Vísir - 05.01.1966, Blaðsíða 9

VlSIR . Miðvikudagur 5. janúar 1966
9

☆
Síðustu árin hefur orðið byit
ing í síldveiðum okkar og er
henni ekki enn lokið, svo að
unnt sé að spá að hverju ber.
Er einkum þrennt, sem komið
hefur þessari byltingu af stað
— ný og stöðugt fulikomnari
fiskleitartæki, hinar svonefndu
flsksjár, ný tækni við sjálfa
velðina, fyrir kraftblökkina
fyrst og fremst og loks síaukin
þekking á göngum og öðru
háttaiagi síldarinnar, fyrir rann
sóknarstarfsemi þelrra ungu og
áhugasömu fiskifræðinga, sem
við höfum e!"iazt. í samræmi
við þetta hefur sjálfur síldveiðí
flotinn þegar tekið ótrúlegum
stakkaskiptum, gömlu síldarbát-
amir örðnir úrelt veiðisldp en
í þeirra stað eru komnir stórir
og glæsilegir bátar, yfir 100
smálestir, búnir öllum nýtízku
tækjum.
Þá hefur þessi bylH-ig orðið
hvað mest varðandi veiðitím-
ann og veiðisvæðin. Nú má
heita að síldveiðarnar standi
lengstan tíma ársins, göngurn
ar eru eltar um allan sjó og oft
ast kastað á torfur sem einungis
verða séðar með rafeindaaugum
fiskleitartækjanna eingöngu. í
tilefni af framansögðu þótti
blaðinu ekki úr vegi að eiga tal
við einn af vngri skipstjórum
á sildveiðiflotanum, þegar hann
skrapp heim af miðunum nokkra
daga um hátíðamar. Þótt stöð-
ugt hafi birzt fréttir af ferðum
flotans, er ekki úr vegi að rifja
það upp í tilefni af áramótunum
eins og svo margt annað. Það
var Tryggvi Gunnarsson skip-
stjóri á „Sigurði Bjarnasyni“
einu af aflahæstu skipum sild
veiðiflotans eins og stendur.
sem blaðið náði tali af.
— Þú verður heima fram yfir
áramótin?
— Nei ég held aftur á miðin
milli jóla og nýárs. ef veður
leyfir. Það má gera ráð fyrir
að veiðunum út af Austfjörðum
ljúki síðast i janúar og síldar-
stofninn, sem heldur sig þar nú
verði þá lagður af stað austur
undir Noregsstrendur.
— Og hvert heldur flotinn
þá?
— 1 fyrra vomm við að veið
um f Skeiðarárdjúpinu og Með-
allandsbugtinni í febrúarmánuði
Eftir það gerðum við nokkurt
hlé á sfldveiðunum og veiddum
þá ýsu fyrst, en síðan þorsk um
tíma. Þann 20. maf hófst svo
sumarsíldveiðin, austur og út af
AÚstfjörðum, allt að 90 mílur
undan landi. Smám saman færði
sfldin sig svo enn dýpra og
lengra undan norður og austur,
alla leið á miðin undan Jan May
en.
— Og fylgduð þið henni eft-
ir?
— Ég var einn af þeim sem
skmppu á miðin undan Shet-
landsevjum í júlf, og var þar
tæpan hálfan mánuð við veiðar
Þar var þá gífurlegt magn af
síld — en á landhelgismörkum
og innan þeirra, svo að við gát,
um ekki notfært okkur það.
Sfldarflutningaskipin fylgdu
okkur eftir, en þaðan er löng
sigling heim með aflann. Það
væri ekki úr vegi að leita hóf-
anna hjá þeim brezku að fá að
landa afla — sem að sjálfsögðu
væri fenginn utan landhelgi ein
göngu, svo að ekki kæmu til
greina neinar undanþágukröfur
af þeirra hálfu í móti — ein-
hvers staðar á Shetlandseyjum
og vinna hann þar. Til dæmis
f Leirvík. Ég held að eyja
skeggjum veitti ekki af. bvi að
Tryggvi Gunnarsson skipstjóri á „Sigurði Bjamasyni“.
• Síldargöngunum
fylgt eftir
• Fyrri veiðitilhögun
úr sögunni
— Já, okkur var það leyfilegt
en nokkrar tilskipanir em sagð
ar mæla svo fyrir, að þai megi
ekki kvenmaður stíga fæti á
land. Norðmenn starfrækja þar
nefnilega Lóranstöð, starfsliðið
er eingöngu karlmenn, sem
starfa þar tvö ár samfleytt í
senn án nokkurs orlofs, svo að
þessi ákvæði eru skiljanleg.
Þeir tóku okkur með kostum
og kynjum. og þótti heimsóknin
bersýnilega skemmtilegasta
tilbreyting — þó að þeir hefðu
eflaust kosið fremur að hún
væri enn meiri. En f lok sept
ember var veiðin út af Aust-
fjðrðum sem sagt aftur að fullu
hafln og hefur staðið linnulaust
sfðan.
— Með öðrum orðum, linnu
laus vertfð frá þvf f mafmán-
uði?
— Svo til. Að vísu kom til
verkfalls um tíma, við fundum
nefnilega hvergi síld, sem við
mesta áherzlu á nú á næstunnf?
— Flutningatæknin. Undir
henni er það fyrst og fremst
komið hvemig nýtist hin nýja
veiðitækni, sem gerir það kleift
að elta sfldina uppi um allan
sjó. Fleiri og fullkomnari flutn
ingaskip em brýn nauðsyn.
