Íslendingaþættir Tímans - 18.10.1980, Blaðsíða 7

Þau voru mér hiý og nærgætin og mér
leiövel i ndvist þeirra. Slik hjartahlýja er
öllum gjöfum verömætari og gleymist
sist. Frú Lilja var mikilhæf og góöa kona.
Hún var mjög starfssöm og skilaöi miklu
dagsverki, þótt heilsa hennar væri ekki
sterk, var viljastyrkurinn mikill og
óbugaöur. Þau hjónin eignuöust 11 börn,
en misstu eitt þeirra i bernsku, hin 10, 7
systurog 3 bræðurhafa öllgifst ogstofnað
sin eigin heimili. Afkomendahópurinn er
stór og mannvænlegur. Börnin létu sér
alla tiö mjög annt um foreldra sina og
naut frú Lilja mikillar hamingju i návist
þeirra og barnabarnanna til hinstu stund-
ar.
Heimili prestshjónanna var sérlega fall-
egt, sannkallað fyrirmyndarheimili. Þar
stjórnaði frúin meö sinni alkunnu hóg-
værö og mildi, og setti þrifnaö Og reglu-
semi iheiöurssess. Allt bar þar ljósan vott
um mikla smekkviái. Þá var greiðasemi
og gestrisni þeirra hjónanna frábær. Til
þeirra lágu leiðir margra, sem fengu vin-
samlegar móttökur.
Þaö fór margur þakklátur af þeirra
fundi, meö gleöi i hjarta.
Frú Lilja Pálsdóttir verður i hugum
þeirra mörgu sem henni kynntust, hin
greindaogglæsilegaprestskona, sem stóö
heil og óskipt viö hliö eiginmanns sins I
bliöu og striöu. Hún var hamingjusöm I
sinu einkallfi, góö eiginkona og móöir.
Fjölskyldunni og heimilinu helgaði hún
krafta sina meöan lif og heilsa leyfði.
Frú Lilja var félagslynd og haföi mik-
inn áhuga fyrir ýmsum þeim málum sem
horföu til mannheilla oglagði þeim liö eft-
irmegni, og meö góöum árangri„þó ætla
niætti aö timi væri naumur til félags-
starfa.
Hún lét sér mjög annt um kirkjuna sina
°g sparaði hvorki tima né krafta viö aö
teggja henni lið. Kirkjunefnd kvenna
veitti hún forstööu i 30 ár. Þar var hún
hinn góöi andi, vökul og starfandi viö að
Prýöa kirkjuna meö fallegum blómum og
á annan hátt. Fyrir þetta mikla starf i
þógu hennar vill nefndin þakka af einlæg-
úm huga.
Þegar ég tók aö mér kirkjuvarðarstarf-
iö> var þaö mér ómetanlegur styrkur aö
níóta leiösagnar prestsfrúarinnar. Vel-
vdd hennar og smekkvisi brást ekki.
Viðhjóninþökkum bæði einlæga vináttu
áliðnum áratugum. Bæöi höfum viö starf-
úðmikiömeö prestshjónunum I kirkjunni
°g utan hennar, og eigum margar dýr-
m*tar minningar frá þeim stundum.
t>á vilég fyrir hönd sóknarnefndar færa
oionilátnu heiöurskonu bestu þakkir fyrir
hennar miklu og góöu störf i þágu kirkju
ng safnaöar á Akranesi. Sá starfstfmi er
ongur og farsæll, nær yfir 35 ára tfmabil.
Eftirlifandi eiginmanni fyrrverandi
Pnófasti séra Jóni M. Guðjónssyni og syst-
múnum io votta ég mina innilegustu
“?™úö og biö þeim og fjölskyldum þeirra
essunar Guös um ókomna tið.
RagnheiöurGuöbjartsdóttir.
lslendingaþættir
Guðbjörg
Þorsteinsdóttir
Egilsstaðakoti
Fædd 29. mars 1894.
Dáin 31. ágúst 1980.
