Alþýðublaðið - 07.10.1975, Side 12

alþýðu
1
Veórrid
Þykknar upp
og rignir
Við hér ó höfuðborgarsvæð-
inu megum búast við að hann
þykkni eitthvað upp í dag og
taki jafnvel aö rigna. Spáin
hljóðar upp á suö-austan
kalda — og það á ekki ein-
vörðungu við stór-Reykja-
vlkursvæðið, heldur jafnvel
alla leið austur á firði.
Noröiendingar mega hins
vegar eiga von á þurru.
sróLPfi
/S/.SA/2A f /?//</5 5 TJO/?//
i
fírr
/n'/iL
/tí>/
PLQffffi
'fíHlAUP
/Ð
5 B*.
HLjC&fí
IRIST/

5KORPP
DUCr
U6UR
HRUNfí
VfíHMR
sjoz/u
/n

V
BKK!
H£Tju
l tk/l ohb * Ái/íu//krdi
venr
■nurv
OHN.K
tl-ot

5msr
UN/V
BOLHP
'H
(Jtgefandi: Blað hf. Framkvæmda-
stjóri: Ingólfur P. Steinsson. Rit-
stjóri: Sighvatur Björgvinsson.
Ritstjórnarfulltrúi: Bjarni
Sigtryggsson. Auglýsingar og af-
greiðsla: Hverfisgötu 10 — simar
14900 og 14906. Prentun: Blaða-
prent hf. Askriftarverð kr. 800.- á
mánuði. Verð I lausasölu kr. 40.-.
'KÓPAVQGS APÓTEK
L0pið öll kvöld til kl. 7
ilaugardaga til kl. 12
MEGUM
VIÐ KYNNA
Ingólfur Guðbrandsson,
er fæddur á Kirkjubæjarklaustri
á Siðu. Þar sleit hann barnsskón-
um, en flutti búferlum til Reykja-
vlkur um fermingaraldur, og hef-
ur verið búsettur hér siðan, að
frátöldum þeim árum sem hann
var við nám erlendis.
Ingólfur lauk kennaraprófi og
stúndaði kennslu 110 ár, jafnhliða
námi I tungumálum við Háskóla
Islands og tónlist i einkatimum,
þar sem hann lagði stund á söng,
tónfræði o.fl.
Auk þessa kenndi hann við Tón-
listarskólann.
Leið Ingólfs Iá til frekara náms
I tónlist og hann hélt til Bretlands
og stundaði nám i Gildhall School
of Music, og lagði aðaláherslu á
söng og hljómsveitarstjórn. Sam-
tlmis þessu stundaði hann nám i
ensku og hljóðfræði við Lundúna-
háskóla. Ingólfur fór siðan til
Þýskalands og nam tónlistar-
kennslu og raddþjálfun i Köln. Að
þessu loknu lá leið hans hingað
heim.
Ári eftir heimkomuna er Póly-
fonkórinn stofnaður, og var það
og hefur verið á stefnuskrá hans
að kynna polyfóníska tónlist, og
þá einkum tónlist eftir stórmeist-
ara barroktímabilsins. Ingólfur
hefur stjórnað og þjálfað kórinn
alla tið og er nú skólastjóri Kór-
skóla kórsins.
Sá hluti Islendinga sem ekki
þekkir Ingólf af starfi hans að
tónlistarmálum, þekkir hann af
feröaskrifstofunni Útsýn.
A námsárum Ingólfs starfaði
hann sem leiðsögumaður I utan-
landsferöum og lærðist honum
margt um ferðamál þá, sem hef-
ur komið til góöa i starfinu siðar.
Arið 1955 var Útsýn stofnuð, og
var þá ferðaklúbbur sem beitti
sér fyrir hópferðum I öðru formi
en þá þekktist, og var hún rekin
sem slik til ársins 1963 að henni
var breytt I almenna alþjóðlega
ferðaskrifstofu. Ferðaskrifstofu -
reksturinn hefur verið aðalstarf
og lifibrauð Ingólfs siðan.
,,Ég hef gengið I gegnum öll
sög þess að reka ferðaskrifstofu,
allt frá þvi að vera eini skrifstofu-
maðurinn, sendisveinninn, og
fararstjórinn, til þess stigs sem
við stöndum á i dag.
