Njörður - 10.12.1916, Side 1

I Verð hvers ársfjórð- |
; ungs (15 hlðð) kr. 0,75 ;
; er greiðist fyrirfram. I
* Erlendis 4 kr. Arg:. í
W»H|H»HWII!*n»ll»U»!l|ll|ll|mHlliri|IIIHIHIMIim‘»l'IU|HIMn»ll|ll|ll|ll|*
ísafjörður, 10. des. || 1916.
Hlutaveltu
heldur st. Dagsbrún nr. 67, i Goodtemplarahusinu
sunnudaginn 17. desember.
Þeir, sem kynnu að vilja gefa muni, komi þeim til formanns hluta-
veltu-nefndarinnar, hr. Jónasar Tómassonar.
M 41.
Vinstrimena og
Kordurtanginn.
í febrúar byrjun 1916 komu
vinstrimenn með tillögu á bæjar-
stjórnarfundi, að kjósa skyldi nefnd
til að atbuga heimildir H. S. Bjarn-
arsonar consuls fyrir Norðurtacg-
anum, sem kallaður er.
Þessi tillaga sætti eDgurn and-
mælum; var nefndarkosning samþ.
og í hana kjörnir án hlulkestis:
Arngrímur Bjarnason
Gruðm. L. Harmesson
Sigurður Kristjánsson
Hægrimenn voru fúsir til að gefa
þeim færi á að kynna sór málið
og láta uppi álit sitt um það í
bæjarstjórninni.
Þeir munu raunar, að öllu ó-
reyndu, ekki hafa búist við, að lóð
þessi yrði auðsótt, úr þvi bæjar-
fógetinn, sem jafnan hefír vakað
yfir rétti bæjarins, ekki hafði haf-
ist banda í því máli.
Skyldi annað þykja liklegt, eftir
vandlega rannsókn, þótti einsætt
að gjöra kröfu til lóðarinnar. —
Nefndin hafði málið með hönd-
um fullar fjörutíu vikur og kom
loks, litlu fyrir síðasta bæjarstjónar-
íund, með álit sitt.
Béði hÚD til að kalla eftir allri
þeirri lóð, sem bærinn hafði látið
H. S. Bjarnarson fá.
Hægrimenn vildu ekki afráða
neitt í þessu efni fyr en leitað
hefði verið áliis Magnúsar Sigurðs-
sonar lögfræðings í R.vík
Þetta lögðu vinstrimenn svo út,
sem hinir væru lóðartilkallinu mót-
snúnir. Það náði að visu engri
átt, en þeim þótti henta, að leggja
varhygðina þannig út, svo ura það
tjáði ekki að þræta.
Hefði þeim nú verið alvara með
tillögu nefndarinnar, mundu þeir
hafa forðast að spilla henni. En
þeir gjörðu sór hægt um hönd og
bættu því við, að Guðm. L. Hann-
essyni yrði falið, að fara með mái-
ið fyrir bæjarins hönd.
Þar með var tillagan dauðadæmd,
því vinstrimenn vissu það vel, að
hægrimönnum væri annaraumheið-
ur bæjarins en svo, aðþeirnokkru
sinni lóðu því sitt samþykki, að
fela þeim manni slikt trúnaðarstarf,
þar sem hann bæði er, og hefir
verið, kaupamaður stórverslana
bæjarins, þeirra útlendu, tii þess
að flytja mál þeirra, ýmist gegn
borgurunum, helst þeim fátækari,
eða bænum sjálfum.
Síst hefði oddviti bæjarstjórnar-
innar mátt spara, að hnekkja slíkri
fjarstæðu með afli atkvæðis síns,
því það er embættisskylda hans
að gæta gagns og sóma bæjarins
í hvívetna.
Vinstrimenn hafa breitt það út
og látið Vestra éta eftir sór, að
hægrimenn hafi lagst gegn máls-
höfðuD.
En til þessa hefur ekki komið.
Þeir vildu láta athuga málið af
vel metnum manni, sem vinstri-
menn ekkert gátu fundið að.
Um málshöfðum kæmi fyrst til
að tala, er bans tillögur lægju fyr-
ir ásamt tillögu nefndarinnar.
Hægrimenn lögðust vitanlega
eindregið gegn þeirri tillögu, að
fá Guðm. L. Hannessyni málið í
hendur, eins og fyr er sagt.
Frá þessu munu þeir seint hvika.
Brigsli Vestra til oddvita um
hlutdrægni og rangindi í meðferð
þessa máls, eru því með öllu óverð-
skulduð og tilefDÍslaus af hanshálfu.
Vestri segir að oddviti hafi, sam-
kvæmt bæjarstjórnarlögunum, ekki
mátt greiða atkvæði í þessu efni.
Hefir hann það víst eftir lögfræð-
ingi þeirra vinstrimanna. Þetta
er öldungis rangt og vill Njörður
skora á Vestra að koma með þau
ý komið beint frá Ameríku:
Margar teg. af ávöxtum,
þurkuðum og niðursoðnum; sömu-
leiðis Sardinur og Lax. Steikt
nautakjöt og m. fl.
Alt mjög ódýrt.
Versl. G. Jónasson.
Ný búö
opnuðí
Steypuhúsgötu S
á ísafirði
köiiHð „Liíla búðint
Oskað er eftir viðskiftamönnum.
Sanngjarnt verð. Góðar vörur.
Sjá augl. á öðrum stað í blaðinu.
Virðingarfylst
Jóa Brynjólfsson.
orð í bæjarstjórnarlögunum sem
hann þykist byggja þetta á.
Þar við bætist, að ég lít svo á,
að oddviti hafi neitt atkvæðis síns
H. S. Bjarnarsyni í óhag, því eftir
þeirri þekkingu, sem ég hef á
manninum, tel ég víst, að hann
vildi engan fremur sækjanda í máli
gegn sér, en lögfræðing þeirra
vinstrimanna.------
Það er ekki til neins fyrir Vestra,
að taka Norðurtangamálið upp sem
rógsefni gegn bæjarfógeta, því hann
er að engu siður kunnur en laga-
brotum; sviður þetta ódrenglyndum
andstæðingum hans; kjósa því lík-
lega heldur, áð segja það ljúgandi,
en láta hann ólastaðan.