Íslendingaþættir Tímans - 18.10.1980, Síða 8

Helga Þórlaug
Guðj ónsdóttir
fædd 24. 8 1918
dáin 21. 8. 1980.
Laugardaginn 30. ágúst siöastliöinn var
jarðsungin frá Villingaholtskirkju hiisfrú
Helga Þdrlaug Guðjönsdóttir frá Kols-
holti, að viðstöddu mikiu fjölmenni og i
einhverju besta veðri sumarsins, aðeins 3
vfikum eftir að móðir hennar var jörðuð
3g frá sama heimilinu. Helga var dóttir
sæmdarhjónanna SkUlu Þórarinsdóttur
og Guöjóns Gislasonar, sem bjuggu allan
sinn búskap I Kolsholti. HUn ólst upp við
öll algeng sveitastörf bæði Uti og inni og
það varhennar skóli, en allt þar var unnið
af dugnaði og snyrtimennsku, hUn var
eina dóttir þeirra sem upp komst og þvl
mjög handgengin foreldrum sinum, en
Helga átti tvo bræöur Gisla og SkUla,
mestu dugiaöarmenn, þeirbUa á Selfossi.
Hafa þessi systkini alltaf verið samrýnd.
Helga virtist alltaf við góða heilsu, kom
það þvi eins og reiðarslag yfir fjölskyldu
hennar þegar hUn I byrjun júnl veiktist og
varð að fara á sjúkrahús I Reykjavlk og
átti þaðan ekki afturkvæmt, hennar er því
sárt saknað af ættingjum og vinum, en við
skiljum ekki lögmál lifsins. Arið 1939 gift-
ist Helga Sigurði Glslasyni frá Haugi I
Gaulverjabæjarhreppi, miklum dugn-
aðarmanni. Fyrst bjuggu þau að Haugi og
smátlma I Reykjavlk, en i kringum 1943
fara þau að búa I Kolsholti á móti foreldr-
um hennar, og hefst þá þeirra ævistarf við
ræktun og byggingar, og má segja að þau
hafi byggt allt upp frá grunni, bæði Utihús
og Ibúðarhús af miklum dugnaði og stór-
hug.
Þegar Helga og Sigurður byggðu sitt
stóra hús fengum við litla húsið þeirra,
sem sumarbUstað. Það var áfast viö
gamla bæinn I Kolsholti. Vorum við þar I
mörg sumur með börnin okkar og bétri
sambúð gátum við ekki hugsað okkur,
viljum við þakka þessu góöa fólki, Rann-
veigu, sem er dáin fyrir löngu og var ekk-
ert nema gæðin við okkur, Guðjóni, sem
dáinner fyrir 2árum og var svo skilnings-
rikur og slöast SkUlu, sem dó I sumar og
henni er sérstaklega þökkuð sú hlýja og
umhyggja sem hUn sýndi okkur öllum frá
fyrstu tíð, blessuð sé minning þeirra.
Helga og Siguröur áttu 5 börn, 3 drengi
og 2 stúlkur, sem öll eru hin mannvænleg-
ustu og bera heimili slnu fagurt svipmót
sökum mannkosta, þau eru: Sævar bil-
stjóri á Selfossi, giftur Valgerði Frid,
Guðjón býr félagsbúi i Kolsholti á móti
foreldrum slnum, giftur Eydlsi Eirfks-
dóttur, Bára býr á Selfossi gift Stefáni
Jónssyni byggingarmeistara, MagnUs
smiður býr á Selfossi giftur Aöalheiði
Birgisdóttur, Sigrún heitbundin Jóni Þ.
Andréssyni og hefur hún oftast verið
heima við og unnið foreldrum sínum og
stutt móður sina til góðra verka, annast
m.eð henni gamla fólkið, sem fékk að lifa
og deyja I skjóli þeirra, og verður það
þeim seint fullþakkað.
Helga gerði ekki víðreist um dagana,
hún helgaði sig heimili og börnum Þau
hjón voru samhent og þeirra hjónaband
til fyrirmyndar þó ólik væru i skapi,
Sigurður stórhuga, ör og ósérhlifinn, en
Helga hógvær I skapi og vann öll sin verk I
kyrrþey en af dugnaöi. HUn var einstök
geðprýðiskona, myndarleg i öllum sínum
verkum, frábær hUsmóðir og vinur I raun.
Helgu höfum við mikið að þakka frá
fystu tlð, börnin okkar voru I sveit hjá
henni, sonur okkar I 7 sumur og var hUn
þeim eins og móðir og slöast eru henni
Frh. á bls 7.
Pálína Jónsdóttir
húsfreyja Skinnum, Þykkvabæ
Hún Pálina I Skinnum varð bráðkvödd
21. júni. Hún hafði verið sæmilega heilsu-
góö um ævina, að undantekinni þungri
legu fyrir rúmum tuttugu árum. Þá var
henni lengi vel ekki hugað lif. En Pálina
varð rúmlega sjötug. Og er það ekki
sæmilegur aldur?
Pálina var fædd i Skinnum 16. sept.
1907. Voru foreldrar hennar Jón Jónsson
bóndi i Skinnum, d. 1956, og Guðrún
8
Kristjánsdóttir kona hans, d. 1965, þá
komin yfir nirætt. Auk Pálinu eignuðust
þau hjón dæturnar: Kristjönu og
Bergþóru, sem báðar eru á lifi og eiga
heimili sitt á Skinnum. Sjálf var Pálina
þar alla ævi. Hún var ógift, en eignaðist
eina dóttur: Báru Sigurjónsdóttur, sem er
búsett i Kópavogi og gift þar.
Ég var lengi nágranni Pálinu sál. Það
nágrenni var gott, og best þegar mest reiö
á. Hún varhjálpsöm kona, gestrisin og af-
skiptalaus um annarra hagi. Hún mun
aldrei hafa lagt stein i götu annarra
manna. Hennar er þvi minnzt með þakk-
læti fyrir allt sem liðið er. — Far þú i friði,
friður Guðs þig blessi. Hafðu þökk fyrir
allt og allt.
Með innilegum samúðarkveðjum frá
mér og fjölskyldu minni.
A.B.S.
islendingaþættir