Dagur - 15.01.1975, Blaðsíða 4

4
Skrifstofur, Hafnarstræti 90, Akureyri
Síniar 1-11-66 og 1-11-67
Ritstjóri og ábyrgðarmaður:
ERLINGUR DAVÍÐSSON
Auglýsingar og afgreiðsla:
JÓHANN K. SIGURÐSSON
Prentverk Odds Björnssonar h.f.
Verkeíni nýs árs
Landsmenn liafa síðustu daga verið
minntir á, hvar á hnettinum forsjón-
in skákaði kynstofni okkar fyrir ell-
efu öldum. Harðviðri hafa geysað,
snjóalög teppt ferðir manna og nátt-
úruöflin ógnað þeim mannvirkjum,
svo sent orkuverum, sem annars liafa
mcð nokkrum hætti fært land okk-
ar suður á bóginn, til meiri birtu og
yls. Það er ekkert einsdæmi, að fólk
heíur þurft að rnoka raunveruleg
snjógöng út úr húsum sínum eða
skríða út um þakglugga, þar sem
þeir eru fyrir liendi. Bílar eru horfn-
ir í snjósköflunum, en vélsleðar og
farartæki á beltum komast helst leið-
ar sinnar, og sinna þeim flulninguin
er þeir anna. En þegar mest er rætt
um veðraham, ófærð og raforku-
skort, verður þess vart hve stórhríð-
in herðir menn og stælir og live
hressir menn eru, er þeir hafa brot-
ist áfram við skyldustörf sín og ekki
látið hana á sig fá.
Norðlendingar hafa í þessu óveðri
einnig verið minntir á, hve tæpt
þeir standa í raforkumálunum. Fyr-
ir utan beinan raforkuskort og
skömmtun, þegar eittlivað ber út af
með veður, er veikum flutningslín-
um raforkukerfisins hætt, svo sem
dæmin sanna. Stærsta verkefni ný-
byrjaðs árs eru raforkumálin. Svol
háð eru heimilin orðin raforkunni
og svo mjög er allur þýðingarmikill
iðnaður háður henni, að úrbætur
eru brýnasta verkefni ársins. Verð-
ur þetta enn ljósara þegar í huga er'
höfð sú kreppa og minnkandi at-
vinna, sem við blasir víða um lieim
og hlýtur að ná til okkar að nokkru.
Akureyringar þurfa fyrst af öllu
að treysta iðnað sinn, bæði iðnað
samvinnumanna, sem er stærstur í
sniðum og annan iðnað, en til ]>ess
þurfum við næga og trygga raforku.
Við þurfum einnig að leggja kapp
á sjúkrahúsbygginguna, hafnarmál
og samgöngur á landi. Akureyringar
hafa nú eignast nýjan þúsund tonna
skuttogara og hafa þá endurnýjað
togaraflota sinn á skömmum tíma
en munu innan skamrns, enn fá nýj-
an, stóran togara. Þetta kann að reyn-
ast þýðingarmeira en flesta grunar
nú, ef lægð sú í efnahags- og atvinnu-
málum, sem áður er getið, verður
tilfinnanleg. Stefna ríkisstjórnar og
meirihluta Alþingis miðast við at-
vinnuöryggi í landinu. Bæjarstjórn
Akureyrar þarf einnig að setja at-
vinnuöryggið öðru ofar og vinna að
því með öllum tiltækum ráðum. □
Þann 3. þ. m. lést á Fjórðungs-
sjúkrahúsinu á Akureyri Sig-
urður O. Björnsson prentsmiðju
stjóri eftir langvarandi van-
heilsu síðustu æviár. Hann
fæddist í Kaupmannahöfn 27.
jan. 1901 og varð því tæplega
74 ára að aldri.
Foreldrar Sigurðar voru hjón
in Ingibjörg Björnsson dóttir
Benjamíns bónda á Mörk í
Laxárdal í A.-Hún. og Oddur
Björnsson bókaútgefandi og
prentsmiðjustjóri á -Akureyri.
Oddur var einn af heiðursborg-
urum Akureyrarkaupstaðar.
