Þjóðviljinn - 16.12.1967, Side 10

]Q SlÐA — ÞJÓÐVILJINN — Laugardagur 16. desember 1967.
Það var mikil launung yíir
þessum sérstöku verúðarráðstöf-
unum föður hans. McKell lét
bilstjóra sinn aka sér á mið-
vikudögum í Krikketklúbbinn.
Bentleybíllinn var skilinn eftir í
bílageymslu bakvið klúbbinn og
Ramon gufaði upp. Á meðan
skipti Ashton McKell um föt í
herbergi sínu í klúbbnum, hann
laumaðist út um bakdymar,
steig upp í Continentalbifreiðina
og ók burt- Á afskekktum stað
í Central Park stöðvaði hann
bílinn, fór inn í baksætið og
setti á sig dulargervið. Síðan ók
hann að bílageymslu — hann
notaði sennilega margar til skipt-
is, hugsaði Dane — skildi Cont-
inentalinn eftir og fór með leigu-
bfl að hominu á Park Avenue
Rúsasamstæðunni, þar sem Mc-
Kell íbúðabyggingin stóð. Og
þetta var skipulegt þannig að
hann kæmi inn í húsið, þegar
dyravörðurinn Var í mat — svp
að öruggt væri að John þekkti
hann ekki þrátt fyrir dulbún-
inginn. Hann átti minna á hættu
þegar hann fór út úr húsinu,
þegar vörðurinn var kominn til
baka, því að John tæki ekki eins
vel eftir gesti á útleið og manni
sem kom inn. Læknátaskan ein
gerði hann ósýnilegan á sama
hátt og bréfbera.
Þegar hann fór til baka, fór
hánn einfaldlega aftur í bíla-
geymsluna, þar sem hann hafði
skilið Continentalinn eftir, ók í
Krikketfclúbbinn og hafði þá los-
að sig við dulargervið, trúlega í
Central Park — fór aftur í fötin
sín I herberginu í klúbbnum og
TRÉSMIÐJA
Þ. SKÚLASONAR
Nýbýlavegi 6
Kópavogi
sími 4 01 75
Hárgreiðslan
Hárgreiðslu- og snyrtistofs
Steinu og Dódó
Laugav. 18. III. hæð (lyfta)
Sími 24-6-16.
PERMA
Hárgreiðsiu- og snjrrtistofa
Garðsenda 21. SIMI 33-968
ELLERY QUEEN:
fjórða
hliðin
á
lét síðan Ramon, sem kominn
var aftur á vakt, aka sér heim í
Bentleynum.
En spumingin var: Fyrir hvern
gerði hann allt þetta? Hvem var
hann að heimsækja í sinu eigin
húsi?
Dane beið þess að hávaxni,
gráklæddi dyravörðurinn birtist
aftur á sínum stað.
— Ó, herra Dane, sagði vörð-
urinn. — Frú McKell er ekki
heima.
— Veiztu nokkuð hvert hún
fór, John, eða hvenær hún kem-
ur aftur?
— Hún fór í Cohengalleríið
að líta á einhver teppi, sagði hún.
Ég veit ekki hvenær hún kemur
til baka.
John Leslie var ættaður frá
norður Englandi og málfar hans
var blanda af írsku og skozku
og suður Corolina drafl. Á ung-
lingsámnum hafði Dane stolizt
til að reyk ja . í kjallaraíbúðinpi
hjá Leslie, fengið og afhent
skilaboð sem foreldrar hans
hefðu ekki lagt blessun sína yfir.
— Jæja, sagði Dane tvíráður.
Svo hló hann við og sagði: —
Meðal annarra orða, John, ég tók
eftir manni sem fór inn í húsið
rétt áðan og ég hef ekki séð áð-
ur. Þú varst vist í mat. Gráhærð-
ur með skegg, gleraugu og með
læknatösku. Er einhver veikur?
— Það gæti verið læknir ung-
frú Grey, sagði John Leslie. —
Ég hef séð i hann fara héðan
nokkmm sinnum og spurði ung-
frú Greý einu sinni um hann og
hún sagði að það væri Stone
læknir. Hvemig gengur yður með
bókina, herra Dane? Þér verðið
að segja okkur, hvenær hún
verður prentuð. Við hjónakornin
eigum hinar bækumar yðar (Dg
við viljum vera með á nótunum.
