Óðinn - 01.04.1910, Blaðsíða 8

8
Ó Ð I N N
verður hjer í vctur með konu sína, og kenna þau bæði
náttúrusögu og forspjallsvisindi heimspekinnar í vetur.
Svona eru dönsku konurnar, pær geta kent mönnum
heimspekina! Nú er jeg á tveim áttum. Jeg get ekki
svona verið til lengdar brauðlaus. Jeg ætla að reyna
til að sækja um ísafjarðarsýslu, pó jeg viti af, að pað
verði ekki til neins, fyrst jeg fjekk ekki Str.s. í fyrra. En
eitthvað skal úr ráða. — Tíðið er allgóð, sunnanátt
pessa daga með skúrum, en snjójeljum til fjalla. Esjan
er orðin grá á kollinn. F.kkert er langt að að frjetta.
Sira Ólafur [Pálsson] i Stafholti var næstum dauður úr
veikindum, en raknaði við aftur, en misti bæði börnin
sín, svo hann er nú barnlaus eftir. Svona erheimurinn.
Heilsaðu öllum, sem sigldu i sumar, kunningjunum mín-
um. Um eitt bið jeg pig, ef pú skrifar mjer eða talar
til mín oftar, pá þiíciðu mig. Jeg kann ekki við annað.
Tengdam. mín og konan biðja kærlega að heilsa. Vanti
pig Rvíkurpóst, pá vísa jeg pjer til Jóns Sigurðssonar,
og lifðu nú heill og sæll.
Pinn einl. elskandi vin
P. Melsteð.
II.
Rvík 4. ág. 1849.
Astkæri vinur minn!
Jeg pakka pjer kærlega fyrir brjeflð pitt nieð Jóni
Sigurðssyni. Og verð jeg nú að biðja pig að styggjast
ekki við mig, pó jeg skrifl lítið, pví nú er jeg að skila af
mjer Arnessýslu og fylgja pví margir snúningar, og svo
fylgir ætíð giftum manni og margra barna föður ýmis-
legt gutl, sem tekur tímann með sjer, enda fyrir peim,
sem betur kunna hann að brúka en jeg. í næstu viku
fer jeg vestur á Snæfellsnes*, pví par er jarðamatið svo
að segja alt eptir; hvort konan mín fer í haust og börnin
veit jeg ei ennpá. Fari pau ekki, verð jeg líklega í Stykk-
ishólmi sem einsetumaður og er pað nú leiðinlegt og
pað pví heldur, sem jeg var konu og krakkalaus í allan
vetur í Hjálmholti. Jeg hlakka til að koma vestur, pví
í hinum 3 tjórðungum landsins hef jeg verið, en talsvert
hef jeg nú hitann í haldinu, pví wónýtir pjónar erum
vær« má jeg segja, en hugga mig við að alt gangi bæri-
lega, ef jeg vanda verk mín og sýni góðan vilja. Rað
gleður mig, elskulegi vinur, að pjer líður vel, og nú sit-
ur pú við brunn vísinda og lista, og fáum getur pað
verið kunnugra en mjer og fáir treýsta pví beturen jeg,
að pú hefur par óendanlega mikið gott af. Jeg pekki
svo vel hvað mikið guð hefur veitt pjer og hvernigpjer
var lagið að brúka pað**. Rerðu pig bara að vera
heilsugóður, svo mun pjer alt annað til leggjast.
Hjeðan af Suðurlandi er yfir höfuð alt liið besta að
frjetta; tíðin cr góð, sjáfaraflinn góður, og alt er pað
gott. Drotni líkar nú vel við okkur og nú sendir hann
okkur dögg af himni og frjósamar árstíðir.
Jeg sendi pjer 4 rd. Gjörðu svo vel og keyptu mjer
og sendu með fyrstu ferð hingað til Rvíkur, eða ef skip
fer í haust til Snæfellsnessýslu, eða pá með póstskipi,
* Páll Melsteð var þar settur sýslumaður árin 1849—54.
** Helgi lektor la;rði undir skóla lijá Páli veturinn 1843—44. Páll
bjó þá á Hrekku.
bók, sem heitir »Formularbók efttr Örsted«. Seinustu
útgáfuna vildi jeg fá, jeg ætla hún sje frá 1844. Fáir pú
bókina fyrjr 3 rd. eða par um bil, pá sendu mjer einn
lítinn pjesáp sem pú heldur geti glatt mig og frætt,
hvorstveggja parf jeg með. — Nú á jeg 4 börn á lífi.
Siggu, senn 7 ára, Pál, á 6. ári, Önnu, rjett 4 ára (hún
liggur nú veik í Nervefeber, en á batavegi) og Guðrúnu,
á 1. ári, en 2 hef jeg mist. Nú er um að gera, að koma
pessu hyski sómasamlega á fót. — Fyrirgefðu nú penna
miða. Hann verður svona að vera i petta skifti. Maður
er svona við kringumstæðurnar bundinn. Líði pjer vel
alt til enda. Pinn einlægur vin.
P. Melsteð.
III.
Rvík 18. ág. 1849.
Elskulegi vinur!
Jeg hripaði pjer línu á dögunum, sem jeg vona að
komin verði til pín á undan pessari. Nú sendir tengda-
móðir mín pjer »úr«, sem síra Gísli sonur hennar á og
við sameiginlega biðjum pig gjöra svo vel og koma
til úrsmiðs og láta gera að, og reyna til að fá pað með
póstskipi. Hjer með fylgir og 1 specia til að sletta í
úrsmiðinn, en verði hún ei nóg, pá verður pú afmikilli
góðvild pinni og vináttu við okkur að bæta við, en alt
skal pjer pað gjaldast á síðan, pó ekki verði fyr en í
eilífu lífi, pegar allar «Contrabækur« verða »kláraðar«
bæði við pá mörgu búðardrotna í Reykjavík og líka
við pann eina par uppi.
Verði ekki úrið búið, pegar póstskip fer, pá annað
hvort sendu okkur smiðinn hingað, eða pá annað skip,
svo sem á jólaföstunni. Mundi ekki margur piggja pað
bæði hjerna og í Stykkishólmi? A propos um Stykkis-
hólin! Nú fer jeg á morgun pangað vestur, og ríð mitt
á milli lærifeðranna Jakobs Guðmundssonar og Pórarins
Böðvarssonar, að minsta kosti upp i Stafholtstungur.
Heldurðu kanske liann k..........grandi mjer? Jeg dett
hjer nú botnlaus niður, pví perrinn er svo mikill. —
En hvað sem veðráttunni peirri arna líður, pá vertu
guði befalaður fyrst og seinast. Rinn einlægur vin.
Páll Melstcð.
(Frh.).
Kvenfrelsi.
llr »Kvislum«, kvœðasa/ni Sig. Júl. Jóhannessonar.
Fylsta bjóðum frelsi pjer,
fagna, góða kona!
Lands og pjóðar látum vjer
lögin hljóða svona:
Pú mátt rifið præða fat
— pjer er jeg yflr sjálfur, —
pú mátt skrifa’ um pvott og mat,
pú mátt lifa’ — að hálfu.
Prentsmiðjan Gutenberg.