Dagblaðið - 18.09.1980, Side 8

8
DAGBLAÐIÐ. FIMMTUDAGUR 18. SEPTEMBER 1980.
hArgreiðslustofan OESIREE
Laugavegi 19 - Simi 12274
Tízkuklippingar
Tízkupermanett
Blástur
Litanir
•
Næringarkúrar
o.fl.
Opið alla virka
9-6
Laugardaga frá
9-2
•
Pantanir í sima
12274
Pípulagningamenn
Óskum eftir að ráða vana pípulagningamenn sem
fyrst. Mikil vinna, gott kaup. Uppiýsingar í síma
94-3298.
Rörverk hf.r
Isafirðl.
SANDGERÐI
Dagblaðið óskar eftir að ráða umboðs-
mann í Sandgerði frá 1. okt. Upplýsingar í
síma 91-22078 og 92-7484.
wuaiÐ
BODDÍ-HLUTIR
Eigum fyrírliggjandi bretti i eftirtaldar
bifreiöar:
VW1300 Peugeot504
Mini Volvo '69-78
Audi '80 Saab 96 og 99
Passat Opel R. 72-77
Flat 127-132 Lada 1200
Datsun 120 Y M. Banz
Renault 4 og 5 Simca 1100 og 1307 og fieiri.
Ármúla 24 - Sími36510.
MÁLASKÓLI______________26908.
• Danska, enska, þýzka, franska, ítalska,
spœnska og íslenzka fyrir útlendinga.
• Innritun daglega kl. 1—7 e.h.
• Kennsla hefst 22. september.
• Skírteini afhent föstud. 19. sept. kl. 3—7 e.h.
SÍÐASTA INNRITUNARVIKA
.26908________HALLDÓRS.
1X2 1X2 1X2
4. leikvika — leikir 13. sept. 1980.
Vinningsröð: 12X — 2X1 — 111 — 222
1. vinningur: 12 réttir — kr. 2.643.500.-
9027 (Reykjavik)
2. vinningur: 11 réttir — kr. 113.200.-
1326 33897 41242
2040+ 33905 41550
8736 + 40644 41855(2/11) +
Kærufrestur er til 6. október kl. 12 á há-
degi. Kærur skulu vera skriflegar. Kæru-
eyðublöð fást hjá umboðsmönnum og á
aðalskrifstofunni. Vinningsupphæðir geta
lækkað, ef kærur verða teknar til greina.
Handhafar nafnlausra seðla (+) verða að
framvísa stofni eða senda stofninn og fullar
upplýsingar um nafn og heimilisfang til Get-
rauna fyrir lok kæruf rests.
GETRAUNIR - íþróttamiðstöðinni - REYKJAVÍK
152 milljarða
styrkur til
norska fisk-
veiðiflotans
og beðið um meira í formi millifærslu frá olíugróðanum
Rekstrarkostnaður vegna norskra
fiskveiða hefur vaxið mikið á siðustu
árum og stendur atvinnugreinin nú
mjög höllum fæti. Er það þrátt fyrir
verulega rekstrar- og stofnstyrki sem
norskt ríkisvald veitir bæði til fisk-
veiða og vinnslu. Á landsfundi Norsk
Fiskarlag, samtaka norskra útgerðar-
og sjómanna á fiskibátum, fjallaði
formaður samtakanna, Johan J.
Toft, sérstaklega um aukinn rekstrar-
kostnað fiskiskipaflotans. Sagði
hann að þessi þróun hefði valdið
miklum vanda innan atvinnugreinar-
innar.
Erfitt væri hins vegar að skilja
hvers vegna slíkt þyrfti að verða hjá
olíuvinnsluríki eins og Noregur væri
orðinn. Formaðurinn spurði hvers
vegna ekki væri hægt að koma upp
kerfi niðurgreiðslna á rekstrarkostn-
aði fiskibátanna. Ætti þetta sérstak-
lega við um þá því að vaxandi olíu-
vinnsla á hafinu hefði haft alvarlegri
afleiðingar fyrir norska fiskimenn en
nokkra aðra atvinnustétt í Noregi.
Sagði formaðurinn að nú þegar
hreinn rekstrarkostnaður færi upp i
um það bil 30% af brúttó aflaverð-
mæti væri ekki erfitt að rökstyðja
slikar kröfur.
Norðmenn eru einn okkar helzti
samkeppnisaðili í sölu fiskafurða.
Einkum á þetta við um saltfisk og
skreið. Þar er norskur og islenzkur
fiskur að stórum hluta á sömu mörk-
uðum og samkeppnin oft hörð. Hug-
leiðingar Norðmanna um rekstrar-
styrki til norskrar útgerðar og niður-
greiðslu á slofnkostnaði eða sölu-
verði afurðanna eru því mjög áhuga-
verðar.
