Þjóðviljinn - 06.01.1962, Side 11

Francis Ciifford
nú vaknaði forvitni í ns á auga-
bragði. Hann renndi fingrunum
eftir því sem hann náði til. Það
var of skuggsýnt til að hann
gæti séð að gagni, en hann sá
þó móta fyrir tveim reglulegum
iögum og með fingrinum fann
hann raufarnar milli þeirra.
Gagntekinn ólgandi eftirvænt-
ingu gleymdi hann í svip; hvað
það var sem hann átti að vera
að gera. Hugur hans flaug sem
snöggvast á flugvöllinn, þegar
hann og Franklinn höfðu beðið í
flugvélinni eftir hinum farþeg-
unum. Hann sá tvo einkennis-
klædda menn í samræðum við
flugstjórann; sá þá alla stíga
upp í vélina og síðan út aftur,
sá flugstjórann undirrita ein-
hver skjöl. Hann hafði ekki
skilið það þá, en nú gerði hann
það. Já, nú gerði hann það!
Hann hafði milli handanna
gullstengur í kassa.
Franklinn sagði eitthvað, en
hann heyrði ekki hvað. Það óm-
aði nýr söngur í heila hans.
Brælan, sársaukinn í úlnliðnum
taugaspennan — allt gleymdist
(Þreittándinn)
Fastir liðir eins og venjulega.
12.55 Óskalög sjúklinga.
14.30 Laugardagslögin.
15.20 Skákþáttur.
16.00 Bridgeþáttur.
16.30 Danskennsla.
17.00 Fréttir. — Þetta vil ég
heyra.: Kristján Davíðsson
listmálari ve’ur sér plötur.
17.40 Vikan framundan: Kynning
á dagskrárefni útvarpsins.
18.00 Barnatími í jólalokin (Anna
Snorradóttir): a) Þrett-
ánda- og nýjársrabb. b) Æv-
intýraskáldið frá Óðinsvé-
um; áttunda kynning. c)
Framhaldssa.Ka litlu barn-
anna: Pipp fer á flakk; IV.
d) Ljúfa á'fadrottning; VI.
framhaldsleikrit með söngv-
um eftir Ólöfu, Árnadóttir;
síðasti þáttur. —
Leikstjóri. Klemenz Jóns-
son. Söngstjóri: Sigurður
Markússon.
20.00 Söngvarar og hljómsveit: —
Sigurður Björnsson og Guð-
mundur Jónsson syngja ís-
lenzk lög með Sinfóníu-
hljómsveit Islands; PáU
Pampiohler Pálsson stjórnar.
20.15 Leikrit: 1 duftsins hlut, eft-
ir Ha.lldór Stefánsson. Leik-
stjóri: Gísli Hal’dórsson. —
Leikendur: Rúrik Haralds-
son, Guðþiörg Þorbjarnar-
dóttir, Halldór Karlsson,
Jón Sigurbjörnsson, Baldvin
Halldórssón, Valur Gíslason,
Valdimar Lárusson og Þor-
steinn Ö. Stephensen.
21.00 Hratt flýgur stund: Jónas
Jónasson efnir til kabaretts
ii útvarpssal. Hljómsveitar-
stjóri Miagnús Pétuirsson.
22.10 Danslög. þ.á.m. ieikur hljóm-
svedt Rúts Hannessonar
gömlu dansana og hljóm-
syeit Svavars Gests ný dans-
lög eftir íslenzka höfunda.
Helena Eyjólfsdóttir og
Ragna.r Bjarnason syngja
með hljámsveit Svaivars.
01.*0 DAgSkrárlak.
18. dagur
sem snöggvast í ofsafögnuði. Og
á næsta andartaki sá hann
hvar lögregluþjónninn kom
þungstígur í áttina til hans. Hann
spratt á fætur með sektarsvip
og gekk fram, hugsaði um það
eitt að hann sæi ekki innihald
kassans.
