Óðinn - 01.11.1919, Síða 3

ÓÐINN
59
veiki og tveir menn aðrir á heimilinu. Vorið eftir
flultist Hóseas yngri með fóstru sinni að Jórvík í
Breiðdal, sem talin var besta kirkjujörðin frá
Berufirði. Þar bjuggu þau hálft annað ár og dó
maddama Þorbjörg þar hjá honum. Á þessum
árum lók Hóseas til sín systurson sinn, þriggja
ára gamlan, Jósep Sigvaldason, og ólst hann svo
upp hjá honum fram um tvítugt. Árið 1863 kvænt-
ist Hóseas Guðbjörgu Gísladóttur frá Höskulds-
stöðum, og bjuggu þau í Jórvik í 20 ár. Vorið
1883 lluttust þau að Porgrímsstöðum í Breiðdal.
Voru þar í 3 ár, minkuðu við sig búið og höfðu
að eins part af jörðinni. Þaðan fluttust þau að
Hóscas Björnsson. Guöbjörg Gisladóttir.
Hörskuldsstöðum árið 1886 og bjuggu þar við
risnu og sæmd þar til árið 1903. Þau eignuðust
6 börn, er öll fæddust í Jórvík. Tvö þeirra dóu
ung, en fjögur eru enn á lífi, þegar I. H. skrifar,
öll vestan hafs: Hóseas, Ingibjörg, Guðriður og
Þorbjörg.
Sumarið 1903 kom Jósef Sigvaldason, systur-
sonur og fóstursonur Hóseasar, heim til íslands
frá Ameríku. Hafði þá dvalið vestra allmörg ár
og efnast vel. Hann bjó í Argyle. Fóru þau Hóseas
og Guðbjörg og öll börn þeirra vestur um haf
með Jósef þá um sumarið. Voru þau tvö fyrstu
árin á jörð, sem hann átti í Argyle, en fluttust 1905
vestur til Vatnabygða í Saskatschewan og eignaðist
Hóseas þar land. Þegar hann hafði verið þar tvö
ár, fór hann að finna til sjóndepru. Sumarið 1907
Jeg hrökk upp af svefni í beiðríkju og frosti;
við hlið mjer stóð vetur og kátlega brosti.
— En ennþá í huga mjer óm jeg finn,
og enn við bringu mjer vænginn þinn.
S. F.
Hóseas Björnsson og Guðbjörg Gísladóttir.
Hjer verður minst merkishjóna, sem llutlust
hjeðan af landi vestur um haf skömmu eftir síð-
astl. aldamót og eru nú bæði
dáin þar. Hóseas Björnsson and-
aðist þar 6. okt. 1917, en Guð-
björg kona hans (fædd 28. des.
1842) var áður önduð. Hún dó
9. jan. 1911 og var æfiminning
hennar nokkru síðar í Lögbergi.
En um Hóseas hefur dóttir
þeirra, Ingibjörg, skrifað langa
og rækilega minningargrein í
Lögberg frá 12. sept. 1918.
Verður hjer tekið nokkuð upp
úr þeirri grein.
Faðir minn var fæddur 10.
desember 1842, segir Ingibjörg
Hóseasdóttir. Voru foreldrar hans
Björn Jósefsson og Helga Jósa-
fatsdóltir, er þá bjuggu á Meiða-
völlum í Kelduhverfi. Var hann
hjá foreldrum sínum það sem
eftir var vetrar. En vorið 1843
flultu þau hann austur að Skeggjaslöðutn á Langa-
nesslröndum, til síra Hóseasar Árnasonar, sem þar
var þá þjónandi prestur, og konu hans, maddömu
Þorbjargar Guðmundsdóttur. Áttu þau prestsbjónin
engin börn, en vinátta var mikil með þeim og
foreldrum föður míns. Bar drengurinn nafn síra
Hóseasar og var gefinn þeim prestshjónunum til
uppfósturs, þá 39 vikna gamall. Unnu þau honum
af alhuga, sem sínu eigin barni, og ináttu ekkerl
á móti honum láta. Ólst hann upp hjá þeim á
Skeggjastöðum þar til hann var 16 ára gamall.
Og æfinlega mintist hann þeirra fósturforeldra
sinna með gleði og þakklæti, og æskuáranna á
Skeggjastöðum með innilegri ánægju. Árið 1858
fiuttist hann með þeim að Berufirði. Þar dvaldist
hann 3 ár. En þá andaðist fóstri hans úr tauga-