Þjóðviljinn - 05.01.1957, Síða 4

4) — ÞJÓÐVILJINN — Laugardagur 5. janúar 1957

»Frú Catossi segir mér, að
hana fari að svima«
Freysteinn Þorbergsson skrifar frá Hastings
Hastings, 30. desember 1956.
„Voruð það þér sem lentuð
í steininum í fyrra?“ spyr hót-
elþjónninn Friðrik Ólafsson,
þegar við komum á hótel
Chatsworth í fyigd með R. G.
Wade, sem hafði tekið á móti
okkur á brautarstöðinni í Hast-
ings.
„Jú. Sá er maðurinn".
Við Friðrik lendum hér í
góðum félagsskap. Kunningi
okkar, Bent Larsen, býr einnig
á þessu hóteli og borðum við
þremenningarnir saman í mat-
salnum. Hinir skákmennirnir
búa á öðrum gistihúsum. Þótt
Hastings sé heldur minni bær
en Reykjavík, eru hér mörg
gistihús, því þetta er eftirsótt-
ur baðstaður. Á jólunum eru
gistihúsin einnig fullskipuð.
Okkur er ætlað herbergi nr.
51, og eigum við ekki á öðru
völ að sinni. Er það vissulega
ólíkt betra en „kjallarinn“, sem
Friðrik og Ingi gistu fyrir réttu
ári, en vissara er samt að
klæða sig vel undir svefninn,
því frá íslandi eru menn kul-
vísir — innanhúss, og glugg-
inn vill ógjarna stöðva hina
heilnæmu hafgolu, þótt vel sé
honum lokað.
Við fréttum hjá Wade, að
dregið hafi verið í efsta flokki,
og á Friðrik að hafa hvítt á
móti Penrose í fyrstu umferð.'
Er það kærkomið tækifæri fyr-
ir hann, til þess að reyna að ná
hefndum fyrir ósigurinn í
Kaupmannahöfn 1953.
1. umferð 27.—28. desember.
Setning mótsins fer fyrir of-
an garð og neðan hjá mér. Eg
stend í ströngu við það að
semja við pósthúsið, um það
að fá að leggja inn símskeyti
eftir lokunartima þess á
kvöldin, þar eð umferðimar
eru nú tefldar á kvöldin, en
ekki fyrrihluta dags eins og í
fyrra.
Þegar ég kem til Sun Lounge,
á staðinn þar sem 130 hers-
höfðingjar stýra herjum sín-
um, og stundum þarf að byrgja
gluggana, til þess að ólgandi
bárur Ermarsundsins svipti
ekki heilum fylkingum á burt,
er nokkuð liðið á skákirnar.
Við Friðrik erum eitthvað að
spjalla um keppendur í B-
flokki, en þar tefla nú allgóðir
skákmenn, m. a. nokkrir frá
Austurevrópu og menn sem við
könnumst við, eins og t. d. G.
Kluger Ungverjílandi, Z. Nils-
son Sviþjóð og kunningi minn
frá Moskvu, Catossi Frakk-
landi. Kemur þá yfirskákstjór-
inn, R. G. Wade, ærið fasmik-
ill aðvífandi og biður okkur
allra vinsamlegast að tala ekki
saman meðan á skákunum
stendur. „Veit enginn, nema
þið séuð að tala um stöðuna.
Og ef þið þurfið að tala, þá
gerið svo vel að tala við eín-
hvem annan“! Já. Miklir menn
erum við Hrólfur minn. Seinna,
þegar Larsen fréttir þetta,
býðst hann til þess að verða
fórnarlambið, ef Friðrik þarf
að tala!
Penrose teflir nimso-ind-
verska vöm. Fljótt á litið virð-
ist hann ná jafnri stöðu, en sé
skyggnzt dýpra í taflið kemur
í ljós, að það er furðu erfitt
fyrir svartan. Þar kemur, að
Friðrik tekst að taka gísl, það
er honum tekst að loka biskup
Penrose inni á h3, með því
að leika g4. Til þess að bjarga
manninum verður Penrose að
leika f5. Opnast þá taflið á
kóngsvæng og liðsmenn Frið-
riks ryðjast fram, án tilits til
mannfalls. Svo markvisst er
unnið að mátsókninni, að ekki
er hirt um einfaldan manns-
Freysteinn Þorbergsson.
vinning í 24. leik. Eftir 27.
leik standa öll spjót á Fenrose.
Frú Catossi segir mér, að hana
fari að svima, ef hún líti á
stöðuna. Dagur hefndarinnar
er runninn upp, og Penrose
fellir kónginn til merkis um
uppgjöf.
C.H.O.D. Alexander teflir
skozkt á móti Gligoric og fer
snemma í drottningakaup.