Sigurður fluttist með foreldr-
um sínum og systkinum til
Akureyrar sumarið 1901 um það
bil misseris gamall. Það var að
tilhlutun Guðmundar Hannes-
sonar læknis o. fl. manna, að
Oddur var fenginn til Akur-
eyrar til þess að stofnsetja þar
prentsmiðju. Kom hann þar
upp prentsmiðju þeirri, sem nú
gengur undir nafninu Prent-
verk Odds Björnssonar, skamm
stafað P.O.B. og hefur hún starf
að óslitið síðan og hlotið al-
mennar vinsældir. Jafnframt
hefur verið rekin bókaútgáfa á
vegum P.O.B. og hefur hún
m. a. um langt skeið gefið út
tímaritið HEIMA ER BEZT,
sem breiðst hefur mjög út,
einkum um sveitir landsins.
Árið 1910 fluttist Sigurður
með móður sinni og systkinum
til Reykjavíkur. Lágu þær
ástæður til þess, að eldri syst-
kinin voru að fara í framhalds-
skóla þar, og hjónin litu svo á,
að tryggast væri og hagkvæm-
ast að halda heimili þeirra
vegna í Reykjavík þann tíma,
sem þau væru þar í skóla. Sig-
urður var því í barnaskóla í
Reykjavík, en oft í sveit yfir
sumartímann m. a. á Gelti í
Grímsnesi og Stafholtsey í Borg
arfirði. Þá vaknaði áhugi hans
fyrir sveitalífi, ræktun og bú-
skap og hann hafði yndi af að
umgangast sauðfé og annað bú-
fé. Hafði þetta þau áhrif á hann,
að hann hafnaði framhaldsskóla
námi, en réðist fyrir milligöngu
þeirra bræðra Helga Bergs og
Lárusar Helgasonar á Kirkju-
bæjarklaustri til Jóhanns bú-
fræðings og bónda á Breiðabóls
stað á Síðu í V.-Skaft. Þar var
hann árin 1915—1918. Það mun
því hafa verið ásetningur Sig-
urðar að gerast bóndi, enda
missti hann, að hans eigin sögn,
aldrei sjónar af því markmiði.
Verður síðar í þessari grein
minnst á ræktunarstörf hans.
Er hér var komið sögu, varð
þó sú breyting á, að Sigurður
fluttist aftur til föður síns á
Akureyri og hefur átt þar heima
síðan til æviloka. Hann lærði
prentverk og tók próf í því 1921.
Næstu tvö ár hafði hann á
hendi stjórn prentsmiðjunnar
meðan faðir hans dvaldi erlend-
is og alla tíð síðan hafði hann
að verulegu leyti veg og vanda
af rekstri fyrirtækisins og tók
við stjórninni að fullu eftir að
faðir hans lét af störfum.
Sigurður var tvíkvæntur.
Fyrri kona hans var María
Kristjánsdóttir lögregluþjóns og
söðlasmiðs á Akureyri. Eignuð-
ust þau einn son, Geir S. Bjöms
son, sem nú er forstjóri P.O.B.
og prentsmiðjustjóri. María lést
14. júlí 1932. Seinni kona Sig-
urðar, Kristín dóttir Bjarna
Jónssonar bankastjóra frá Unn-
arholti í Árnessýslu, lifir mann
sinn. Þau eignuðust 6 börn, 2
dætur og 4 syni. Tveir þeirra
eru starfsmenn P.O.B. ásamt
Geir bróður sínum.
Eins og fyrr segir, hneigðist
hugur Sigurðar snemma að
ræktunarmálum og búskap.
Hann sagði svo frá, að þegar
hann var 5 ára, fór hann til
Sigurðar, síðar búnaðarmála-
stjóra, sem þá var í Gróðrar-
stöðinni og framkvæmdastjóri
Ræktunarfélags Norðurlands,
og bað hann um vinnu. Sig'urð-
ur mun hafa brosað, en tók
drengnum vel og réði hann til
sín um tíma. Áttu launin að
vera einn eyrir á klst. Mér
skildist, að enn meiri áhugi
hefði verið fyrir starfinu heldur
en einseyringnum, þó hann
væri einnig vel þeginn. Seinna
á ævinni varð þessi drengur
þjóðkunnur fyrir skógræktar-
störf. Sennilega hefur enginn
einn bóndi á landinu átt svo
stórt skógræktarbú sem hann.
