi, en það sem að þið sýn-
ist aldrei hafa skilið sjálf.”
“Var ekki Sigga eina dóttirin ykk-
ar, og þið fyrirlituð hana. Þegar
þið hafið hælt drengjunum fyrir
dugnað, hafið þið aldrei nefnt hana.
Þið hafið rekið hana áfram við
vinnuna eins og hún væri elsti son-
ur, en ekki veiklað stúlkubarn. Þið
hafið aldrei litið blíðlega til hennar
eða sagt eitt vinarorð við hana, þetta
einmana barn ykkar. Þið hafið
aldrei reynt að skilja hana, í einu
orði sagt, hafið þið reynst henni lé-
legir húsbændur, en hreint ekki for-
eldrar. Og nú er hún að deyja.
Guð fyrirgefi ykkur og hjálpi mér,
þá á eg engan vin framar.” Og nú
féll Ljótunn grátandi á kné við hlið
Ingibjargar, og bað um fyrirgefn-
ingu, ef hún gæti veitt hana. “Eg
ætlaði ekki að vera svona vond, að
segja svona mikið. Æ,, viltu lofa
mér að vera hjá Siggu þangað til
hún deyr, þá skal eg fara.”
En Ingibjörg strauk um höfuð
Ljótunnar og leit grátþrungnum
augum til manns síns. “Krakkinn
segir hvert orð satt; hún er ásök-
unar engill. /Etli að Guð fyrirgefi
okkur nokkurntíma aðra eins synd?
Farðu, Ljótunn min, til hennar, eg
kem bráðum, þú hefir verið sú eina
sem hefir skilið og elskað barnið
okkar. Vertu hjá henni.”
PROFESSIONAL AND BUSINESS CARDS
PHYSICIANS and SURGEONS
DR. B. J. BRANDSON DR. J. STEFANSSON Dr. P. H. T. Thorlakson
216-220 Medical Arts Bldg. Cor. Graham og Kennedy Sts. Phone 21 834—Office tlmar 2-3 Heimili 214 WAVERLEY ST. Phono 403 288 ‘ Winnipeg, Manitoba 216-220 Medical Arts Bldg. Talslmi 26 688 Stundar augna, eyrna, nef og kverka sjúkdóma.—Er að hitta kl. 2.30 ,til 5.30 e. h. Heimili: 6 38 McMILLAX AVE. Talslmi 42 691 20 5 Medlcal Arts Bldg. Cor. Graham og Kennedy Sts. Phonee 21 213—21 144 Res. 114 GRENFELL BLVD. Phone 62 200

DR. B. H. OLSON Dr. S. J. Johannesson DR. L. A. SIGURDSON
216-220 Medlcal Arts Bldg. Cor. Graham og Kennedy Sts. Phone 21 834-Office tímar 4.30-6 Viðtalstlmi 3—5 e. h. 109 Medical Arts Bldg. Phone 87 293 Office tlmar: 12-1 og 4-6 e.h.
Heimili: 5 ST. JAMES PLACE Winnipeg, Manitoba 218 SherburmSt.—Simi 30877 Heimili: 102 Home St. Phone 72 409
BARRISTERS, SOLICITORS, ETC.
H. A. BERGMAN, K.C. tslenzkur lögfrœOingur , J. T. THORSON, K.C. W. J. LINDAL K.C. og BJORN STEFANSSON
lslenzkur lögfrœOingur tslenzkir lögfraeöingar
Skrifstofa: Room 811 McArthur 325 MAIN ST. (á öðru gólfi)
Building, Portage Ave. P.O. Box 1656 801 GREAT WEST PERM. BLD. PHONE 97 621
Phone 92 755 Er að hitta að Gimli fyrsta
PHONES 95 052 og 39 043 þriðjudag I hverjum mánuði, og að Lundar fyrsta föstudag

G. S. THORVALDSON B.A., LL.B. E. G. Baldwinson, LL.B. Svanhvit Johannesson LL.B.
tslenzkur lögfrœOingur tsienzkur lögfrœöingur tslenzkur "lögmaöur"
Viðtalsst.: 609 Mc ARTHUR BG.
Skrifst. 702 CONFEDERATION Phone 9 8 013 Portage Ave.
LIFE BUILDING (I skrifstofum McMurray &
Main St., gegnt City Hall 504 McINTYRE BLK. Greschuk) Slmi 95 030
Phone 97 024 Heimili: 218 SHERBURN ST.
Slmi 30 877
DRUGGISTS DENTISTS
Medical Arts Drug Store R. A. McMillan PUESCItlPTIONS Surgical and Sick Room Supplies Phone 23 325 Medical Arts Bldg. Winnipeg, Man. DR. A. V. JOHNSON tsienzkur Tannlœknir • 212 CURRY BLDG., WINNIPEG Gegnt pósthflsinu Slmi 96 210 Heimilis 33 328 Drs. H. R. & H. W. TWEED . Tannlœknar 406 TORONTO GENERAL TRUSTS BUILDING Cor. Portage Ave. og Smith St. PHONE 26 545 WINNIPEG

