Þjóðviljinn - 08.10.1957, Blaðsíða 6

1957
fttgefandi: SamelninKarlJokkur alþýðu — Sósialistaflokkurinn. — Rltstjórar:
tfairnús KJartanKson iftb). Slgurður Ouðmundsson. — Préttarltstjóri: Jón
Bjarnason. — Blaðamenn: Ásmundur Sigurjónsson, Guðmundur Vigfússon,
Ivar Jónssori, toagnuo Torfi Ólafsson, Sigurjón Jóhannsson. — Auglýa-
mgastjórl: Guðgelr Magnússon. - RitstJórn, afgreiðsla. auglýsingar. prent-
»miöJa: Skólavörðustíg 19 - Sirai 17-500 (5 línur). — Áskriftarverð kr. 25 á
toán. l.Reykjavík og nágrenni: kr. 22 annarsstaðar. — Lausasöluverð kr, 1.60.
Prentsmiðja Þjóðviljans.
^:--------------------------------------------------------------------------J
ÞJÓÐVILJINN
j Aðeins fvœr sfefasir
A Iþýðublaðið birti í fyrradag
**■ ákaflega einkenn lega for-
txstugrein um hernánisrnálin.
Tekur það upp kaíia úr rit-
síjórnargrein Þjóðviljans um
það efni s.l. laugardag og gerir
við þá athugasamdir. Athuga-
semdir þessar eru næsta tor-
skildar,. en bó virðast hélzt
felast í þe.'m aðdrótta-n'r um
það að það sé aðeins einhver
hluti Sósíalisíaflokksins sem
vilji að staðið sé við gsfin ’neit
í hernámsmálunum — og hafi
þó. raun.ai' fyrst og fremst hug
á málinu . t.i bess að rifta
stjórnarsamvinnunni.
L llt er þetta frámunaiega
i* bjálfalegt málæði. Afnám
hernámsins ér ekkert sérmál
sósíalista heidur sameiginlegt
fyrirheit húvcrandi ríkissíjó.rn-
ar og ahra þeirra ílokka sem
að henn; stpnda. Ríkisstjórnin.
lofaðí að víkja öllum erlendum
her af landinu og hafði að
baknjarli ákvarðanir meiri-
hluta þjóðarinnar og Alþingis.
Þetta fyrirheit var meginatr'ði
stjórnarsáttmá’ans; án þess
hefði núverandi stjórn aldrei
verið mynduð. St jórnarsam-
vinrmniii s’ rfar ckki liæíia af
þeira rnönnum sem krefjast
þess að staðið sé við gefin
heit; hir.ir sem vií ja svíkja
Ioforð sin eru að sjálfsogðu
um If.’íó að grafa undan stjórn-
arsaiiivinniinni. Það er aug-
ljós staðreynd, sem ckki ætti
•að þurfa að rökstyðja, að því
aðeiris helzt núverandi stjórn-
arsámvinna a.ð stað.ð sé við
megihstefnu stjórnarsáttmál-
ans. Enda er Þjóðviljanum
ekki kunnugt um að bornar
hafi verið fram tiilögur um
breytta stefnu ríkisstjórnar-
innar í þessu efni; íyrírheit
hennar stánda óhögguð.
n fyrirheitin ein nægja ekki;
það. verð.ur ,að framkyæma
þau. Þega.r hefja áíii fram-
kvæmdir s.l. haust, gerðust
sem kunnugt er hörmuleg stór-
tíðindi í Ungverjalandi og
Egyptala.ndi, og núverandi ut-
anríkisráðherra og ýmsir aðrir
forustumenn Alþýðuflokksins
og Framsókharflokksins töldu
að þau tið.ndi yrðu að hafa á-
hrif á aftgerðír ís'endinga í
hernámsmálunum.- Þeir héldu
að þessir atburðir sýndu að
. uggvæ.nlega horfði í heims-
málum, heimsstyrjöld kynni að
geia skoilið á, og á meðan
svo stæði vær.i ekki tímabært
að létta hernáminu af Islend-
ingum. Nú átti þessi afstaða
að vísu meira sky.'t við ó-
sjálfráð taugaviðbrögð en skyn-
samlegt mat, auk þess sem
þau feannindi eru óhögeuð að
aldrei væri hernám lífshættu-
iegra íslendi.ngum en á ófrið-
ÆrtímUm, en engu að síður var
sjálfgert að fresla samningun-
um ivið Bandaríkin meðan
ráðamenn Alþýðuflokks og
Framsóknar voru þannig á sig
komnir.
1711 þarna var einvörðungu
um frestun að ,ræða, enga
opinbera breytingu á afstöðu.
Og sá tími sem síðan er lið-
inn hefur sannqð á áþreifan-
legasta hátt að mat utanrík.is-
ráðherra og félaga hans var á
engum rökum reist. Hvergi í
víðri veröld mun finnast á-
byrgur stjórnmalamiaður eða
hernaðarsérfræðingur sem
haldi því fram að ófriðlega
horfi í heiminum eða að
nckkrar líkur séu á að ný
styrjöid kunni að skella á.
