Ísafold - 28.04.1894, Blaðsíða 2

Ísafold - 28.04.1894, Blaðsíða 2
um til góðs, ef þeir einir fara, sem til þess eru lagaðir, og et' menn stórþyrpast ekki hingað, án tillits til, hvernig hjer árar. Síðasta ár hefir verið bágborið hjer, og þetta ár er því ekki æskilegt að ofmargir komi vestur. — Fólk þekkir mig svo heima, að það rengir varla ráð mín í þessu efni. Yðar Jón Olafsson. þjórsárbrúin og flutningsvegur bangað. Jeg vildi leyfa mjer að bera upp ráð, sem mjer heflr hugkvæmzt, til að greiða fyrir fiutningi brúarinnar eða brúarefnis ins að brúarstæðinu. Eins og alkunnugt err var efnið í Ölfusárbrúna dregið á sleð- um af Eyrarbakka á hjarni. Og svo mun til ætlað, að efnið í Þjórsárbrúna verði flutt á sama hátt, sem líka er ómissandi, að því leyti sem þess er kostur. En hjer er þess að gæta, að dragfærið getur ekki náð alla leíð að brúarstaönum, því þar er hraunland, sem varla nokkurn tíma iegg- ur bjarn yfir, og nær það yfir talsverðan spotta af leiðinni. Það kynni raunar að mega ryðja þar braut, er hjarn legði í, ef heppilega viðraði, og mætti svo draga eptir henni. En þó það tækist, sem efa- samt er, þá yrði það allmikið verk og ærinn aukakostnaður, sern aldrei kœmi aptur að notum. Torvelt, ef ekki ómögu- legt, mun líka að nota hesta til að færa brúarefnið yfir þenna spotta. Mun undir hvorugu þessu eigandi. Til allrar hamingju er hjer samt ekki um þau vandræði að ræða, sem ekki sje hægt úr að bæta. Eitt ráð er til þess, sem er ekki einungis óyggjandi, heldur og auð- velt og kostnaðarlaust í sjálfu sjer, þar éð það liggur ekki í öðru en því, að gjöra fyr það, sem annars yrði gjört síðar, og þó ekki Vóngu síðar. Eáðið er það, að leggja nú í sumar er kemur veginn milli brúanna, að minnsta kosti austurhluta hans, svo langt vestur- eptir, að hann nái þangað, sem ísalög taka við á vetrum. Þangað má svo draga brú- arefnið á sleðum að vetri, en aka því þaðan & vagni eptir veginum að brúar- staðnum. Það gæti orðið byrjun meiri vagnflutn- inga. Vegarkaflann millibrúnnaþarf að leggja bráðum hvort sem er, því ekki getur kom- ið til máls, að póstvegurinn liggi annars- staðar á því svæði. Og ef vegalögin frá síðasta þingi verða staðfest, þá virðist ekki vafamál, að þessi vegarkafli, allur eða mestallur, verði miðkafli fiutningabrautar- innar. Hún verður án efa lögð upp að Ölfusárbrú ogsvoþaðan eptir meginbyggð hjeraðsins, til Laxár eða Reykjarjetta. Þó hún verði þannig ekki bein, er það bæði hjeraðinu hagnaður og landssjóði sparn- aður. En hjer á ekki við að fara út í vega- skipunina í sýslunni. Tilgangurinn er að- eins, að benda á ofantalið ráð, og að sje það tekið, eru gjörð tvö, ef ekki þrjú, verkin í einu. . Br. J. * * * Káð þetta virðist vel hugsað, en mun þvi miður mikils til of seint npp borið. Það hefði þurft að koma með það fyrir þing eða á þingi í fyrra að minnsta kosti. Þingið samþykkti þá nefnilega ákveðið 86 