Þjóðviljinn - 27.01.1977, Side 4

4 — SÍÐA — ÞJÓÐVILJINN Fimmtudagur 27. janúar 1977
MOÐVIUINN
MÁLGAGN SÓSÍALISMA,
VERKALÝÐSHREYFINGAR
OG ÞJÓÐFRELSIS.
Útgefandi: Ctgáfufélag Þjóöviljans.
Framkvæmdastjóri: Eiöur Bergmann
Ritstjórar: Kjartan Ólafsson
, Svavar Gestsson
Fréttastjóri: Einar Karl Haraldsson.
Umsjón meö sunnudagsblaöi:
Árni Bergmann
Útbreiðslustjóri: Finnur Torfi Hjörleifsson.
Auglýsingastjóri: Úlfar Þormóösson
Ritstjórn, afgreiösla, auglýsingar:
Sföumúla 6. Simi 81333
Prentun: Blaöaprent hf.
HEILRÆÐI EYSTEINS JÓNSSONAR
t Timanum sl. laugardag birtist viðtal
við Steingrim Hermannsson ritara
Framsóknarflokksins og fulltrúa flokksins
i viðræðunefnd um orkufrekan iðnað. Þar
segir flokksritarinn að það sé „alrangt”
að fram hafi farið á vegum Alusuisse og
viðræðunefndarinnar rannsókn á virkj-
unarmöguleikum á Austurlandi. Þessu
heldur ritarinn fram i trausti þess að fáir
viti betur og að minnsta kosti enginn
þeirra sem hefðu áhuga á þvi að svara
honum. Fullyrðingu flokksritarans taka
siðan stjórnarblöðin upp i heilu lagi, bæði
Timinn og Morgunblaðið. Þannig er rang-
færslum Steingrims Hermannssonar i
þessum efnum dreift i 50 þúsundum ein-
taka og treyst á að lesendur Timans og
Morgunblaðsins fái ekki aðrar upplýsing-
ar og réttari, lesi amk. ekki Þjóðviljann.
Svo vill. til að Þjóðviljinn hefur i fórum
sinum upplýsingar sem sanna áð flokks-
ritarinn fer með rangt mál. í þessum
upplýsingum kemur fram að á árinu 1975
fór rannsóknarleiðangur Alusuisse og
viðræðunefndarinnar austur á firði i þvi
skyni að kynna sér aðstæður
„Austurlandsvirkjunar.” í skýrslu þess-
ari er gert ráð fyrir 1000—1500 megavatta
virkjun á Austurlandi. Til samanburðar
skal þess getið að Hrauneyjafossvirkjun
verður i fyrsta áfanga að minnsta kosti
um 140 megavött. Gert er ráð fyrir þvi að
kostnaður við Hrauneyjafossvirkjun verði
14 miljarðar króna. Kostnaður við
„Austurlandsvirkjun” þá sem furstarnir
hjá Alusuisse hafa augastað á yrði þá
100-150 miljarða króna. Áhugi Alusuisse
á þessari virkjun eystra stafar af þvi að
fyrirtækið hefur gert áætlanir um 500.000
tonna álbræðslu á Austurlandi. Allar þess-
ar upplýsingar hafa komið fram í
viðræðunefnd um orkufrekan iðnað og um
allt þetta veit Steingrimur Hermannsson.
Það er tilgangslaust fyrir hann eða aðra
„puntudrengi” hægristjórnarinnar að
halda öðru fram. Málið liggur fyrir i skjöl-
um sem Þjóðviljinn hefur að undanförnu
greint frá.
Það er lágkúrulegt þegar stjórnmála-
menn dreifa villandi upplýsingum eða
rangfærslum á þann hátt sem hér hefur
verið lýst. Einkum er þetta alvarlegt fyrir
ritara Framsóknarflokksins Steingrim
Hermannsson þar sem hann á að vita
manna best að innan flokks hans og meðal
kjósendanna er megn andúð á öllum á-
formum um stóriðjurekstur útlendinga, að
ekki sé minnst á þá andúð sem er i þeim
flokki og öðrum flokkum á þvi að hleypa
útlendingum i Islenskar orkulindir með
þeim hætti sem Alusuisse hefur krafist.
Sem dæmi um þá viðtæku andstöðu sem
rikjandi er i landinu við þessi áform
Alusuisse sem Þjóðviljinn hefur afhjúpað
skal hér að lokum birt aðvörun Eysteins
Jónssonar, formanns Framsóknarflokks-
ins, sem birtist i viðtali i „Austra”,
málgagni Framsóknarflokksins á
Austurlandi, nú rétt fyrir áramótin. í lok
viðtalsins við Eystein er hann spurður
hvað hann vilji segja um framtið Austur-
lands. Þeirri spurningu svarar Eysteinn á
þessa leið:
„Ég ræðst ekki i að gera áætlun fyrir
Austurland og þvi siður spár. Heilræði
ræðst ég heldur ekki i að gefa austfirðing-
um utan eitt, sem ég trúi að sé heilræði: —
Látið ekki útlendinga ná tökum á orku-
iindum Austurlands og gerið ykkur ekki
háða atvinnurekstri þeirra.”