Kristur minn ég kaila á þig
komdu aö rúmi minu.
Gjörðu svo vel og geymdu mig
guö I faömi þinum.
Þessa bæn og margar aðrar fallegar
bænir kenndi amma okkur barnabörnum
sinum.
1 dag kveöjum viö hana i hinsta sinn, og
þaö er okkur huggun i sorginni aö henni
liöur vel og allar þjáningar aö baki, þvi
viö vitum, aönú hefur hún öölast hiö eilifa
lif meö Guöi.
Amma haföi mjög sterka trú sem hún
miðlaöi okkur öllum sem meö henni vor-
um og marga stundina sátum viö hjá
henni og hún kenndi okkur bænir og miöl-
aöi af sinum mikla fróöleik.
Amma var mikill dýravinur, og marga
fallega visu orti hún um þau, eins og svo
margt annaö sem hún sá i daglegu lffi, en
hún var vel hagmælt og haföi mikiö yndi
af fallegum ljóðum og sálmum, og kunni
hún flest af þessu utanbókar.
Blóm voru i miklum metum hjá henni og
átti hún alltaf mikil og falleg blóm, sem
prýddu húsiö hennar. Hún talaöi viö
blómin sin, og fór um þau mjúkum hönd-
um, og svo virtist sem þau döfnuöu betur
viö þessa umhyggju hennar.
011 börn sem umgengust ömmu hænd-
ust aö henni, hún átti alltaf nóg af hlýju og
vissi hvaö hverjum kom hverju sinni. Hún
var alltaf tilbúin til aö hugga og styrkja
þá sem minnimáttar voru, og ekki þurfti
sáriö aö vera stórt til aö fá skjótan bata
hjá henni, og alltaf átti hún eitthvaö gott i
skúffunni til aö stinga upp i börnin sem
hjá henni voru.
Amma var orðin 86 ára gömul, og var
vel ern og hress þangaö til á siöasta ári, er
hún veiktist. Hún var alla tiö kvik i hreyf-
ingum og létt á fæti, og hljóp oftast frekar
en gekk, enda haföi hún ákaflega mikiö
yndi af tónlist og virtist þaö koma fram i
fasi hennar. A yngri árum, átti hún oft til
aö gripa harmonikkuna og taka lagiö,
þegar skemmtanir voru I sveitinni.
I áratugi er hún búin aö sjá okkur af-
komendum sinum fyrir sokkum og vett-
lingum, og ekki er ótrúlegt aö mörg okkar
geti notiö þeirra næstu árin þó hún sé fall-
in frá, svo vel sá hún fyrir þessu.
Viö söknum ömmu okkar, en huggum
okkur viö allar fagrar minningar sem viö
eigum um hana og samverustundirnar
meö henni.
Viö þökkum þér, elsku amma, allan
þinn kærleik og hlýju og biöjum góöan
Guö aö geyma þig.
Elsku afi, á þessum timamótum biöjum
viö algóöan Guö aö styrkja þig I sorg
þinni.
Guö blessi minningu hennar.
Soffia, Guömundur og Silja.
Helga Þórlaug O
færöar þakkir frá litlum dóttursyni okkar
sem var þar i sveit. Hún var honum eins
og besta amma.
Siguröur hefur mikiö misst viö fráfall
sinnar góöu konu. Nú er hann oröinn slit-
inn maöur, búinn aö vinna mikiö og getur
nú fariö aö snúa sér aö leöurvinnunni,
sem hefur veriö hans tómstundagaman
undanfarin ár. Hann á góö börn og
tengdabörn sem allt vilja fyrir hann gera
og nú hefur hann á heimilinu hjá sér Sig
rúnu sina Jón hennar og litla sólargeisl
ann, Guöjón Skúla sem er m jög hændur aö
afa slnum.
Viö vottum Siguröi og öllu hans fólki
innilega samúö okkar og megi guösbless-
un fylgja þvf um ókomin ár.
Inga og Gfsli Gfslason
7