Reykjavík - 10.07.1909, Blaðsíða 3

REYKJAVIK
139
'Stijkkishólmi
UéSan er það hetet að frétta, að
hafsfcipabryggan okkar er nær fullgerð.
Hún-er nú orðið mikið og fallegt mann-
virfei. Ekki er enn ákveðið hvenær
hún verði vígð.
Sá pólitíski viðbiarður ársins stóð
hér i dag. Fundurinn var boðaður
í kvöid kl. 7. Þá voru 5 menn mættir,
og hófst hann því ekki fyr en kl. 8.
í 'byrjun voru þar staddir 16 kjós-
endur og alls 22 kaalmenn og eitt-
hvert kvennastangl.
Próíastur (S. Gunnarsson) las upp
öll iög og þingsálykt&nir þingsins í
fyrstu, og stóð sá lestur yflr 1 kl.
stund og 20 mín. Að því loknu tal-
aði hann 2 minútur um sambands-
málið, 3 mínútur um aðflutningsbann-
ið og ámóta um önnur mál. Kven-
fólk alt gekk út undir lestrinum og
karlmenn margir, svo 16 voru eftir
í salnum við ræðulok. Þegar prófast-
ur hafði lokið lestrinum, sem gekk
seint og dræmt, varð þögn um lang-
an tíma. Gengu þá 10 manns út. Enn
þá þögn. Stóð þá upp Jósafat Hjalta-
lín og þakkaði þingmanni framúrskar-
andi dugnað!!*) á þinginu. Enginn
varð til að taka undir það.
Gengu nú þessir sex sem eftir voru
Út og þar með búið,
StykkishóÍmsbúum þótti það óþörf
timatöf að hlusta á þingmann sinn,
og eyða orðum að gerðum hans. Og
það var það líka í sannleika!
*) Yér biðjum lesendur vora að taka
eftir, að þessi framúrskarandi dugnaðar-
maður er síra Sigurður Gunnarsson!!!
Ú rsmíðastoían
I*msglioltsst.3, Rvíb.
Hvergi vandaöri úr.
Hvergi eins ódgr.
Fullkomin ábyrgð.
Stefán Runólfsson.
•—------------------------------•
Leiðrétting.
í síðasta tölublaði „Reykjavikur“ stendur
grein um leiðarþingið á Sauðárkrók sem
þingmennirnir héldu þar i vor; eitt atriði í
henni finn ég mér skylt að leiðrétta. Höf.
segir að öllum Skagfirðingum sé sama um
hvort aðflutningsbannið komiit á eða ekki;
ég hiyt að geta þess til að höf. hafi verið í
glaðara lagi þegar hann reit greinina, eða
þá að hann hefir hér sagt frekustu ósann-
indi. Ég get fullvissað um að Skagfirðingar
eru svo hamingjusamir að eiga mjög marga
góða og starfsama bindindismenn og þar
að auki er þar mesti fjöldi karla og kvenna
sem af alhug unna bindindisstarfseminni og
aðal-markmiðinu, enda þótt sá flokkur sé
ekki bundinn neinum slíkum félagsbondum.
Jafnhliða skal þess getið, að þótt höf.
vilji gera lítið úr 2. þingm. Skagfirðinga,
hr. Jósep Björnssyni, sem bindindismanni,
þá á hann miklar þakkir skyldar fyrir fram-
komu sína, og áhrif þau, sem hann hafði á
aðflutningsbannslögin, en öðru máli er að
gegna með Olaf Briem.
Reykjavik, 7. júlí 1909.
Jóh. Jóhannesson.
Við undirritaðir, Eggert Pálsson
prestur á Breiðabólsstað og Sig-
urður Guðmundsson bóndi á Sela-
læk lýsum þvi hérmeð yfir að við
höfum jafnað allan ágreining okkar
í milli og viðurkennum mannkosti
hvor annars.
Breiðabólsstað og Selalæk, 16. júni 1907.
Eggert Pálsson. Sig. Guðmiindsson.
25 lög
liafa þegar öðlast staðfestingu,
þar á meðal tjárlögin. Enn eru
mörg lög óstaðfest, og meðal þeirra
aðllutningsbannslögin.
Þessi fregn kom ineð símskeyti í
morgun.
Bokaverzlun Guðm. Gamalielssonar:
Hunda sön^mönmmi !