Ég hygg, að honum hafi verið
fá, eða jafnvel engin áhugamál
eins hjartfólgin og skógræktar-
málin. Síðan 1946 stundaði Sig-
urður skógrækt á eignarjörð
sinni Sellandi í Fnjóskadal, sem
hann hafði þá keypt og byggt
upp. Eftir það dvaldi hann mik-
inn hluta sumarsins í Sellandi
og vann að ræktun, fyrst og
fremst skógrækt. Þar er nú
búið að gróðursetja hundruð
þúsunda af trjáplöntum og sá
trjáfræi. Breytingin, sem orðin
er á landinu ber vott um frá-
bæra eljusemi. Umhyggja sú og
alúð, sem Sigurður sýndi gróðr
inum í þessu starfi sínu, vakti
almenna athygli. Hefur oft bor-
ið gesti að garði á sumrin í Sel-
landi, sem orðið hafa þátttak-
endur í þeirri ánægju, sem það
veitir að sjá trén hækka og
landið breytast í fegurra og
betra land. Þetta mun hafa veitt
Sigurði ríkulega umbun verka
sinna.
Við Sigurður vorum saman í
stjórn Akureyrardeildar KEA í
18 ár og á annan áratug í stjórn
Skógræktarfélags Eyfirðinga. Á
ég hugljúfar endurminningar
um okkar samstarf. Hann kom
víða við sem góður liðsmaður
menningarmála.
Sigurður var sæmdur riddara
krossi hinnar íslensku Fálka-
orðu. Einnig var hann sæmdur
frelsisorðu Hákonar VII. Noregs
konungs og ennfremur verð-
launum úr verðlaunasjóði
Kristjáns konungs IX. fyrir
ræktunarstörf.
Ég minnist Sigurðar með virð
ingu og þökk og sendi ekkju
hans og öðrum ástvinum
samúðarkveðjur.
Ámiann Dalmannsson.
Minn gamli og góði húsbóndi,
Sigurður O. Björnsson, er lát-
inn. Hann var minn eini hús-
bóndi, því hjá honum vann ég
í 20 ár.
Sigurði kynntist ég fyrst árið
1947 er ég hóf nám í P.O.B., og
það get ég fullyrt, að betri hús-
bóndi er áreiðanlega vandfund-
inn á Akureyri. Hann var hið
mesta ljúfmenni í daglegri um-
gengni og við strákarnir bárum
mikla virðingu fyrir honum,
enda var ekki annað hægt. Sig-
urður skildi okkur vel, við vor-
um ungir og ærslafullir, og ég
gleymi því aldrei þegar við
Kristján Kristjánsson vorum
eitt sinn að tuskast, þegar allt í
einu var klappað á öxlina á mér
og sagt: „Er lítið að gera núna,
drengir mínir?“ Það voru
skömmustulegir strákar, sem
snautuðu að sínu verki. Svona
var Sigurður. Hann var góð-
menni og glettinn, en sýndi
festu ef á þurfti að halda, og öll
framkoma hans var þannig, að
allir báru mikla virðingu fyrir
honum.
Fyrstu árin sem ég var í
P.O.B. stjórnaði Sigurður fyrir-
tækinu einn og hafði eina
stúlku á skrifstofu, og þá vann
hann með okkur strákunum að
prentstörfum, og duglegri vél-
setjara en Sigurð O. Björnsson
hef ég ekki þekkt. Hann vann
af lífi og sál og þoldi illa allt
slór. Eftir því sem árin liðu og
fyrirtækið stækkaði, var það
sjaldnar sem Sigurður greip í
setjaravél, en hann gerði það
þegar á þurfti að halda. Það var
alltaf sami krafturinn og dugn-
aðurinn, og það var gaman að
vinna með Sigurði, en ég sat
við næstu setjaravél og fylgdist
með og ekki er mér grunlaust
um, að hann hafi viljað sýna
stráknum að hann væri enn í
íullu fjöri.
