Þjóðviljinn - 06.12.1950, Qupperneq 6

6
ÞJÓÐVILJINN
Miðvikudagur 6. des. 1950.
Hin glæsilega yfirlitssýnmg
íslenzkrar
í í>jóðminjasafninu nýja, 2. hæð, opin daglega
klukkan 10—22.
Aðgangseyrir kr. 5.00. — Aögöngumiðar fyrir allan
sýningartímann, er hljóða á nafn, kosta kr. 10.00.
19 þing S.B.S.
Laugardaginn 2. des. var 19.
jíiiiR Sambands bii)dindisfélat>;a
í skólum haldið í Samvinnu-
skólanum. Mættir voru ál iun-
trúi frá 8 skólum.
Fyrrverandi formaður Guð-
bjartur Gunnarsson setti þingið
með ræðu. Form. sambands-
stjórnar flutti skýrslu stjórnar
innar um störf sambandsins
seinasta ár. Sambandið stóð m.
a. fyrir ræðuhöldum og skemmt
unum 1. febr., hélt málfundi um
bindindismál og íþróttamót
innan skólanna. Gaf einnig út
blaðið Hvöt.
Þingið taldi nauðsynlegt að
auka starfsemi sambandsins úti
um land og þyrfti helzt að hafa
sérstakan erindreka. Var þess-
vegna samþykkt að stofna
erindrekasjóð, til þess síðar að
kosta erindreka til starfa fyrir
sambandið.
Þingið samþykkti tilboð frá
hinu nýstofnaða íþróttabanda-
lagi framhaldsskóla um sam-
eiginlega útgáfu Hvatar, blaðs
Samb. bindindisfélaga í skólum.
Var stjórninni falið að semja
við íþróttabandalagið um sem
bezt og nánast samstarf fyrr-
nefndra sambanda.
Stjórn sambandsins er nú
skipuð þessum mönnum: For-
maður: Óli Kr. Jónsson, Kenn-
araskólanum. Varaformaður:
Jón Böðvarsson, Menntaskólan-
um. Féhirðir: Guðmundur
Georgsson, Menntaskólanum.
Ritari: Elísabet Gunnlaugsdótt-
ir, Kvennaskólanum. Meðstjórn
andi: Valdemar Örnólfsson,
Menntaskólanum.
Að lokum ávarpaði hinn ný-
kjörni formaður þingið og sleit
því.
Bönnuð barnabók
Bæjarfréttir
Frámh. af 4. síðu
holui- innan, eftir Loft Guðmunds
son. fslendingar í suðurvegi.
Sveitarstjórnarmál, .3.—l. hefti
er komið út. Efni: Sveitarstjórn-
ai lcosningarnar 25. júlí 1950. Sveit-
arfélög á landinu 1950. Mann-
fjöldi á íslandi í árslok 1949, Dóm-
ar og úrskurðir.
Bökun og matreiðsla á smurðu
brauði verður kennt á námskeiði
er Húsmæðrafélag Reykjavikur
gengst fyrir og hefst 5. des. n.k.
i Borgartúni 7, Námskeið þetta
stendur yfir í 3 daga.
Næturvörður er í Reykjavíkur-
apóteki. — Sími 1760.
Nýstárleg barnabólc
Fyrir nokkru kom á bókamark-
aðinn nýstárleg barnabók sem
nefnist „Stafa og myndabókin".
Er þetta snoturt kver, og mun
það að líkindum verða vinsælt
meðal yngstu lesendanna. — Á
hverri blaðsíðu bókarinnar er bók-
stafur auk tveggja mynda og
vísnahendinga. önnur hendingin
er um dýrin og er myndskreyttur
upphafsstafur í byrjun þessarar
visu, hin vísnahendingin er um
börnin, Gunnu og Jón, og fylgir
henni mynd af börnunum við
ýmsar athafnir. — Þótt bókin
muni ekki samin sem kennslubók,
má gera ráð fyrir því, að börnin,
sem eignast hana, muni læra að
þekkja stafiiía af henni, án þess
að þau finni beint til þess, að
þau séu að læra. — Atli Már.
hefur teiknað’ myndirnar, en Ste-
fán Jónsson samið vísurnar. Pálmi
H. Jónsson, bóksali á Akureyri,
gefur bókina út.
