Vísir - 31.10.1961, Qupperneq 10

10
V í S I R
Þriðjudagur 31. októbcr
1961
MÉnningarorð:
Ingvar Gunnarsson.
F. 4. név. '86 — D. 23. okt. '61
í dag verður jarðsunginn frá
Hafnarfjarðarkirkju Ingvar
Gunnarsson, kennari.
Hann var fæddur 4. nóv. 1886
að Skjaldarkoti á Vatnsleysu-
strönd og lézt að heimili sinu
Hverfisgötu 37 í Hafnarfirði
hinn 23. okt. sl.
Ingvar var so’nur Gunnars
Gíslasonar, bónda í Skjaldar-
koti á Vatnsleysuströnd Ing-
varssonar og konu hans Ingi-
bjargar Friðriksdóttur, bónda
að Hofi í Stokkseyrarhreppi
Guðmundssonar.
Þegar Ingvar var kominn til
nokkurs þroska, eða um tví-
tugsaldur, réðist hann til náms
í Flensborgarskóla og lauk
prófi þaðan árið Í908. Eftir það
gekk hann í Kennaraskólann
og útskrifaðist úr honum 1911.
Hið riæsta ár var hann kenn-
ari í Víðidal í Húnvatnssýslu,
en réðist þá til kennslu í
heimsveit sinni, Vatnsleysu-
strönd, og var þar kennari til
1915. Eftir það stundaði hann
verzlunarstörf um skeið.
Hann var hreppsnefndarmað-
ur í Vatnsleysustrandarhreppi
1914—1920, en á því ári flutt-
ist hann til Hafnarfjarðar og
varð kennari við barnaskóla
bæjarins. Því embætti gegndi
óslitið til ársins 1957, að hann
lét af störfum fyrir aldurs sak-
ir. -
f stjórn Skógræktarfélags ís-
lands var hann 1940—1946 og
i varastjórn síðan. í stjórn Skóg
ræktarfélags Hafnarfjarðar ‘frá
stofnun þess 1946 til dauðadags
og formaður félagsins um ára-
bil. Þá var hann í stjórn Bún-
aðarfélags Hafnarfjarðar frá
1943, lengst af formaður félags-
ins. í Garðráði Hellisgerðis í
31 ár (1925—1946) Umsjónar-
maður og garðyrkjustjóri Hell-
isgerðis frá 1924 þar til nú fyr-
ir nokkrum mánuðum að hann
sagði af sér.
Ingvar Gunnarsson kvæntist
eftirlifandi konu sinni, Mar-
gréti Bjarnadóttur frá Móakoti
á Vatnsleysuströnd 25. sept.
1920. Börn þeirra eru fjögur:
tvær daetur og tveir synir.
Sama árið og Ingvar fluttist
til Hafnarfjarðar var af nokkr-
um áhugamönnum stofnað
Málfundafélagið Magni.
Næsta ár 1921 gekk Ingvar
í félagið og var félagi 1 40 ár,
eða lengur en nokkur annar til
þessa, að einum undantekhum.
Hann var starfsmaður félags-
ins óslitið í 37 ár.
Störf Ingvars Gunnarssonar
hér í Hafnarfirði voru nálega
alla tið tvíþætt: kennslustörf og
ræktunarstörf, og veit eg ekkf
hvort honum var kærara. mér
er nær að halda að ekki megi
þar á milli sjá, enda störfin
hliðstæð.
Eg var safnstarfsmaður hans
í kennarastétt í 20 ár. Gleymi
eg ekki, þegar Bjarni Bjarna-
son skólastjóri okkar var að
segja mér, þá ungumnýliða, frá
þeim mönnum, sem störfuðu
við skólann, með hverri hrifn-
ingu hann þá lýsti Ingvari sem
kennara.
Þeir eru margir Hafnfirðing-
arnir, sem hann á sínum langa
starfsdegi hefir komið til nokk-
urs þroska, og tvímælalaust hef-
ir hann þar leyst af hendi ágætt
ævistarf, sem bæjarfélagið má
þakka honum, þó mun það vart
orka tvímælis, að aukastarf
hans, starfið í Hellisgerði, starf-
ið fyrir Magna, muni halda
minningu hans lengur uppi.