Nú er Sigurður O. Björnsson
allur og kominn á vit feðra
sinna og forfeðra. Þetta er gang
ur lifsins, að fæðast á þessari
jörð og hverfa síðan á braut
þegar kallið kemur. Þó að við
jarðarbúar búum yfir mikilli og
vaxandi tækni á öllum sviðum,
vitum við lítið um líf og dauða,
og enginn manneskja veit fyrir-
fram hvenær þessu jarðneska
lífi lýkur. Fólk er kallað á braut
á öllum aldri. Sumir hverfa á
braut á unga aldri og það er
erfitt að skilja, en aðrir hafa
lokið miklu og góðu dagsverki,
og svo var um Sigurð O. Björns
son. Hann vann að margvísleg-
um málefnum allt sitt líf, og
þótt hann hverfi nú á braut lifa
trén, sem hann gróðursetti í
Sellandi, en skógræktin er
kannski besta dæmið um líf og
dauða. Sum trén ná miklum
þroska, og hin ungu vaxa upp
í skjóli þeirra, og svona gengur
þetta kynslóð fram af kynslóð,
þessu fær enginn breytt. Sig-
urður skilar nú af sér í hendur
nýrrar kynslóðar, því alltaf
kemur maður í manns stað, og
þannig mun það trúlega verða
meðan fólk lifir á þessari jörð.
Að lokum kveð ég þig, minn
gamli og góði húsbóndi, með
þessum fátæklegu orðum og
þakka þér góð kynni.
Ollum ættingjum Sigurðar
sendi ég mínar innilegustu
samúðarkveðjur, og ég veit að
ég mæli þar fyrir munn allra
prentara á Akureyri.
Svavar Ottesen.
Síðastliðinn laugardag, 11. jan.,
var til moldar borinn frá Akur-
eyrarkirkju, Sigurður O. Björns
son, prentsmiðjustjóri og skóg-
ræktarbóndi, en hann andaðist
á sjúkrahúsinu á Akureyri 3.
janúar.
Sigurður fæddist 27. janúar
1901 í Kaupmannahöfn. Þar var
þá faðir hans, Oddur Björns-
son við framhaldsnám í prent-
iðn, og stofnsetti svo 1901 Prent
verk Odds Björnssonar hér á
Akureyri.
Sigurður hóf nám í prent-
smiðju föður síns 1. september
1918, og starfaði óslitið við prent
störf frá þeim tíma. Prentsmiðju
stjóri var hann frá 1930, en vann
þó alltaf við vélsetningu þegar
tími vannst til. Áhugi hans var
óskiptur að hverju sem hann
gekk, enda dugnaður honum í
blóð borinn. Aldrei vissi ég
Sigurð tvískiptan í nokkru máli.
Meiningu sína sagði hann þann
ig að enginn vafi lék á því við
hvað átt var, hvort sem það
líkaði betur eða verr.
En þótt lífsstarf Sigurðar
væri helgað prentiðninni, fór
hann aldrei dult með áhuga
sinn fyrir búskap, og hvern hug
hann bar til fólksins í sveitum
landsins og þess starfa. Ungan
dreymdi hann um að helga sig
starfi bóndans, en af því varð
ekki, að fullu. Strax og hann
gat, keypti hann jörðina Sel-
land í Fnjóskadal, og byggði
þar íbúðarhús. í Sellandi dvaldi
hann með fjölskyldu sinni á
sumrin, við gróðursetningu
5
plantna, svo nú eru trjáplöntur
þar á fjórða hundrað þúsund,
sem bíða eftir hækkandi sól í
góðu skjóli. Mannmargt var oft
í Sellandi, þessari sumarparadís
Sigurðar. Vinir og kunningjar
voru fjölmargir og svo komu
þar börn og barnaböm. f Sel-
landi naut sín vel lífsgleði og
vaskleiki skógræktarbóndans,
því þar var hann konungur í
ríki sínu.
