Vísir - 24.09.1976, Side 23

Rangtnafn
Á lesendastðunni í gær misritaðist nafn mannsins,
sem hringdi og spurði forráðamenn sjónvarpsins um
„Hvaða kaup starfsfólk sjónvarpsins hefði".
Heitir maðurinn Marís Arason, en ekki Marinó Ara-
son, einsog þarstóð. Er Marís beðinn velvirðingar á
þessum mistökum.
Svar við spurningu hans hefur enn ekki borist, en
vonandi fáum við það einhvern næstu daga.
„Það er engin ástæöa til aö
þegja yfir svona löguöu”, sagöi
ungur maður sem kom i gær i
heimsókn á ritstjórnarskrif-
stofu Visis, meö kók-flösku af
miöstærðinni.
Haföi maöurinn keypt þessa
flösku i verslun i Reykjavik. Er
hann ætlaöi að opna hana sá
hann að innihaldið var eitthvaö
meir en kók og fór þvi aö skoöa
hana betur.
1 ljós kom að i henni var stórt
bréf — liklega utanaf einhverju
súkkulaðikexi — og haföi flask-
an verið fyllt og tappinn settur á
án þess að eftir þvi hafi verið
tekiö af starfsfólki Vifilsfells.
„Þaö hefur veriö sagt frá þvi i
blööunum þegar einhver
aöskotahlutur hefur fundist i
mat eöa drykk hér á landi, og
þvi engin ástæöa til aö þegja
yfir þessu”, sagöi maöurinn um
leiö og hann rétti okkur flöskuna
meö þeim orðum aö viö mættum
eiga hana, eöa koma henni til
réttra aðila, sem siðan gætu
rannsakaö hvernig á þvi stæöi
að svona hlutur kæmist óséður i
gegnum kerfið i verksmiöjunni.
Saumakonurnar í lystireisunni
bönuðu mink með spýtum
Þær uröu felmtri slegnar, saumakonurnar f Lystadiin, sem voru í lystireisu i Grafningi i gær, þegar
kolsvartur minnkurinn spratt upp undan fótum þeirra.
Þær tóku þó fljótt viö sér og hlupu allar á eftir minknum, sem sá þann kostinn vænstan aö leggjast ti
sunds i Hagavikinni. Saumakonurnar voru þó ekki af baki dottnar, heldur ráku minkinn meö grjótkastl
á land aftur, þar sem þær unnu svo á honum meö spýtum og ööru lauslegu.
Saumakonurnar, sem ekki vildu láta nafns sfns getiö litu svo viö á Visi i gærkveldi, til aö fá upplýsingat
um, hvar þær mættu vitja veiöilaunanna. Þessa mynd tók óli Tynes af bráöinni-
VIÐURSTYGGILEGT
AÐ DREPA DÝR Á
ÞENNAN HÁTT"
brýnt fyrir fólki að fara vel
með dýrin, hvaða nafni sem þau
nefndust.
Að murka lifið úr dýri á
þennan hátt er viðurstyggilegt.
Jafnvel þótt þetta hafi veriö
rotta þá gerir maður ekki svona
lagað.” _________________________
Frú Guðrún Jakobsen hringdi:
„Ég get ekki orða bundist
vegna viöurstyggilegs athæfis
nokkurra kvenna, sem murkuðu
lifiö úr mink á óhugnanlegan
hátt, þar sem þær voru á
skemmtiferð i Grafningi, og þið
þarna á Visi sögöuð frá i blaðinu
i gær.
Þaö er alveg ástæöulaust hjá
blaöinu að vera aö hrósa konun-
um fyrir þetta athæfi þeirra
með þvi að segja frá þvi. Það er
stutt siðan dagur dýranna var
haldinn hátiðlegur, og þar var
gBHnUBnBÉaDBUBBBi
FRJÁLST ÚTYARP Á ÍSLANDI
BV sendir Visi eftirfarandi bréf:
„Það hefur veriö ymprað á
þeirri hugmynd oftar en einu
sinni aö þaö ætti aö takmarka ein-
okun HLJÓÐVARPSINS á út-
sendingum á öldum ljósvakans.
Þetta hefur verið brotiö, og
mörgum er i fersku minni að sá
ágæti fyrrverandi útvarpsmaður
Pétur Steingrimsson, varpaöi
léttu efni af nýjustu dægurlaga
hljómplötunum, en var „þefaður
uppi”. — Siöan fór hann ásamt
Jóni Þór Hannessyni á stað meö
hinn geysivinsæla þátt „A nótum
æskunnar” og aö sjálfsögöu i
hljóðvarpinu, og þá var allt i lagi,
þvi hinir há herrar voru búnir að
leggja blessun sina yfir þá út-
sendingu.
Meöfylgjandi mynd var tekin i
stúdiói hjá Pétri Steingrimssyni,
og er verið aö lesa inn á segul-
band kynningu á skemmtiþætti er
bar heitið: „Hæft i mark og
stundum framhjá".
Siöar var reyndar sumt af þvi
efni flutt i hljóövarpinu i ýmsum
skemmtiþáttum t.d. Sunnudags-
kvöld með Svavari Gests. En
myndin gæti altént veriö tekin i
útvarpsstöö, sem menntamála-
ráöherra væri búinn aö gefa leyfi
fvrir.