Þjóðviljinn - 16.08.1970, Blaðsíða 10

10 — ÞJÓÐVTLJINN — Sumnudagur 16. ágúst 1970
JULIUS BARK:
SEM
LINDIN
TÆR...
24
— Við vitum hvar við getum
hitt hvor annan ðf við eigum
eitthvað vantalað.
Óli reis á fætur og gekk há-
leitur útum dyrnar. Strömpóli
virtist vera niðursiokkinn í vinnu
þegar Óli gekk hjá, sat álútur
og rýndi í skjöl.
Þegar Óli var konúnn svona
langt, kom framreiðslustúlkan og
tók burt það sem eftir var af
nautasteikinni, skiptist á nokkr-
um athugasemdum við Peter,
sem hafði lag á slikum samræð-
um. Síðan setti bun óhrednu
diskana og fötin á næsta borð
og bar fram kafifið. Þegar hún
var farin hélt Óli áifram.
— Af lögreglustöðinni gekk ég
skáhallt yfir garðinn hjá braut-
arstöðinni, framhjá styttunni af
Klingfelt og síðan beygði ég inn
á veginn sem liggiur að Aðal-
stræti. Ég hafði ákveðið takmairk.
— Nýlenduvörubúð Mellgrens?
— Já, ég verð að ná í Lísbet,
sagði Óli. — Ég hljóp við fót,
sennilega hefur fólk gónt meira
á mniig en nokikru sinni fyrr, en
ég tök ekkert eftir því. Ég hogs*
aði um það eitt að ná í Lisibetu
eins filjótt og unnt var.
— Og hvað sagði Lásbet?
spurði Peter og hrærði sykur-
mola út í katfifið.
— Hún var þar ekfci. Ég stóð
stundarkom og beið, litaðist fyrst
um frammi í búðinni og reyndi
síðan að gægjast inn í geymsl-
una. Þegar röðin kom að mér,
spurði ég eftir henni. Hún átti
frtf, sagði Mellgren. Hún hafði
hringt um morguninn og sagzt
vera hálflasin. Hann haifði gefið
henni frí.
— Og þú hljópst heim til
hennar?
— Ekki beina leið. Ég þaut
niður á brautarstöðima til að
hringja heim til hennar fyrst.
Hún býr yzt í bænum og ég
kærðí mig ekki um að fara
þangað fýluferð ef hún væri
úti.
Peter hafði ekki komið inn í
brautarstöðina í Hindrunamesi,
en hann gat gert sér í hugar-
lund hvemig þar leit út; þar var
HARGREIÐSLAN
Hárgreiðslu- og snyrtistofa
Steinu og Dódó
Laugav. 188 m. hæð (lyfta)
Simi 24-6-16.
Perma
Hárgreiðslu- og snyrtistofa
Garðastræti 21. SÍMI 33-9-68.
trúlega svipað umhorfs og í bið-
sölum í öðrum smábæjum. Sal-
urinn reykmettaður og dapurleg-
ur, dökkar tréþiljur upp á miðj-
an vegg, að ofan málað í dimm-
um, sorglegum lit. Tafla með
brottfarartímum og komutímum
lesta, tvær glerlúkur í vegg, sú
til vinstri fyrir farmiðasöilu, hin
fyrir farangur. Og á öðnim vegg
almenningssími, klefi þegar bezt
lét, annars bara svartur kassi og
símaskrá hangandi í bandi.
— Ég stakk tíeyringunum mn'n-
um í rifiuna, sagði Óli, og hringdi
í númer Lísbetar. Það tók
nokkra stund, fjórar eða fimm
hringingar, síðan svaraði móðir
hennar, kona á sjötuigs aldri sem
ég hef átt í dálitlum brösum við.
— Hver er það? sagði hún.
— Það er Óli, komdu sæl.
— Jahá, sagði mamrnan.
— Br Lísibet heima?
— Nei, Lísbet er ekki heima.
— Ekki heima?