Igl. kór- og einsöngslög
eftir Árna Thorsteinsson, Bjarna Þorsteins-
son, Helga Helgason, Jónas Helgason, Jón
Laxdal og Sigfús Einarsson.
Kvöldvisa.
Nú breiðir nóttin blakkan vceng
um bálsins hinstu glóð,
og ruggar dagsins svörtu sœng
og sgngur gömul vögguljöð,
uns att er kgrt, og ekkert hljóð,
sem andar gegnum nœturfriðinn,
en þögnin djúp, sem dáið Ijóð
er dranmur söngs — sem burt er
liðinn.
JÓNAS GUÐLAUGSSON.
tjggert Claessen,
yflrréttarmálaflntningsmaðnr.
Pósttiússtr. 17. Talsími 16.
Venjulega heima kl. 10—11 og 4—5.
cHogi cBrynjólfsson
yfirréttarmálaflutningsmaður.
Bankastræti 14.
Heiina UI. 12—1 og- 4^2—5Vi.
frá skrifstofu bæjarfógetans
i Reykjavík.
Pétur Halldórsson cand. phil. til-
kynnir, að hann reki bóka-, pappírs-
og ritfanga-verslun undir firmanafninu
„Bókaverslur Sigfúsar Eymundssonar".
Hann ritar sjálfur firmað, og prókúru-
umboð hefir Ólafur Runólfsson bók-
haldari.
Undirskrift ritast þannig:
Bókaverslun Sigfúsar Eymundssonar
Pétur Halidórsson.
Ólafur Runóifsson ritar:
pr. pr. Bókaverslun Sigfúsar Ey-
mundssonar.
ÓI. Runólfsson.
Eij jbí yðir
í nokkra daga, afslátt á :
Höíuðfötum,
N ærfötum,
Fataefnum.
Hvergi fáið þér ódýrari saumuð
nærföt, en hjá mér. Mjög lagleg
kaskeiti á 1,80. Enskar húfur smekk-
legar og ódýrar. Úrval af hinuni
viðurkendu og afar vönduðu körfum
er nýlega komið.
Laugaveg 24.
Magnús Þorsteinsson.
Linoleum-gólfdúkar
margar tegundir nýkomnar.
Jónatan Þorsteinsson.
Róðra- »g Seglbáta.
af öllum stærðum smiðar undirritaður.
Lag og smíði á bátunum er alþekt
fyrir að vera hið fegursta sem kostur
er á hér á landi.
Reykjavík, Grettisgötu 44.
Bjarni Þorkelsson
skipasmiður.
Húsg'ög'n.
Feiknin öll nýkomin, og ótal margt
fleira.
Komið og skoðið!
.Tónatan Porsteinsson.
cJjalóvin Cinarsson
aktýgjasmiður.
Langaveg 43. Talsími 250,
40 37
við málafærzlu, og það er ekki langt síðan að hann vann stórl mál.
Loks hefir liann mikilvægt erindi við öldungaráðið í Péiursborg. Á
þennan hátt, getur hann á margan hátt orðið þér til mikils gagns,
og við Dunja álítum að með þessu sé greitt úr vandræðum þinum og
framtíð þín trygð. Já, ó, að við mættum vona það! Pað væri ham-
ingja, sem við yrðum að slcoða sem ljósan vott um miskunsemi guðs.
Dunja hugsar ekki um annað en þetta. Við gerðumst svo djarfar
að fitja upp á þessu við Pétur Petrowitsch; svar hans var ekki full-
komlega ábyggilegt og hljóðaði eitthvað á þessa leið : auðvitað þyrfti
hann á skrifara að halda, og náttúrlega léti hann mág sinn fremur
sitja fyrir því starfi, heldur en einhvern blá-ókunnugan mann, svo
framarlega sem hann væri starfanum vaxinn (það var rétt eins og
þú værir ekki þessum starfa vaxinn!). Hann lézt efast um að há-
skólanám þitl gæfi þér svo mikinn frítíina, að þú gætir unnið á skrif-
stofu hans. í fyrstu fengum við ekki ineira upp úr honum, en síðan
hefir Dunja ekki annað gert í rnarga daga, en bollaleggja og hugsa
um framtíðarbraut þina, og sér þig í anda sem hluthafa í málafærzlu-
skrifstofu hans, ef til vill félaga hans, og það þvi fremur, sem þú
einmitt lest lög. Ég er alveg á söinu skoðun og luin, Rodlija, og
tek þátt í öllum hennar bollaleggingum og vonum; því enda þótt
Pétur Petrowitsch hafi ekki ennþá viljað gefa okkur neitt ákveðið
loforð (sem heldur er ekki að vænta, þar sem hann þekkir þig ekki
vitund enn) þá eru þó allar líkur á að þetta geti orðið. Þú skilur
auðvitað, að við höfum varast að tala um þessar vonir okkar og
ráðagerðir við Pétur Petrowitsch, og sérstaklega ekki urn það, að þú
verðir félagi hans. Hann er hlutsæismaður mikill og fjárglöggur, og
myndi finnast fátt um ráðagerðir okkar fyrst um sinn. Og allra sízt
höfum við Dunja minst einu orði á það við hann, sem við vonum
svo fastlega, nefnilega að hann láni þér fé til að ljúka við nám þitt.
