Mánudagsblaðið


Mánudagsblaðið - 11.01.1954, Blaðsíða 1

Mánudagsblaðið - 11.01.1954, Blaðsíða 1
7. árgangur BlaSfyrir alla Mánudagur 11. janúar 1954 1. tölublíuSr &I.S kraf ðist þess a<? Fram- sókn tæki að sér utanrikismál Tilgangurinn: befri fækifæri fil varaarliðsgrófa ; Það hefur/mörgum verið ráðgáta hversvegna Fram- sókn sótti svo f ast að f á embætti utanríkisráðherra, eftir stjórnarskiptin. Voru menn lengi hugsandi um hver ástæðan til að flokkurinn vildi, eftir lítt glæsileg kosningaúrslit, taka að sér þetta embætti, sem var óvinsælt í margar áttir. Nú er toksins vitað uð það var Samband tslenzkra sam- viiuiui'élaga, sem krafðist þess, að Framsókn tæki að sér iitanríkisráðherraenibættið. SlS vildi fá einhvern möguleika til gróða á Kefla- víkurvelli og taldi að utanrikísráðherraembættið væri lykillinn að því. Framsókn varð að hlýða. SlS gat vísað til þess að það hefði um áratugi haldið flokknum uppi og þó kosning- arnar hef ðu ekki farið.vel og embættið væri óvinsaelt, þá væri Framsókn ekki of góð til þjónustunnar í þetta skipti. SÍS vill, sem kunnugt er, aldrei taka þátt í neimim samtökum eða félögum annarra. Þessi gyðingaaðferð á sér langa sögu. Þessvegna vildi SÍS ekki gerast aðili að Sameinuðum verktökum enda lágu hagsmunir þeirra bg SlS ekki algerlega saman, eins og siðar kom á daginn. Hver átfi að verða ulanríkisráðherra! Næst lá að sjálf ur Vilhjálmur Þór forstjóri yrði utan- ríkisráðherra, seni þó mun ekki hafa verið talið ráðlegt af ýmsum ástæðum. Meðal annars var eitt af fyrirtækjum Vilhjálms ný dæmt af sakarétti og kann það að hafa þótt viðsjált gagnvart erlendum diplomötum. )- Þessvegna var leitað og leitað meðal hinnar mann- fátæku Framsóknar og var farið norður á Akureyri og ¦ skattstjórinn sóttur og settur í embættið. *¦»«-•. "*¦ ¦¦ .'..-• •¦.:' • ,"' * Nefndir • iV •.....¦¦ U, Síðan mun hafa verið sett eitthvað af nefndum varð- andi Keflavík. Sumar eiga að vera til viðtals og aðrar að gera eitthvað. Eru Tómas Árnason frá Akureyri og , Hallgrímur Dalberg fulltrúi þar með æðstu mönnum. SÍS byrjar að græða Síðan kemur það sem alltaf mátti vænta að SÍS vildi fara að græða og varð það með miklum atburðum. SlS tók að flytja inn þessi svonefndu hollénzku hús, sem eru lík þeim ensku „pre-fabs", sem notuð voru mjög til að koma skjótlega upp húsum þó léleg væru, vegna skortsins. Það gefur að skilja að innflutningur húsanna tekur geysiniikla vinn.u frá íslenzkum mönnum en í það er ekki horft. SÍSþarf að koma fingrunum í jólakökuna og það sem út er dregið er stór rúsína og feit. Allri gagnrýni á því, að léleg hús skuli fiutt inn og vinna tekin af innlendum mönnum, er svarað með því að ekki megi taka fólk frá atvinnuvegunum. En á sama tíma er f jölda manns sagt upp vinnu syðra. Það þarf ekki að efa að SÍS fær mikinn milliliðagróða af hinu hollenzka umboði. Þó Framsókn gjaldi fyrir það nokkurt pólitískt af- hroð er ekki í það horft. En eitt er víst: Kristinn ráðherra er ekki öfundsverður maður. Hann er heiðarlegur og góðgjam og ef til vill skilur hann ekki fyllilega hvílíka ofjarla hann hefur yfir sér. Trúlega mun Kl^ppsiinrftin Sem við var að búast vöktu aðfinnslur „Mánu- dagsblaðsins", um ástandið á Kleppi hina mestu athygli um iand allt. Hafa blaðinu borizt hinn mesti sægu- fyrirspurna þessu viðvikjandi. Hnu slotl ekki leynt, að mörgum mun svo hafa farið, að erfitt væri að trúa því, að til væri sá spitali í landinu, sem ekki reyndi af fremsta megni, að láta sjúklingum sínum í te þá læknisaðstoð sem bezta raun gæfi, Grein Mánudags- blaðsins var stíluð sem bréf tíl formanns Læknafélags Islands, þar eð blaðið taldi hann, vegna stöðu sinnar þann, sem xoáske gæti lagt þunga nokkurn í vogarskál- ina, þvilíku máli til stuðuings. Og sennilega hefur þetta verkað vel, enda þótt ekk- ert hafi Iieyrst frá hr. lækni Valtý Albertssyni. Margir læknar hafa upp á síðkastíð ritað um málið, og á einn veg, að ástandið. á Kleppi sé gjörsamlega óviðunandi, ebas og það er nú. Allir sammála um að hinar nýju að- ferðir tíl lækninga geðveikra gefi oftast mjög góða raun, svo ekki sé meira sagt. Dr. Helgri Tómasson Vitanlega snýst málisS eingöngu um yfirlæknirinn dr. Helga, sem! einn þýklst þess umkominn að foröæma heilaaðgerðir, ög raflost til lækninga