— Nei, hún er því miður ekki
vdð.
— Hvenær kemiur hún?
— Það verður ekiki í bráð. Hún
bað mig að skila kveðju og segja
að þú skyldir ekki hafa fyrir
því að hringja á næstunni.
— Hvað átti hún við með því?
— Ég veit það ekiki. Hún
sagði mér bara að segja þetta.
Ég átti að skila því ef Óli
hringdi.
— Jæja. Jahá, þakk fyrir,
sagði ég loks og lagði tólið á.
Sú gamla hafði gert smáskyssu.
Mér var ljóst að Lístoet var
heima en vildd ekki tala við
mig. Og svo sendí hún þá gömlu
í símann til að losa sig við mig.
— Og þá varð Óli Lindell enn-
þá reiðari, sagðd Peter og hló.
— Það geturðu reitt þig á,
sagði Óli. — Ég æddi af stað
til hennar. Ég varð að nó í
hana. Ég mátti til!
— Fyrirgefðu að ég gríp fram
í, sagði Peter. — Viltu eitthvað
meira?
— Nei, þakka þér fyrir, sagði
Óli. — Ég er saddur. Þetta var
stórfínn hádegisverður.
— Þá þarf ég bara að borga
og svo förum við. Það væri gam-
an að líta inn til Mellgrens og
kannski gætirðu lífca ekið fram-
hjá fbúð Lísbetar.
— Þær eiga heima í einbýlis-
hiúsi, sagði Óli. — Við getum
farið þá leiðina.
Peter veifaði framreiðslustúlk-
unni og borgaði, gaf rMega
drykkjupemmga og stúlkan þaikk-
aðd fyrir með því að bjóða harm
velfcominn afitur.
Svo sóttu þeir yfirhafnir sínar
og Óli ók upp i Aðalstræti og
lagði bílnum fyrir uitan nýlendu-
vörubúð Melilgriens. Peter fór
einn inn og keypti tóbaksbrélf.
Þetta var ósköp venjuleg ný-
lenduvöruverzlun í smábæ, í öðr-
um glugganum var sýnd víta-
mínauðug krækiberjasaft, í hin-
um hefilbekkur og röð af göngiu-
skóm.
Stúlka um tvítugt afgreiddi
Peter, það gat ekki verið Lís-
bet. Nei, Óli staðfesti það þegar
Peter kom aftur út að bflnum.
Óli ök niður Aðalstrætið,
beygði inn á hliðargötu sem
nokkur einbýlishús stóðu við og
ók hægt að síðasta húsinu í röð-
inni. Hann stanzaði skéhallt fyr-
ir utan það.
— Þama er húsið, sagði hann
og benti. En svo að við tökum
allt í réttri röð, þá var ég stadd-
ur í biðsalnum á brautarstöð-
inni og var nýbúinn að skella
tólinu á, reiður og sár.
16
Óli hafði ekki hlaupið nema
nokfcur skref eftir götubútnum
sem liggur frá brautarstöðinni
að Aðalstræti, þegar blár og
gljéandi Amazontoíll ók framá
hann með lágu suði. Adrian
Klingfélt rak höfuðið útum
opinn gluggann.
— Jó, svo að þú ert úti að
sbokfca, sagði Adrian.
Mimi sat hjá honurn í fram-
sætinu, falleg að vanda og
brosti tfl Óla.
ÓIi másaði, mátti ekiki vera
að því að standa í kveðjum.
— Ég er að flýta mér, saigði
hann.
— Það leynir sér ekki, sagði
Adrian. — Af hvorju hleypurðu
þegar þú getur ekið í bflnum?
— Maður hefur gott af hlaup-
unum.
Hann talaði þrjózkulega, leit
á víxl á bíl Adrians, Aðalstræti
og úrið sitt. Hann mátti ekki
Vera að því að standa þama og
blaðra.
— Hvar er bíllinn þinn? spurði
Adrian.
— Hann varð fyrir óhappi. 1
morgun.
