Dagur - 26.01.1963, Side 2

Dsgur er liðinn - en hvað svo?
Tekur senn að birta í Sovét?
YFIRLIT
yfir kærur til embættis bæjarfógeta Akureyrar og sýslumanns
Eyjafjar'ðarsýslu árið 1962.
I. SÉRREFSILAGABROT.
1. Olvun á almannafæri.................................. 333
2. Ölvun í heimahúsum.................................. 14
3. Ölvun við akstur...................................... 39
4. Ólögleg sala og afhending áfengis...................... 9
5. Bifreiðaslys og árekstrar ........................... 266
6. Umferðarlagabrot (ólögleg staða bifreiðar, of hraður akst-
ur og fleira) ....................................... 276
7. Brot á lögreglusamþykkt .............................. 11
8. Ágangur búfjár, veiðilagabrot, ólöglegt hundahald ogbrot
á dýraverndarlögum . ................................. 12
9. Tolllagabrot .......................................... 4
10. Vanræksla á tilk. aðsetursskipta...................... 15
11. Brot á iðnlöggjöf...................................... 2
981
II. ÝMSAR SAKADÓMSRANNSÓKNIR.
1. Rannsóknir vegna slysa á mönnum .................. 6
2. Brunarannsóknir .................................. 4
3. Rannsóknir vegna voveiflegs dauðdaga.............. 3
4. Lögræðissviftingamál ............................ 2
15
III. ALM. HEGNINGARLAGABROT.
1. Þjófnaður og innbrot ............................... 38
2. Eignaspjöll ........................................ 37
3. Líkamsárásir ....................................... 25
4. Svik og skjalafals.................................. 10
5. Óhlýðni við lögreglu og hindrun hennar í starfi...... 6
116
Samtals 1112 kærur.
í SOVÉTSKA bókmennta-tíma-
ritinu „Novij Mir“ birtist ný-
skcð ritgerð, sem óefað lilýtur
að vekja bæði viðkvæmar hugs-
anir og beiskar hjá sovétlesend-
um. Ritstjóri tímaritsins er
Alexander Tvardovsky.
Ritgerð þessi fjallar um lífið
í rússneskum þrælabúðum um
1950, þar sem stjórnmálafangar
voru hnepptir í þrælkunar-
vinnu. Fram til síðustu tíma
hefði eigi mátt til þess hugsa,
að hreyfa við slíku efni á opin-
berum vettvangi í Sovétveldi.
Hefur því birtingu ritgerðar
þessarar verið fagnað sem ein-
stæðum viðburði, bæði bók-
menntalega og þá eigi síður
stjórnmálalega!
Ritgerð þessi er annars með
saman þjöppuðu skáldsögusniði.
Alexar.der Solqhentsýn rithöf-
undur er stærðfræðikennari í
litlu sveitaþorpi í Rýagan og
hefur sjálfur „setið“ fullan ára-
tug í þrælkunarbúðum. Sagan
hefst með nafninu: Einn dagur
úr ævi ívars Denisóvish.
Aðal söguhetjan er norð-
rússneskur bóndi. Á styrjaldar-
árunum tóku Þjóðverjar hann
höndum, en honum hefur tekizt
að flýja yfir til rússnesku víg-
stöðvanna. Óðar er hann birtist
löndum sínum, er liann talinn
njósnari og dreginn fyrir her-
mannadóm. Þar dæmist hann
spkur og er síðar sendur til
Síbir.
— Ég hefði átt að þegja um
það, að ég væri herfangi Þjóð-
verja, og segja heldur að ég
væri aðeins þátttökumaður eða
sjálfboðaliði, hugsar hann nú
níu árum síðar, er hann smám
saman morknar og rotnar upp
t'il agna austur í Síbir, þar sem
hann ásamt þúsundum annarra
vinnuþræla er rekinn áfram í
óslitinni þrælkunarvinnu við
byggingu geysimikils orkuvers
fyrirtækis, sem nefnt er „Sósíal-
iskir lifnaðarhættir".
Sagan lýsir einum þessara
daga. Ilugsanir þrælanna snú-
ast ekki um heimili þeirra og
ástvini — þeim dettur ekki í
hug, að það eigi fyrir þeim að
liggja að koma þangað framar,
og heldur ekki frelsi, — því
hvers konar frelsi biði þeirra,
þótt þeim yrði einhverntíma
sleppt út úr þræla-kvínni! Þeir
hugsa aðeins um það eitt að
bjarga líftórunni frá degi til
dags og treina hana sem lengst!
Ætli varðmaðurinn finni nú
brauðbitann litla, sem þú fald-
ir í spóna-dýnunni? eða stálbút-
inn, sem þú gast stungið á þig?
Ætli stígvélaskórnir þínir rifni
nú ekki? Ætli sessunautur þinn
kjafti nú ekki frá þessu?
