Norðurland - 12.05.1917, Side 2

<A*%*Í**^AI

Skófafnaður
— handa körlum, konum og börnum —
fyrir sex þúsund krónur
kom með »Gullfoss« í verzlun
J. V. }Caosteen- .
r
Askorun fil kaupmanna.
Nefnd sú sem bæjarstjórn Akureyrar og sýslunefnd Eyjafjarðar-
sýslu hafa kosið til þess að hafa eftirlit með úthlutun kornvara,
sem til héraðsins flytjast, skorar á kaupmenn, að selja vörur pess-
ar til viðskiftamanna sinna sem jafnast og sparlegast eftir tölu
heimilismanna hvers eins og halda skrá yfir hve mikið hver fær,
Afhendist skrá pessi formanni nefndarinnar pegar pess verður
krafist.
Ennfremur eru kaupmenn beðnir um að selja hreppsuefndum
sem slíkum forða handa einstökum heimilum í hreppnum ef
hreppsnefndin fer pess á leit.
Á nefndarfundi að Akureyri 14. maí 1917.
Páll Einarsson. M. J. Kristjánsson.
Lárus Thorarensen. Benedikt Guðjónsson.
Kr. H. Benjamínsson.
Með s|s »Lagarfoss« kom:
Gulrófnafræ
F e r g a n.
M a 1 t e x t r a k t
og ýmislegt fleira.
Akureyrar Apótek.
Stefán Pétu rsso n
prentari í Winnipeg andaðist þar 21.
febr. síðastl. Hann var fæddur 10. aprfl
1867 á Leifsstöðum f Húnaþingi þar
sem foreldrar hans bjuggu þá, voru
þeir fjórir bræður, og fluttu tveir
þeirra, Stefán og Magnús, vestur um
haf 1890, en hinir eru Pétur kaup-
maður á Akureyri og Sigurður bóndi
í Skagafirði. Stefán sál. nam fyrst
prentiðn hér á -Akureyri hjá Birni
Jónssyni, var síðan í »ísafold« — og
Félagspréntsmiðjunni f Rvík til þess
hann fór vestur. Hann kvæntist 1900
Hólmfrfði Sigurðardóttir, ættaðri úr
Gullbringusýslu. — Blaðið >Heims-
kringla« flytur mjög ræktarlega æfi-
minning Stefáns og segir þar meðal
annars:
• Maðurinn sem var hugljúfi allra
þeirra, sem hann þektu er nú liðið
lfk, maðurinn sem allir treystu og
aldrei brást nokkrum manni, er nú
horfinn úr hópi vorum, maðurinn sem
var svo skyldurækinn, að hann lét lff-
ið til að uppfylla skyldur sfnar, er nú
til grafar genginn, maðurinn sem átti
hið þýðasta og elskulegasta vinarbros
sem eg hefi þekt, brosir nú ekki leng-
ur við vinum sínum, maðurinn sem
alla vildi hugga sem einhverri mæðu
áttu yfir að búa, maðurinn sem þerr-
aði tárin annara, hvenær sem hann
gat, er nú ekki lengur á ferli, mað-
urinn, sem einlægt var að reyna að
brosa, þó að harmar þrýstu að hjarta
og hann findi, að dauðinn væri að
vefja helfjötri lfkama sinn, maðurinn
sem í fátækt sinni æiinlega vildi auma
styðja og öll góð fyrirtæki styrkja, og
vildi rýja sig inn að skyrtunni til að
kema einhverju góðu til leiðar.«
\
EftlrmællB;
sem prentað er á öðrum stað hér f
blaðinu, er um dreng, sem dó s. 1.
haust, þingeyskan. Hann fór f fyrra
haust f skóla, fékk svokallaða brjóst-
himnubólgu, þótt hraustur væri heima
og afbragðs efnilegur, fór svo á »hæl-
ið* og kom heim til að deyja. Þessi
breiðu spjótin eru nú farin að tfðkast
og er þungur sá skattur »menningar-
innar* f landi voru, fjær og nær
Væri fátt um að tala, ef f skólana
væri að sækja haldkvæma og stað-
fasta góðmenning, er um það efast
höfundur kvaðisins.
ll m l á ð 0 g / ö g.