Islenzk-Ameriska félagið heldur
skemmtifund í Sjálfstæðishúsinu
fimmtudaginn 7. des. kl. 8.45. •—
Meðal skemmtiatriða verður söng-
ur og gitarundirleikur Bandaríkja-
mannsins John Hoffmann. Enn-
fremur verður dans. Aðgöngumið-
ar verða seldir í Bókabúð Sigfús-
ar Eymundss. og við innganginn.
Undir eilífðarstjörnum
Eftir A.J. Cronin
--------------------- 36
D A G U R
--------------------------- ---———______________. ■
ætla ég að kynna fyrir stúlkunni minni. Þér
dansið þá ef til vill við hana, eða hvað ?“
Og Jenný leið af stað í leiðslu í örmum
herra Stanleys, hún reyndi eftir megni að fylgja
öllum reglum um dans og hún fann að allir
störðu á hana. Og Jói stikaði af stað með ungfrú
Todd, sem virti hann fyrir sér með glettnislegu
augnaráði.
„Þetta var glæsilegt högg.“ sagði hún og setti
stút á munninn eins og hún átti vanda til.
Hann viðurkenndi að ekkert hefði verið við
höggið að athuga, en honum leið hálfilla, fannst
hann vera eitthvert dyggðablóð.
Hún sagði rólega: „Það er ágætt þégar menn
geta bitið frá sér.“ Hún brosti aftur. ,,En það
er óþarfi fyrir yður að líta út eins og þér væruð
nýgenginn í stúku.“
Stanley, ungfrú Todd, Jenný og Jói borðuðu
kvöldverðinn saman. Jenný var í sjöunda himni.
Hún brosti, sýndi fallegar tennurnar, lét skína í
dökk augnahárin á töfrandi hátt; hún borðaði
sultutau með gaflinum; skiidi eftir af öllu á
diskinum. Henni brá illa við þegar Lára Todd
tók appelsínu og beit í hana með hvítum tönn-
unum. Og enn verra fannst henni þegar Lára
fékk vasaklút Stanleys lánaðan. En það var dá-
samlegt, hvert andartak var dásamlegt. Og til að
kóróna það allt, þegar dansleiknum var lokið,
náði Jói í leiguvagn til að bæta fyrir brot sitt
fyrr um kvöldið.
Það var skipzt á kveðjum og hrópum, höndum
veifað. Með pilsaþyt og hrifningu steig Jenný
í grænleitan vagninn, sem lyktaði af músum,
jarðarföruni, brúðkaupum og hesthúsum. Dúsk-
arnir á sjalinu hennar dingluðu til og frá. Hún
lét fallast aftur í sessurnar.
„Ó Jói,“ stundi hún. „Það hefur verið yndis-
legt. Ég vissi ekki að þú þekktir herra Milling-
ton svona vel. Hvers vegna sagðirðu mér ekki
frá því? Ég hafði ekki hugmynd um það. Hann
er mjög viðkunnanlegur. Hún er það auðvitað
líka. Hún er ekki lagleg að vísu og áreiðanlega
fyrir rallið. En hún er vel klædd, skal ég segja
þér. Kjóllinn sem hún var í hefur kostað nokk-
ur pundin. En tókstu eftir þegar hún beit í
appelsínuna? Og fékk lánaðan vasaklútinn?
Það gekk alveg fram af mér. Hamingjan góða.
Ég hefði aldrei látið þetta sjást til mín. Það
er alls ekki kvenlegt. Heyrirðu hvað ég er að
segja, Jói, hlustaðu á mig.“
Hann fullvissaði hana innilega um að hann
væri að hlusta á hana. Nú þegar hann var orð-
inn einn með henni i dimmum vagninum, fylltist
hann ákafri þrá til hennar. Það var eins og
líkami hans ólgaði og brynni af þrá. Allt kvöld-
ið hafði hann haldið henni í fangi sér, fundið
fáklæddan likama hennar við sinn.
Mánuðum saman hafði hún vísað honum á
bug. Nú var hún þarna alein með honum. Hann
færði sig gætilega nær henni, þar sem hún hall-
aði sér aftur á bak og tók utanum mitti henn-
ar. Hún hélt áfram að tala án afláts, hugfang-
in og ljómandi af ánægju.
„Einhvern tíma skal ég eignast kjól eins og
ungfrú Todd. Það var satín og ekta knipplingar.
Hún virðist hafa bein í nefinu. Það leynir sér
aldrei.“
Hann dró hana varlega, mjög varlega að sér
og hvíslaði mjúkri röddu:
„Mig langar ekki að tala um hana, Jenný.