Pyndingar eru ekki nefndar.
Höfundur gerir heldur enga til-
raun til að vekja meðaumkun
lesenda. Raunverulega og blátt
áfram rekur hann söguþráð
hinnar dýpstu niðurlægingar
mannlegs eðlis og smánar alls
manngildis. Það er þetta, sem
hrífur lesanda höljartökum! Og
að þetta skuli hafa birzt á prenti
flytur Ijóslega þær fréttir, að
stjórnmála-viðhorf Sovét-valda
manna sé nú orðið nýstárlegra
og frjálsmannslegra en nokkru
sinni áður.
Óbreyttur Sovétborgari getur
nú fagnað því, að stjórnarkerfi
það, sem varpaði Ivari Denis-
óvish í þrælabúðir, hefur smám
saman horfið. Og birting sög-
unnr r af þessum eina degi úr
ævi hans mun vonandi girða
fyrir, að slíkir dagar endurtaki
sig í framtíðinni! (Úr erl. bl.)
- Veizliiiiarjijóiuistan
(Framhald af blaðsíðu 1).
ið er viðkvæmt og enn furðu-
legra að þess skuli ekki krafizt
að seldar séu helztu matvörur
á einhverjum stað eða stöðum í
bænum eftir lokunartíma. Þess
er þó full þörf og ætti ekki að
þurfa að rökstyðja það. Gætu
verzlanir innt þá þjónustu af
hendi til skiptis, eftir settum
reglum. Að sjálfsögðu ættu
verzlanirnar þó ekki að vera
þrásetustaður viðskiptavinanna,
eins og sjoppurnar voru.
Þótt Akureyringar geti valið
milli góðra verzlana og batn-
andi hvað búnað allan snertir,
er það nokkuð áberandi, sér-
staklega hin síðari ár, að of
mai-gt verzlunarfólk í þessum
bæ er ekki starfi sínu vaxið.
Frekja og fúllyndi mætir manni
á stöku stað, önnur vöntun á
háttvísi og hrein vanþekking á
starfinu mætir manni víða. Að
sjálfsögðu er svo margt úrvals-
fólk, sem gerir öll innkaup eins
ánægjuleg og þau geta verið á
verðbólgutímum og veitir
traustar leiðbeiningar af hátt-
vísi.
En það er of margt „miðlungi“
gott afgreiðslufólk í verzlunum
bæjarins og þarf úr að bæta.
Vera má, að verzlunarnámskeið
geti að einhverju bætt úr, eða
■norðlenzkur verzlunarskóli, þar
sem vöruþekking og verkleg
kennsla í daglegum störfum
skipuðu verðugan sess. □
LÆRA ÞÝZKU
SAGT ER, að á Sjálandi s'éu
margir menn og konur farnir
að læra þýzku um þessar mund-
ir. Stafar þessi mikli áhugi af
því, að girnilegt þykir til fróð-
leiks og skemmtunar að geta
fylgzt með þýzka sjónvarp-
inu. □
(Framhald af blaðsíðu 1)
Barnaskóla Akureyrar, „Hreið-
ar heimski" (vatnslitir)
4. verðlaun: Jón Ragnarsson,
Barnaskóla Akureyrar, „Þrym
drap hann fyrstan" (vatnslitir),
Sigurður E. Magnússon, Breiða
gerðisskóla, Rvík, „Grettir og
Glámur“ (krítarteikning).
5. verðlaun: Óli Ragnarsson,
„Skarphéðinn vegur Þráin“,
Karl Erlendsson, „Skúlaskeið‘‘,
Sveinn Bjarnason, „Það var
hann Eggert Ólafsson“,‘Baldur
Ellertsson, „Þrym drap hann
fyrstan", Vigdís, „Búkolla“, öll
úr Bamaskóla Akureyrar.
6. verðlaun hlutu 10 börn:
Hreiðar Þór Sæmundsson, Lang
holtsskóla, Rvík, Hreinn Vil-
hjálmsson, Gagnfræðaskóla
Vesturbæjar, Rvík, Kristján Er-
lendsson, Barnaskóla Kópavogs,
Sveinn R. Sigfússon, Miðskóla
Sauðárkróks og Bryndís Krist-
jánsdóttir, Guðmundur Ólafs-
son, Sigmar Eiríksson, Svala
Stefánsdóttir, Þorkell Rögn-
valdsson og Örn Kjartansson,
öll úi' Barnaskóla Akureyrar.
7. verðlaun hlutu 20 börn úr
samtals 5 skólum.
Verzliá í
eiöin
b
u
nm
VERZLID I K.E.A.
Árii 1961 voru íélags-
irönnum greiddar
2.7 milijónir kr. í arö.
ÞAÐ, er raunverulegur
afslátiur af vöruverði
Þess vegna meðal annars, er
ÓBÝRAST AÐ VERZLA í K.E.A.