Málfundafélagið I Magni og
raunar Hafnfirðingar allir hafa
lengi verið hreyknir af Hellis-
gerði, og er það vel, en þess
skulum við þá jafnframt minn-
ast, að Ingvar Gunnarsson hef-
ir verið þar hin leiðandi hönd
allt frá því að hann gróðursetti
þar fyrstu trén og svo að segja
til þessa dags. Honum var ein-
staklega annt um garðinn og
sárt um, ef eitthvað var þar
illa með fárið.
í blaðagrein um Hellisgerði 20
ára er meðal annars komizt svo
að orði á þessa leið: „Hefir
hann (þ. e. Ingvar) alla tíð ann-
azt garðinn á vegum félagsins,
og hefir elja hans og farsæld
mestu stýrt um það, hvað Heh-
isgerði nú er. Ekki hefir það
þó verið fyrir það, að Ingvar
væri „lærður“ maður um trjá-
rækt og blómarækt. Hann var
fæddur og upp alinn í byggð,
sem er gróðurminni og hrjóstr-
ugri en flestar aðrar sveitir
þessa hrjóstruga lands, og hafði
aldrei numið þau fræði, er að
slíku lutu. En ef til vill hefir
hann tekið það sárt, hve Vatns-
leysuströndin var harðbýl, og
þess vegna verið það sérstakt
yndi að rækta þennan reit. En
mestu hefir þó hitt ráðið, að
hann var maður, sem heldur
•
tryggð við hugsjónir sínar
lengur en stundarbil og gæddur
er þeirri kostgæfni, er slíkt
starf, sem umönnun skrúðgarðs
krefst. Með starfi sínu og sjálfs-
námi hefir hann tileinkað sér
eigi minni þekkingu en aðrir
hljóta við langa og erfiða skóla-
göngu.
Öll trén í Hellisgerði eru í
bókstaflegum skilningi fóstruð
af Ingvari. Har.n hefir frá
unphafi fylgzt með vexti þeirra
og viðgangi. Sum hafa komið
í hans umsjá sem ofurlitlar
plöntur, sem jmfram allt
þurfti vel að hlúa að, en til ann-
ara hefir hann séð með eigin
hendi.“
Á þessum tímamótum Hell-
isgerðis luku öll dagblöð lands-
ins mikiu lofsorði á garðinn og
garðvörðinn, sem maklegt var.
Næstkomandi fimmtudag
koma nýir skemmtikraftar
fram í Lido í fyrsta skipti,
„Caribbaen Troupe“, þrír
söngvarar og dansmenn, sem
skemmt hafa á ýmsum helztu
samkomustöðum 1 í stórborg-
um álfunnar að undanförnu.
Hafa þeir „meðferðis“ söng-
list heimkynna sinna, Vestur
Indía,sem er sambland af tón
list Afríku, Ameríku og Ev-
rópu, því að þarna gætt} vit-
anlega líka mikilla áhrifa
frá spænskri tónlist. Helzta
iitriðið, sem þeir munu
skemmta mönnum með, er
svonefndur „Limbo“dans, en
hann varð til hjá þrælum
í Vesturálfu og á að tákna
baráttu þcirra við að öðlast
frelsi og kasta af sér fjötr-
unum. Hann fer þannig
frarn,, að fyrir er komið
tveim grönnum súlum með
þverslá, sem er lækkuð jafnt
og þétt, en það táknar vax-
andi erfiðleika við að
strjúka. . .. Þenna dans
munu fáir þekkja hér, en af
plötum kannast flestir við
„tunnubotnamúsik“ manna
á Trinidad. Þar urðu menn
að notast við tunnubotnana,
af því að ekki voru fjármun-
ir til að afla raunverulegra
hjóðfæra — og áður en menn
vissu af var sú hjómlist til
orðin, sem kölluð hefir verið
calypso“.
