Alþýðublaðið - 31.10.1921, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 31.10.1921, Blaðsíða 4
ALÞYÐUBLAÐIÐ IJ..f. Verel. „JAlií" SX.v*>rHmsi. se A., Rifibletta moðalið fraega komlð aftnr, Tauklemmur, Filabeinshöf uðkambar, Hárgreiður, Fægilögur og Smirsi, þs>ð bezta er hingað iseflr flust, Tréausur, Kolaausur og Bróderskæri. — Góð vara, gott verð "VCMtt. nefit fl :&t til Iifsias þaiía. Nykomwir hiðursoðöir ávcxtif, þeir al ódýru4:u í borginní; súkku laðí, brjóstsykur, sælgæti; sfgar- etíur, vindíar. — >Vonc hefir nú eina og áður birgðir af öllum mögulegum haustwörum og selur þær með mjög sanngjörrtu verði., — Lýsi handa bömunrtm er ætfð fyrírliggjatidi. Talið við mig sjálfsm eí um stótkaup er að ræða'á matvbru. AHm vinsamíeg&st Guunar Sigarðsson, . Sími 448- Alþbi. sr bfefi alfrar alþýðu. Eldfæraskoðun byrjar hér í bæeum 'osestu daga. Éru því allir húseigendur eða um- boðsmenn þeitra, alvariega ámiatir uua, að endurbæta nú þegar það sem ábótavant er, við eldfæri og reykháfa í búsum þeirra. — Þegar viðgerðarfrestur er útfuncinn, og ekki hefir vérið enduibætt það scm ébótavant var, verður Wutaðeígandi tafarlaust kærður. Reykj&vík 27. október 1921 eiökkvillðsstj ór Inn. " " ' ' ' 11......! 111111 1 1 . W HANGIKETIÐ ~TOi vænsta, bezt verkaða, en þó ódýrasta, fæat 'í verzitjn Hannesar Ólafssonar Grettisgötu I. S < ra i 871 A*I>ýðug»mbaiid Islarids. 0 .¦'''." Aukasambandsþingið. Fundur þriðjudagina 1. nóvembsr i G-T. húsinu (uppi). Ivatt TwtQwám, Æskuiniuoingar. Hún leit ekki einu sinni framan í hann. Hann var jafn óframfærinn og starði á hendur hennar, sem héldu ut- an ura litla sólhllf. Um hvað attu þau llka að tala? Hvað var hægt að segja, 'sem vegíð gæti móti meðvitundihni um það, að þati sátu þarna alein, snemma morguns hvor við ann- arshlið? 1 ••' „Þér eriið . . . fcó ekki reiðar við mig?" spurði San- in að lokum. Hann hefði varla.getað sagt nokkuð, sem var heimskulegra og hann fann það'llka sjálfur. . -•••'.. Þögnin var þó rofin., „Eg?" svaraði hún. — „Hvers vegna? Neil" „Og þér treystið mér?" hélt hann áfram. „Þvísem þér háfið skrifað?" / <Jál", . . .....;., ¦ • Gemma léit niðúr og svaraði ekki. Sólhlífin rann úr hönduro hennar. Hún greip hana þ6 aftur áður en hún kom niður á jörðíha. „Þér megið til með að trúa mér — að trúa því sem eg skrifaði yður!" sagði Sanin. Óframfærnin var alt i einu hörfin og hann talaði af einlægni og ákáfa — „ef nokkurntíma hefir verið sagður sannleikur — heiJagur sannleikur á jörðinni, þá er hann þetta, að eg elska yður, Gemma — eg elska yður svo óumræðilega mikið I" Hún leit A hann sem snöggvast, ög það lá við að hún misti sólhlífina aftur. „Þér megið til með að trúa mér!" endurtók hann. Hann báð hana svo innilega, rétti út hand'leggina til •henjiar en þorði'ekki að koma,'við hana'. „Hvað viljið ¦þér að eg1 geri til þess að þér getið sannfærst?" 'Hun.leit á. harvn aftur. „Segið mér, herra Dmitri," sagði hún, „í fyrradag, tgar þér korhuð til þess að gefa mér ráð . . . þá . . . ¦ vissuð þér ekki enn þá . . . funduð ekki. ..." ^Eg fann það" greip Sanin fram í fyrir henni, „en eg vissi það ekki. Eg hefi elskað yður frá því að eg sá yður i fyrsta sinni en eg skyldi það ekki strax, Svo heyrði eg lika að þér væruð trúlofuð. . . . Og svo vitið þér að eg get varla neitað þessari beiðni móðir yðar en svo gaf eg yðu'r líka ráðið með þeim hætti, að þér gátuð getið yður til að. . r. ." Það heyrðist þunglamáiegt fótatak, og stór maður méð ferðápoka á baki kom út úr runnanum. Það var auðsjáanlega ókunnur maður. Hann.virti þau fyrir sér ósköp rólega, hóstaði hátt og hélt svo áfram. . „Móðir yðar," sagði Sanin undir eins og ferðamaður- inn var horfinn, — , „hefir sagt það við mig, að það væri hneyksli ef þér riftuðuð trúlofuninni" — Gemma hniklaði brýrnar — „að eg hefði að nokkru leyti gefið átyllu til þess að slúðursögur bærust út um þetta og á'ð það væri þess vegna skylda mín að fá yður til þess að hætta við að segja Kliiber upp. . . " „Herra Dmitri," — sagði Gemma og strauk hendihni yfir hárið 'á vanganum, sem snéri að Sanin, — Þér mcgið ékki tala um Kliibér eihs og hann væri.unnústi minn. Eg verð aldrei konan hans, Eg hefihöggvið á öll bönd milli okkar." „Hafið þér gert það? Og hvenær?" „í gær." „Töluðuð þér við hann sjálfan ?" „Já, heima hjá okkur. Hánn kom þangað." „Gemma! þá elskið þér mig? < Hún snéri sér að honum.. „Haldið þér, að eg hefði annars komið til yðar?" hvíslaði hún og lét báðar hendur síga niður á bekkinn. Sanin greip um hendur hennar og þrýsti þeim að ¦ vörum sínum. Nú lyftist slæðan, eins og hann hafði verið að hugsa sér.í.gserl Þarna var gæfan; þarna var hið guðdómlega andlit hennarl Hann lyfti höfðinu og leit einlægnislega og glaðlega framan í Gemmu. Hún horfði líka á hann. í augum hennar glitruðu gleðitár. Sanin ætlaði að draga hana að brjósti sínu, en hún

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.