Ak. 30. apríl.
— „Ceres" er komin heilu og
höldnu til Skotlands og snýr heim-
leiðis til Reykjavikur nœstu daga
hlaðin kolum til landstjórnarinnar.
— Hinn 15. janúar siðastl. gúju
konur i Reykjadal nyðra, Sigurveigu
Jónatansdóttur yjirsetukonu 210 kr.
i viðurkenningarskyni fyrir 30 ára
yfirsetukonustarf hennar.
— „Island“ hefir verið leigt til
Vesturheimsferðar fyrir reikning
landssjóðs og fór frá Reykjavik i
gœr, áleiðis þangað. „Gullfoss“ fór
frá Reykjavik áleiðis vestur um haf
á föstudaginn. „Lagartossa kom til
Fáskrúðsfjarðar i gœr beina leið frá
Kaupmannahöfn. Vœntanlegur hing-
að um miðja nœstu viku. „Flóra*
er i Rvik á leið hingað og austur
um land til útlanda. — Tvö eim-
skip eru nýkomin til Rvikur, hlaðin
salti.
\
Frá blóðvellinum.
Svo er að sjá sem vopnahlé sé
orðið milli Rússa og Þjóðverja, f
öllu faili er ekki hafst að á austur-
vígstöðvunum, en á vestur-vígstöðv-
unum er talið að sé 2/s hlutarMið-
veldahersins undir forustu Hinden-
burgs, er hefir haft þar yfirstjórn
síðan snemma í marz. Þar eru stöð-
ugar stórorustur, en engir verulegir
úrslitaatburðir gerast.
Bandamenn takmarka mjög flutn-
ing særðra manna yfir til Englands,
pví svo er að sjá sem Þjóðverjar
leggi spítalaskipin sérstaklega í ein-
elti.
Jafnaðarmenn Breta og banda-
manna þeirra mótmæla kröftuglega
afnaðarmannafundinum í Stokk-
hólmi.
Mackensen hefir tekið við yfir-
stjórn Tyrkjahers. Tyrkir hafa rekið
50 þúsundir Gyðinga burt úr Jerú-
salem.
45 þús. grískra hermanna hafa
gengið í lið með Bretum að undir-
lagi Venezielos.
Joffre er kominn til Bandaríkj-
anna og tekinn þar við yfireftirliti
á undirbúningi herliðsins. Hann
leggur aðaláherzlu á að hver her-
sveit komist til Frakklands jafnskjótt
og hún er fullæfð en vill ekki biða
þess að miljónum hermanna sé safn-
að saman í Ameriku. Wilson hefir
fallist á þá ráðstöfun.
SkipaferOlr.
»Ceres« er komin til Reykjavíkur
úr Englandsferðinui hlaðin kolum til
landsjóðs — »Are« er enn kominn
heill úr Englandsferð. — »Island« og
»Gullfoss« eru bæði komin til Hali-
fax. — »Lagarfoss« kom hingað frá
útlöndum á föstudaginn og er nú á
leið til Reykjavfkur vestur um land.
— »Flóra« er hér á leið til Noregs
með 3altketsfarm fyrir Zöllner stór-
kaupmann. — »Villimoes« og »Ster-
ling« sem, landstjórnin hefir keypt
Iiggja bæði f Kaupmanuahöfn og er
nú verið að ferma þau vörum hingað
til landsins.
\
Frá Húsvíkingum 1917.
Heldur þykir okkur tíðin stirð, en
heyskortur verður þó vonandi ekki hér
um slóðir að þessu sinni.—Loksins
eru mislingarnir um garð gengnir í
Víkinni, en komnir eru þeir f Mý-
vatnssveit, þrátt fyrir ákveðnar varn-
artilraunir.
