Dagur - 23.05.1998, Side 6

VI-LAVGARDAGVR 23. MAÍ 1998

ÚTBOÐ
F.h. Byggingadeildar borgarverkfræðings er óskað eftir tilboðum í
steypuviðgerðir utanhúss á Ölduselss- og Hólabrekkuskóla.
Útboðsgögn verða afhent á skrifstofu okkar frá þriðjudeginum 26. maí
nk. gegn 10.000,- kr. skilatryggingu.
Opnun tilboða: fimmtudaginn 4. júní 1998 kl. 14.00 á sama stað.
bgd 63/8
INNKA UPASTOFNUN
REYKJA VÍKURBORGA R
Fríkirkjuvegi 3 - Sími 552 58 00 - Fax 562 26 16
Starfslaun listamanna
Auglýst er eftir umsóknum um starfslaun listamanna
hjá Reykjavíkurbog.
Menningarmálanefnd borgarinnar velur þá listamenn er
starfslaun hljóta. Þeir einir koma til greina við úthlutun
starfslauna sem búsettir eru í Reykjavík.
Starfslaun skulu veitt í allt að 12 mánuði. Þeir listamenn
sem starfslaun hljóta skuldbinda sig til að gegna ekki fast-
launuðu starfi á meðan þeir njóta starfslaunanna.
Starfslaunin verða kunngerð í tengslum við afmælisdag
Reykjavíkur hinn 18. ágúst nk. og hefst greiðsla þeirra 1.
október eftir tilnefningu.
Umsóknum um starfslaunin skal skila til
Menningarmálanefndar Reykjavíkurborgar,
Kjarvalsstöðum, v/Flókagötu, fyrir 20. júlí nk.
Atvinna
Eyjafjarðarsveit óskar eftir að ráða flokksstjóra og verkstjóra til
að hafa umsjón með vinnuskóla Eyjafjarðarsveitar sumarið
1998.
Upplýsingar eru veittar á skrifstofu Eyjafjarðarsveitar í síma 463
1335.
Umsóknum skal skila á skrifstofu Eyjafjarðarsveitar, Syðra-
Laugalandi, 601 Akureyri fyrir 1. júní 1998.
Sveitarstjóri.
Innilegar þakkkirtil allra sem auðsýndu okk-
ur samúð og hlýhug við andlát og útför
SIGURÐAR KARLSSONAR
Draflastöðum
Sérstakar þakkir til starfsfólks á hjúkrunar-
heimilinu Seli fyrir einstaklega góða umönn-
um og alúð.
Kristín Jónsdóttir,
Dómhildur Sigurðardóttir,
Jón F. Sigurðsson, Svanhildur Þorgilsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
JÓN KRISTJÁN FRIÐRIKSSON
Munkaþverárstræti 21,
Akureyri
lést á heimili sínu 14. maí.
Jarðarförin hefur farið fram í kyrrþey.
Anna Friðriksdóttir,
Ásdís Ólafsdóttir
og fjölskyldur.
MINNINGARGREINAR
Sigurður Karlsson
Sigurður Karlsson fæddist að
Draflastöðum í Fnjóskárdal í
Suður-Þingejjarsýslu 30. októ-
ber 1912. Hann lést á hjúkrun-
arheimilinu Seli 11. maí síðast-
liðinn.
Foreldrar hans voru Karl
Agúst Sigurðsson bóndi að
Draflastöðum fæddur 13. ágúst
1873 í Þúfu á Flateyjardalsheiði
dáinn 14. ágúst 1945 og kona
hans Jónasína Dómhildur Jó-
hannsdóttir frá Víðivöllum í
Fnjóskárdal fædd 9. maí 1882
dáin 28. september 1921. Karl
Agúst var sonur hjónanna Sig-
urðar Jónssonar frá Syðra-Hóli í
Fnjóskárdal og Helgu Sigurðar-
dóttur, Þorsteinssonar bónda á
Veisu síðar á Draflastöðum.