Franklinn var að segja: „Hvern
fjandann sjálfan þykistu vera
að gera?“
Það var eins og orðin bærust
til hans gegnum ofsarok. Hann
titraði af geðshræringu og hann
gat aðeins teygt á vörunum og
glott eins og auli.
Franklinn stanzaði fáeina
metra frá honum. „Ég var að
gera þér greiða með því að
leyfa þér að ganga lausum, en
ég vil engan kjánaskap.“ Hann
horfði reiðilegu augnaráði á
Boog. Hinn undarlegi svipur í
augum hins gerði honum svolít-
ið órótt. Svo sagði hann hrana-
lega: „Jæja þá, tíndu upp það
sem þú hefur fundið og hafðu
þig af stað.“
Hann beið óþolinmóður meðan
Boog tíndi saman spýtnabrotin.
Hann var búinn að fá meira en
nóg af hitanum og brælunni um-
hverfis flakið og það hvarflaði
ekki að honum að spyrja hvað
væri í kassanum. Hann vildi
komast aftur til hinna. Þarna
lá heilmargt sem ekki tók því
að líta tvisvar á. Annaðhvort
logaði það eða ekki — og ef
það gat ekki brunnið þá hafði
hann engan áhuga á því. Kassi
eða ekki kassi, hann gerði ráð
fyrir að þeir hefðu nóg efni í
bálið.
,,Komdu nú.“
Þeir gengu af stað gegnum
kjarrið og Boog gekk eiiitið á
undan. Stélið sást óglöggt í
rökkrinu, en þeir sáu drenginn
standa einan hjá aðalkestinum.
Franklinn var þungstígur og
hrasaði öðru hverju. Hann hafði
lagt sig allan fram og nú var
eins og þrek hans væri á þrot-
um. Hann gekk með opinn
munninn og reyndi að gleypa
sem mest af hreina loftinu og
svitinn bogaði án afláts af fölu,
kjálkamiklu andlitinu.
Boog hlustaði á slitróttan
andardráttinn bakvið sig. Sjálf-
ur var hann orðinn léttari í
spori. Ofsarokið sem, nýverið
hafði gengið yfir húgá Hans,
var liðið hjá. Hann var ölvaður
af tilhugsuninni um gullið;
snertingin við það lifði í góm-
um hans. Fyrir andartaki hafði
hann verið að því kominn að
hlaupast á brott. Nú var hann
búinn að breyta um áætlun og
þreytuiegur andardráttur Frank-
linns lét í eyrum hans eins og
örvandi tónlist meðan þeir
nálguðust drenginn.
Hann ætlaði að reyna að ná
toyssunni.
Drengurinn sagði: ,Hinn mcð-
urinn vill tala við þig.“
Franklinn fleygði byrði sinni
í köstinn — nokkrum tímarit-
um, vasabok, iéreftstösku, hasar-
biöðum, næionskyrtu. Hann gerði
ráð fyrir að taskan og nælon-
skyrtan loguðu vel; annað mál
var það hvort hann hafði rétt
til að brenna þau. En honum
stóð á sama. Umhugsunin um
flugvélina hafði örvað hann;
rekið hann áfram, neytt örþreytt-
an heiia hans til að taka skyn-
samlegar ákvarðanir. Meðan von
var um að vélin kæmi, varð
skelfingin að víkja. En nú hafði
vo.nin allt í einu orðið að
engu, og nú var ekkert lengur
sem gat stöðvað flóð þreytu og
örvæntingar.