Hér hefir verið eitt stórmál til um-
ræðu og aðgerða sfðustu dagana, það
er að segja þó frá sjónarmiði okkar
Húsvfkinga, og það er sala og kaup
allra réttinda til kolanámanna svoköll-
uðu á Tjörnesi, þessari lffslind okkar,
þvf svo má með sönnu segja að kolin
þaðan, þó sumir telji léleg, hafi hald-
ið Ifftórunni f mörgum smælingjanum
í vetur og jafnvel þeim sem meira
mega sfn, þó þeir hefðu kanske f lff$-
nauðsyn getað krafsað saman útlend
kol handa sér fyrir ærna peninga, sem
eg efast þó um.------Vfst var um
það, að mörgum hér brá f brún þegar
það fréttist einn daginn, að búið væri
að selja það sfðasta af námuréttind-
unum f hendur einum og sama manni.
Sem betur fer, mæla lög lands vors
svo fyrir, að hver hreppur eigi annan
kauparétt (næst ábúanda jarðar) á
þeim jörðum eða jarða-afnotum, sem
seld kunna að verða innan hans tak-
marka. Tjörneshreppur var nú svo
heppinn, að eiga menn f sinni þjón-
ustu, sem geta haft opin augu fyrir
þeim málum, sem honum eru til nytja
og sóma, neytti þvf hreppsnefnd Tjör-
neshrepps réttar sfns og festi kaup á
nokkrum hluta námanna, því fyrri sala
þeirrt hafði verið gerð án samþykkis
hreppsins. Hýrnaði þá yfir mörgum hér
því nú teljum við þenna hluta nám-
anna f góðum höndum, þar sem eig-
endur eru gamlir hreppsbræður okkar
og kvfðum við nú ekki svo mjög kom-
andi vetri hvað ornun og matseldun
snertir. — Þetta er nú orðið lengra
en eg ætlaði og kanske ofmikið um
þetta mál, þar sem það snertir okkur
hér meira en aðra, en manni verður
það nú oft að ræða og rita mest um
það sem efst er f huganum.
%
Afgreiðsla ,Norðurlands‘
sem undanfarið hefir verið á skrifstofu
blaðsins í Hatnarstræti 11 er flutt
þaðan. Kaupendur blaðsins f Kræk-
lingahlíð, Þelamörk, Öxnadal, Hörgár-
dal, Möðruvallasókn, Hjalteyri, Ár-
skógsströnd, Hrísey, Svarfaðardal, Ól-
afsfirði, Látraströnd, Höfðahverfi og
Svalbarðsströnd eru beðnir að vitja
þess í sölubúð hr. kaupm. Sveins Sig-
urjónssonar.
Kaupendur þess í Öngulstaða- Saur-
bæjar og Hrafnagilshreppum eru beðn-
ir að vitja þess í sölubúð hr. kaupm.
Kristjáns Sigurðssonar.
, Skrifstofa ritstjórans er á sama
stað og verið hefir, Hafnarstræti 11.
.. * fSÍHu'.
Bannvinir.
Það berst út um landið að bann-
vinir hafi stofnað félag með sér. Það
er gleðilegt. Hitt er leitt að við hinir,
bannféndurnir, skulum ekki fá að vita
til fulls program þessara höfðingja.—
Það hlýtur þó að vera fyllra, en við
höfum grun um: að vernda aðflutnings-
bannlögin á víni, er þeir, salig maje-
stet Frederik VIII. og velsignaður
ráðherra, Björn Jónsson létu á »þrykk
út ganga* 1909.
Um þetta er ekki að fást. Þeir
drengir, sem að þeim standa verða
ekki teigðir feti framar, en þeir ætla
sér. — Þeir eru sjálfstæðir yfirleitt.
En þó er eitt, sem bendir á að félag
þetta ætli sér nokkru meira en ráðast
á Bakitus gamla, nöfn tveggja lög-
fræðinga, annars fyrverandi prófessors
frá Háskóla íslands, og hins >prima«
jurista útskrifuðum af sömu stofnun.
Slíkir menn ganga ekki í þenna fé-
lagsskap né annan út í bláinn. Þess-
háttar karlar hafa markmið. Og mark-
miðið getur ekki verið nema eitt: að
le?gja *em allra mest hömlur á frelsi
einstaklingsins í þessu landi, og fá
þvf komið til leiðar að nægir verðir
verði settir og kostaðir af fé lands-
ins til þess að sjá um að menn kom-
ist ekki út fyrir þessi göfugu vébönd