Þjóðviljinn - 01.04.1941, Side 4

Ur boi*glnnl
Nœturlœknir í nótt: Jónas Krist
jánsson, Grettisg. 87, sími 5204.
Nœturvördw er pessa viku í
Reykjavíkurapóteki og Lyfjabúð-
inni Iðunni.
6. cbeild KRON heldur fund I
ídag, priðjudag, kl. '8,30 í Baðstjofu
iðnaðarmanna.
„Hixzr maöw sinn skcunmf1,
verður lieikin í kvöld kl. 8. Að-
göngumiðar verða seldir frá kl-
1 í dag, lægra verð eftir kl. 3.
Útvarpid i dag.
12,00 Hádegisútvarp.
15.30 Miðdegisútvarp.
18.30 Dönskukennsla, 1. fl.
19,00 EnskukennsLa, 2. fl.
19.50 Auglýsingar.
19.25 Þingfréttir.
20,00 Fréttir.
20.30 Erindi: Þegar Nýja ísland
var sjálfstætt ríki, séra Jakob
Jónsson.
20,55 Tónleikar Tónlistarskólans:
Sónata fyrir viola da garnba
og pianó, eftir Bach.
Tríó-sónata úr >;Tónafórninni“,
Bach-Casella.
21.25 Hljómplötur: Sýmfónía nr.
4, eftir Schumann,
21.50 Fréttir — dagskfárlok-
Tónlistarfélagid og hzlkfélag
Rej/kjavíkur sýna ópenettuna Ni-
touche anniað kvöld og hefst
sala aðgöngumiða kl. 4 í ;d)ag.
Sfóorusfan á
Miðjarðarhafí
Framhald af 1. síðu.
alskra flotadeilda á Miðjarðarhafi
var sökkt premur itölskum beiti-
skipum, tveimiur tundurspillum og
auk pess laskað ítalskt onistu-
skip. Bretar halda pví fram, að
ekkert bnezku herskipanna hafi
skemmzt og ekkert mannfall orð
ið í liði peirra-
Beitiskipin, sem sökkt var hétu |
Fiume, Pola og Zara, 10 púsund
smálestir að stærð, og höfðu um
700 manna áhöfn. Aninar tundur
spillirinn var 1700 smálestir en
hinn 1400.
Brezka fliotadeildin var undir
stjórn Sir Andrew Cunninghams
yfirflotaforingja Breta á Miðjarð
arhafsfiotanum. Þegar itöl'sku hier
skipin urðu vör við brezku flota
deildina dneifðu pau sér, ien voru
ekki nógu fljót að komast und-
an. Er orusta pessi stórkostlegt
áfall fyrir ítalska flotann,
Fjöldi sjóliða af skipunum sem
sökkt var komust á björgunar-
fleka. Tók grískur tundurspillir
pá og flutti til hafnar á Grikk-
landi-
ooooooooooooooooo
Ssfnii ðskrifendnm
>oooooooooooooooo<
Rcybjavibur Annáll h.í,
Rcvyan
verður sýnd
í kvöld kl. 8.
Aðgöngumiðar seldir í dag frá
kl- 1. Lægra verðið frá kl. 3.
Tónlistafélagið og Lcífefélag Rcybjavibur.
„NIT0UGHEu
Sýning annað kvöld kl. 8.
Aögöngum'iöax seldir frá kl. 4—7 í dag.
Frá kl. 4 til 5 er ekki svarað í síma.
Byggíngar nýrra sfórhýsa sfððvaðar
Framhald af 1. siðu.
Fyrirskipanir í pessa átt virð-
ast nú pegar fram komnar frá
Mr. Harris, fjármála-einræðisherra
brezka auðvaldsins hér. Erfiðlieik
arnir um nefnd innflutningsleyfi
gefa pað til kynna. Og blað Héð-
Sfeíðamót Reyfejavífeur
Framhald af 1. síðu.
flokkum, fyrst A og B-flokkar
(saman) og urðu úrslit pessi:
1. Einar Eyfells, í. R. 1:01,0
2. Haukur Hvannberg, K.R. 1:03,4
3. Bolli Gunnarsson, í. R. 2:07,6
Einar Eyfells vár í B-flokki, en
færist upp í A-flokk við pennan
sigur.