Með Sigurði O. Björnssyni er
til moldar hniginn traustur
maður og góður drengur.
Frímann Frímannsson.
Atvikin höguðu því svo fyrir
aldarfjórðungi, er ég byrjaði að
starfa hjá Degi, að ég kynntist
Sigurði O. Bjömssyni prent-
meistara og prentsmiðjueiganda
á Akureyri. í prentsmiðju Sig-
urðar var Dagur prentaður og
svo er enn. Urðu því kynni
nokkur og öll á einn veg.
Sigurður O. Björnsson var
bjártur yfirlitum, röskur maður,
kátur og svo hreinskiptinn, að
aldrei urðu eftirmál af nokkru
tagi öll þessi ár, því orð hans
stóðu, sem væru þau skjalfest.
Hann gerði hvert mál einfalt,
er fyrir hann var lagt og fyrir-
greiðsla var honum ætíð ljúf.
Sem stjórnandi var hann ákveð
inn og föðurlegur í senn, sjálfur
hamhleypa við setjaravélina
þegar á þurfti að halda, og þó
sá það enginn maður, er erindi
átti við hann, að hann hefði
nauman tíma til að sinna hinu
margvíslega kvabbi.
En hinn mikilsvirti athafna-
maður á sviði prentsmiðju-
reksturs og bókaútgáfu, var að
öllu eðli bóndi og ræktunar-
maður, unnandi gróðurmoldar-
innar og sjálfur einn af athafna-
sömustu skógræktarmönnum
þessa lands um áratugi.
Það var hverjum manni
ávinningur að kynnast þeim
mannkostamanni, sem Sigurður
O. Björnsson var og þau kynni
þakka ég nú við leiðarlok.
E. D.
Sambandsf réttir
í Sambandsfréttum frá 27. des-
ember segir meðal annars frá
því, að annað af tveim frysti-
skipum SÍS hafi verið selt úr
landi, til niðurrifs og er það
Jökulfell. Skip þetta strandaði
á skeri einu í Vopnafirð.i 19.
september í haust. Bráðabirgða
viðgerð fór fram hjá Slippstöð-
inni á Akureyri, en þar sem um
gamalt eða 23ja ára skip var að
ræða og skemmdirnar nokkuð
miklar, varð niðurstaðan sú, er
að framan segir. Er nú í athug-
un hjá Sambandinu, að kaupa
frystiskip af svipaðri stærð og
Jökulfell.
Þá segir í sömu Sambands-
fréttum, að nýlega hafi farið
ullarvörur frá verksmiðjum
Um klukkan sjö á mánudags-
kvöldið brann viðgerðarskýli
flugmálastjórnar á Reykjavíkur
flugvelli, sem Flugfélag íslands
hafði á leigu. Eldhafið varð
mikið og vindur 9—11 stig og'
slökkvistarf því erfitt. Tveim
flugvélum tókst að bjarga út,
en lagerinn, sem talinn er 300
millj. kr. virði, brann allur.
Ennfremur brann þarna mjög
mikill og dýr tækjabúnaður.
Viðgerðarskýlið, sem er stór
bygging, hrundi um klukkan 9,
en slökkviliðsmenn yfirgáfu
ekki staðinn fyrr en í gærmorg
un, því öðru hverju gaus eldur-
inn upp. □
OÐLUÐUST KAUP-
STAÐARRÉTTINDI
Fimm hreppar öðluðust kaup-
staðaréttindi á liðnu ári: Dal-
víkurhreppur, Bolungarvík,
Eskifjörður, Grindavík og Sel-
tjarnarnes. Eru þá kaupstaðir
landsins 19 talsins. Bæjarfógeta
emþætti eru aðeins í tveim nýju
kaupstöðunum. □
SMÁTT & STómr
(Framhald af blaðsíðu 8)
staðar. Rauði krossinn kannað-
ist ekki við menn þessa og sagði
þá ekki á sínum vegum, en þeir
höfðu þá safnað nokkrum tug-
um þúsunda króna. Yfirheyrði
lögreglan þá, eftir að maður
nokkur hafði gert henni aðvart,
og sögðust þeir þá ætla að af-
lienda Rauða krossinum upp-
liæðina, en hafa ekki gert það
svo kunnugt sé. Mál þetta hefur
ckki verið kært, að því er Iög-
reglan tjáði blaðinu.