— Ég hef alltaf undrazt að
þú skulir hafa getað ekið hon-
um yörleitt. Ertu að fara hedm?
— Nei, þarf að skreppa út í
bæinn.
— Inn með þig, við skullum
aka þér.
Óli opnaði afturdyrnar, í spegl-
inum sá hann glettnisleg auigu
Adrians.
— Þorið þið að aka um með
morðimgja svona um hábjartan
daginn? sagði Óli. — Það er
varla gott fyrir mannorð þitt,
Adrian.
Óli sat og horfði á hnakkann
á Mimi, brúnan hárvafndnginn,
hvítt hörumdið á hóilsinum.
— Mér finnst ágætt að um-
gangast fólk af öllu tagi, sagði
Adrian.
Hann vék fyrir reiðhjóli, frú
Lindiberg var á leið í búðina
með klyfjar af dagblöðum.
— Ekkert gáleysishjal, sagði
Mimi og sneri sér til í sætinu.
Oli laut fram, kom of nærri
vanga hennar, fann daufa lykt
af ilmvatni.
' — Lögreglan er búin að ákveða
að ég sé maðurinn, sagði Óli.
— Það hef ég alltaf vitað,
sagði Adrian. — Hvar viltu fara
úr?
— Niðri á hornd. Hjá Gúttó.
— Jæja, svo að þú bíður eft-
ir að Verða tekinn fastur, sagði
Adrian glaðfclakikalega.
— Já, sagði Óli. — En lög-
reglan gerir það bara til að leiða
þig á villigötur.
Hann var ffljótur að svara í
sömu mynt.
— Þú segir nokkuð, sagði
Adriain og hló. Mimi sait þögui
og virtist eikki kunna að meta
þetta.
— Þeir ætla að vemda mig
'fyrir frekari morðtilraunum,
sagðd Óli. fullur af skensi. —
Vernda mig fyrir þér.
Adian hægði ferðina og stanz-
aði hjá gangstéttinni fyrir utan
Góðtemplaralhúsið. Óli klappaði
honum á herðarnar og snerti
vanga Mimiar með fin-grunum.
— Bless, sagði hann. — Þökk
fyrir aksturinn. Og hættu nú
að kála fólki á báða bóga.
Stjómmálamaður verður að sýna
stefnufestu.
Adrian Klingfelt hló góðlát-
lega og blakaði þykkum, feitum
fíngrun'um í kveðjuskyni. Augun
í Mimi vora himdmblá.
Óli steig út úr bílnum, Adrian
ók af stað og Óli gekk inn á
malarstiginn sem lá að húsinu
sem Lísbet bjó í. Gekik rösklega
í átt að húsdnu, opnaði hliðið
án þess að líta í kringum sig,
ilmandi rósarannar uxu sitt
hvorum megin við stíginn upp
að tröppunum.
Óli hringdi dyrabjöllunnd og
vék ögn til hliðar svo að ha,nn
sæist ekki úr hliðarglugganum.
Stundarbið, svo opnaði Lísbet,
fyrst lítið, síðan meira.
— Hæ, elskan, sagðd Óli og
stakk fiasti í dyragættina.
Lísbet reyndí að loka, en Óli
redf upp hurðina, ýtti Lisbet á
undan sér inn í ganiginn og lok-
aði síðan. Lísbet andmælti, lyfti
hendinni og ýtti með hélfbognum
fingram á bringu Óla.
— Ertu eikki fegin að sjá mig?
sagði Óli.
Lísbet svaraði ekki, hörfaði
undan, föl og sýnilega hrædd.
Óli gekfc fáein skref áfram, Lís-
bet hörfaði.
— Hvað viltu? spurði hún ilág-
um rómi.
— Bara sjá þig; það er svo
lamgt um Iiðið.
Lísbet gaut auigumim að stof-
unni, dyrnar fram í anddyrið
voru hálfopnar. Fótatak móður-
innar heyrðist, hægt og sein-
legt. Hún þaut í átt tfl hennar.