Johan J. Toft minnti á að styrkur
norskra stjórnvalda til fiskveiða væri
nú 1,4 milljarðar norskra króna á
þessu ári. Væri það meiri styrkur en
nokkru sinni fyrr. 1,4 milljarðar
norskra króna eru jafnvirði rétt 152
milljarða íslenzkra króna.
Af þessum fjármunum sem veittir
eru í styrk er 320 milljónum (ca 34
milljarðar ísl. kr.) varið til ýmiss
konar aðstoðar við fiskiðnaðinn í
heild. Nokkru af því fé var varið til
aðgerða sem bæði fulltrúar rikis-
valdsins og samtök útvegsmanna
höfðu mælt á móti. Johan J. Toft
formaður Norsk Fiskarlag nefndi til
dæmis að norskur skipasmíðaiðn-
aður hefði fengið nokkurt fé til að'
bjarga ýmsum málum. Hefði það
verið gert þvert ofan í ráðleggingar
útvegsmanna og æðstu manna i
norskum fiskveiðimálum.
Formaðurinn sagði að norskir út-
vegsmenn væru þakklátir fyrir þann
stuðning og skilning sem vandi þeirra
hefði notið í seinni tíð. Hefði það
meðal annars komið fram í sam-
komulagi sem gert var um fiskveiðar
á timabilinu frá I. mai siðastliðnum
lil loka þessa árs. Einnig lýsti hann
ánægju sinni yfir því að fengizt hefðu
heimildir til að beina styrkjunum
þannig út að fært væri að jafna tekj-
unum sem mest út.
Johan J. Toft tók þó fram að enn
væri nokkuð óunnið þar til norskir
útvegsmenn teldu sig hafa náð þvi
sem þörf væri á af opinberri aðstoð
en vissulega hefði þokazt verulega
áleiðis. Sagði hann að stjórn Norsk
Fiskarlag teldi að vinna yrði áfram að
þessu máli. Hvernig vinna ætti að
þessu máli mundi að sjálfsögðu fara
eftir skilningi yfirvalda á málinu.
Taldi formaðurinn að fyrst norsk
stjórnvöld væru á annað borð farin
að viðurkenna þá stefnu að veita
opinberu fé til fiskveiðanna við hina
reglubundnu fiskverðs- og fiskveiði-
samninga þá yrði ekki hjá því komizt
að taka tillit til þeirrar miklu hækk-
unar á rekstrarkostnaði sem orðið
hefði á síðari árum.
Einkum ætti þetta þó við um
rekstrarvörur fyrir fiskiskipaflotann.
Sagði hann að þær hefðu að meðal-
tali hækkað i verði um 52% það sem
af væri þessu ári. Hlyti hver maður
að skilja að þá væri allur rekstrar-
grundvöllur brostinn. í þessu sam-
bandi skipti hækkað olíuverð miklu
máli. Olían væri verulegur liður i
rekstrarkostnaði fiskiskipanna.
Formaðurinn fyrir Norsk Fiskarlag
sagði ennfremur: „Ég verð að viður-
kenna að ég á erfitt með að skilja
hvers vegna ekki er hægt að koma því
svo fyrir að hluti rekstrarkostnaðar
fiskiskipanna sé greiddur niður í olíu-
vinnslulandi eins og Noregi.” Hann
sagðist ekki vilja draga úr þeim
vanda sem hækkanir á olíuverði yllu í
öðrum atvinnugreinum i Noregi. Þó
væri það varla önnur grein sem svo
illa hefði orðið úti í hækkuðu olíu-
verði og fiskveiðarnar. Þegar hreinn
rekstrarkostnaður væri kominn upp
fyrir 30% af brúttó aflavirði þá ætti
ekki að vera erfitt fyrir neinn að sjá
að lengra verður ekki gengið.
Johan J. Toft sagði að lokum að
þegar haft væri í huga hve kostnaður
hefði almennt aukizt á öllum sviðum
undanfarin ár þá ætti öllum einnig að
vera ljóst að til einhverra ráða yrði að
grípa. Norskur fiskiðnaður hefði auk
þess einnig orðið að taka á sig ýmiss
konar erfiðleika vegna þess hve stór
hluti afurða hans færi til útflutnings.
Hefði hann því auk erfiðleikanna
heima fyrir orðið að axla ýmiss konar
byrðar sem komið hefðu til vegna
efnahags- og viðskiptaerfiðleika víðs
vegar um heiminn.
Formaður Norsk Fiskarlag segist ekki skilja annað en oliurtkið Noregur geti greitt niður oliukostnað fiskiskipaflota sins en
fiskveiðar hafi orðið einna verst úti allra atvinnugreina I oliuverðhækkunum undanfarinna ára.