ÆVISAGA STEFANS
ÍSLANDI?
Til Akureyrar komu fyrir helgi
tveir kunnir Skagfirðingar, þeir
Stefán íslandi, hinn ástsæli
söngvari, og Indriði G. Þorsteins
son rithöfundur, og þarf hvor-
ugan að kynna hér. Munu þeir
hafa í undirbúningi ritun ævi-
sögu söngvarans og verður liún
væntanlega gefin út á Akur-
eyri á þessu ári, ef allt gengur
eftir áætlun.
ÞOLINMÆÐI AKUREYR-
INGA ÞROTIN
Svavar Ottesen skrifar: Akur-
eyringar og aðrir íbúar á Norð-
urlandi eru annálaðir fyrir lang
lundargeð. Við, hér á Akureyri
og aðrir íbúar á Laxársvæðinu,
þckkjum öll hinn alvarlega raf-
magnsskort, og ekki skal rifjuð
upp hin mikla sorgarsaga í sam-
bandi við Laxárvirkjun, en ég
Sambandsins á Akureyri fyrir
rúmar 900 milljónir til Sovét-
ríkjanna og var skipið að losa
þessar vörur í Ventspils þegar
fréttirnar voru út gefnar.
í desember fóru fram við-
ræður við Sovétmenn um sölu
á íslenskum ullarvörum til af-
greiðslu á nýbyrjuðu ári. Mun
nú búið að ganga frá þeim samn
ingum, sem fela í sér sölu á
ullarvörum fyrir 250 milljónir
króna. Þar af nemur sala til
samvinnufélaga Sovétríkjanna
105 milljónum og í skiptum
fyrir þann hluta eiga íslending-
ar að fá 10 þús. tonn af olíu.
Þá gekk Iðnaðardeild SIS ný-
lega frá samningum við fyrir-
tæki í Finnlandi um sölu á 200
þúsund gærum þangað á þessu
ári. Má afgreiða gærurnar króm
sútaðar, álúnsútaðar eða sem
fullsútað pelsaskinn. Fyrirtæk-
ið, sem gærurnar kaupir er
Friitala O/Y í Ulvila. □
Hámark esla
Á undanförnum árurn hefur
verið kvartað yfir þrengslum í
samkomuhúsum og talað um
endurtekin lagabrot í því efni.
Nýlega hefur farið fram mæling,
samkvæmt ósk heilbrigðisnefnd
ar, á samkomuhúsum í bænum,
með hliðsjón af reglum, sem í
gildi eru í Reykjavík, um há-
markstölu gesta. Samkvæmt
þeim útreikningum má Sjálf-
stæðishúsið taka 483 gesti, Hótel
KEA 370, Alþýðuhúsið 138 og
Lón 156. Ekki liggur fyrir endan
leg ákvörðun bæjaryfirvalda
um þessa nýju hámarkstölu. Q
fullyrði það, að þolinmæði Akur
eyringa er þrotin, bæði almenn-
ings og forsvarsmanna atvinnu-
fyrirtækja.
Allir vita, að nýja díselraf-
stöðin er eina bjargráðið í þess-
um efnum, þó það sé grátlegt
að þurfa að framleiða rafmagn
með olíu, eins og verð á þeirri
vöru er nú.
OG SVAVAR SPYR:
Sú spurning brennur því á vör-
um allra: Hvenær fer nýja díscl-
rafstöðin í gang? Verður það í
mars, apríl eða maí? Og í öðru
lagi: Af hverju stafa þessar
óeðlilegu tafir, sem orðið hafa
á uppsetningu nýju stöðvarinn-
ar? Almenningur vill fá svör
við þessum spurningum.