Við höfum ekki talað um það við hann í fyrsta lagi af því, að það
hlýtur að koma af sjálfu sér, með því hann biður okkur það áreiðan-
lega sjálfur, án þess að við tölum um það. (Skyldi hann geta
neitað Dunju um nokkra bæn?) og það því fremur sem þú verður
auðvitað hægri hönd hans á skrifstofunni, og þarft þá ekki að halda
á þessari hjálp sem velgerð, heldur sem launum, er þér bera.
Dunja vill að þessu sé þannig fyrir komið, og ég er alveg á sömu
skoðup. í öðru lagi hefi ég ekki minst á þetta við hann, af þvi ég
sunnudag á eftir, kom hún þjótandi inn í kirkjuna, kastaði sér á
kné og ákallaði með tárvotum augum himnadrotninguna, sem hún
beiddi um kraft til að standast raunir sínar og gera skyldu sina.
Síðan kom hún rakleiðis til okkar, eftir að messunni var lokið og
áður en hún hafði talað orð við nokkurn mann, sagði hún okkur frá
öllu, grét beiskum tárum, faðmaði Dunju eins og iðrandi syndari,
og beiddi hana um fyrirgefningu. Og strax sama morguninn, hljóp
hún til allra sem hún gat hitt, og sagði þeim öllum hágrátandi að
Dunja væri saklaus, og hún væri heiðarlegasta og göfugasta stúlkan
á jörðunni. Og það var henni ekki nóg, heldur las hún bréf Dunju
til Swidragailows upp, hvar sem hún kom, og lét meira að segja út-
býta afskriftum af því. (Það var nú eftir minni meiningu alveg
óþarfi). n. þennan hátt fór hún um allan bæinn á fáum dögum,
því þeir sem hún hafði ekki komið til létust vera móðgaðir, og sögð-
ust vona að hún liti líklega einhverntíma inn. Og hún lét ekki segja
sér það tvisvar, svo allir áttu von á henni og menn vissu fyrirfram
hvenær hún kom og las bréfið upp. Á slíkum samkomum mættu
þeir oft aftur, sem áður höfðu heyrt bréfið bæði heima hjá sér og
öðrum. Eftir minni meiningu var þetta nú alveg óþarfi, en Marfa
Petrowna er nú einu sinni svona skapi farin og verður altaf að gera
úlfalda úr mýtlugu. Hún veitti Dunju að minsta kosti aftur mann-
orð sitt og .álit, og allur sá óhróður sem um hana hafði verið bor-
inn út af þessu, lenti nú á manni hennar, og sat á honum sem brenni-
merki. Fjöldi heimila varð nú strax til að bjóða Dunju að kenna
börnum sinum, en hún neitaði öllum.
Alt þetta hefir nú átt sinn þátt í, að sá viðburður skeði, sem
hér eftir kemur til að breyta lífi okkar allra.
Því, kæri Rodja, Dunju liefir verið beðið, og hún liefir þegar
sagt já, sem ég hérineð hraða mér að segja þér. Að vísu var þetta
mál útkljáð án þess að leita ráða hjá þér, en ég treysti þvi að þú
reiðist hvorki mér eða systur þinni, þegar þú sérð fram á, eins og
ég skal reyna að skýra fyrir þér, að ómögulegt var að fresta ákvörð-
uninni þangað til svar væri komið frá þér.
Og þar sem þú ert fjarverandi, er heldur ekki svo gott fvrir
þigað dæma um málið.
Þessu er nú svo varið: Hann heitir Pétur Petrowitseh Lushin
og er þegar orðinn hirðráð; hann er tjarkominn ættingi Mörfu Petr-