Íslendingaþættir Tímans - 08.12.1973, Page 6

mikla skollin yfir með öllum sinum
þunga. En smátt og smátt rættist þó
úrþegar börnin komust upp. Lagfærð-
ar voru byggingar, ræktun hafin. Þau
hjón eignuðust alls þrettán börn, 10 i
Haukadal,en 3 á Felli, og lifa 10 þeirra
nú.
Guðbjörg var aldamótabarn, til-
heyrði þeirri kynslóð, sem stórstigast-
ar þjóðlifsbreytingar hefur lifað
fremur en nokkur önnur kynslóð á Is-
landi. Hún bar þess merki á margan
hátt, persónuleiki hennar og lifs-
reynsla mótuð af langri yfirsýn um
farinn veg. Hún var félagslynd og
hafði yndi af að blanda geði við ungt
fólk. Hún var stórbrotin og ör i lund, en
lundin þó létt, og veitti henni styrk til
að taka mótlæti og erfiðleikum, sem ó-
neitanlega mættu henni á lifsleiðinni.
Hún var vinföst og trygglynd og fékk
hugboð um margt eftir leiðum, sem litt
verða skýrðar. Hygg ég,að vinir henn-
ar, sem sorgum og raunum voru
hlaðnir, hafi fengið huggun og svölun
við samúð hennar og skilning. Ekki
má gleyma skepnunum, málleysingj-
unum, sem hún unni mjög. Einkum
hafði hún yndi af hestum, sat hest sér-
lega vel, en var sárt um þá, vildi vita
þá i góðum höndum. Á uppvaxtarárum
hennar var fremur litið um bækur, en
það lesið þeim mun betur, sem . til
féll. Þá var mikil skáldaöld og ung-
mennafélagshreyfingin mótaði hugi
æskufólks. Hún var ljóðelsk og lærði
heilu kvæðin, sem hún kunni upp frá
þvi eða lengi siðan. Hún var kona
fremur hlédræg og lét ekki mikið yfir
sér, en hafði þá persónu til að bera, að
hvarvetna var eftir henni tekið, þar
sem hún fór, fyrir glæsilegt yfirbragð
og tiginborinn virðuleik i fasi. Og undir
þau orð skal tekið hér, hvers sveitin
hennar hefði misst við. hefði hún ekki
þar verið og alið aldur sinn.
Guðbjörg var kona heilsuhraust og
sterk framan af ævi. En er hún nálgað-
ist fimmtugsaldur. tók heilsu hennar
mjög að hnigna. Sjúkdómyr hennar
reyndist svo, að læknar réðu þar ekk-
ert við. Fyrst i stað fylgdist hún vel
með. hlustaði á útvarp og las góðar
bækur. helzt um dulræn og trúarleg
efni. Hún trúði á forsjón æðri máttar-
valda — handleiðslu guðs. Sem fyrr
segir, mætti ég henni i draumi fyrst,
en sú draumsýn reyndist ekki tál. þvi
að oft sat ég siðar við rúmstokk hennar
og ræddi við hana um ýmislegt frá
liðnum tima, um daglegt lif, skáldskap
og um margt það, sem náði til hvers
konar andlegra viðfangsefna. Fór ég
fróðari og bættari af þeim fundum,eft-
ir að hafa hlýtt á mál þessarar lifs-
reyndu konu.
Heilsu hennar hnignaði stöðugt, og
6
siðustu árin mátti heita, að hún lægi
alveg rúmföst. Lengi vel dvaldist hún
hjá börnum sinum en siðast á Land-
spitalanum, þar til hún kvaddi þennan
heim þ. 6. sept. siðastliðinn, nálega
áttræð að aldri.