Eins og allir vita, verða at-
vinnufyrirtækin á Laxársvæð-
inu að taka á sig, bótalaust, það
tjón sem verður vegna rafmagns
truflana, og eru það stórar upp-
hæðir, og það gefur auga leið
að það geta þau ekki endalaust.
STAKA
Eftirfarandi vísa barst blaðinu
um áramátin og er liún látin
íljóta hér í þættinum:
ENGU ER AÐ KVÍÐA
Eflaust flýtur allt á me'ðan
ekki sekkur;
ef að brestur eigi lilekkur
og engin rotta af skipi stekkur.
Grínuu: Sigurðsson.
Bernharð Grétar
Kjartansson
Fæddur 17. nóvember 1951.
Dáinn 21. desember 1974.
Kveðja frá vini.
Nú dregur yfir dökkva
er dauðinn fer um lönd.
Er líf á ljóssins hátíð
liann lýstur kaldri hönd.
Þá fyllist hugur harmi
er hljómar dauðans lag.
Það kannski verður vinur,
sem velur hann í dag.
Nú liefur klukkan kallað
og kvaddur vinur er.
Og horfið brosið bjarta
sem bar liann æ með sér.
En þegar lífi er lokið
og liðin æviþraut
þér hugur fylgir heitur
tdl himna á ljóssins braut.
Sá Guð er lífið gefur
þeim gefi nýjan þrótt
er sárast þurfa að sakna
um svarta vetrarnótt.
Og þegar dauðans dökkva
er dregið fyrir tjald
þá framtíð frænda og vina
við felum Guði á vald.
S. A. F.

Friðbjörn Traustason, Hclum
MINNINGARORÐ
í dag, 4. janúar 1975, er til mold
ar borinn á Hólum í Hjaltadal
Friðbjörn Traustason. Er þar
merkur maður genginn, sem
sífellt var að vinna í þágu
almennings.
Friðbjörn Traustason var
fæddur 3. febrúar 1889 að
Fremstafelli í Köldukinn. For-
eldrar hans voru hjónin Geir-
finnur Trausti Friðfinnsson og
Kristjana Guðný Hallgríms-
dóttir, er þar bjuggu og síðar
í Garði í Fnjóskadal og svo á
Hólum og Hofi í Hjaltadal. Ólst
Friðbjörn upp með foreldrum
sínum og fluttist með þeim að
Hólum 1905, er faðir hans tók
þar við skólabúinu og rak það
um skeið. Stundaði Friðbjörn
nám við Hólaskóla og lauk þar
prófi 1907. Hólastað var hann
tengdur traustum böndum, þar
lifði hann og starfaði lengst
ævinnar og er nú lagður þar til
hinstu hvíldar. Hann var
ókvæntur alla ævi og barnlaus.
Um skeið rak hann búskap á
Hofi í Hjaltadal og átti alltaf
nokkrar skepnur eftir það, en
lífsframfæri sitt hafði hann af
öðru en búskap. Hann stundaði
nokkuð barnakennslu í sveit
sinni fyrr á árum, vegavinnu í
dalnum og fleiri störf, en um-
fram allt hvers kyns vinnu á
Hólum. Hann var víðkunnur
sem söngkennari í Hólaskóla
um áratuga skeið, og organisti
var hann í Hóladómkirkju svip-
aðan tíma. Hann var hrepp-
stjóri 1918—1930, sýslunefndar-
maður 1932—1946, hreppsnefnd
aroddviti í marga áratugi.
Einnig var hann í stjórn Spari-
sjóðs Hólahrepps og gjaldkeri
hans í fjöldamörg ár. Oll sín
störf vann Friðbjörn af stakri
reglusemi og trúmennsku. Frá-
gangur reikningshalds, skjala
og bréfa var til fyrirmyndar,
enda var hann listaskrifari.
Friðbjörn var sterkur sam-
vinnu- og framsóknarmaður.