Foreldrar Jónasínu Dómhild-
ar voru Jóhann Einarsson bóndi
á Víðivöllum Erlendssonar en
móðir Jóhanns var Sigríður Þor-
steinsdóttir frá Stokkahlöðum í
Eyjafirði er var tvíburasystir
Dómhildar konu Ólafs Briem
timburmeistara og bónda á
Grund í Eyjafirði og kona hans
var Kristín Mýrdal dóttir Jóns
trésmiðs og skáldsagnahöfundar
frá Hvammi í Mýrdal.
Systkini Sigurðar voru: Krist-
ín fædd 24. apríl 1902, látin,
Jóhann Þórður fæddur 16. nóv-
ember 1903, látinn, Ingibjörg
Gunnþórunn fædd 15. febrúar
1905 Iátin, Helga fædd 3. des-
ember 1906, Iátin, Ingimaria
Þorbjörg fædd 15. janúar 1911,
Karl fæddur 30. október 1912,
tvíburabróðir Sigurðar, Gunn-
laugur fæddur 15. apríl 1915
Iátinn, Kristinn Steingrímur
fæddur 7. maí 1917, látinn, Tvö
systkinanna Ingimaría og Guð-
jón Iétust á bamsaldri.
Arið 1936 kvæntist Sigurður
eftirlifandi eiginkonu sinni
Kristínu Jónsdóttur fæddri 3.
janúar 1915, dóttir Jóns Ferdín-
andssonar og Hólmfríðar Jóns-
dóttur Birningsstöðum.
Börn þeirra eru Jónasína
Dómhildur kennari og leiðsögu-
maður búsett í Mosfellsbæ,
fædd 28 maí 1937. Eiginmaður
hennar var Axel Sigurgeir
Axelsson, endurskoðandi, f. 9.8.
1945, d. 10.8. 1933. Börn
hennar eru Arnhildur Valgarðs-
dóttir tónlistarkennari, f. 17.8.
1966, búsett í Mosfellsbæ og
Axel Axelsson framkvæmda-
stjóri, f. 17.6. 1972, kvæntur
Steinunni Ingibjörgu Jakobs-
dóttur þau búa einnig í Mos-
fellsbæ. Faðir Arnhildar er
Valgarður Egilsson læknir, f.
20.03. 1948. Jón Ferdinand bif-
reiðastjóri og bóndi Hjarðar-
holti Fnjóskárdal, fæddur 30.
október 1938, eiginkona hans
er Svanhildur Þorgilsdóttir frá
Daðastöðum í Reykjadal. Börn
þeirra eru Heiðar Agúst bóndi
Draflastöðum, fæddur 15. ágúst
1959, kona hans er Hulda As-
geirsdóttir. Kristín Linda bóndi
Miðhvammi Aðaldal fædd 9.
ágúst 1961, maður hennar Sig-
urður Arni Snorrason bóndi og
múrari. Sigríður Hulda náms-
ráðgjafi fædd 18. september
1964 búsett í Reykjavík. Sigurð-
ur Arnar bifreiðastjóri fæddur 4.
apríl 1972 búsettur á Akureyri.
Barnabarnabörnin eru orðin
átta talsins.
Útför Sigurðar Karlssonar
verður gerð frá Draflastaða-
kirkju Fnjóskárdal í dag og
hefst athöfnin klukkan 14.00.
Mig langar til að minnast hér í
fáeinum orðum afa míns, Sigurð-
ar Karlssonar og þeirra ánægju-
stunda sem ég átti með honum.
Það vill svo skemmtilega til að
ég á í alhiímí Ijósmynd af
mér og afa sem tengist minni
fyrstu minningu um hann. Þar er
ég svona fjögurra ára og hann er
að klæða mig í sokka í eldhúsinu á
Draflastöðum. Einsog allir vita
sem þekktu afa, áttu Draflastaðir
hug hans, hjarta og krafta alger-
Iega og þess vegna er ómögulegt
að sjá hann fyrir hugskotssjónum
öðruvísi en standandi fyrir framan
útihúsin, í bítið, á leið til verka og
kannski að gá til veðurs.