í C-flokki urðu úrslit pessi:
1. Georg Lúðviksson K. R. 1:36,9
2. Jóhann Eyfells, I. R. 1:39,0
3. Eyjólfur Einarsson, Á. 1:41,6.
4. Bragi Brynjólfsson, K.R. 1:43,9
5. Guðm. Samúelsson, Á., 1:47,2
6. Björn Þorbjarnarson, Í.R. 1:50,2
7. Hörður Þorgilsson, Á. 1:52,3
8. Hörður Ölafsson, I. R., 1:52,8
9. Magnús Guðmundsson, Hafan
arf. 1:56,1
10. Haraídur Árnason, í. R. 2:02,0
Bezta timla í einni umferð hafði
Eyjólfur Einarsson, Á. 44,6 sek.
Verður mótsins nánar minmzt
á næstu ípróttasíðu.
^•♦*«**«**«**«**«**«**«**«**«**«**«**«**5M’«**«*
»•««**«•*«**«*• 4
t
f
:
f
f
P • R'
Málfundahópur Æ. F. R. held-
ur fund í kvöld kl. 8,30. Mætið
stundvíslega.
Víðskípt astnníng -
ttr mfllí Porfugals
og Sudur~Æfriku
Stjórnir Suður-Afríku og Portú
gals hafa gert með sér viðskipta-
saning, sem einkum miðar að pví
að auðvelda viðskipti Suður-Afr-
íku og portúgölsku nýlendunnar
Angola.
ins Valdimarssonar er pegar tek-
ið að boða pessar fyrirskipanir
sem sjálfsagðar, vafaliaiust út
frá óháðu sjónarmiði.
I síðasta tölubliaði pessa blaðs
stendur m. a:
„Hinsvegar er pað vitanlega
firra að vera nú að prjóna upp
á stórfelldum framkvæmdum til
pess að koma upp stóriðnaði eins
pg áburðarverksmiðju og sements
verksmiðju“ . . . . Og aftur stend
ur par: „En brambolt til að koma
upp nýjum, stórfelldum atvinnu-
framkvæmdum nú — pegar við
vitum ekkiert hviert ber — er fá-
sinna ein“.
Það er ekki vierið að gera kröf
urnar til brezka auðvaldsins í
pessari grein. Það ier ekki verið
að heimta af pví að pað flytji
jokkur semíent í istórhýsin, eins og
við höfum flutt pví fiskinn. Nei,
íslendingar eiga engar kröfur að
gera um ný fyrirtæki, jafnvel pó
hægt væri að flytja til peirra
pað sem pyrfti.
Og blaðið gengur ennpá liengra
og sýnir hvað á bak við býr.
Það segir: „Hér á eftir ier „Breta
vinnan“ helzta stoðin, sem piessi
efnalega hagsæld hielzt uppi á“.
Það er auðséð hvað brezka
auðvaldið heimtar af íslending-
um: Látið vera að byggja niokk-
uð af pví, sem er lífsnauðsyn, fyr
ir tslendinga, — látið brezka her-
valdinu allt vinnuafl í té.
Það er engum blöðum um pað
að fletta, hvaða boðleið „Nýju
landi“ hefur borizt pessi boðskap
ur einræðishierranína yfi'r fjármál
um íslands.
Héðinn Valdimarsson mieðtekur
tilkynningarnár frá Magnúsi Sig
urðssyni — og Magnús Sigurðs-
son fær pær frá Mr. Harris.
En Jsiendingar afpakka penmian
boðskap- Jafnhliða pví sem peir
halda áfram baráttu sinni fyrir
að tryggja pjóðinni lífsnauðsynj
arnar, pá munu peir berjast fyr
ir rétti sínum til að auka at-
vinnufyrirtæki pjóðarininar og piær
eignir ,sem gera hana atvibnu-
lega sjálfstæða. En til pess að
bigurvon sé í þeirri baráttu verða
handbendi og boðberar kúgar-
anna að víkja úr trúnaðarstöðum
pjóðarinnar.
ÖOOOOOOOÖOOÖ^OOOoooooooooooooooooooc
77
0
0
Anna Liegaard
Skóldsaga cfiir
Nini Ro\l Anker
„Og við mig hefurðu ekkert aö segja?“
„Nei“.