Júgóslavinn fær biskupaparið
og yfirhöndina, vinnur peð í
endataflinu, en það nægir ekki
til vinnings.
Clarke nær aldrei jöfnu tafli
á móti O'Kelly og verður því
að láta í minni pokann. Hvor-
ugur þeirra tapaði skák á Ól-
ympíumótinu í Moskvu.
Larsen bregður nú fyrir sig
hollenzkri vörn á móti Toran.
Fær hann brátt biskupaparið
og góða stöðu. Seinna vinnur-
hann peð. Eftir drottningaupp-
skipti fer skákin í bið. Toran
ræður ekki við hina langdrægu
biskupa á opnu borði, tapar
öðru peði og lendir að lokum í
algerri leikþröng.
Szabo og Horseman heyja
harða, en ekki sérlega vel teflda
skák. Eiga þeir betra á víxl,
en loks fer skákin í bið með
vinningslíkur fyrir Horseman,
sem hefur drottningu og ridd-
ara á móti tveimur hrókum og
biskup. Er þeir hafa teflt bið-
skákina um hríð, uppgötvar
Horseman skyndilega, að ef
hann fylgir áætlun sinni einum
leik lengra, fellur hann sjálfur
í lúmska gildru og tapar. Verð-
ur honum svo mikið um að sjá
ofaní hyldýpið, að hann gleym-
ir höfðinu andartak og býður
jafntefli. Szabo er fljótur að
þiggja boðið og sýnir Horse-
man síðan, hvernig hægt er að
vinna taflið í lokastöðunni á
einfaldan hátt, ef einungis er
farin önnur leið en sú sem
Horseman ætlaði.
Lýsing á 2. umferð 28. des.
Wade er einmitt að setja
klukkurnar í gang, þegar við
Larsen komum þrammandi frá
pósthúsinu. Friðrik er þegar
seztur við borðið og bíður eft-
ir hinum óhjákvæmilega Rf3,
sem reynzt hefur Larsen svo
vel. Friðrik svarar með Rf6 og
drottningar-indverskri vöm.
Hann nær brátt hagstæðum
biskupakaupum, en nokkrar
veilur myndast í stöðu hans
um leið. Larsen teflir mjög
skarpt og fæst ekki um þótt
c-peð hans standi í uppnámi
um tíma. Friðrik á erfitt um
vik og loks ákveður hann að
taka peðið, þótt svo virðist
sem hann verði nú að gefa a.
m. k. skiptamun fyrir tvö peð.
Friðrik hefur til þessa notað
minni umhugsunartíma en Lar-
sen, en eftir svarleik Larsens
hugsar Friðrik sig vel um. Við
skulum nota tækifærið og líta
á hin borðin.
Mikil uppskipti hafa orðið í
skák Szabo—O’Kelly og er hún
orðin alljafnteflisleg. Alexand-
er hefur þægilegt sóknartafl á
móti Penrose, en á hinum borð-
unum er staðan flókin.
Friðrik rænir nú öðru peði,
en hjá því verður naumast
komizt, úr því að farið var út
í þetta ævintýri. Larsen svarar
með því að hóta drottningunni.
Friðrik leikur henni undan og
hótar fráskák. Taflið er nú
orðið æsandi, enda líta áhorf-
endur naumast við hinum borð-
unum.
Szabo og O’Kelly hafa nú
samið jafntefli. O’Kelly hefur
þá lJ/2 vinning úr tveim fyrstu
skákunum.
Larsen hótar nú riddara og
lokar um leið hættulegri ská-
línu, svo fráskákin vofir nú
ekki lengur yfir honum. Fi'ið-
rik hörfar með riddarann og
Larsen gafflar drottningu og
hrók með riddara sínum.
Clarke fórnar nú skiptamun
á móti Toran og nær sterkri
sókn.
Friðrik hörfar með drottning-
una, Larsen drepur hrókinn og
Friðrik di-epur riddarann.
Mesti stormurinn er nú liðinn
hjá að sinni. Friðrik hefur
tvö peð fyrir skiptamuninn, en
menn Larsens hafa meira svig-
rúm. Keppendur hafa nú leikið
17 léikjum og eiga báðir tæpa
klukkustund eftir af umhugs-
unartíma sínum.
Clarke hefur nú unnið tvö
peð fyrir skiptamuninn, sem
hann fórnaði. Hann á nú kost
á því að fi-áskáka á Toran,
og virðist nú öll sund lokuð
þeim síðarnefnda.
Gligoric er rólegur að vanda
og hefur nú notað rúmar tvær
stundir fyrir fyrstu 15 leikina
gegn Horseman.