Eg fékk oft að fara með honum
í fjósið á morgnana. Alltaf man ég
hvað okkur afa leið vel saman
þessar morgunstundir. Ég fékk að
brynna kúnum, moka flórinn
svona að nafninu til og sinna ýms-
um þeim verkum sem pössuðu lít-
illi fjósakonu. Það var alltaf ákaf-
lega notalegt hjá okkur afa í fjós-
inu. Svo fórum við saman upp
tröppumar í eldhúsið og drukkum
morgunkaffið með ömmu.
Stundum, og það var mesta æv-
intýrið fékk ég að sitja hjá honum
á traktornum. Þá söng hann iðu-
lega við raust, enda mjög verk-
glaður maður og meðan hann
söng horfði hann yfir túnin eða
fram dalinn. Hugur hans við bú-
skapinn einsog ævinlega. Það er
ekki að undra þau sterku bönd
sem tengdu afa við Draflastaði.
Líklega fyrst og fremst ættar- og
fjölskyldubönd. Faðir hans, Karl
Agúst var einnig bóndi af fífí og
sál, í raun og sannleika af hreinni
ættjarðar ást sem og hans faðir,
Sigurður Jónsson sem vann geysi-
lega að húsa- og jarðarbótum á
sinni tíð.
Þessari arfleifð, Draflastaða-
jörðinni, helgaði afí minn sína
krafta og sitt ævistarf og hlífði sér
hvergi fremur en forfeður hans.
Enda fór svo að lokum að krafta
hans þraut.
Eg, fyrir mitt leyti, samgleðst
afa mínum af öllu hjarta að vera
nú Iaus við Iíkamann sem var orð-
inn honum mikil byrði undir lok-
in. Hinsvegar gæti ég vel trúað
hann stæði núna í sínum sálar-
Iíkama í hlaðinu á Draflastöðum
að horfa útyfir Pétursvöllinn,
ftjáls og glaður bóndi einsog í
gamla daga. Elsku afí minn, ég
þakka þér kærlega fyrir samver-
una.
Þín dótturdóttir, Amhildur.
Þær eru margar minningarnar
með afa. Stutt er á milli bæjanna,
Hjarðarholts og Draflastaða, og
oft á dag lá leið okkar systkinanna
upp í Draflastaði til afa og ommu.
Þar var margt að gerast. A vorin
var miðpunkturinn í fjárhúsunum
þar sem nýtt líf kviknaði á hverri
klukkustund. A kvöldin hjólaði ég
upp eftir og hóf mína „sauðburð-
arvakt". Hún byrjaði í eldhúsinu
hjá afa og ömmu þar sem boðið
var upp á kandís og kamfórudropa
í sykurmola. Þar var alltaf notalegt
að sitja, spila og spjalla saman. Afi
sat við eldhúsgluggann og fylgdist
vel með öllu sem fram fór úti.
Hann var gamansamur og hlýr,
skapríkur og sérlega kraftmikill til
allra verka. Hann var bóndi af lífi
og sál og mikill náttúrumaður,
undi sér vel innan um kindur, kýr
og hesta og var fjárglöggur með af-
brigðum. Löngum stundum gekk
hann innan um lambærnar og var
allra manna snjallastur við að
koma saman móður og lambi ef
villst hafði undan.
Afi var alla tíð léttur á sér og
skrapp upp í fjall eins og ekkert
væri. Þar hugaði hann að ánum,
gætti vel að bæjarlæknum og
kannski fann hann eitt hreiður
eða tvö á ferð sinni. Eg hafði
gaman af að fylgjast með varpi
fuglanna og þau eru ófá hreiðrin
sem hann fann fyrir mig. Saman
fórum við svo í leiðangur að
hreiðrinu og fundum oft fleiri á
þeirri leið.