Þessi heilræði Eysteins Jónssonar, hins
gamlareynda stjórnmálamanns, ættu
Steingrimur Hermannsson og
Framsóknarflokkurinn að hafa í huga sem
og allir aðrir landsmenn. — s.
Sighvatur BJÖrgvinnon: Er út-
gáfa Reykjaprents á Alþýöu-
blaöinu ..stórgjöf” eöa viöskipti
á æöra plani?
Eftir synda-
fallið
A siöustu misserum hafa
þingmenn Alþýöuflokksins
gerst miklir boöberar réttiætis-
ins á alþingi isléndinga. Er
sjálfsagt ekki vanþörf á aö ræöa
dómsmál og réttarkerfi lands-
ins á alþingi. Fagnar undirrit-
aöur þeim umræöum. Einkum
er þaö þó fagnaöarefni aö Al-
þýöuflokkurinn skuli meö þess-
um hætti ganga fram fyrir
skjöldu. Hefur breytt mjög um á
þeim bænum frá því aö flokkur-
inn var aöili aö viöreisnar-
stjórninni sálugu. Þá mátti
heita aö flokksmenn og ráöherr-
ar hans væru oröaöir viö flest
stærri hneykslismál og má I
þessu sambandi minna á
Jörgensensmáliö eöa húsasölur
Guömundar í.
Þaö er algengt meö þá sem
sokkiö hafa i hin dýpstu fenin aö
þeir eyöi miklum hluta orku
sinnar i aö þvo sér eftir volkiö.
Um margt minnir Alþýöu-
flokksforystan á einstaklinga af
þvi taginu. En þrátt fyrir allt
ber aö fagna þeim sem snúa á
braut réttlætisins á nýjan leik,
einkum þó og sér i lagi þegar Al-
þýöuflokkurinn á i hlut.
„Stórgjafir .
„þrýstifé”
Einn þeirra þingmanna Al-
þýöuflokksins sem hafa gengiö
vasklegast fram'i þvi aö halda
merki réttlætisins á lofti i sölum
alþingis er Sighvatur Björg-
vinsson. í fyrradag flutti hann
til dæmis ræöu fyrir tillögu um
aö banna mútur. Þetta er góö
Flugleiöir buöu háttsettum embættismönnum f dýra ferö. Skýringar veröa aökoma fram. Hverjir
voru embættismennirnir?
semi fyrirtækisins erlendis.
Einum manni var boöiö frá
hverjum þingflokki. Þetta boö
kom fram um sama leyti og
Flugleiöir þurftu á fyrirgreiöslu
alþingis'aö halda i sambandi viö
rlkisábyrgðir. Þingflokkarnir
höfnuöu þessu boöi en hins veg-
ar fóru háttsettir embættismenn
islenska rikisins i boö á vegum
Flugleiöa um svipaö leyti.
Rannsókn er
nauðsyn
Greinilegt var aö Sighvatur
taldi aö hér væri um ámælisvert
athæfi embættismannanna og
fyrirtækisins að ræöa. Undir
þaö tekur höfundur þessa pistils
og leggur til aö fram fari rann-
sókn á „stórgjöfum” af.þvi tagi
sem hér er um aö ræöa.
Einnig nefndi Sighvatur aö
stórfyrirtæki — sem Dagblaöiö i
gær segir vera Landsvirkjun
hafi gefið einum starfsmanna
sinna eina miljón króna i af-
mælisgjöf. Hér er einnig um
furöulegt mál aö ræöa sem vert
er aö gefa gaum.
Natóboð
Þjóöviljinn vill einnig minna á
I þessu sambandi látlausar
boösferöir Natóvina til funda-
halda á vegum Natóvinasam-
taka. 1 eina slika ferð fór Sig-
hvatur Björgvinsson sjálfur fyr-
ir nokkrum vikum, væri fróölegt
aö heyra skilgreiningu hans á
þvi hvernig hann réttlætir slikar
feröir á vegum hernaöarbanda-
lagsins.
„Stórgjafir99 eða
œðri viðskipti?
Nú er hafið annað áriö i her-
leiðingu Alþýðublaösins á veg-
um Ihaldsfyrirtækjanna Heklu
hf. og annarra bilaumboöa.
Fróölegt væri einnig að kynnast
þvi hvaöa nafni Sighvatur
Björgvinsson kallar þá
góögeröarstarfsemi þessara
fyrirtækja aö taka aö sér útgáfu
Alþýðublaösins til tveggja ára.
Eru það „stórgjafir”, „þrýsti-
fé” eða „hagsmunafé” sem þar
kemur til skjalanna — eöa bara
viðskipti á æöra plani?
—s.
tillaga og þörf i forardiki spill-
ingarinnar. Tóku þingmenn i-
haldsins lika heldur illa tillögu
Sighvats. Spurðu þeir þing-
manninn hvort hann gæti nefnt
dæmi um aö embættismenn
hefðu tekið viö „stórgjöfum,”
ööru nafnimútum samanber þó
nyyrðið „þrýstifé” og nokkru
eldra nýyröi „hagsmunafé”.
Boð Flugleiða
Sighvatur svaraði og skýröi
frá þvi aö stórfyrirtæki eitt
(Flugleiöir) heföi boöiö alþing-
ismönnum i mikiö og dýrt feröa-
lag til þess aö kynna sér starf-