Hafi ákvörðun Alþingis frá
28. marz 1956 verið réttmæt
frá sjónarmiði þeirra sem
halda að einhver „vernd“ sé
að hernámi á hættutímum, er
hún ennþá réttmætari nú. í
þessu ý sambandi er vert að
minnast á að Biarni Bene-
diktsson aðalrjtstjóri Morgun-
-blaðsins hefur að undanförnu
klifað á þeim ummælum
Spaaks, framkvæmdastjóra
Atlanzhafsbandalagsins, að
engar iíkur séu á að þriðja
heimsstyrjöldin skelii á. Komst
Bjarni svo að orði um þetta
efni á Varðarfundi fyrir
skemmstu: „Ef skoðun Spaaks,
talsmanns Atlanzhafsbanda-
lagsins, er rétt, þá fær ekki
lengu.r staðizt fyrirslátturinn
um brottfall eða frestun á-
lyktunarinnar frá 28. marz
1959, sem sé sú ástæða, sem
færð var í vetur, að vegna at-
burðanna í Ungverjalandi og
við austanvert Miðjarðarhaf
væri yþrvofandi hætta á
þriðju heimsstyrjöldinni. Að
mati Spaaks er s’ík yfirvofandi
hætta nú alls ekki fyrir hönd-
um.“ Þetta eru auðvitað aug-
Ijós sanniridi,
k fstaða Bjarna Benediktsson-
ar er sem kunnugt er sú
að íslendingar eigi að vera
hemumin þjóð um alla fram-
tíð, hvernig svo sem horfir í
ralþjóðamálum, og hann er að
reyna að npta aðgerðarleysi
ríkisstjórnarinnar í hernáms-
málum til stuðnings afstöðu
s.'nni. Auðvitað er það rétt hjá
þessum aðalagent Bandaríkj-
anna. á íslandi að í hemáms-
málum eru aðeins til tvær
stefnur, annað hvort vilja
menn að íslendingar lifi frjáls-
ir og einir i landi sínu eða að
þjóðin lúti yíirdrottnun er-
lends herveldis; í því efni er
ekki til það millistíg sem Guð-
mundur í. og félagar hans
reyndu að bua til í fyrrahaust.
Þess vegna hlýtur ríkisstjórn-
in nú að hefjast handa um að
framkvæma fyrirhert sín í her-
námsmálum — nema innan
stjórnarflokkanna íirmist ein-
hverjir þeir menn sem eru á
bandi Bjarna Benediktssonar
og hafa aðstöðu til þess að
tryggja stefnu hans framgang.
En þá væri. einn;g verið að
ganga á ' géíin heit og rjúfa
stjómarsamvinnu.
ðlöf Jlaoua Sigiíiundsdéítir
Minningarorð
í dag verður til moldar bor-
in Ólöf Jóhanna Sigmunds-
dóttir frá Akursyjum. Foreldr-
ar hennar vc u Sa björg Ein-
arsdótir og S gmundur Guð-
brandsson. Var faðir hennar í
röð frems u sjómanna um
Breiðafjörð á samtíð sinni.
Foreldrar hennar voru bæði
ættuð úr byggðum Ereiðafjarð-
ar.
Ólöf ólst upp í Akureyjum
hjá foreldrum sínum til tutt-
ugu ára aldurs að hún fór að
beiman og var eítt ár í Sel-
látmm, en fluttizt síðan aftur
í Akureyjar. A þessu fjarvist-
arári giftist hún manni sín-
um, Bjarna Jónssyni írá Se!-
látrum. Bjuggu þau í Akureyj-
um þar til hann lézt árið 1929.
Þau eignuðust 8 börn, öll hin
mannvænlegustu, tveir synir,
Hannes og Gunnar, dóu ungir.

Böm þeirra er upp komust
vom Jón, er lézt á unga aldri
af slysförum á olíuskjpi í
Hvalfirði, Salbjörg, lézt s.l.
vetur, Andrea, Lilja, Sigmund-
ur og Magnús, er báðir starfa
við Bátasmíðaatöð BreiðSirð-
inga í Hafnarfirði. (Nú Báta-
lón.)
Auk þess ól hún upp stúlku-
barn er Auður heitir, auk
f jölda unglinga er voru á heim-
dli þeirra lengri eða skemmrf
tíma.
Sá er þetta ritar var vinnu-
maður hjá þeim Ólöfu og
Bjarna í Akureyjum í 4 ár og
reyndi þá -að þetta var mjög
fullkomið heimili, þar sem.
saman fór hugur og hönd hjá
báðum til að fegra og bæta.
Ólöf vai’ nijög indæl kona,
mikil húsmóðjr og dugnaðar-
manneskja að hvaða störfum
sem hún gekk; umhyggjusöm
um allt ' sem hún umgekkst,
sama hvort það var æðurin á
hreiðrinu, b.örnin, lambærnar
eða heimilisfólkið. Hún þurfti
líka á því að halda að ráða
ráðum sínum ein, því maður
hennar sótti sjóinn.
Ólöf gerði. sér mikið far um
að fegra og bæta allt í kring
Framhald á 10. síðu.
45% oslur
40% OSÍUE
30% ostur
Gráðaostur
Smurosfur
Géðostur
Ejómaostur
Mysuostur
Mysingur
LÁTIÐ OSTINN
ALDREI VANTA
Á MATBORÐIÐ