Phone Yonr Orders Dr. Cecil D. McLeod DR. T. GREENBERG
Roberts Drug Stores Dentist Dentist
Limited Royal Bank Building Hours 10 a. m. to 9 p.m.
Sargent and Sherbrooke Sts. PHONES:
Dependable Druggists Pliones 3-6994. Res. 4034-72 Office 36 196 Res. 61 455
Prompt Belivery. Nino Stores Winnipag, Man. Ste. 4 Norman Apts.
814 Sargent Ave., Winnipeg
OPTOMETRISTS MASSEUR
“Optical Aathorities of tlie West” STRAIN’S LIMITED Optometrists 318 Smith Street (Toronto General Trusts Building) Tel. 24 552 Winnipeg PHONE 28 200 Res. 35 719 ( PIS ^^VoiAJífO (aUMINOf 1 FITTIO \ 306 KENNEDY BLDG. (Opp. Eaton’s) G. W. MAGNUSSON Nuddlœknir 41 FURBY STREET Phone 36 137 Slmið og semjið um samtalstima
BUSINESS CARDS
A. S. BARDAL 848 SHERBROOKE ST- Selur llkkistur ,og annast um út- farir. Allur útbúnaður sá bezti. Ennfremur selur hann allskonar minnisvarða og legsteina. Skrifstofu talslmi: 86 607 Heimilis talslmi: 501 662 HANK’S HAIRDRESSING PARLOR and BARBER SHOP 3 Doors West of St. Charles Hotel Expert Operators We specialize in Permanent Waving, Finger Waving, Brush Curling nnd Beauty Culture. 251 NOTRE DAME AVE. Phone 25 070 J. J. SWANSON & CO. LIMITED 601 PARIS BLDG., WINNIPEG Fasteignasalar. Leigja hús. Ot- vega peningalán og eldsábyrgð af öllu tægi. Phone 94 221

A. C. JOHNSON 907 CONFEDERATION LIFE BUILDING, WINNIPEG Annast um fasteignir manna. Tekur að sór að ávaxta sparifé fólks. Selur eldsábyrgð og bif. reiða ábyrgðir. Skrlflegum fyrir- spurnum svarað samstundis. Skrifst.s. 96 7 57—Heimas. 33 328 qORE’s t4 ' LTD. 28 333 LOWESX RATES IN THE CITY Furniture and Piano Moving C. E. SIMONITE TLD. DEPENDABLE INSURANCE SERVICE Real Estate — Rcntals Phone Office 9 5 411 806 McArthur Bldg.
HÓTEL 1 WINNIPEG
THE MARLBOROUGH SMITH STREET, WINNIPEG "Winnipeg’s Down Touyn Hotel" 220 Roöms with Bath Banquets, Dances, Conventions, linners and Functions of all kinds Coffec Shoppe F. J. FALD, Manager ST. REGIS HOTEL 285 SMITH ST„ WINNIPEG pœgilegur og rólegur bústaOur i miObiki borgarinnar. Herbergi $.2.00 og þar yfir; með baðklefa $3.00 og þar yfir. Agætar máltlðir 40c—60c Free Parking for Ouests SEYMOUR HOTEL 100 Rooms with and without bath RATES REASONABLE Phone 28 411 277 Market St. C. G, Hutchison, Prop. PHONE 2 8 411

THE WINDSOR HOTEL HOTEL ST.'CHARLES
M c L A R E N HOTEL J. B. GRAY, Mgr. & Prop. Jn the Heart of Evergthlng
Enjoy the Comforts of a First European Plan WINNIPEO
Class Hotel, at Reduced Rates. Rooms $1.00 and up Rooms from $1.00 Up
$1.00 per Day, Up Hot and cold running water Special Rates by Week or Month
Dining Room in Connection Parlor in connection. Excellent Meals from 30c up
197 GARRY ST. Phone 91 037
It Pays to Advertise in the “Lögberg”

Framh.