— Þökk fyrir, John. Dane vissi
að bækumar hans tvær lágu í
stofuskápnum hjá Lesliehjónun-
um við hliðina á myndinni af
konungsfjölskyldunni. — Nefndu
annars ekki við mömmu að ég
hafi komið. Henni þætti leitt að
hafa misst af mér.
Dane hélt yfir í Lexington
Avenue og yfir í bar með áletr-
uninni ,,Ekkert sjónvarp". Inni
var svalt og ölþefur í loftinu
eins og vera bar, en ekki matar-
lykt og sósu'þefur. Hann bað um
gin og tonic pg drakk úr glasinu
og bað um annað.
Ungfrú Grey. Sheila Grey.
Svo að hún var „ihin konan'*.
Það var reglulegt áfall-
Sheila Grey var ein af tiu
helztu stjömunum á himni fata-
tízkunnar. Og hún var ekki
miklu eldri en Dane (nógu ung,
hugsaði hann, til að geta verið
dóttir þess gamla). I Bandarfkj-
unum taldist hún ein af þremur
fremstu; sumir héldu þvi fram
að hún væri fremst meðal jafn-
ingja. Hún bjó f topphúsinu.
Dane kom lagi á geðshræringar
sínar. Hvað svo sem þetta var,
þá var það ekki neitt venjulegt
samband. Ash MoKell hélt
Sheilu Grey ekki uppi, hún hefðd
haft efni á að hafa tíu topphús;
þetta var ekki ást á peningunum.
Gat það verið — honum kólnaði
snögglega — að um ást væri að
ræða? Og guð hjálpi mömmu
þá!
Og nú varð ögn meira vit í
leikaraskapnum og dulbúningn-
um. Það var ekki hægt að hitta
kpnu eins og Sheilu á ein-
hverju bílahóteli eða felá hana í
íbúð í Westchester. Hún var
sjálfstæð; Dane vissi ekki annað
en hún væri ógift; ef elskhugi
ætti við hana stefnumót, þá yrði
það stefnumót heima hjá henni.
Og þar sem íbúð hennar var í
sama húsi og elskhugi hennar og
eiginkona hans voru búsett í, þá
varð að grípa til einhverra ráð-
stafana. Ash McKell hafði valið
dulbúning.
íhaldssemi föður hans stang-
aðist stundum á við lífsþorstann,
og að því leyti eins og fleiru
var hann þverstæða. Honum
fannst það fráleit tilhugsun að
gera sig að fífli, en svo kunni
hann listina að dulbúast- Þetta
var nefnilega mjög fallega gert.
En allt sem Ash McKell gerði,
það gerði hann vel. Dane hafði
aldrei vitað að faðir hans kunni
karate, fyrr en kvöldið sem þeir
rákust á innbrotsþjóf í McKell
íbúðinni. Faðir hans hafði brbtið
úlnliðinn á manninum og þrjú
rifbein með örfáum hreyfingum.
Dane pantaði sér þriðja glasið
Og meðan hann var að tæma
það, kom reiðin á ný. Þetta var
allt mjög flókið, en þó virtist
þetta ástasamband Ashtons Mc-
Kells ofureinfalt. Að drýgja
hór næstum beint fyrir ofan höf-
uðið á eiginkonu sinni! Það var
ruddaskapurinn einber, svívirði-
leg.t í hæsta máta.
Vissi móðir hans að keppinaut-
ur hennar bjó í topphúsinu?
Dane hellti í sig drykknum.
Hvort sem hún vissi það eða ekki
(og hann hefði þorað að veðja
að hún vissi það), þá varð eitt-
hvað að gera-. 1
Hann reyndi ekki að skilgreina
bessa þörf, enda hefði hann ekki
fremur getað það en hann hefði
getað skilgreint tilfinningar sín-
ar í garð móðurinnar. Hún var
kjánaleg, séi*vitur, hræðilega
aamaldags, utan við tíma og rúm,
og hann dýrkaði hana. Hvort
*em hann dýrkaði hana fyrir
bað sem hún var eða þrátt fyrir
það, skipti ekki máli. Tilveru.
hennar var ógnað og hver anraar
gat fjarlægt þá ógnun?