Hann horfði sljólega á óveð-
ursskýin og sem snöggvast varð
hann gagntekinn sjálfsmeðaumk-
un. Það kæmi ekki nein flugvél
úr þessu. Hann sá fyrir sér
hvernig þeir yrðu að híma inni
í stélinu umhverfis skaðskemmd-
an líkama Lauru Shandlers. Hún
yrði þar, hvort sem hún væri
Hfs eða liðin, fyllti myrkrið með
óhugnanlegri návist sinni. Hann
reyndi að bægja frá sér hugsun-
inni áður en hún næði tökum á
honum, en það tókst ekki 0g
hann sá fyrir sér hvernig það
yrði þarna inni með drenginn
og Boog og viðbjóðslegan hlátur
hans og hinn náungann með
bænirnar. Alla nóttina með ekk-
ert fyrir stafni nema bíða og
rifja upp það sem gerzt hafði
og hvernig það hafði gerzt og
velta fyrir sér hvers vegna og
hafa áhyggjur af konunni sinni
og hvort hún vissi nokkuð enn
eða hvort hún hefði heyrt frétt-
irnar í útvarpinu. Guð minn
góður! Þetta var óþolandi til-
hugsun og þó var þetta það sem
beið þeirra og honum fannst
hann allt í einu vera orðinn
gamalmenni, veikburða gamal-
menni.
,,Hann er þarna yfirfrá,11 sagði
drengurinn.
Hvar ætti hann annars að
vera? hugsaði hann. Hvert gat
hann svo sem annars farið?
Hann gekk í áttina að stélinu
og mundi hvers vegna Hayden
vildi tala við hann. Hann var
kominn svo sem tíu metra áður
en hann mundi eftir Boog. Þeir
voru búnir að tína saman eldi-
við og það var næstum komið
myrkur, svo að hann ætti auð-
vitað að fjötra hann við sætið.
En þegar hann dokaði við og
sneri sér við til hálfs, ruglaði
þreytan dómgreind hans. Það
virtist bezt að koma stúlkunni
í skjól fyrst; annars yrðu þeir
að stíga yfir Boog þegar þeir
bæru hana inn. Hann hugsaði
ekki mjög skýrt; hann vissi þó
að hann lagði í hættu með því að
láta Boog eftirlitslausan, þótt
ekki væri nema fáeinar minút-
ur. Hann hikaði, en þreyttasta
skotið í heila hans hélt því enn
fram að það kæmi ekki að sök.
Hánn gæti ekki fundið ú'pp
á neinu. Ekki núna. Ef hann
hefði verið að hugsa um undan-
komu_ hefði hann gert tilraun
fyrr. iiann hafði haft næg tæki-
færi...
i Boog hafði vakandi auga.,á
honum. Hann hafði hugboð um
hváð vár ‘að gérásVí húga hans
pg hann var að búa sig undir
áðgerðir, ef tií kæmi. Hann ýrði
umfram allt að ná byssunni, en
þáð var tiT betri leið ■— örugg-
ari leið — en hrifsa hana. Hon-
umiétti þegar hann sá lögreglu-
þjóninn snúa sér við aftur og
rölta þyngslalega áleiðis að
stélinu.
Hann beið nokkra stund,
horfði á þrekinn skrokkinn
hverfa inn í skuggana; Heppnin
fylgdi honum. Hann fleygði
spýtnabrotunum í köstinn og
Iþróttir
Framhald af 9. síðu.
án hjálpar handleggjanna. Ein
æfingin var fólgin i því að
hlaupa niður brattar skógargöt-
ur með handleggina fast að lík-
amanum. Bonnet lét þau fara
í stuttar, erfiðar íjallgöngur,
æfa sig á vatnaskíðum og
stunda neðansjávarfiskveiðar
þótt á hausti væri. Daglega fóru
þau 60—80 km leið á reiðhjól-
um.
Nautaat
Tvisvar fór Bonnet með þau
á nautaatssvæði. Ungt naut,
með hættulaus horn, var leyst
úr haldi. „Svona, sýnið mér
hvað þið getið“, sagði Bonnet.
Þau létu ekki segja sér það
tvisvar og veltust um í rauð-
um sandinum ásamt leikglöðu
nautinu.
í endaðan október og í byrj-
un nóvember hóf Bonnet skíða-
æfingar fyrir alvöru í Cham-
lonix. Frá 13. nóvember var æf-
ingunum haldið áfram í Val
d’Isére og þá einkum æft svig
og stórsvig. Frakkarnir urðu að
glíma við æ lengri og erfiöari
brautir og þeim fannst nóg um
hvað Bonnet lagði hart að
þeim.
