Mánudagsblaðið - 12.01.1970, Qupperneq 3

Mánudagur 12. janúar 1970
MániKÍagsblaðið
3
Gítarleikur er ákaflega vinsœll, 'einkum nú þegar pop-bljómsveitir eru
Fa
BÍLALEIGAX
'AÍAU"
RAUOARÁRSTÍG 31
urda
MODEN
— Með litprentuðu sniðörkinni og hárnákvæmu
sniðunum!
— Útbreiddasta tízku- og handavinnublað
Evrópu!
— Með notkun „Burda-moden“ er leikur að
sníða oq sauma sjálfar!
Seldi Emil atkvæði?
Framhald af 1. síðu
Svíum og hinni hugrökku afstöðu
þeirra í stríðinu og minnti á af-
stöðu Breta og Hollendinga gagn-
vart nýlendustefnu undanfarinnar
aldar. Ekki bætti úr skák fyrir hin-
um siðavöndu Norðurlöndum þeg-
ar eitt af vitnum þeirra um pynt-
ingar, lýsti yfir, að hann hefði
aldrei verið pyndaður, ekki einu
sinni handtekinn heldur hefði
norski fulltrúinn, Jens Evensen,
fengið sig til að ljúga þessu upp.
Samræmd andstaða
Raunverulega var upphaf alls
þessa brambolts það, að, til tilbreyt-
ingar, sameinuðust hin ýmsu ólíku
öfl, sem vinna að falli grísku klík-
unnar saman í áróðurshóp, sem not
aði alla tiltækilega tækni og áróður
til að fá hinar þjóðirnar í ráðinu
til að sparka Grikkjum. Fremstir
þar í hópi hafa alltaf verið land-
flótta pólitíkusar. smár hópur
kommúnista og hálfvitlaus Ieik-
kona, sem vann sína mestu frægð
með ágætum Ieik sínum í gaman-
samri vændismynd, „Never on
Sundays". Afstaða Dana var því
ljósari, því dóttir Danakonungs er
gift Iandflótta kóngi Grikkja, og
yrði þung á danskri pyngju ef
henni yrði skilað aftur eða á fram-
færi dönsku krúnunnar.
myndu vel fyrir þakka, þótt ekki
sé um nema 100 milljónir að ræða
íslenzki utanríkisráðherrann hefur
hér sem fyrr látið teymast af ein-
skærri ást sinni á kollegum sínum
í Svíþjóð og Danmörku og virðist
ekki hika að ljá atkvæði þjóðar-
innar falt til þess að þjónka þeim.
Loforð Dana hefðu aldrei verið
efnd, og brölt þetta hefði verið
I lítil búbót fyrir fiskútflutning
■ okkar. Auk þess hafa Grikir aldrei
gert annað en gott í okkar garð
hverjir, sem þar hafa setið við
völd, kommar eða harðleiknir hers-
höfðingjar.
Hinn íslenzki Hrói höttur
íslandi hæfir ekki ennþá ann-
að, en sitja á friðarstóli við allar
viðskiptaþjóðir í austri og vestri.
Hugsjónapólitík kotríkis og af-
skiptl af innanlandsmálum ann-
arra er ekki tímabær enn. Þótt
Emil Jónsson telji það affærasæl-
ast ser» yfirmaður utanríkismál-
anna, að selja atkvæði þjoðarinnar
fyrir loforð um kaup á úrgangs-
fiski, þá er ýmsum hugstæðara að
koma vörum okkar á markaði í
stað þess að leika einhvern smá-
vaxinn Hróa hött á alþjóðavett-
vangi í samneyti við „frændur
okkar á Norðurlöndum".
Má fara í frí
Við skulum gera okkur Ijóst, að
viðskipti okkar er lífæð þjóðar-
Tll ALIRA RRRA
innar, en ekki háleitur hráskinna-
leikur á erlendum kjaftaþingum.
Emil Jónsson heldur máske, að
hann verði ódauðlegur í sögu
heimsbyggðarinnar fyrir fáránlegt
og skammarlegt ævintýri sitt f
þessu máli, en sjálf ríkisstjórnin
ætti nú að rannsaka ráð sitt enn
betur beear tekin er afstaða, sem
vel getur skaðað tekjur þjóðarinn-
ar um hundrað milljónir á einu
bretti. Það er sannarlega tími til
kominn að utanríkisráðheranum sé
veitt frí frá störfum. Kratar hafa
venjulega ekki komizt í vandræði
með embættismenn, þótt einn éða
tveir þeirra hafa falið út bitking!
Hafa Danir efni?
En því þessi afstaða Emils?
Heldur hann, að Danir hafi nokk-
ur efni á að bæta okkur upp þau
viðskipti, sem við gætum vel tap-
að fyrir flan okkar og heimskuleg
^tjpéiUM af innanlandsmákirn
grísku þjóðarinnar? Danir eru
næstum á hausnum, og fiskinn
okkar, þ. e. smáfiskinn vilja þeir
ekki. Rússar eru í þesum efnum
aðalviðskiptaþjóð Grikkja, og
Tveir gítarar
Sjónvarp
Framháld af 8. síðu.
stjórn sjónvarpsins endursköði al-
gjörlega afstöðu sína til þýðing-
anna. Þær eru hreint út sagt út
í bláinn, og oftar en ekki hinn
mesti óleikur fyrir efnið. Auk þess
að vera vitlausar og setning eftir
setningu misskilin af þýðanda, þá
er í tíma og ótíma verið að klína
á ýmsa staði og héruð eldgömlum
úreltum nöfnum, sem aldrei eru
notuð í daglegu máli og. fæstir
skilja. Oft reikar þýðandinn milli
Sturlungu-orðalags og rennusteins-
málfars með fáránlegum efleiðing-
um, eða hann — til þess að sýna al-
þýðuskap sitt — klöngrast niður í
vinnukonumálízkur og dansiballa-
slangs skólapiltsins. Jafnvel barna-
hetjati Hrói hötur og feðgarnir
fræknu, þessar ólíku hetjur sitja
við sama litlausa alþýðumálið. Á
vörpin eru jafn stráksleg hvort þau
eru heldur úr brezkri höll miðald-
anna, eða ímynduðum bóndabæ á
sléttum Ameríku. Einstök orðtök
enskunnar skilur þýðandi oftast
ekki, heldur afbakar þau á sér-
kennilega lélegt nútímamál og af-
skræmir meininguna. Sjónvarpið er
nógu lengi búið að þola þetta og
flestir sjónvarpshlustendur krefjast
þess að eitthvað jákvætt verði gert
í bessum efnum.
Dag- viku- og
mánaöargjald