Hann sat í stjórn Kaupfélags
Austur-Skagfirðinga mörg ár
og vann samvinnustefnunni af
öllum mætti, taldi hana lyfti-
stöng framfara, almennings-
heilla og réttlætis, því að hún
styddi þá, sem minna mega sín
í lífsbaráttunni. Hann var starfs
maður Framsóknarflokksins við
margar kosningar í Skagafirði,
og mun hann ekki hafa átt lít-
inn þátt í ýmsum kosningasigr-
um framsóknarmanna þar í
héraði.
Við Friðbjörn vorum samtíða
á Hólum um 20 ára skeið, og á
ég því margar minningar frá
samskiptum okkar, og eru þær
allar á einn veg. Veit ég að
margir munu hafa sömu sögu
að segja, því að flestir í Hóla-
hreppi þurftu oft að leita til
hans um fyrirgreiðslu. Lét hann
hana jafnan í té með sömu ljúf-
mennskunni, og minntist aldrei
á þóknun fyrir.
Þótt Friðbjörn væri störfum
hlaðinn, gaf hann sér stundum
tíma til að spila á orgelið og
láta krakkana á Hólum syngja.
Þetta sýnir hvernig maður Frið-
björn var. Þótt hann væri alltaf
að vinna eitthvað fyrir fullorðna
fólkið, þá sá hann ekki eftir sér
til að gera eitthvað fyrir litla
fólkið líka.
Friðbjörn Traustason var
myndarmaður. Hann var hár
vexti og beinvaxinn, enda
glímumaður á yngri árum, góð-
ur drengur, nokkuð skapstór, en
hreinskiptinn og skildi eftir hjá
mönnum skýrt svipmót.
Blessuð sé minning Frið-
björns Traustasonar.
Akureyri, 4. janúar 1975.
Sigurður Karlsson. i
Nokkur úrslif í handknaftleik
Vegna rúmleysis í blaðinu féll
íþróttaþátturinn niður í síðasta
blaði.
En um handknattleik er það
að segja, að KR kom norður
milli jóla og nýárs og lék við
Þór og KA. KR sigraði Þór
18—14, en tapaði fyrir KA
22—17.
Sl. föstudag 10. janúar léku
svo Þór og KA og í stuttu máli
sagt sigraði Þór óvænt með 18
mörkum gegn 16. Þórsarar léku
sinn besta leik í vetur í fyrri
hálfleik og munaði þar mestu
að Tryggvi varði mjög vel. í
leikhléi var staðan 12—6 fyrir
Þór. KA-strákarnir tóku við sér
í síðari hálfleik og jöfnuðu
14—14, en á lokamínútunum
voru Þórsararnir sterkari og
sigruðu 18—16. □
ER ÞETTA HÆGT?
Á eftir leik Þórs og KR í karla-
flokki, fyrir skömmu, átti 1.
deildarlið kvenna Þórs og KR
að leika. KR-stúlkurnar mættu
ekki til leiks og flautuðu dóm-
ararnir til leiks og síðan leikinn
af eftir tilskilin tíma.
Eftir því sem formaður hand-
knattleiksdeildar KR, Kristján
Örn, sagði við undirritaðann,
samþykkti mótanefnd HSÍ að
þessum leik yrði frestað. For-
maður mótanefndar HSÍ er Jón
Magnússon, og mun hafa verið
haft samband við mótanefnd
símleiðis af Reykjavíkurflug-
velli, en KR-ingar þurftu að
bíða vegna seinkunar á flugi
norður.
Aðspurður sagði Sigurður
Hermannsson, formaður hand-
knattleiksdeildar Þórs, að ekk-
ert samband hefði verið haft
við Þór eða samráð í sambandi
við þessa frestun. Nú kemur til
kasta þeirra sem lögin þekkja
best. Þarna fékk 1. deildarlið
Þórs 2 ódýr stig. Ekki mun
verða skrifað meira um þetta
mál fyrr en í ljós kemur hver
viðbrögð ráðamanna syðra
verða, en því má bæta við í
lokin, að Akureyringar láta
ekki lengur bjóða sér hvað sem
er, þeir eru ekki búnir að
gleyma því sem gerðist í sam-
bandi við úrslitin í ísl.mótinu í
knattspyrnu sl. sumar. Sv. O.