Fyrir utan starfið og tónlistina
á ég fjölmörg áhugamál, t.d.
ferðalög, ljösmyndun, kvikmynd-
ir, bókmenntir og myndlist,”
sagöi Ingólfur að lokum.
OKKAR A MILLI SAGT
Rólegt var hjá Reykjavikurlögreglunni I gær. Til þess að fá einhverja
tilbreytingu út úr deginum var efnt til sundkeppni lögreglumanna og
sigraði C vaktin af Miðbæjarstööinni. Afbrotamenn fréttu ekki af þess-
ari keppni og létu litt á sér kræla meöan lögreglumenn fjölmenntu I
sundlaugarnar I Laugardal.
Blaðastrlðið hefur ýmsar hliðar, margar hverjar hugsjónalegar,
aðrar fjármálalegar, en þó ýmsar broslegar. Þannig ákvað t.d. Vlsir að
fletta ofan af smáauglýsingamagni Dagblaðsins með þvl að birta dæmi
um endurtekningar — og birtu mynd af einni auglýsingu um notaðar
springdýnur og gamalt sófasett, sem auglýst var til sölu I fjórum mis-
munandi stöðum IDB. Svar þeirra I vesturenda hússins kom svo I smá-
auglýsingadálki DB daginn eftir. Þar var svohljóðandi auglysing: Til
sölu: Fjórar springdýnur og gamalt sófasett. Einnig stigi og hálfur
bjórkassi.Og undir þetta var svo sett nafn þess blaðamanns, sem skrif-
að hafði Visisfréttina og ritstjórnarslmi VIsis. En sá hlær best, sem sið-
ast hlær, og þegar áhugamenn um bjór hugðust festa kaup á hálfum
kassa og hringdu I Óla Tynes I slma 86611 var þvl svarað til að hann
væri hættur þar, farinn að vinna á Dagblaðinu, og sagt að hringja I
hann I sima 14871 — sem er heimaslmi Jónasar Kristjánssonar, rit-
stjóra.
Knut Hagrup, aðalfjorstjóri SAS, sem einnig er forseti IATA, al-
þjóðasambands flugfélaga segir I bók, sem brátt mun koma út, að hann
óttist aö áætlunarflugfélögin muni verða aö láta I minni pokann fyrir
leiguflugfélögum i næstu framtlð.Hann nefnir einnig I bókinni, að hann
sjái fyrir byltingu á sviði flugfragtar, og það verði notuð kjarnorkuknú-
in loftskip, ekki ósvipuðloftskipunum hinum fyrstu, risavaxin, með allt
að 500 tonna burðargetu.
Gullgrafarar á Skeiðarársandi hafa enn einu sinni orðið að hætta
greftri þar sem segulmælingar sýna ekki lengur neina svörun á þeim
stað þar sem við fyrstu mælingar virtist vera málmur undir. Hefur nú
heyrst að forráðamenn Björgunar hf. séu orðnir Iangþreyttir á tækni-
kunnáttunni og hyggi á samband við einhvern „sjáandann.”
Jóhann Eyfells, sem er starfandi prófessor við tækniháskóia I Flor-
ida, hefur nú hlotið einnar milljónar króna starfsstyrk til að vinna I
þrjá mánuði að þvi að fullgera listaverk, sem hann hefur I smlðum, en
hann er kunnur listamaður I Bandarikjunum og hefur lagt stund á
skúlptúr úr málmsteypu.
Litlu llmmiðarnir utan á umslögum hækka slfellt I veröi, og I nýú-
kominni frlmerkjaveröskrá ísafoldarprentsmiðju er vlða að finna
merki sem kosta tugi þúsunda, allmörg sem kosta hundruð þúsunda
og nokkur sem nálgast hálfa milljón króna að verðmæti.Dýrustu al-
þingishátföarfrlmerkinkosta 7000 krónur — og sem dæmi um dýr nýleg
frlmerki má nefna fyrstadags stimplun á Herðubreiðarmerkin frá 9.
mars 1972. Þau kosta 2800 krónur.
0RVAR HEFUR ORDIÐt—1
Islendingar eru skáldlega
sinnuð þjóð, og þeim er
oft gjarnt til aö tala I llk-
ingum og orðskviðum.