„Hugsaröu aldrei um — um gamla daga?“
„Ekki nema ég megi tii“. Snögglega laut hann nið-
ur að henni og sagði lágt og seinlega. „Eg skal segja
þér eitt, Anna. Þegar þú tókst árið frá mér, eyðilagð-
irðu allt, sem tengdi okkur saman. Fyrst seinkaðirðu
skilnaðinum, svo tókstu heilt ár af lífi mínu. Því mun
ég aldrei gleyma“.
Hún gekk eftir löngum, gráum götum heim á leið.
Hún gekk ýmist mjög hratt eða hægt. Allar hugsanir
næturinnar réðust að henni eins og úr fyrirsát, strax
og hún kom út úr hóteldyrunum, Hún hafði gleymt
sér þar inni, hún hafði beðið lægri hlut, hún hafði
ekkert sagt af því, sem hún ætlaöi að segja. Og allt það
ósagða ólgaði í henni og heimtaði útrás — nokkrum
sinnum var hún aö því komin að snúa viö til að losa
sig við það.
Hann hélt að öll tengsl þeirra á milli væru slitin!
Hann sagði að hún hefði eyðilagt allt sem tengdi þau
saman. Nei, hann skyldi fá að finna, að þau voru ekki
skilin aö skiptum, hún skyldi láta hann vorkennast.
Þegar heim kom, bankaði hún á dyrnar hjá Pef.
Hann var heim og kom til dyra með þípusnadda í
munninum. Móðirin settist við borðið hans með
bókastöflunum.
„Eg var að tala við pabba þinn“, sagði hún. „Hann vill
ekki hækka meölagið“.
„Hann getur það ekki“, svaraði Per. „Hans er vitjað
miklu minna en áður“.
Anna rétti úr sér.
„Jæja, er það svo?“ Blóðið streymdi fram í vangana.
Karólína Sturland hafði spáö þessu. Hér í bænum verð-
ur aldrei nema ein frú Liegaard, kæra Anna, hafði hún
skrifað. Það mun maður þinn og nýja frúin hans fá aö
finna.
„Eg get fengið mér lán til að standa straum af nám-
inu“, sagði Per. „Eg hef minnzt á það við Hans Jó-
hann“.
Augu móðurinnar urðu stór og glampandi,
Þá finnst mér að þú ættir að fylgja ráðum Hans Jó-
hanns og taka þér mitt ættarnafn, Per. Þá hefur faðir
þinn ekki einu sinni kostað námið“.
Per svaraði ekki. Hann beit um munnstykkið, svo að
stutti pípusnaddinn gekk upp og niður.
„Þú veizt að ég hef alltaf sagt það að börn ættu aö
taka sér ættarnafn móður sinnar. Þá yrði minna um
ýmiskonar misgáning í heiminum. Og enginn þarf aö
skammast sín fyrir Randby-nafnið, Per. Það nafn get-
urðu borið með heiðri“.
„Vildir þú taka upp ættarnafn föður þíns, mamma?“
„Nei, þá ánægju geri ég henni ekki“.
„Per brosti — hann lék sér aö því að draga munn-
stykkið eftir rifu í borðinu. Anna stóð upp.
„Hafðu það í huga“, sagði hún. „Þaö getur oröiö
skemmt'ilegra, þegar hálfbræöurnir koma til sögunnar“.
Móðirin fór. Per sat eftir, hugsi.
Frá þeim degi, sem hann las um giftinguna höfðu
hefndarhugsanir sprottið í honum, vaxið yfir mynd föð-
ur hans eins og illgresi. Hann hafði fengið að finna,
hvað afbrýðisemi er, — hefði getað kyrkt ,,jómfrúna“
með berum höndum.
En 1 gær, þegar hann hitti föður sinn, hafði hann
komizt aö öðru líka, Hann hafði varla ráðið sér, þegar
hann sá í brúnu augun bak við gleraugun — svo hafði
hann þráð fööurinn....
Og nafn hans skyldi hann altaf bera, hvað sem í
skærist. Þó þeir yrðu fleiri með því nafni, var hann sá
elzti.
í hvert skipti, sem Anna Liegaard talaði við þau Ing-
rid og Sverre í símanum, — Ingrid hringdi oftast á
laugardagskvöldum. Sverre kom sjaldnar í símann —,
sóttu að heini sömu erfiðu hugsanirnar. Hve náið voru
000<>ð<XX><X><><X><XXXK><XXXX><><><X>O<X><XXXX><