Vestri


Vestri - 06.04.1916, Blaðsíða 1

Vestri - 06.04.1916, Blaðsíða 1
Ódýrastur SklíatliaðUF eni wtaistípéliD tiiH frá Ó. J. Ste^ánssvni. IUt»tj.: JKristján Jóxisson f.-á Garðsstöðum. gi VH„me., Cltrou . Cardc ^ W inommc oíí Mði'dliídrop £JJ p£ :»r tvstir og ódýrantfr í vers'. JQ H Guðrúnar Jónasson. § XV. árg. íbAFJÖRÐUR. 6 APRÍL 1916 t3. bl. Hiutaútboð. Margar hendur vinna létt verk. Sjórinn er þjóðvpgur vor Is- firðinga. Þennan veg ber oss að gera sem greiðíí.jrastan. Með því ppörum vér oss bæði tím:« og íé. Vér þurtum góðar og greið r samgöngur um Djúpið og firði þesn, til þess að bæta úr einangn uniani og strjálbygðinni, seni ofmjög hefir staðið allri menningu vorri ekki síst hinni andlegu fyrir þritum. Til þess aðbæta úr þessu þur!' um vér góðan og.hentugan Djúp« bát. petta hata ísfirðingar fyrir löogu fundið. pað eru niilli 30 og 40 ár síðan að reglubundnar bátferðir hófust hér um Djúpið fyrir atbeina góðra rjaanna. Síðan hafa þessar ferðir haldist; hafa einstakir menn leigt báta tit þeirra, en lengstum hafa þeir ekki verið svo hentug sem skyldi, með því þeir hafa ekki verið bygðir með þetta ferðalag fyrir augum. Nú er svo komið. að litlar líkur eru til, að þolanlegum samgöngum um jjjúpjð veröi haldið uppi meo< bátum einstakra manna. Eigeodur þeirra báta, sem hér inega að verulegu gagni koma, vilja ekki leigja þá til þessara ferða, sökum þeirra auðsuppgripa er þeir gftta feDgið með þvi að reka fiskiveiðar á þeim alla ársins tíma. Eins og nú horfir við, er þvl ekki annað fyrirsjáanlegt, en að reglubundnum ferðum um Djúpið verði innan sksms lokið, sökum bátleysis. Hér ©r því stór atturför i framsýn, ( stað vaxandi framfara. Petta hlýtur að vera öllum góðum ísfirðingum óbærileg til- hugsun. En vér getum sjálfir komið í veg fyrir að svona fari, og sæmd °S 8TagQ héraðsins kretst þess, að vér gerum pað. Vér þurtum sjálfir að eignast Djúpbát, sem vér hötum öll ráð yfir. Og til pess þarí að eins félags- skap og almenn samtök. Sýslunefnd Norðui'íaafjarðar- sýslu og bwjarstjórn ísafjarðar hafa te.kið að sér for^öngu þessa nauð^ynjamáls sýalunnar os> kaup> ptaðarins og vill g'efa. ísfirðingum færi á að sýna í verki rækt við hérað sitt með fjárframJö(jurii til kaupa á nýjuni Djúpbát. er íull- iiekí þört héraðsins á bættum fsrkosti Og samgöngum um Djúp ið og fifði þéss eða á svæðinu roilli Horns og Stlga ; hefir sýslu- netndin kosið oss undirrhaða í nefrid til undirbúnings þtssu vel' ferðarrnáli. 40 — 50 smálesta vélarbát með skýli tyrir alt að 30 farþega teljum vér nægilega stóran. Til þess að geta eignast slíkan bát þarf alt að 25 þús. krónur, auk þess sem gjöra má ráð íyrir að fáist frá hinu opinbera, eða með tilstyrk þess; hefir sýslu. nefndin þegar samþykt, að sýslu- télagið skrifi sig íyrir 6000 kr. hlutafjárupphæð og væntum auk þess drjúgs styrks frá bæjarstjórn ísafjarðar. í öðru eins veltiári til lands og sjávar og nú er væntum vér þess, að ísfirðingum vaxi ekki í augum að leggja fram einar 20 þúsund krónur til þessa tyrirtækis, eða um 4 krónur á mann í sýslunni og kaupstaðnum. Hlutirnir í væntaulegu útgerði arfélagi bátsins er ætlast til að vdrði 25, 50 og 100 krónnr. Sýslunetndarmennirnir gangast lyrir hiutafjársófnun, hver í sín> um hreppi, og á ísafirði tekur bankastjóri Jón A. Jónsson móti hlutafé. Hlutaféð á að vera innborgað fyrir 31. okt. næstkomandi. Gangi söfnunin vel, verður síðar tekin ákvörðun um útvegi un bátsins og annað, er að hluta. félagsstofnuninni lýtur. Vér heitum nú á alla góða menn að bregðast drengilega við þessari málaleitun. Látum árgæskuna undanfarið og vernd forsjónarinnar á oss á þessum skelfingatimum er nú eru f heiminum umhverfis oss knýja oss til skjótra og góðra undir« tekta og prýðum blessað Djúpið okkar með góðum og hentugum Djúpbát. ísafirði, 31. mars 1916. HaUdór Jönsson, formaður. Jón A. Jónsson, varaform. og féh. Bélgi Sveinsson, skrifari. Joh. J. Eyfirðingur. Magnus lorfason. Sig. Pálsson. Sigurður Btefámson. Landskjörið. Við liicdskosuingarnnr, sem fram eiga að f.ua 5. ágúst. næstk., er idjÖí; aiið;iiidi að þeir menn veiði valdir til þess að t'»ka sætt i t-fri deild þiuaHÍns, setn kunnir eru að vftsmunum og