geðveikum. Dr. Helgi kom hingað til lahds árið 1929. Gerði hann þá, án rann- sóknar það meistarabragð, að telja þáverandi dómsmálaráð- herra Jónas Jónsson geðbilað- an. Lík mál hafa verið dæmd ytra, og venjulega þungur refsi- dómur við slíku athæfi. Vægast sagt verður það vart varið, að enda þá orrahrið, með því að gera dr. Helga aftur að yfirlækni, því sem kunnugt er vék Jónas Jónsson manninum úr hinni ábyrgðarmiklu stöðu. AUur al- | menningur í landinu dæmdi fram komu Helga mjög þungt, og taldi að annaðhvort væri maðurinn bil- aður, eða þá með kunnáttu og skapbresti sem vart ættu sinn líka. Og má sem dæmi nefna að landlæknir Vilmundur Jóns- 30n, vítti Helga opinberlega. En nóg um það. Árin hafa liðið síðan. Ný.iir ungir (sérfræðinigar í geðsjúk- dómum hafá sezt hér að, og nýjar aðferðir • til lækninga liinum ei-fiðu geðsjúkdómum Eundist. Allir aðrir hérlendir sér- fræðingar eru á þessu sviði á öndverðum meið við dr. Helga og fordæma hans atferli, og stífni, en hingað til ekkert dugað þrátt fyrir það að sUmir hinna læknanna, hafi á Iæknafundum, að sögn, tekið duglega ofan í Helga. Mikla gagnrýni hefur doktorinn einnig hlotið fyrir margar sínar sjúkdóma aðgrein- ingár, bæði hjá ahnenningi og stéttarbræðrum, og ér «lclfi unht; annað, en mirmast á það, þegar á annað borð er gerð tilraun til hreinsunar á Kleppi, hinu eina geðveikrasjúkrahúsi landsins. Mætti spyrja dr. Helga hvort rétt sé að hann hafi gefið sitt sam- þykki til þess að geðsjúkur lyf ja- fræðingur fengi starfsleyfi í Reykjavíkurapóteki. Eða hver bar á því athæfi ábyrgð. Slíkur lyfjafræðingur hefði vel getað fundið upp á því, að setja blásýru í lyfjaglös fjÖlda sjúklinga, eða nokkra lítr'a af sama efni í okkar góðu Gvendarbrunna. Þetta er ekki sagt til að ryfja upp harma og harmleik, heldur verður að segjast til aðvöirunar læknum sem ekki eru starfi sínu vaxnir, og geta með því valdið hryllileg- um slysum, Og þetta er einnig sagt til þess að hin alltof hljóðlátu heilbrigð- isyfirvöld taki nú rögg á sig til rannsóknar fyrgreindu máli, sem virðist svo alvarlegt í eðli sínu, að vart muni dæmi slíks finn- ast. Kannast líka dr. Helgi við merk- an Reykvíking sem var bandóður og léngi undir umsjón Helga án árangurs, og fékk þá fyrst bata er prófessor Jóhann Sæmiindsson skarst í leikinn, og sendi mann- inn til Danmerkur, en þaðan kom hann skömmu síðar, alheill eftir raflost? Katmast dr.- Helgi við hinn íslenzka Hæstarétt sem ekki hefur áv^lt, enda þótt ólæknisfróð ir séu, tekið mark á álitsgjörðume. hans. Og svo mætti lengi télja. Þungamiffja málsins Geðveikralækningum hefur farið mjög mikið fram hin síðari árin. Nýjar rannsóknaraðferðír haf lyft márgri hulunni er yfír þessum voðasjúkdómum hefur- hvílt til þessa, og margskonar;íið-. gerðir eru nú gerðar með hinum ágætasta árangri. Allt þetta þýðir það, að það er gjörsamlega ókleift einum manni, jafnvel vel mennt- uðum og heilbrigðum á geðsmun- unum, að ráða Við slíkt, og mun nú á dögum erlendis, enginn geð- veikralæknir taka á sig þá ábyrgð að ráða einn í slíkum málum. Hinsvegar er ekkert leyndarmál að dr. Helgi starfar á Kleppi áa faglegrar hjálpar, sem nokkurt Vit'ér í. Svo e rvitað að nú upp á siðkastið eftir að óhugnanlegur berklafaraldur kom þar upp a$ sögn, að þá haf a farið fram rarm-» sóknir á Kleppi af öðrum læknum héðan úr Reykjavík, en ekki er vitað að dr. Helgi hafi lotið svo lágt að kalki til sin, hvorki dr. Bjarna Oddsson meðan hann hfði og starfaði, né fagkollega sína, og heldur ekki svo vitað sé barizt fyrir því að heilaaðgerðarstöð yrði komið upp í sambandi viS Klepp. Og svo það sem kórónar allt: Talið hinar nýju aðgerffir á þessu sviði einskis verffar, þrátt fyrir reynslu, innlenda sem er- lenda. Þar er hundurkm grafinn^ Til heilbrigðisyfirvalda ,,! landsins Á nokkur ykkar kæran ættingja^ eða vin undir handleiðslu dr. Helga Tómassonar, t. d. vanda- mann er þjáist af þunglyndi?,. Framhald á 3. siðu. hann halda sér að Sjálfstæðismönnum til trausts og halds, enda mun nokkuð hafa á þvi borið þeim æstustu í Fram- sókn til lítillar gleði. Jean Holden, kvikmyndadis.

x

Mánudagsblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Mánudagsblaðið
https://timarit.is/publication/313

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.