— Ertu svona hrædd vdð mig?
sagði ÓIi oig elti.
Hann fann hvernig framkoma
Lísbetar fyllti hann smém sam-
an reiði.
— Ég er enginn morðingi. Eða
er það kannski það sem þú ger-
ir þér í hugarlund?
Móðirin rak hrakkótt og af-
undið andlitið fram í anddyrið,
kom auga á Óla og hrökk við.
— Jæja, ert það þú, Óli,
stamaði hún. — Ég var búin að
segja að Lísbet væri ekki heima.
Lísbet stóð á milli þeirra.
— Þá fer ég aftur, sagði móð-
irin og sneri sér með hægð.
— Nei, mamma! Vertu kyrr!
Þetta var eins og hróp um
hjálp. Óli reiddist, en stillti sig.
— Við getum líklega flarið inn
í stofuna og talað ögn saman,
sagði hann.
Án þess að bíða eftir svari
raddist hann framhjá Lísbet og
Hver býður betur?
Það er hjá okkur sem þið getið fengið
AXMINSTER íteppi með aðeins 10%
útborgun.
AXMINSTER — annað ekki.
&3SHUNSTER
ANNAÐ EKKI
Grensásvegi 8 — sími 30676.
Laugavegi 45 B — sími 26280.
HARP9€ er ilmandi elni sein hreinsar
salernisskálina og drepur sýkla
Húsráðendur!
Geri við heita og kalda krana, WC og WC-kassa,
leka á ofnum og hitaveituleiðslum.
STILLI HITAVEITUKERFI.
HILMAR J. H. LÚTHERSSON
pípulagningameistari.
Sími 17041 — til kl. 22 e.h.
lill!iliiíílilHlilll!í!!l!i!!iíiiíílll!ilU!i!!líliillU!míiiii!!í!il!iili!!l!illí!il(lliii!Hlii!!ill!!li!!iiliíi!íí!iii!|liiillUil!lilíi
.
frpyr;.........| Wm. y":\ p 'V^r>,fo:Í
nmunsifl
HEFUR TEPPIN SEM
HENTA YÐUR
TEPPAHUSIÐ
*
SUDURLANDS-
BRAUT 10
*
SÍMI 83570
£
iiniHíiniiíiiHiininniHiiiMiiiiiiiiiiiiiiffliiiíiiiiiiiiiiiiiimiiiiiiiiiininiiiiiiiiiiliiiiiiiiiiiiiiiiiiiimiiiiiliiiiliiliiiiii
BÍLASKOÐUN & STILUNG
Skúlagötu 32.
MOTORSTILLINGAR
HJOLASTILLINGAR LJÚSASTILLINGAR
Látiö stilla i tíma.
Fljót og örugg þjónusta.
13-10 0
Dömusíðbuxur — Ferða-
og sportbuxur karlmanna
Drengja- og unglingabuxur
O.L
• — Laugavegi 71 — sími 20141.
'T/St |
SOLO-elduvélur
Framleiði SÓLÓ-eldavélar af mörgum stærðum
og gerðum. — Einkum hagkvæmar fyrir sveita-
bæi, sumarbústaði og báta.
VARAHLUTAÞJÓNUSTA. 1
Viljum sérstaklega benda á nýja gerð einhólfa
eldavéla fyrir smærri báta og litla sumarbústaði
ELDAVÉLAVERKSTÆÐl
JÓHANNS FR.
KRISTJÁNSSONAR h.f.
Kleppsvegi 62 - Sími 33069
Voikswageneigendur
Höfum fyrlrliggjandi BREXTl — HURÐIR — VÉLALOR
og GEYMSLULOK á Volkswagen i allflestum litum. —
Skiptum á einum degj með dagsfyrirvara fyrir ákveðið
verð. - REYNIÐ VIÐSKIPTIN.
Bílasprautun Garðars Sigmundssonar,
Skipholti 25. — SímJ 19099 og 20988
Verjum gróður - verndum land