Verkamaðurinn - 09.10.1934, Side 2

2
VERKAMAÐURINH
hafa skapað samfylkingu f barátt-
unni gegn Hitler.
í Austurríli befir Kommúnista-
flokkurinn, varnarliðssveitirnar sos-
ialdemokratafélögin komið sér sam-
an um sarreiginlega baráttu áætlun
gegn austurríska auðvaldinu. í ífaiíll
hafa komrnúnistaflokkurinn og sos-
ialdemokrataflokkurinn gert raeð
sér samninga um sameiginlega
baráttu f ýmsum roálum. í Frakklandi
hefir árangur samfyikingarbarátt-
unnar gegn striði og fasisma verið
glæsilegur, eins á Spáni. Hvar sem
maður litur er vaxandi samfylking
verkalýðsins.
2. En hér heima.
Samfylkingin hér heima er ekki
komin langt á veg enn þá. Hvers
vegna? Cr kannske engin nauðsyn
á þvf hér ? Eru árásir yfirstéttar-
innar ekki að harðna ? Er fasism-
inn ekki að skjóta upp hausnum ?
Jú og aftur jú. Hér er sannarlega
þörf á öflugri samfylkingu. Verka-
lýðurinn tapar árlega tugum þús.
króna á því, hve samtök hans eru
klofin og auðvitað rær yfirstéttin
að þvi öllum árum að viðhalda og
auka þennan klofning. Hún græðir
mest á þvf. Á mörgum stærri
stöðum eru félagsskapur verka-
kvenna eða verkamanna klofin i
tvö félög, þar sem nýja klofnings-
félagið setur lægri taxta og lækkar
þannig kaupið.
Sjómennirnir og vegavinnumenn
fyrir stórþjófum og bankasvindl-
urum.
Yfirstéttin á Akureyri og »rétt-
vfsi* hennar hefir með ánægju
horft á >stórkostleg skattsvik« án
þess að hreyfa minnsta fingur og
núna síðast gera þessir fulltrúar
»réttvisinnar<, allt sem þeir geta til
að bjarga stéttarbróður sfnum, sem
er orðinn uppvis að Rafveitusvindl-
inu, undan réttvísinni.
Verkalýðurinn fyrirlitur þessa
>réttvfsinnar« dóma og hann mun
svara þeim með aukinni samfylk-
ingu, hertri stéttabaráttu og ský-
lausri afhjúpun á hneykslismálum
yfirstéttarinnar.
irnir hafa tapað þúsundum króna á
samfylkingarleysinu. Þessi klofning
verkalýðssamtakanna er búin að
stinga mörg þúsund krónum i vasa
atvinnurekenda.
Verkamenn, stéttarbræður, er ekki
nóg komið afslfku? Hvaða pólitísk-
an flokk, sem við aðhyllumst, hvort
við erum heldur kommúnistar, sósf-
aldemokrar. Framsóknarmenn eða
sjálfstæðismenn, erum við allir
VERKAMENN, höfum allir sam.
éiginlega hagsmuni um kaup og
kjðr gegn vinnusalanum.
Þessvegna, stéttarfélagar, burt
með klofning verklýðssamtakanna,
sem lamar baráttu okkar og rænir
of fjár úr okkar eigin vasa.
Félagsleg eining
(þ. e. sameining verkalýðsins á sama
stað, karla eða kvenna, í einu verk-
lýðsfélagi), það skal vera okkar
kjörorð. Það er Iffsskilyrði verklýðs-
stéttarinnar og um leið hvers ein-
staks verkamanns og verkakonu.
Fram til samfylkingar. v
Sjððporiarnálið.
Verkamaðurinn hefir frá því
fyrsta, að sjóðþurðarmálið við raf-
veituna kom á dagskrá fylgt því
eftir og stöðugt birt það, sem
gerst hefir í þvf. Hefir hann frá
sjónarmiði verkalýðsins gagnrýnt
yfirhylmingarstarf og svindl bæjar-
atjðrnar og sett fram ákveðnar
kröfur verkalýðsins í þessu máli.
Kröfur ðreigalýðsins, sem þess að-
ilja, sem einn hefir siðferðilégt þrek
til að taka upp þrotlausa baráttu
gegn siðspillingu borgaravaldsins,
sem stöðugt færist i aukana, og
birtist í sfvaxandi tilhneigingu til
að hylma yfir sín eigin glæpamál
og þverbrjóta sin eigin lög.
Sjóðþurðarmálið, ásamt öðrum
þeim atburðum, sem gerst hafa
hér á Akureyri samtfmis þvf, er lær-
dómsrfkt fyrir verkalýðinn, og sönn-
un þess, hve verkalýðnum er brýn
nauðsyn að ganga óklofinn og sam-
fylktur gegn þeim siðlausu hneyksl-
ismálum, er mynda eina óslitna
keðju árása og yfirstéttaglæpa gegn
verkalýðnum og hinum fátæku.
Dæmin eru skýr og talandi:
Án nokkurrar lagaheimildar safn-
ar yfirstéttin utan um fulltrúa sfns
f bæjarstjórninni heilum her Iög-
reglu til að »tryggja þeim frið< við
að samþykkja að svelta atvinnuleys-
ingjana. Saklausir verkamenn, sem
tóku þátt f Borðeyrardeilunni eru
dæmdir í 30—60 daga fangeisi fyrir
það eitt að hafa gert kröfu til, að
stéttarbræður þeirra fái að hafa sfn
samtök.
En samtlmis og þetta gerist
bylmar bæjarstjórnin á Ak. yfir
þjófnað yfirstétta-þjófa (rafveitumál-
ið, skattsvikin o. fl.). Alt er þetta
gert til þess að hlifa þeim efnaðri
en féfletta þá fátæku. Slfk er spegil-
mynd hins hámenntaða borgara-
valds á Akureyri.
Verkalýðurinn á Akureyri og um
land allt fylgir með atbygli hvernig
bæjarstjórnin hagar sér f sjóþurð-
armálinu, og reyndar kemur hönum
ekki á óvart, þó að fulltrúar borgar-
anna hagi sér eins og raun er á
orðin og skýrt er frá því í sfðasta
blaði. Hitt verður Iftt skiljanlegt
hvernig Þorsteinn Þorsteinsson, sem
telur sig fulltrúa verkalýðsins f
bæjarstjórninni, hagar sér. Hvernig
stendur á því, að hann tyllir sér
við hlið auðvaldsfulltrúanna þegjandi
og athugasemdalaust i rafveitunefnd'
inni ? Og hvers vegna gerist hann
ásamt auðvaldsþýinu Erlingi Frið-
jónssyni aðalmálsvari þess f bæjar-
stjórninni, að gera yfirhylminguna
sem stærsta og svfvirðilegasta ?
Fyrir þeiro, sem gáfu Þ. Þ. at-
kvæði sitt við sfðustu bæjarstjórnar-
kosningar vaknar sú spurning, hvórt
framkoma hans i þessu máli sé
einn stór misskilningur á málefnum
og afstöðu verkalýðsins tii hneyksl-
ismála yfirstéttarinnar.
Er leitt til þess að vita, að full-
trúi verkalýðsins, skuli gefa blekk-
ingarpostulum Framsóknar eins og
V. Þór tækifæri til að villa á sér
heimildir.
Verkalýðurinn mun ekki sléppa