Kannski koma og nýjar aðferð
ir til greina áður en langt um
Ifður — flutningar á sfld 1
stórum dráttarflothylkjum úr
plasti til dæmis. Svo er það að
sjálfsögðu aukin þekking á
göngu síldarinnar og öðra hátt
emi hennar, en þar hafa ungir
fiskifræðingar okkar, eins og
Jakob Jakobsson, þegar unnið
ómetanlegt starf. Og loks verð
ur aukin vinnslutækni og fjöl-
breytt hagnýting aflans í landi
sem geri hann sem verðmætasta
útflutningsvöru, að haldast f
hendur við aukin afköst á mið
unum. Kannski er það grund
vallaratriðið...
fleirí og hentugrí flutningaskip og
(( ttt*'-
hætt fiutningutækm brýn nuuðsyn
þama er allt í niðumíðslu og
fátækt sökum atvinnuleysis.
— Hvert hélduð þið af Shet-
landseyjamiðum?
— Við vorum komnir á
veiðisvæðin út af Jan Mayen
snemma í ágústmánuði. Enn
voru síldarflutningaskipin f för
með okkur og höfðu næg verk
efni. Að vísu var þama mest
smásíld fyrst, en fór brátt batn
andi. Og þegar síldargangan
hélt svo aftur til baka upp und
ir Austurlandið í september,
fylgdum við henni eftir.
— Þið hafið komið í land í
eynni?
töldum gerlegt að veiða fyrir
það verð, sem í boði var. En það
leystist von bráðar þannig, áð
allir aðilar gátu sætt sig við —
að kalla.
— Hvað er það í sambandi
við þessa nýju þróun í síldveið
um, sem þú telur að leggja beri
— Er ekki þessi eltingarleikur
við sfldina talsvert þreytandi
þegar hann fer að standa lengst
an hluta ársins?
— Tölum sem minnst um það
svarar Tryggvi. Vfst er hann
þreytandi... að minnsta kosti f
myrkasta skammdeginu...
L.G.
Sveitustjómuimenn ræddu
dráttarvexti
' Fulltrúafundur i Samtökum
sveitarfélaga í Reykjanesum-
dæmi var haldinn föstudaginn
10. des. sl. 5 Félagsheimilinu
Stapa í Njarðvíkum.
Formaður samtakanna, Hjálm
ar Ólafsson bæjarstjóri í Kópa-
vogi setti fundinn og bauð full
trúa velkomna. Þakkaði hann
fyrirgreiðslu sveitarstjórans t
Njarðvíkum Jóns Ásgeirssonar.
Á fundinum hafði Ólafur G
Einarsson sveitarstjóri í Garða
hreppi framsögu um innheimtu
dráttarvaxta af gjöldum til
sveitarfélaga.
Vai einróma samþykkt til-
laga framsögumanns um að
| leggja til við sveitarfélögin
umdæminu, að dráttarvextir
verði innheimtir af öllum gjöld-
um til sveitar- og bæjarsjóða,
sem ógreidd eru 15. sept. ár
hvert.
Þá flutti Sigfinnur Sigurðs-
Aðalfundur Félags íslenzkra
myndlistamanna var haldinr
hinn 6. des. s.l.
Sem að líkum lætur var
skálbyggingin á Miklatúni efst
á baugi og þótti nú vænlegar
horfa en fyrir ári, þegar menn
veltu vöngum vfir einmana
bílskrjóð í vonlitlu happdrætti
Stjórnin taldi góðar vonir iil
þess að hafizt yrði handa jafn-
vel á næsta vori og með lög-
málið í huga, að hálfnað sé
verk þá hafið er, ríkti bjartsýni
á fundinum
I stjórn voru endurkjörnn
son hagfræðingur fróðlegt er
indi um framkvæmdaáætlanir
sveitarfélaga. Spunnust af því
nokkrar umræður og fyrir-
spumir, sem framsögumaður
svaraði.
Sigurður Sigurðsson formaður,
Valtýr Pétursson gjaldkeri. en i
stað Harðar Ágústssonar, sem
baðst undan endurkjöri varð
Kjartan Guðjónsson ritari.
I sýningamefnd vora kosnir
málaramir: Jóhannes Jóhannes-
son, Steiifþór Sigurðsson, Ei-
ríkur Smith, Sigurður Sigurðs-
son og Hafsteinn Austmann, og
myndhöggvararnir Sigurjón Ól-
afsson, Guðmundur Benedikts-
son og Magnús Á. Ámason.
Fulltrúar í Bandalagi ísl.
listamanna urðu: Magnús Á
Ámason. Kjartan Guðjónsson,
Fulltrúar skoðuðu hið glæsl-
lega félagsheimili Njarðvfkinga
undir leiðsögu sveitarstjórans.
Formaður sleit fundi að þáð-
um veitingum þeirra Njarðvík-
inga og Keflvíkinga, þakkaði
fulltrúum komuna og óskaði
þeim góðrar heimferðar.
Kristján Davfðsson, Eiríkur
Smith og sjálfkjörinn Sigurður
Sigurðsson formaður.
Talsvert fjör hefur verið í
sýningum utanlands og innan
og sýningar framundan erlend-
is. M. a. er í bígerð æskulýðs-
„biennale" á vegum Norræna
listbandalagsins þar sem aldurs
takmark verður 30 ár og sýn-
ingar á Norðurlöndum til
skiptis.
Samþykkt var að bjóða þrem
nýjum mönnum að ganga í fé-
lagið og era það málaramir
Hringur Jóhannesson, Sveinn
Snorri Friðriksson og mynd-
höggvarinn Jóhann Eyfells.