stjórninálahælileik- u m. Nú undanfarið heíir allinjög verið slegið a þá stiengina, að greina nienn sundur eftir «tóttum og atvinnuvegum eingöngu, en varli mun það íeynast til þjóðnytja hér fremur en annarstaðar, og áreið- anlega heflr sú hugmynd eigi neitt alu-ent fylgi ív Jandinu. Enda er það svo fráleitt sem framast, má verða að kjósa landsi kjörnu þingmennina eftir stéttum, þar sem þeim er ekki ætlað að eiga fiutnkvæði að þingmálum, heldur að laga niálín og liðka, eft.ir að þau koma úr neðri deild, og beina Þeim í íétta átt. Við valif á þessum mönnum ber að eins að taka til greina þekkingu á þjóðmálum, þiugieynslu og hæfn leika. Enn þá mun eigi nema einn Hati fullsaminn, en það ei Jisti heimai stjórnarmanna, sem getið var um í 8. og 11. bl. Vestra. Bendir það á, að eigi muni hinum flokkunuin íeynast svo auðvelt að finna menn, seir. þeir tieystast til þess að sam' eina þjóðina um. Áreiðaulega, mun og hinum til» vonandi listum eigi gsrt lágt undir höfði þótt sagt sé, að sá listi upp. fylli best þau skilyrði, sem nefnd hafa verið, og mun þetta verða rökatutt nokkuð ítarlegar. Athugum því nöfnin á listanum : Þar er fyrstur Hannes Hafstein. Hann er nú tvimælalaust reyndasti stjói nrnálamaður íslands, þegar alls er gætt, og því sjálfsagður til þess að taka sæti í efri deild þingsins. Að þingmannskostum er hann og flestum íslendingum fremri og sameinar flest það er góðir stjórn' málamenn þurfa að hafa sér til ágætis. — Eins og sjálfsagt er um þá menn, seai standa i fylkingar- brjósti, hefir H. H. átt bæði með- halds og mótstöðumenn. En sú hefir oftast orðið rsyndin a, að mótntóðumenn H. Hafsteins hafa af reynslunni sannfæist um, að hans ráð voiu heilladrýgst og tillögur hans heppilegaslar fyrir framgang og úvlausn málanna, og þessu hefir jafnan íylgC hyggileg framkvæmd sLudd öiu^guua vilja. Má benda á afakifti H. flafsteitis af ritBÍrnannUiuu, fauamálinu — og nú síðast stjórnarskránnálinu, sem öll h;ifa i höfn kotuist, að meiru e"ia minna leyti, fyrir hans fulltingi. Og vafah.ust inunu þess.vr vöiður sem II. ii. hefir reist séi, nægja til þess, að nafn hans sameini fJeiri íslendingv undir meiki sitt, eu nokkuts annars manns i landinu. Annar uiaður á listanuuv er Ouðmundur lijörnsson landlæknir. Haiiii belir nú setið á öl'um þingunv siðan 1904, nema 1909 og 1911. Guðmundur landlæknir er að allra dómi einhver fjölhæfasti gáfumaður landsius, langsýnn og viðsýnn stjórnmaiamaður; frjálslyndur út í ystu æsar og alveg laus við þa lognmollu værð, sehv oft hetir eiukent hina hæiri embættismenn okkar, en síhugsandi um landsins gagn og nauðsynjar, enda mörgu og miklu komið i framkvæmd, — G. B. er «inn þeirra manna, sem er í ýmsu á undan sinni samtið, og heíir þvi sætt andmælum margra og þykir ef til vill eigi svo athugutl sem skyldi. Hann sameínar það flestum betur að vera stóvhuga hugsjónamaður og verklegur frami kvæmd.imaður. A millv þessa liggja ýms smáatriði, sem margir þevrra manna, Bsem lýti sjá við sérhvert eitt, en sjálfir gera þeir aldrev neitt" hengja hatt sinn á. — En í þessu mali a smámunaseminm að vera vikið um reit. Og í G. B. land- lækni er s'vo mikið spunnið, að smávægilegar aðtinslur við haun sem þir.jmann mega ekki koma til greina. friðji maðurinn er Guðjón Ouð- laugsson kaupfélagsstj. á Hóimavík. Hann kom fyrst á þing árið 1893 og sat þa samtleytt á þingi til 190-7, og aftuv á þiugunum 1912 —'13. Hór er enginn óreynduv flysjung' ur á ferðinni, heldur gamall og reyndur þingmaðuv, sem fengið heíiv ágætisorð alla sína þingtið, og mesti ahugamaður um öll þjóð- mál og íylgiv þeim málum fast fram, sem hann iveflr tekið að sér. Hann herir og átt frumkvæði að ýmsum merkum nýmælum er siðar hafa orðið að lögum, meðal annars ræktunavsjóðslöguuum, sem hann var frumhöfundur að, þótt aðriv flyttu frumvarpið á þinginu, og gaddavírslögunum, sem mættu mót- spyrnu tyvst í stað, en hafasíðaa vevið lofuð að maklegleikum. Guð> jón sameinav það ílestum þingmönd' um fremur, að hann er bæði fulJtrú* sjávarútvegs og laudbduaðar, j)ar

x

Vestri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vestri
https://timarit.is/publication/235

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.