Plastskíði og
borið á kanta
Frakkarnir hafa æft svig sl.
ár á plastskíðum og þeir hafa
einnig farið að dæmi austur-
riska skíðamannsins Stiegler og
borið á karitana á skíðunum.
Einnig hafa þeir notað tiltölu-
lega hraðskreiðari skíði. Bonn-
et segist hafa eytt heilu ári í
að sárinfærast1 'uhiúð1 AústurWkJf;
ismennirnir :kynnu:að bera..sig-
ur af hólmi, vegna þess að þeir
hafa notað skíði með húðuð-
um köntum.
Eins og í lausu lofti
Elzti skíðamaðurinn, :cSiEtrles
Bozon 29 ára, og sá yngsti
Madeleine Bochatay 16 ára og ■
uim
allir þar á milli fara ferð eflir
ferð niöur h.æöóttar brekkurnar
í Va-l-dTsét'fe! þísiu 'þjóta yfir hæð
ir, sprungur og aðrar ójöfnur
með handleggina fast að líkam-
anum. Líkaminn haggast ekkij
þrátt fyrir ójöfnurnar. Það er
eins og þau svífi í loftinu.
OTRULEGT
EN
SATT
HADEGISVERÐUR frá
kr. 25-
Þjónustugjald ok söluskattur
innifalið,
framreiddur kl. 12.00 á
hádegi til 3.00 e.h.
★
KVÖLDVERÐUR frá
kr. 35-
Þjónustugjald og söluskattur
innifalið,
framreiddur kl. 7.00 e.h. til
11.30 e.h.
★
Einnig fjölbreyttur franskur
matur framleiddur af frönsk-
um matreiðslumeistara.
★
BORÐPANTANIR í SÍMA:
2 2643
Dansað öll kvöld.
Glaumbœr
FRlKIRKJUVEGI 7.
Baráttan um áætlunarbúskap
i
Framhald af 6. síðu. !
leyti ránið mikla riieð a.m.k. 15% hækkun, Þegar aftup» '|
haldið er að tala um 5% framleiðsluaukningu á ári sen®
,,stórátak“, þá er það að gefa í skyn að aðeins 2—3% kaui>» :
liækkun á ári sé liugsanleg. Með öðrum orðum: Eftir að rænfe ]
var 25% með ráninu mikla 1959—60, ætti verkalýðurinn a$
vera í 8 ár að vinna það upp — og' standa 1970 með samsfc
raunverulegt kaupgjald og hann liafði í janúar 1959!! ÞettSfc
er ,,stórátakið“.
Verkalýðurinn veit hvílíka aukningu þjóðarframleiðslu o® •
endurbót lífskj’ara má' skapa ef stjórnað er í anda sósíal*
ismans: með áætlunarbúskap og í þjóðarþágu. Vilji vald-
hafarnir ckki cða geti skapað aðra eins aukningu, — en a®
því hefur alþýðan alltaf viljað vinna, — þá kostar það eilíflí >
stríð, því það er ekkert réttlæti að verkalýðurinn beri byrð.
arnar af getuleysi cða viljaleysi valdhafanna í vondum kjör—
um. Og það stríð niun standa, unz valdhafarnir beygja sigp
fyrir réttlátum kröfum og skynsamlegum tillögum alþýðuniic
ar — eða far^ frá.
Faðir okkar
FRIERIK JÓNSSON, I \
frá Ilönirum,
andaðist að Kristneshæli, föstudaginn 5. janúar.
Páll Frtiðriksson. Asta Friðriksdótíir. j | i '
Þorbjörg Friðriksdótlir. | 1 ’ I ’
Wm ^aufesutááíur i. jamíar 1Í62 — >Jd»VILJINN — |JJ
: .."C. ? -:.J - •• U. ' ■/<! <>■'