Dagblaðið Vísir - DV - 14.05.1988, Page 6

38
BDar
LAUGARDAGUR 14. MAÍ 1988.
DV
Einn lélegur
höggdeyfir
er verrl en
íj'órir slitnir
Þessar þrjár myndir sýna vel hvaða áhrif slitnir höggdeyfar hafa á aksturs-
lag bílsins: Hér er ekið með óslitna og rétta höggdeyfa á ósléttum vegi.
50-AslScfte
A þessari mynd er ekið með höggdeyfa, sem slitnir eru að hálfu (50%), á
sama vegi.
Ef bara einn af höggdeyfum bílsins
er gallaður eru líkindin mun meiri
til að lenda í óhappi en ef allir högg-
deyfamir íjórir væru jafnslitnir.
I heild hafa fáir hlutar bílsins eins
mikið að segja fyrir umferðaröryggið
og höggdeyfamir eða demparamir,
eins og þeir em almennt kallaðir. Séu
þeir slitnir eykst bæöi hemlunar-
vegalengd og eins hættan á því að
bí^nn renni til.
Þetta er niöurstaða rannsóknar
sem gerð var á höggdeyfum hjá vest-
ur-þýsku eftirlitsstofnuninni, TUV, í
Rheinland. Þessi rannsókn var unn-
in fyrir Monroe sem er einn af stærri
framleiðendum höggdeyfa í heimin-
um.
8 til 17 prósent lengri
hemlunarvegalengd
Rannsóknin leiddi í ljós að hemlun-
arvegalengdin jókst um tvo til þrjá
metra, tæp átta prósent, þegar heml-
að er á um 80 km hraða á ójöfnum
vegi.
Sé hemlað í beygju á slæmum vegi
getur hemlunarvegalengdin aukist
um 17 prósent sé aðeins einn högg-
Síyfanna lélegur.
Þá skríður bíU með einum lélegum
höggdeyfi mun frekar út til hhðanna,
jafnvel þótt ekki sé hemlað.
Algengasta orsök þess að höggdeyf-
ir glatar hæfni sinni er að oUan lekur
út, segir JuUen Aerts, framleiðslu-
stjóri Monroe. Hann gat hins vegar
ekki sagt til um þaö hve lengi bOeig-
andinn gæti reiknað með að högg-
deyfamir entust og héldu fuUri
hæfni.
Það sem skiptir mestu máli fyrir
endingu höggdeyfanna eru aksturs-
aðstæðumar, hvernig bílUnn hemlar
og tekur beygjur, hvernig vegi er
ekið um og síðast en ekki síst við-
hald bílsins. Ráðlagt er að láta kanna
ástand höggdeyfanna á um það bil
tíu þúsund kUómetra fresti.
Leon Östergaard hjá danska um-
feröaröryggisráðinu hefur sína skoð-
un á þessu: „GaUaðir höggdeyfar eru
án efa hættulegir fyrir aksturinn.
Almennt séð em þaö bílar, sem feng-
ið hafa Utið eða lélegt viðhald, sem
eiga þátt í stærstum hluta umferð-
aróhappa. Hins vegar er ekki hægt
að halda því fram svo óyggjandi sé
að gaUaðir höggdeyfar séu þar aðal-
orsökin.“
Gamllr bílar og hraðskreiðir
bílar
Flestir ungu ökumennimir byrja
akstursferiUnn á gömlum bUum sem
þeir aka líkt og nýir væm. Við þær
aðstæður em stitnir höggdeyfar sér-
lega hættulegir því nýbakaður öku-
maðurinn heldur að hann og btilinn
geti tekist á við hvaða aöstæður sem
er„
Minni hætta er hins vegar taUn
samfara því að altir höggdeyfamir
fjórir séu jafnsUtnir því taUð er að
ökumenn slíkra btia taki frekar tiUit
til sUts á bílnum og aki samkvæmt
því hægar og gætilegar.
Aftur á móti er ökumönnum hrað-
skreiðra btia, btia eins og GTI-gerö-
anna, hættara við óhöppum af völd-
Iancjar þiq í bíl ?
vilru seIja bíl ?
Bendum
einnig á
smá-
auglýsingar
á bls. 56-62
um stitinna höggdeyfa þvi þeir of-
meta hæfni btisins og sína eigin.
Til að koma til móts við þessa öku-
menn hefur Monroe sett á markað í
Evrópu höggdeyfasett fyrir GTI-bUa
sem minnkar upp- og niðursveiflu
btisins og dregim á þann hátt úr
sveiflunum í beygjum og holum. Meö
því að setja slíka höggdeyfa í btiinn
eykst veggripið verulega.
Betra veggrip með harðari högg-
deyfum kostar okkur hins vegar
þægindi. Það er gerö höggdeyfisins
Loks sést hér hvernig höggdeyfar, sem slitnir eru sem svarar 90 af hundr-
aði, leika bíl sem ekið er eftir sama vegi.
sem ákvarðar hvort maður ekur
mjúkt og með dýfum, líkt og á amer-
ískum og írönskum btium af ákveðn-
um tegundum, eða hvort maður vtil
harða og sportlega fjöörun, líkt og í
sumum þýskum, ítölskum og jap-
önskum bílum.
Höggdeyfamir eru því oft og einatt
málamiðlun á mtili þæginda og veg-
grips.
En hvort sem við vUjum btia, sem
Ujóta áfram eða haga sér Ukt og
sportbtiar, þá eru höggdeyfamir
hluti af öryggisbúnaði btisins og
þurfa sama eftirUt og stýri og brems-
ur.
• ' •• ::•••••' '•'• :•'.:•'..

wmsmmm

.

:•.••:• ýx::::

..

Á þessum myndum eru sex dæmi um það að skipta þurfi um höggdeyfa eða skoða þá vel. Talið er að ofan og
niður, fyrst vlnstra megln og þvi næst hægra megin: 1. Bíllinn skríður til í beygju. 2. Bíllinn slær framendanum
niður við hemlun. 3. Bíllinn tekur mikið á síg hliðarvind. 4. Dekkin slitna með áberandi blettum. 5. Það lekur úr
höggdeyfunum. 6. Stýrlð skelfur I akstri.