Sumar eftir sumar vorum við afi
saman að moka í heyblásarann.
Við kepptumst við moksturinn til
að eiga hlé á milli vagna. Stund-
um kom amma þá upp fyrir hús
með hressingu sem var vel þegin.
A hlýjum sumardögum var afi
jafnan mikið klæddur og talaði um
að best væri að klæða af sér hit-
ann. Mér fannst þetta skrítið og
skemmtilegt viðhorf en ómögulegt
var að fá hann úr þykku brúnu
peysunni. Afí var alltaf fallega
klæddur og hafði skoðun á því
hvað færi vel saman. Ég man eft-
ir að stundum kallaði hann á mig
og bar undir mig hvort þetta eða
hitt færi betur saman. Mér fannst
sérstakur heiður af því að fá að
segja skoðun mína á þessu og
alltaf fúndum við „bestu" lausn-
ina. Þegar afi var að snúa heyinu
á gamla rauða „Fergusoninum"
söng hann við raust. Mér fannst
alltaf gaman að heyra til hans hvar
sem ég var úti að vinna eða eitt-
hvað að dunda mér. Afi var radd-
sterkur og mér fannst eins og
söngurinn hans hljómaði um allan
Fnjóskadalinn.
Afí átti alltaf góða hesta og eru
það einar af mínum bestu
æskuminningum þegar hann fór í
reiðtúra með okkur systrunum.
Mikið var ég glöð þegar hann
sagðist ætla að gefa mér „almenni-
legan hest“. Úr stórum hópi hesta
vorum við sammála um að velja
Perlu, kolsvarta og gljáandi hrys-
su. Frá vori og fram á haust voru
reiðtúrarnir fastur liður flest
kvöld. Eftir kvöldmatinn hjóluð-
um við Linda systir upp eftir og
báðum hann að koma á hestbak
með okkur. Alltaf var hann tilbú-
inn, kom með okkur suður í hólf
með brauðmola til að ná hestun-
um og tók til reiðtygin. Oft hlýtur
hann að hafa verið þreyttur eftir
langan vinnudag en ekld var það
að sjá þegar hann var kominn í
hnakkinn, til í hvað sem var og lék
á als oddi. Við afí vorum á svörtu
hestunum okkar, Perlu og Blakk,
okkur leið eins og við ættum allan
heiminn. Perla var full af lífi og
fannst afa við vera ansi kraftmikl-
ar og fjörugar. Það var siður að
hleypa hestunum í Nónhólnum á
leiðinni út í Mela. Þetta voru
miklar kappreiðar og ekkert gefið
eftir. Afi var svo skemmtilegur,
hló mikið og sagði líflegar sögur.
Ég sé hann fyrir mér með aðra
hönd á taumnum, derhúfu og í
brúnlitu fötunum sínum, lítur yfir
landið, aðgætir sprettuna, vatna-
vexti og veðurhorfur. Ró í svip og
sátt við stað og stund. Hann unni
dalnum sínum og landinu þar sem
hann fæddist og bjó alla tíð. Afí
kunni að vera ánægður með það
sem hann hafði og njóta þess.
Elsku afi, þú ert ávallt með mér
og allar góðu minningarnar okkar
fylgja mér. Ég er þakklát fyrir allt
sem þú hefur gefið mér. Guð
blessi minningu þína og vaki yfir
ömmu.
Kallið er komið,
komin er nú stundin,
vinaskilnaður viðkvæm stund.
Vinimir kveðja
vininn sinn látna,
er sefur hér hinn síðasta hlund.
Margs er að minnast,
margt er hér að þakka.
Guð sé loffyrir liðna tíð.
Margs er að minnast,
margs er að sakna.
Guð þerri tregatárin stríð.
(V.Bríetn)
Sigríður Hulda Jónsdóttir.