Vísir - 14.05.1981, Side 2

14
VÍSIR
Fimmtudagur 14. mai 1981
GARÐURINN OG VORIfl - GARÐURINN OG VORIÐ - GARÐURINN OG VORIÐ
þá eru þad vorverkin í garcTinum
verkfærin fásjt^
kkur
einnig mikið
úrval gródurh
m U|f00*«7«vorUMf)fWf«(
bÆingmiorurj Tr(f00vo Hoonessooor
■ SIOUMOtA 37-SIMAR 03290-BJ360
1 þessum kössum kemur Geir stiklingunum til.
að garðinum á þessu vori”, sagði
Geir. ,,það hefur verið svo fjandi
kalt. Þaðeina, sem ég hef gert er
að hreinsa til, grisja, færa til
plöntur og snyrta trén aðeins”,
svo bar ég auðvitað á fyrir nokkru
siðan”.
Garður Geirs er nokkuð stór og
liggur allt ikringum húsið. Hann
er með fjölda af trjám og
runnum.
„Trjáplönturnar þurfa tölu-
verða umhirðu. ég hef það
þannig, að um leið og ég snyrti
þærtilá vorin tek ég nokkra stikl-
inga, aðallega af ösp og viði og
kem þeim til i þar tii gerðum
kössum sem ég hef hér i einu
horninu. Þetta eu engir vermi-
reitireða neitt slikt, það eina sem
þarf er að jarðvegurinn sé
blautur meðan plönturnar eru að
spira. Ot Ur þessu fæ ég fjöldann
allan af plöntum og spara mér
mikil útgjöld”.
Þá eru og steinabeð i garðinum,
þar sem Geir hefur komið fyrir
fjölærum plöntum, svo sem gljá-
viði, rósum, nellikum, gullsópi,
arnarkld páskaliljum. og fleiru og
fleiru.
,,Ég> er hrifnari af fjölærum
plöntum en sumarblómum. svo
yfirleitt kaupi ég litið af þeim.
Hins vegar hef ég verið að bæta
smátt og smátt við fjölærum
plöntum, og ég hef þá reglu að
þriðja hvertár þá umplantaég og
friska þær upp. Annars eru rósir
minar uppáhaldsplöntur og hef ég
komið mér upp tunnu með kúa-
mykju, sem ég vökva þær með af
og til”.
Þá sagðist Geir hafa sett hús-
dýraáburð á blettinn snemma i
vor og færi nu að liða að þvi, að
hann rakaði honum út i beðin, svo
hann gæti farið að slá.
,,En það verður nú að segjast
eins og er, að maður fer alltaf út i
garð, þegar veður leyfir, þvi
manni liður hvergi betur en ein-
mitt þar”, sagði Geir Guðmunds-
son.
— KÞ
Fallegt steinabeð er i garðinum að Laugarásvegi 51, sem Geir hefur sjálfur búið tii.
Að Laugarásvegi 51 er mjög
snyrtilegur og fallegur garður,
sem búinn er að vera i ræktun
siðan ’52. Þegar Visismenn bar að
garði var húsbóndinn Geir Guð-
mundsson að munda sög og ör-
stuttu siðar féll stór grein af álmi
með látum á stéttina.
„Maður er litið farinn að huga
ZIIMCK
D/\rVIIVl/\RK