Stundum tekst vel og
sæmilega til, en stundum
miður. Það er alltaf ákaf-
lega neyöarlegt, þegar
þeir, sem vilja sérstak-
lega sýna list sina villast
út af götunni og rugla
með hugtök, en nóg um
það.
Oft er landsstjórn
umtöluö I likingamálii
sem sigling og stundum
um úfinn sjó. A það ekki;
slst við síöustu tlma,
þegar oft og hressilega
hefur gefiö á bátinn.
Alkunnugt er llka taliö
um strandkapteina og
fleira mætti til tlna. Nú
hefur I. stýrimaður rlkis-
stjórnarinnar, ólafur
Jóhannesson, kvatt sér
hljóðs um siglingu núver-
andi rlkisstjórnar. Ekki
veröur beinlínis sagt, að
lýsingin sé neitt einstak-
lega féleg. En Olafur er
nú heldur ekki þekktur
fyrir að vera nein
loftunga um skör fram.
Aðalráöiö, sem hann
beinir huga og tungu að,
er, að nú verði að nema
staðar og rifa seglin.
Fljótamenn voru I eina tlð
frægir hákarlaformenn
og kunnu vel til verka á
sjó. En skyldi ekki
einhverjum verða fyrir af
þeim gömlu góðu for-
mönnum, að snúa sér við I
gröfinni, votri eða þurri,
að heyra afkomanda sinn
tala um að „nema staðar,
til aö rifa seglin”. Það er
vlst alveg ný hugmynd,
að sjómenn rlfi seglin,
annaðhvort á lygnum sjó,
eða á þurru landi. Þeir
hlutir gerast yfirleitt ekki
annarsstaðar en I roki og
á úfnum sjó.
Lenging
skólatimans.
Mikið hefur verið deilt
um, hvort rétt hafi verið
að lengja skólaárið eins
og gert var með grunn-
skólalögunum. Færð hafa
verið rök með og á móti,
sem ástæðulaust er að ti-
unda hér. Annað I þessu
sambandi hefur hins veg-
ar ekki verið rætt. Hefur
skólaáriö I raun verið
lengt — og þá hve mikið?
Staöreyndin er nefni-
lega sú, að talsvert marg-
ir skólar hefja ekki reglu-
ieg störf á tilsettum tima.
Vera má, að þeir séu sett-
ir fyrstu dagana I
september, en margir
þeirra senda svo börnin
heim og kalla þau ekki til
raunverulegrar kennslu
fyrr en viku eða tiu dög-
um síðar — jafnvel enn
seinna. Það væri gaman
að fá að sjá svart á hvitu
hversu margir grunn-
skólar hefja raunveru-
lega störf á tilsettum
tima.Slikar upplýsingar
kynnu út af fyrir sig að
vera talsvert tillegg til
deilnanna um, hve langt
skólaárið á — og þarf —
að vera.
PIMM á förnum vegi
Nofar þú bókasöfn mikið?
Sigurður Þoriáksson, póstur:
Nei, ég geri nú ekki mikið aö þvi
núoröið. En gerði allmikið af þvl
áður fyrr. Ég kaupi frekar þær
bækur sem mig langar til að
lesa en að fá þær að láni.
Matthlas Jóhannessen, rit-
stjóri: Ég nota bókasöfn oft og
ég þarf að nota þau oft. Hins-
vegar notaði ég söfn mun meira
meðan ég var I námi við Háskól-
ann en ég geri nú, þó krefst
starf mitt þess að ég noti þau
allmikið. Það tvennt sem er
hvað mikilvægast okkur Islend-
ingum I dag, er að byggja Þjóð-
arbókhlöðu og Borgarbókasafn.
Baldur Brjánsson, galdramað-
ur: Nei, ég geri litiö að þvi.
Hinsvegar notar konan mln
bókasöfn mikið.
________ I
Sigurjón Helgi Björnsson,
blaðastrákur: Ég nota þau bara
stundum, samt ekki mikið. Ég
Tes ekkert sérstaklega mikið af
svona bókum, ég les bara
Nonnabækurnar.
Jónlna Sanders, afgreiðslu-
stúlka: Nei, ég fer voðalega
sjaldan I bókasafn og ef mig
Iangar til að lesa einhverja bók,
þá fæ ég hana lánaða hjá vinum
eöa kunningjum, eða ég einfald-
lega kaupi mér hana.