Útför hennar fór fram að Haukadal
laugardaginn 15. s.m. að viðstöddu
fjölmenni. Veður var þurrt og hlýtt, en
skýjað loft. Yfir staðnum hvildi eins
konar öræfakyrrð. Á hliðina fögru
fyrir ofan, sem á hverju vori verður
skrúðgræn upp að brúnum, sló nú
haustlit gulnaðra laufblaða. Litla
kirkjan á staðnum vitnaði ein mann-
virkja um horfna byggð og sögu. Kon-
an, sem nú var komin úr sinni hinztu
för, var siðasta húsfreyja staðarins,
sem veitti kirkjugestum beina. Sá,
sem öllu ræður og yfir öllum vakir,
hefur nú stýrt för hennar heim. þang-
að sem hún fyrst leit dagsins ljós. Það
sönnuðust hér orð skáldsins. sem hún
hefði viljað sagt hafa:
,,þar sem var min vagga
vi 1 ég hljóta gröf”.
o
manns, en kaus heldur að fórna sér
fyrir aðra.
Mannhylli Jóhannesar má marka af
oröum i bréfi til min frá rikisráðunaut
i nautgriparækt frá háskólanum i
Missouri i Bandarikjunum, Fred H.
Meinershagen að nafni, sem var með
Jóhannesi á endurhæfingarnámskeiði
I Wageningen um þriggja mánaða
skeið á s.l. vori, og kom hér við á
heimleið i júli s.l. Hann sagði i niður-
lagi bréfsins: ..Það voru kvnni min af
Jóhannesi Eirikssyni, sem orsökuðu.
að ég gaf mér tima til að koma við á
tslandi á heimleið minni til Bandarikj-
anna. Hann ber með sér mikla forystu-
hæfileika og vann hylli margra þátt-
takenda i mjólkurframleiðslunám-
skeiðinu i Wagenirjgen. Hann hefur
frábært lag á skepnum og skilur vel
fólk. sem ætti að gera hann mjög
áhrifarikan leiðtoga um framfarir á
sviði mjólkurframleiðslu”. Þvi miður
fær islenskur landbúnaður ekki lengur
notið þessara og annarra hæfileika Jó-
hannesar Eirikssonar.
Fyrir hönd islenzkra bænda.
Búnaöarfélags tslands. okkar sam-
starfsmanna hans og annarra. sem
fvrir islenzkan iandbúnað vinna.
þakka ég Jóhannesi Eirikssyni öll
hans störf og hans drenglunduðu
vináttu. Við söknum hans meðan við
lifum.
Söngurinn dó út með siðasta versinu
af ,,Allt eins og blómstrið eina”. Ömur
klukknanna rann saman við léttan nið
árinnar, sem án afláts streymir sina
leið.
Sigurður Sigurmundsson
Hvitárholti
Jóhannes var tvikvæntur. Fyrri
konu sinni, Guðrúnu Björgvinsdóttur,
kvæntist hann 1953. Þau hjón voru
bekkjarsystkin i Menntaskólanum.
Þau eignuðust þrjú glæsileg börn.
Björgu. Eirik og Snjólaugu. Þau hjón
Guðrún og Jóhannes. skildu fyrir
nokkrum árum. Siðar kvæntist
Jóhannes Sigrúnu Gunnlaugsdóttur
kennara. Hjónabarn þeirra var barn-
laust.
Að lokum votta ég öllum ástvinum
og aðstandendum Jóhannesar dýpstu
hluttekningu. Minningin um hinn hlý-
huga. fjölhæfa. góða dreng mun
reynast þeim öllum huggun i harmi.
Halldór Pálsson
f
Þau döpru tiðindi hafa borizt okkur
hjónunum. að samstarfsmaður minn,
Jóhannes Eiriksson. sé talimn i'rá.
A annan áratug höfðum við unnið
saman að nautgriparæktarmálum i
Búnaðarfélagi Islands. Skrifborð
okkar voru hvort á móti öðru. bæði i
gamla Búnaðarfélagshúsinu og i
hinum nýju húsakynnum i Bænda-
höllinni. Þegar við kvöddumst fyrir
tveimur mánuðum. bjóst ég ekki við.
að það væru okkar siðustu fundir. og
Islendingaþættir
Jóhannes Þ. Eiríksson