Töluverð uppskipti hafa orðið
Framhald á 5. síðu
»««íV
Meira aí íslenzkum lögum í útvarpsdagskrána —
Soífía Karlsdóttir hætt að syngja í útvarpið —
Gamanþáttur á gamlárskvöld — Skemmtileg
revía óskast
KONA ein hringdi í póstinn í
gær og bað hann að koma
á framfæri tilmælum frá sér
um að leikið væri meira af ís-
lenzkum lögum í útvarpinu.
Kvaðst hún ekki skilja sinfón-
íur og ýmsa aðra erlenda æðri
tónlist, en hafa hinsvegar mjög
gaman af söng og tónlist, sem
hún skildi. Fleiri hafa tekið
í sama strenginn; og er hér m.
stutt bréf um þetta efni. —
Hlustandi skrifar: „Kæri bæj-
arpóstur! Eins og vera ber
tala allir um allt. Eg ætla að
tal'a hér um dálítið, sem ég
sakna. Allir viðurkenna, að
hlutverk útvarpsins er mikið
og erfitt. Sinfóníurnar miklu
sanna, sem vitað er, að það
geta ekki allir horft í sólina.
Eg kann ekki að meta slíkt og
dæmi það ekki. En eins tóns
sakna ég, sem þagnaður er í
léttu lögunum okkar: Soffía
Karlsdóttir er hætt að syngja
fyrir okkur. Hún túlkaði stóru
málin á sérstakan hátt, sneri
þeim i gáska og gaman. Þenn-
an tón vil ég fá að heyra aftur,
ef hægt væri.“
VEGNA, mér liggur við að
segja, frábærrar vankunnáttu
sinnar á öllum sviðum tónlist-
ar, ætlar pósturinn sjálfur að
vera algerlega hlutlaus í því
efni, hvort sinfóníur og æðri
tónlist yfirleitt skipi of mikið
rúm í dagskránni, og hvort
æskilegt væri að hafa heldur
meira af léttari tónlist. — Og
úr því útvarpið er á dagskrá,
þá er bezt að láta fljóta hér
með örstutt bréf einnig frá
útvarpshlustanda: „Það er ekki
oft, sem ég og Alþýðublaðið
eru 100% sammála, en í gær
las ég í því klausu um gam-
anleikinn, sem fluttur var í
útvarp á gamlárskvöld, og um-
mælum blaðsins um það efni
er ég sammála. Þetta „tema“
urn eiginmenn og konur þeirra
á fylliríi sitt í hvoru lagi, er
orðið svo útjaskað, að það er
búið að kreista úr því allan
húmorinn. Það hlýtur að vera
hægt að setja saman skopþátt
um eitthvað fleira en þessí
eilífu hjónafyllirí. Vísurnar,
sem sungnar voru í þættinum,
þóttu mér líka bragðdaufar og
jafnvel hálfvandræðalegar, og
hefði ég vænzt fyndnari kveð-
skaps frá hinum góðkunna höf-
undi þáttarins.“ — Pósturinn
vill aðeins gera þá athugasemd
hér, ,að það er miklu meirí
vandi en flestir ætla að semja
gamanþætti, sem allir séu á-
nægðir með; smekkur fólks er
misjafn: Sumir vilja gróft
gaman, aðrir fína kómik; sum-
ir vilja ádeilukennda kajd-
liæðni, öðrum gezt bezt að
innihaldslausum fíflalátum.
Umræddan þátt heyrði ég ekki
nema að litlu leyti, og get því
ekkert um hann sagt, en óneit-
anlega hefur höfundur hans
gert ýmsa hluti af þessu tagi
ágæta vel, og virðist mér af-
sakanlegt, þótt mönnum séu
dálítið mislagðar hendur. En
í þessu sambandi vil ég enn
einu sinni ítreka það mál,
hvoi-t einhverjir snjallir hum-
oi-istar sjái sér ekki fært að
hjálpast að því áð semja eina
verulega góða i-evíu. Ef menn
eins og Guðmundur Sigurðsson,
Karl ísfeld, Páll Skúlason,
Karl Guðmundsson, o. fl. o. fl.
legðust allir á eitt, þá trúi ég
ekki öðru en þeim tækist að
koma saman krassandi
skemmtilegi-i revíu; og slíks
væri virkilega þörf í okkar
húmorsnauða skemmtanalífi.
Snjobuxur á I
börn
Verð frá kr. 60,09.
|
T0LED0
Fishersund
ÞJÓÐVILJANN VANTAR
röska unglinga til blaöburöar
í eftirtalin hverfi:
Langahlíð
Kársnesbraut
\ Sigtún
Laugarás og
Freyjugötu.
Bergþórugata
I ÞJÓÐVILJINN, sími 7500
I í