Vísir Sunnudagsblað - 17.09.1939, Síða 8
8
VÍSIR SUNNUDAGSBLAÐ
Tarzan-tvíburarnir np.33
I'2í'ar flóttamennirnir sáu, aö þeir
voru umkringdir af mannætun-
um gátu þeir fyrst hvorki lirært
legg né lið af ótta. En Nonni rank-
aði fljótt við sér: „Eigum við að
verjast?“ lirópaði hann. — „Já“,
í varaði Kalli og spurði svo blökku-
mennina tvo, sem með þeim voru:
„Berjist þið með okkur?“
„Ef þeir liandtaka okkur, þá mun-
um við deyja“, svaraði Ulcundo,
„ef við berjumst, þá föllum við.
Hvað, sem við gerum, þá deyjum
við, en það er betra að falla fyrir
spjóti, en drepast í kjötpotti“. Bu-
lala samsinti þessu og flóttamenn-
irnir bjuggust til þess að berjast
gegn 10 sinnum fleiri mannætum.
Nonni lagði ör á streng, og ætlaði
að skjóta einn af fjandmönnun-
um, en þar sem liann var ekki vön
bogskytta, féll örin máttlaus niður
á miðri leið. Mannæturnar lilóu
háðslega og tóku undir sig stökk
í áttina til bráðarinnar.
Þá ætlaði Kalli að skjóta, en hon-
um tókst ekki betur. Hann gætti
jjess ekki að bogastrengurinn átti
að falla í litla gróp í enda örvar-
innar, svo að jjegar hann slepti
strengnum féll örin til jarðar við
fætur hónum. Það var auðséð, að
ekki yrði mikið, um varnir.
En til allrar hamingju fóru ekki
allir svona lclaufalega að. Ukundo
var góð slvytla og í hvert skifti,
sem hann lét ör fljúga af streng,
hæfði hún markið og það var altaf
það sama: Bagalla-mannæta. Það
var auðséð að fjandmönnunum
stóð hinn mesti stuggur af dvergn-
um.
Þá námu þeir staðar. Þeir skóku
vopn sín og hrópuðu ákvæðisorð
til flóttamannanna. „Hvers vegna
skjóta þeir ekki?“ spux-ði Kalli.
„Þeir vilja handsanxa okkur lif-
andi“, svai-aði Bulala. „Bx*áðlega“,
sagði Ukundo, „munu þeir sækja
að okkur frá öllum hliðum. Þá
yfirbuga þeir okkur“.
En drengirinir urðu ekkert von-
daufari við þessi oi*ð. Þess i stað
fundu þeir upp heróp fyrir sig:
„Lifi Tai*zan!“ Nonni varpaði bog-
anuxn frá sér og tók. fastai’a um
spjótið. „Eg hefi aldrei haft gam-
an af að leika mér að bogum og
örvurn", .sagði hann.
Eins og gefur að skilja voru
mannæturnar gramar yfir flóttan-
um. Með ægilegum ópum í'éðust
þær nú að flóttamönnunum. „Þar
koma þeir“, sagði Kalli, „vertu
sæll, Nonni“. „Verlu sæll, Kalli,
svaraði Nonni, „láttu þá ekki ná
þér lifandi". „Aumingja mamma“
sagði Kalli i hálfunx hljóðunx.
En Kalli hafði varla slept orðinu,
er liann sá stóran hóp blökku-
manna koma út úr skógarþykn-
inu. „Þarna koxna fleiri af þessunx
fínu herrum“, sagði hann.
„Þeir eru ekki Bagallar“, hrópaði
Ukundo, og grét af gleði. „Þeir ei*u
af Waziri-stofninum, sem er í
bandalagi við Tarzan, hinn mikla
konung frumskóganna“. En hvar
var þá Tarzan — hann var hvergi
sjáanlegur.
Þegar Bagallarnir sáu komumenn
gleymdu þeir alveg erindi sínu,
tóku til fótanna og flýðu senx mest
þeir máttu. En Waziri-inennirnir
sendu öi'vadrífu á eftir þeim og
í’áku flóttann um stund.
l i. K
„Okkur er borgið! Okkur er borg-
ið!“ lirópaði Kalli. „Eg get varla
trúað þvi“. Er hann hafði sagt
þetta var skyndilega gripið utan
unx drengina með lieljartaki. Það
voru kafloðnir, vöðvamiklir hand-
leggir, sem héldu þeim.
Félagsprentsmiðjan h.f.