Vísir - 02.02.1973, Side 4

4
Vlsir. Föstudagur 2. febrúar 1973
Til
eru eftirtalin notuð tæki og áhöld frá birgöastöö Pósts og
sima:
3 stk. Oliubrennarar (mismunandi geröir)
1 stk. Rotery-Inverter (riöstraumur/jafnstraumur)
1 stk. Hringrásardæia l’’
1 stk. Kolaketiil
1 stk. Ketill m/spiral 3,5m?
1 stk. Slipihringjamótor
1 stk. Járnstigi f. 4 m lofthæö
5 stk. „Canda” veltigluggar
1 stk. „Sesam” koperingsvél f. teikningar
1 stk. „Lifton” rafmagnslyftari f. 1000 kg
1 stk. „Singer” dúksaumavél
I stk. Vökvakrani f. vörubifreiö ca. 2 tonn
Ennfremur eru til sölu stór uppþvottavél, ljósprentunar-
vél, Hansa gluggatjöld, dælur, fjölriti, spjaldskrárhjól,
spjaldskrárkassar, frimerkjavél o.fl.
Upplýsingagögn veröa afhent á skrifstofu vorri fram aö
10. febúrar næstkomandi.
INNKAUPASTOFNUN RÍKISINS
BORGARTÚNI 7 SÍMI 26844
>111
itö

LAUSAR STÖÐUR
Við læknadeild Háskóla íslands eru eftir-
taldar lektorsstöður lausar til umsóknar:
Lektorsstaða i lifeðlisfræði (fullt starf).
Lektorsstaða i lifefnafræði (hálft starf).
Lektorsstaða i sérhæfðri lyfjafræði, ætluð
lækni.
Ráðgert er, að sú staða verði veitt frá 1.
september 1973.
Laun samkvæmt launakerfi starfsmanna
rikisins.
Umsóknum um stööur þessar, ásamt ýtarlegum upplýs-
ingum um námsferil og störf, skal komið til menntamála-
raöuneytisins, Hverfisgötu 6, Reykjavík, fyrir 1. marz n.k.
Menntamálaráðuneytið,
30. janúar 1973.
ÖLL AFGREIÐSLA
Stofnlónadeildar
landbúnaðarins
OG
Veðdeildar
Búnaðarbankans
hefur verið flutt i hús Búnaðarbankans við
Hlemm (Laugavegi 120).
Simi 2-54-44
('WBUNAÐARBANKI
ÍSLANDS
NAI
ÞORRAMATURINN VINSÆU
ITROGUM
VESTURGÖTU 6-8 SIMI 17759