•1» II
UM HÁDEGISBILIÐ á
sunnudaginn lagð.i 12 manna
leitarflokkur upp héðan úr
bænum austur í Hveragerði, til
þess að leita að tveim rjúpna-
skyttum, sem farið var að ótt-
ast um. Skytturnar höfðu ætlað
að vera komnar hingað til bæj-
arins um klukkan 7 á laugar-
dagskvöldið.
Hið mesta óveður var strax
og leitarflokkurinn kom upp
fyrir Lögberg, og var þar hríð-
arveður og fór vaxandi eftir
því sem lengra dró austur á
bóginn. Var stórhrið komin upp
í Svínahrauni.
Leitarflokkurinn undir stjórn
Baldvins Jónssonar vallarvarð-
ar komst upp í Skíðaskála
Þetta sama ár var Ingvar
Gunnarsson sæmdur Fálkaorð-
unni fyrir ræktunarstarfsemi i
Hellisgerði.
En þegar þetta gerðist var þó
starfsdagur hans í Hellisgerði
rétt rúmiega hálfnaður.
Málfundafélagið Magni flytur
hinum látna félaga innilegar
þakkir fyrir langt og árangurs-
ríkt starf.
Eftirlifandi konu hans og
börnum vottum við samúð.
Hafnarfirði, 31. okt. 1961.
, Jóh. Þorstcinsson
form. Magna.
nokkru fyrir kl. 3 á sunnud. og
lagði brátt af stað í leitina að
mönnunum. Vaf ákveðið að
haga leitinni þannig að fara í
alla skála í Hveradölum og ná-
grenni.
Sama hríðarveðrið hélzt og
ieitarflokkurinn var á stöðugri
göngu milli hinna ýmsu skála
íþróttafélaganna allt þar t.il
klukkan 8,30 í gærkvöldi, að
leitarmenn komu aftur að
Skíðaskálanuln. Þeir færðu þær
fregnir að þeir hefðu ekki
Að utan -
Frh at f1 «iðu
margþætt mál að ræða. En
svo virðist sem samkomu-
lagið hafi m. a. byggzt á því
að Frjálsir demokratar
fengju að ráða miklu um
orðalag stjórnarsáttmálans,
en í stað þess fengju þeir
ekki eins mikilvæg ráðherra-
embætti. Þá kröfðust Frják--1
ir demokratar þess, að annað
hvort viki von.Brentano ut-
anríkisráðhrra. eða þá að
þeir fengju embætti Evrópu-
málar^iðherra., þ. e. embætti
sem hefur mikið að gera með
Evrópubandala^ið Mun nið- j
urstaðan í samningunum j
hafa orðið sú. að von Bren- ■
tano skyldi sitja áfram, en j
Frjálsir demokratar fengju |
fundið mennina. Þá var þeim
skýrt frá því að nokkru fyr-
ir klukkan 18 á sunnudags-
kvöldið, hefðu mennirnir kom-
ið fram heiiir á húfi i Hvera-
gerði. — Þeir höfðu komizt í
skála aðfaranótt sunnudagsins.
Menn þessir heita Erlingur
Reyndal Stigahlíð 28 og Ólafur
Jónsson málari, Mávahlíð 29.
Þó bíll leiðangursmanna sé
með talstöfe var ekk.i hægt að
hafa samband við leitarmenn-
ina.
þetta umrædda embætti.
Um þetta urðu m. a. harð-
vítugar deilur í Kristilega
flokknúm, þar sem að Et’-
hard efnahagsmálaráðherra
mun hafa þótt gengið á sinn
hlut með þvj að taka málefni
Evrópubandalagsins undan
honum. Þannig snerist málið
upp í óbeina deilu milli Er-
hards og von Brentanos og
hefur h enni nú lyktað með
því að von Brentano fer frá
völdum.
r í fyrri viku hrapaði lang-
ferðabíll á Ieið frá Titograd
til Belgrad niður í gil og
biðu 41 maður bana. Falí-
hæðin var um 100 metrar.
Ellefu komust lífs af en
meiddust liættulega.