Og nú kpm dálítið framandi
inn í huga hans-
Hvað átti að gera næst ......
binda enda á þetta samband, en
hvernig? Hann bar- fram spum-
inguna, ekki til málamynda —
hann efaðist ekki um að það
væri hægt — heldur til að skipu-
leggja aðgerðir sínar ...... þá
kom þessi framandi gestur inn í
hugsanir hans.
I fyrsta skipti, undir áhrifum
áfengisins, viðurkenndi Dane fyr-
ir sjálfúm sér að tilfinningar
sínar væru dálítið blendnar.
Hann vorkenndi móður sinni.
Hann var reiður föður sínum.
En hvers vegna fann hann líka
til ánægju? Ánægju með sjálf-
an sig?
Dane pantaði enn einn gin og
tonic.
I fyrsta lagi hafði honum
reynzt það hiægilega auðvelt að
komast að því hver ástkona föð-
ur hans var og hvar þau hitt-
ust. Þótt sigurinn væri ekki mik-
111, þá fagnaði hann honum. Öll
þykjumst við vera svo göfug,
hugsaði hann, en það sém við
höfum í rauninni áhuga á í sam-
bandi við annað fólk, er þátttaka
okkar sjálfra í viðburðunum,
ekki þeirra.
Við ánæejuna varð hann að
bæta spennu, Sú kennd var fyr-
fyrir hendi, andsvar hans sjálfs
við ögrun. Það var vegna þess
hvernig allt var í pottinn búið.
Þett.a var söguefni — eitt hið
elzta í bókmenntunum að vísu;
en það hefði þó getað komið úr
ritvél hvers sem var. Það vakti
hugsanir um þráð. Hvernig
brygðist ég við, ef þetta kæmi
fyrir í einni af bókunum mínum?
Var eins auðvelt að ráðskast með
lifandi fólk pg fólk á pappír?
Ef svo væri .... Þetta var raun-
verulgg sköpun! — sköpun at-
burðarása og viðbragða þar sem
lifandi persónur af holdi og blóði
áttu í hlut og hann var meðal
þeirra.
Og það stórkostlegasta af öllu
saman var það, að hægt væri
að gera það án þess að aðalper-
sónumar hefðu hugmynd um að
bær væru leikbrúður.
Er ég ótukt? hugsaði Dane og
dreypti þunglyndislega á fjórða
glasinu sínu. En eru ekki allir
rithöfundar ótuktir í raun og
veru? Eru þeir ekki mannætur
sem nærast á vinum sinum og ‘p-
vinum, breyta þeim í annað form
til að njóta meltingarinnar?
(Og var ekki margt sem fór
sömu leið og hjá venjulegum
mannætum, hugsaði Dane, út um
ræsið!) Sannleikurinn var sá að
hvaða rithöfundur sem var myndi
vitja gefa mikið fyrir tækifæri
nf þessu tagi. Það var alvana-
legt að höfundar gerðu sítrónu-
þríhyrningnum
BRAND'S A-1 sása: Með k|öti9
með kiski. itaeð Biverfii sem er
Ég heyri eitthvert aukahljóð, athpgaðu hvort hurðin þín megin
er lokuð-
Engin verðhækkun
— LEIKFÖNG í ÚRVALI —
góð — falleg — ódýr.
☆ ☆ ☆
GJAFAVÖRUR
Allar á gamla verðinu.
☆ ☆ ☆
Notið þetta einstæða tækifæri. — Það borgar
sig að verzla hjá okkur.
VERZLUN GUÐNÝAR
Grettisgötu 45.
Drengja-jólajakkarnir
komnir’ einnig buxur og skyrtur.
Smekkleg og ódýr vara.
Póstsendum um Iand allt.
O. L. Laugavegi 71
Sími 20141.
BfLLINN
Gerið við bíla ykkar sjálf
Við sköpum aðstöðuna. — Bílaleiga.
BÍLAÞJÓNUSTAN
Auðbrekku 53. Kópavogi — Sími 40145 , >
Láfið stilla bílinn
Önnumst hjóla-, Ijósa- og mótorstillingu
Skiptum um kerti. platínur. ljósasamlokur
— Örugg þjónusta.
BÍLASKOÐUN OG STILLING
Skúlagötu 32. sími 13100
Hemlaviðgerðir
• Rennun: bremsuskálar
• Slípum bremsudælur
• Límum á bremsuborða.
Hemlastilling hf.
Súðarvogi 14 - Sími 30135. \