Gömlu heimkynnin
draga - hin nýju
hrinda fró
— þeir sem flýja náttúruhamfarir
snúa gjarna aftur heim
„Reynslan er oftast sú,
að fólk, sem flýr heim-
kynni sín vegna náttúru-
hamfara, svo sem eld-
gosa, flóða eða jarð-
skjálfta, snýr aftur
heim," segir Haraldur
ólafsson háskólakennari í
félagsfræði. Fólk snýr oft
heim til eyddrar byggðar
og erfiðrar uppbygg
ingar. Það er margt, sem
dregur til gömlu heim-
kynnanna, og margt, sem
hrindir fólkinu frá þeim
heimkynnum, sem það
hefur neyðzt til að flýja
til.
Eitt dæmi eru ibúar litlu
eyjarinnar Tristan da Cunha i
Atlantshafi. Þeir flýöu siðla árs
1961, þegar eldgos varö, nokkuö
svipað og Vestmannaeyingar
nú. Flýöu þeir til áöur
óbyggðrar eyjar, en siðan
margir til Bretlands. Var það þá
hald manna, að þeir mundu
aldrei snúa aftur til Tristan da
Cunha, en þorri þeirra fluttist
þó þangað aftur fáum árum
seinna. Þótt fólk þetta væri
greindir og harðgeröir fiski-
menn, fann það hvergi nærri
fótfestu i nýjum heimkynnum,
enda flest þar ólikt þvi sem það
hafði vanizt. Þar gegnir auð-
vitað nokkuð öðru um Vest-
mannaeyinga, þrátt fyrir þau
sterku bönd, sem binda þá
eyjunum. Þó bendir Haraldur
Ólafsson á, að atvinnumálin
horfi misjafnlega við Vest-
mannaeyingum. Sumir eigi
auðvelt með að halda áfram sin-
um gömlu störfum, til dæmis
sjómennirnir, en aðrir eigi erfitt
um vik aö finna fótfestu, til
dæmis þeir, sem hafi haft litinn
atvinnurekstur, og margir
fleiri. Þá sé viðbúiö, að fjöl-
skyldurnar biði tekjutap, þvi að
venjan hafi veriö, að margir i
hverri fjölskyldu hafi lagt hönd
á plóginn við öflun tekna. Það
verði vafalaust erfiðara i nýjum
heimkynnum.
Haraldur segir, að reynslan
hafi verið sú, að fólk sem flúið
hefur af flóða- og jarðskjálfta-
svæðum, snýr heim. Oftast fær
þetta fólk litinn stuðning viö
endurbyggingu húsa sinna og
annað og snýr heim til ömur-
legustu aöstæðna. Gömlu heim-
kynnin þekkir fólkið bezt, landið
og allar aðstæður. Nýju heim-
kynnin leggja á herðar fólkinu
margan vandann, sem það
hefur ekki áöur þekkt, i smáu og
stóru. Heima er bezt. HH
Gosið kveikir
ekki ferðdöngun
— einstaka erlendir ferðamenn
óska þó eftir að sjó Eyjagosið
Ástandið
l.'tift
eom
Margir höfðu búizt við
að gosið i Eyjum yrði til
þess, að ferðamenn hóp-
uðust hingað til að sjá
það með eigin augum.
Blaðið haföi samband viö
nokkrar feröaskrifstofur og
spuröist fyrir um, hvort von væri
á feröamönnum hingaö vegna
gossins. Hjá Feröaskrifstofu
rikisins var blaöinu tjáö, aö enn
sem komið væri heföu engar
fyrirspurnir borizt frá feröaskrif-
stofum erlendis eða hópum
manna. Aftur á móti hafa nokkrir
Litlu munaði, að ung
stúlka biði bana fyrir
nokkru, er langur trefill,
sem hún var með um
hálsinn, flæktist i hjóli
mótorhjóls, sem hún var
á.
Stúlkan er úr Ytri-Njarðvik og
hafði hún setzt á mótorhjólið fyrir
aftan kunningja sinn, sem ætlaöi
einstaklingar haft samband viö
fcrðaskrifstofuna vegna feröa til
Eyja. Ef stórir hópar feröamanna
kæmu hingað til lands vegna
gossins, kæmu strax upp
vandræöi meö gistirými. Nú
þegar eru fyrirsjánleg vandræöi á
komandi sumri vegna ónógs
gistirýmis i landinu.
Ferðaskrifstofu Zoega hafa
heldur engar fyrirspurnir borizt
um ferðir til Eyja erlendis frá,
enn sem komið er. Ferðaskrif-
stofan á von á 100 manna hópi frá
Danmörku, en ekki er kunnugt
um, hvort sá hópur kemur vegna
gossins. —ÞM
með hana i smáökuferð á hjólinu.
Trefillinn, sem stúlkan var með,
var óvenjulangur. Flæktist hann i
afturhjólinu og stúlkan dróst af
hjólinu. Kunningi hennar reyndi
strax að losa trefilinn, sem hertist
að hálsi stúlkunnar, en hnúturinn
var þá orðinn það harður. að hon-
um tókst það ekki. Bar þá að ann
an pilt, en hann var með hnif, og
tókst honum að skera trefilinn i
sundur og bjarga með þvi lifi
stúlkunnar, sem misst hafði með-
vitund. —ÞM
Ástandið
lítið sem
ekkert
misnotað
Ekki eru eins mikil
brögð að þvi að fólk
svindli sér út peninga
og ýmsa fyrirgreiðslu
með þvi að þykjast
vera Vestmannaey-
ingar og margir hafa
haldið.
Starfsfólkið i Hafnarbúðum
tjáði blaðinu, að það hefði ekki
einu sinni orðið vart við til-
raunir nokkurs manns til að
svindla sér út fyrirgreiðslu
eða fé með þvi að þykjast vera
frá Vestmannaeyjum. í mat-
sölunni hefur enginn, sem ekki
var frá Eyjum, reynt að fá sér
ódýra fæðu, hvað þá meira.
Lögreglan hefur heldur eng-
ar tilkynningar fengið um
svindl i þessa átt, nema i eitt
skipti, þegar maður var fjar-
lægður frá Hótel Esju, þar
sem hann hafði dvalizt
nokkurn tima undir þvi yfir-
skini, að hann væri frá Eyjum.
Ef nokkur reynir að hafa eitt-
hvað út úr vandræðum Eyja-
manna, þá eru það helzt börn,
sem reyna að ná sér i sælgæti
með þvi að þykjast vera úr
Eyjum, að sögn starfsfólksins
i Hafnarbúðum. —ÞM
Hnífur ungs manns
bjargaði lífi sfúlku
— festi trefil í hjóli mótorhjóls