Ég tók alls ekki eftir henni. Ég tók eftir þér,
og ég tek eftir þér núna“.
Hún flissaði af ánægju.
„Þú ert miklii, miklu laglegri en hún. Og
kjóllinn þinn sýndist miklu fallegri en hennar
kjóll“.
„Efnið kostaði tvo shillinga, Jói.... Sniðið
fékk ég úr Weldon“.
„Þú ert sannarlega dásamleg Jenný...........“
Hann hélt áfram að hrósa henni. Og því meira
sem hann hrósaði henni því fastar faðmaði
hann hana. Hann fann' að hún var í uppnámi,
og hún leyfði honum ýmisíegt sem hún hafði
aldrei leyft honum áður; Hann brann af þrá
óg fór afar gætilega.
Allt í einu kallaði hún upp:
„Vertu ekki að þessu, Jói. Þú verður að haga
þér eins og maður“.
„Hafðu engar áhyggjur, elskan“, sagði hann
blíðlega.
„Nei, Jói, nei. Það er ekki rétt. Það er rangt“.
„Nei, það er ekki rangt, Jenný“, hvíslaði
hann bljúgur. „Við elskum hvort annað?“
Þetta var rétta aðferðin. Hvaða möguleika
sem Jói kunni að hafa í Billiard þá var hann
enginn viðvaningur í listinni að tæla.
Hún var ringluð í faðmi hans:
„En nei, Jói. .. . nei, ekki hérna, Jói“.
„Ó, Jenný.. . .“
Hún barðist um.
„Sjáðu, Jói, við erum næstum komin. Sjáðu,
við erum í Plummer stræti. Við erum að komast
heim, Slepptu mér, Jói, slepptu mér“.
Hann lyfti rauðu andlitinu frá hálsi hennar
og sá að hún hafði rétt fyrir sér. Gagntekinn
gremju og vonbrigðum lá við að hann bölvaði
upphátt. En hann fór út úr vagninum, hjálpaði
henni niður, fleygði shillingi til ökumannsins
sem ]eit út eins og fuglahræða og gelck á eftir
henni upp tröppumar. Linur líkama hennar aft-
an frá, hreyfingar hennar þegar hún opnaði úti-
dyrnar með lyklinum, gerðu hann frávita af þrá.
Og þá mundi hann, að Alfreð faðir hennar
yrði burtu um nóttina.
Þegar þau komu inn í eldhúsið sem var lýst
upp af eldbjarmanum einum, sneri hún sér að
honum; þrátt fyrir móðgaðan meydóm sinn
vildi hún ógjaman fara að hátta strax. Æsing-
urinn, nýjabrumið á öllu gagntók hana, sigur-
hrósið frá dansleiknum söng í höfði hennar.
Bókaútgáfan Björk hefur
sent Þjóðviljanum tvær barna-
bækur. Nefnist önnur þeirra
Selurinn Snorri, er éftir Frit-
hjof Sælen og þýdd af Vilbergi
Júlíussyni. Bók þessi kom fyrst
út í Noregi haustið 1941, en
var bönnuð af Þjóðverjum mán-
uði síðar, og mun það sjaldgæft
um barnabækur. Eftir stríð
hefur bók þessi orðið flestum
öðrum vinsælli í Noregi. Fjöl-
margar litmyndir eru í bókinni.
Hin bókin nefnist Ella litla,
er eftir A. Chr. Westergaard og
þýdd af Sigurði Gunnarssyni.
Myadir eru í bókinni eftir Atla
Má.
.ndtti'ungrar á Lækjartoi'KÍ, barna->
iga með myndum, er nýkomin út
lenedikt Gröndal blaðamaður hef-
r staðfært þessá sögu og teikn-
ð myndirnar og samið nýjan
íxta. Útgefandi er bókaútgáfan
SÖFNIN:
. Landsbókasafnið er opið alla
virka daga kl. 10—12, f.h. 1—7 og
8—10, nema laugardaga kl. 10—12
f.h. og 1—7 e.h. — Þjóðminjasafnið
er opið kl. 1—3 þriðjud., fimmtu-
daga og sunnudaga. — Náttúru-
gripasafnið er opið sunnudaga ki
1.30—3 og þriðjudaga og fimmtu-
daga kl. 2—3. — Listasafn Efnara
Jónssonar er opið kl. 1:30—3.30 á
sunnudðgum.
D A Vli»