Vísir - 21.06.1969, Blaðsíða 12

72
IIIBEIIIIIII9IHIII
BÍLAR %
Eigum ennþá
nokkra Rambler ’68
óselda.
NOTAÐIR
BÍLAR
Brouco '66
Plymouth Belvedere '66
Chevrolet Impala ’66
Taunus 20 M ’65
Chevrolet Chevy II ’66
Cheviolet Chevy II ’65
Rambler Classic ’63
Rambler Classic ’65
Rambler Classic ’66
Plymouth Fury ’66
Renault ’64
Peugeot ’64
Verzlifl þar sem úrvalið
er mest og kjörin bezt.
IHkl Rambler-
JUN umboðið^
LOFTSSON HF.
Hringbraut 121 -• 10600
fráMekhi
V í S IR . Laugardagur 21. júní 1969.
Þorpin i grennd viö þjöðvegina
voru yfirfull, brauöbúöirnar voru
teknar með áhlaupi og sjúkrahús
in voru þéttskipuö.
„Útfylliö þetta eyöublaö. Skiljiö
nafn yöar og heimilisfang eftir.
Mér þótti vissara aö. nefna ekki
flóttamannabúöirnar og skrifaði
„poste restante". Þó voru Jules
og ég ekki lengur einu Frakkam-
ir í búöunum.
Enn þann dag í dag sé ég fyrir
mér ljótustu lestina, sem kom á
sófheitum degi, þegar stúlkurnar
úr skólanum í bænum voru ný-
gengnar hjá i skipulegri röö eftir
gangstéttinni á leið til einhverrar
hátiðar.
Ljötar lestir, eins og við og mad-
ame Bauche kölluöum þær, voru
lestirnar, sem höföu orðiö fyrir
mestum áföllum á leiöinni, lestir,
sem fluttu dáið fóik og konur, sem
höföu fætt börn sin án tilhlýöilegr-
ar aöstoðar.
Eitt sinn hafði. t.d. komiö lest,
tíu vagnar fullir af vitfirringum af
hæli einu, sem orðiö hafði aö tæma.
Þrátt fyrir allar þær varúöarráðstaf
anir, sem gerðar voru, tökst tveim
þeirra aö sleppa og komast alla
leið að klukkuturninum, áöur en ti!
þeirra náðist.
Ég man ekki, hvort umrædd
lest kom frá Douai eöa 'frá Laon,
því að mér hættír fd að blanda
þessum tveim borgum saman. Meö
henni komu aöeins fáeinir særöir,
sem höföu hlotið læknismeöferö á
leiöinni, en skelfingaræöi skein úr
augum allra farþeganna, karl-
manna, kvenna og barna.
Ein konan skalf c ,'salega, og hún
hélt áfram aö skjálfa alla nóttina.
Tennur hennar glömruöu og hend
ur hennar skulfu svo, aö ábreiðan
hristist af henni.
Aörir töluöu í sifellu samhengis-
iaust eöa endurtóku æ ofan í æ
sömu söguna tilbreytingarlausri
röddu.
Þau höföu veriö teldn upp í iest-
ina i Douai eöa Laon um tvö hundr-
uö metra frá stööinni, sem var full
af fólki. Sumir til að fá sér hress-
ingu eða kaupa eitthváö, þegar
nokkrar flugvélar birtust skyndi-
lega, ániess að nokkurt viövörunar
merki væri gefiö.
„Sprengjum rigndi yfir, monsieur.
Viö sáum þær falla á stöðina og
húsin á möti, og allt skalf og nötr-
aöí og sprakk í loft upp, þök, stéin
ar, vagnar, sem stóöu örskammt frá
stööinni, Ég sá fólk þeytast upp
i loftiö, og þó að við værum
spölkom í burtu hentist ég til jarö
ar ofan á son minn.“
„Loks höfðu sírenurnar tekiö aö
væla, einnig slökkvibilarnir, og
innan um hrúgur af grjóti og upp-
undnum málxhplötum lágu líkin
eins og hráviði út um allt, og brot
úr húsgögnum, sums staöar í heilu
lagi, eins og fyrir eitthvert krafta-
verk.
Dagblööin skýröu frá myndun
nýrrar rikisstjórnar, afturhaldinu
til Dunkerque og lokun járnbraut-
anna víðs vegar um landið, meöan
við Anna nutum sælunnar, eins og
hún mundi vara að eilífu.
Anna vissi jafnvel og ég, að sú
var ekki raunin, en hún minntist
aldrei á það Áöur en við kynnt-
umst, hafði hún lifaö öðru lífi, og ég
kaus aö leiöa ekki hugann að þvi,
hvað yrði, þegar mínum þætti væri
lokiö
35
Þaö haföi skoriö mig í hjartað
aö horfa á hana gegnum gluggann
á lögreglustöinni, þar sem hún stóð
alein á gangstéttinni, eins og við
heföum þegar skilið, Ég hafði fyllzt
skelfingu. Og þegar ég kom til
hennar aftur, greip ég í handlegg-
inn á henni, eins og við heföum
ekki sézt í marga daga.
Ég þyrði aö leggja eiö út á, að
þaö rigndi ekki i eitt einasta skipti
allan þennan tíma, að undanskil-
inni einni dembu, sem ég minnist
núna, sem skildj eftir polla á tjald
dúknum. Verðiö var svo dásamlegt
aö þaö var næstum óraunverulegt
og ég get ekki hugsað mér La
Rochelle ööru vísi en baöaö i sól-
skini.
Fiskimennirnir færðu okkur fisk.
Skátarnir komu á hverjum morgni
og gengu um búðimar með fullar
körfur af græmneti og ávöxtum.
Þeir voru meö handvagn, svipaðan
þeim, sem ég skildi efttr á stööinni
í Fumay. Ég slöst nokkrum sinnum
í för með þeim og fékk að grípa
um kjálkana mér til gamans, en
Anna elti okkur.
Þegar útvarpið txlkynntí uppgjöf
Belgfu lá við uppþotum i búðunum
og á stöðinni. Franskir flóttamenn
voru þá orðnir næstum jafnmargir
þeim belgisku, og heilar verksmiðj-
ur höföu verið tæmdar. Ég sá
nokkra FJæmingja og Vallóna, sem
grétu einsj og böm, og aðra, sem
fóm aö slást og varö að skjlja.
Fadleg, stilhrein úrvalsframleiösla að norðan. CORONET-eldhúsinuréftthtgar
sameina handbrögö v-þýzkra og fslenzkra fagmanna.
Höfum hin frábæru NEFF v-þýzku heimílisíæki.
Einkaumboösmenn:
HÚS OG SKIP HF.
Ármúla 5 —■ Simar S4415 og 84416
by Edgar Bice Burrovghs
MMIiDKÍb
Xl/Af/
'///-/-/'
/>{///■
,Hiaupiö‘
Hlaupið.'
EDDIE CONSTANTINE
ft
06 HVAD sá?V/ BRUem
MEhtr NÁR V/ OPTR/tDBR
Jtá SKAL l/6t /NDEFTtR
r M/N FRAKKt
fiASPA- SM/NKtmSSERHt
JK4L NEDtRSl
D£F t'AR Bí 6EVALV6
s MASSE SMJNKE ^
V/ K0RLR NU - SKAL
Jtú PRÆPARBRE
EDD/E UNDERVEJS ?
JA, JE6 V/L 6ERNE AFJHED
K® CLA/Rt, V/ KAN /KKES/OLE PA _
■* HENOEMERE- FORBERED HAM FÁ
’AT DETBUVER EN OP6AVE forham!
„Við erum að leggja af stað. Á ég að
undirbúa Ecjdie á leiðinni?“ — „Já, ég
vil endilega Iosna við Claire. Við getum
ekki treyst hernu lengur. Búðu hann und-
ir það, að hún sé verkefni handa honum."
„Og hvað með það? Við notum ævin-
lega mikið á sýningaíferðum okkar. Ég
ætla ð skjótast imi eftir frakkanum mín-
„Sjáðu til þess aö farðadósirnar lendi
neðst.“ — „Það er enginn smáræðis
farði.“
/