vegagerðaraform fyrir fjárhagstíniabiliö, b.jer um bil: að ljúka við akveg bæði yfir Hell- isheiðiog yfir Mosfellsheiði. Afganginum af vegabótafjenu þ. á. mun að vísu eigi hafa ver- ið ráðstafað með neinni þingsályktun; en skammt hefði hann enzt í veginn milli Ölfusárog Þjórsár eða austuikafla hans,sem höf. talar um, auk nauðsynlegs viðhalds á eldri vegum hingað og þangað, og þá hefði líka orðið enn að híða epir vegi að Kiáffoss- brúnni í Borgarfirði, er lögð var í fyrra, og hún þar með hálf-gagnslaus eitt árið enn. Ritstj. V. Yfirlit yfir veðráttu i Vestmannaeyjum árin 1881—1890. oi s O u ¦Þ UUlSUU -jumcf I 'jíioui -tT|iui i 1C CD oi ic m Ol Ol -i c- co co' 05 ^-10" co"-h." —'< h' 'aZ ö -h.--h.iOiOCO-34'H^hí<ioCD o aí -r ÍO co" C— CM cö" oí lO J.— CD CM~ 05 o ío" c-OJ co _iO_ Od co ta •s CM co CM CO 00 O O •* •* 03 -* O 00 ec' cd 85 c- w'tri 01 có c- 'ío' (NtMrti^OHOOlOlO £,60 tJ > •jcioui -!Tt!ra ! CM -í <X 'O X h ^ CM iq CO CO~ —' o" o" CM 0-í •*' io" oi o" I0i0i0i0i0i0.0l0i0i0 r— c- c— c— r— r— c- c— c- c- sí "u <o CD > IwSttp -nmiij^ JtíCðlsp -0SOJJ CO 'í^'fH^HHlOlO A « ac-CO«hC530CMCO CCIMHCOOOCO JuSiíp aajcooiKOitoroiio CO—'COCNCMCMCN-HCNCO •pn3[o,j 0505CM-H.C005IOCOC-cri m^ioioi'ioxioioco •PTSbh HiMioiCoocsroœcoco CNl CO CM <M CM H CNCM ¦pojug -H 05 t— C-OOwC-—tO •H/CO^lOCOiOeClOOlO '¦ av3vp 'TII03TJQ 'XCOHt-iot-ioœœt-rH CM -Hi O -H. CO CO —< lO CO OIOICNJCMCNCMCMCNCMCM liSsTmífjj CM —; oo io h (M 10, CD iq •H^ ro ~ó tc" zo cd ~*S co" có" ~o cxT "-+-3 w •^SUUIJ^ xn%SQfi X O CO » O l- M O CO iD lO' lO" 05 05 Htí CO" CO" C-" OÍ <-i — tH rHrHyH-^-H^-i Oio_io iO c- iö •* t- cq 05 ÍD UO Hjí' C-' -Tfi ~D CO" C-" OÍ' C— 00 •ó' H crj "3 5 iwn o>ccco--icMioco-*aooi -*"-* lO"lO"-HH T(i -f' -ti lO" LO -<1 - Ol CO H lO ÍO l- CfJ Ol O co co 33 co co co CC CO CO O) co co œ co co co co co co co Aths. Árið 1880 var meöalhiti 5,7, mestur ltj,8, minnstur -4-17,8. i Með úrkomu er átt við hvers kyns úrferð, hvort sem það er regn, snjór eða hagl. Með roki er átt við það, sem almennt er kallað ofsaveður eða drifaveður; í veðurfræð- inni er þessi vindhœð táknuð með tölunni 5. í 40. árg. Þjóðólfs, nr. 47 (12. okt. 1888) er yfirlit yfir veðráttu hjer árin 1881—85, en þetta yfirlit nær yfir allan 9. tug aldarinnar. Því fleiri sem árin eru, sem athuganirnar ná yfir, þess rjettara verður meðaltalið af öllu veður- lagi. hita o. s. frv. Enginn hefir orðið til þess að senda blóðunum áþekkar skýrslur og þessa, og mætti þó, ef til vill, sitt hvað af þeim læra. Eitt, sem hver maður rekur i aug- un, er hann lítur á yfirlit þetta, er það, að þau árin, sem heitust eru, er úrkoman mest og hin köldustu minnst. Vestmannaeyjum í janúarmán. 1894. Þorsteinn Jónsson. Strandasýslu (Kollaf.) 26. marz: Tiðin er alltaf eins síðan um skipti, 20. jan., sífelld katöld og illviðri; verður hvíld að eins dag og dag, og er naumast, að menn geti farið ferða sinna fyrir ótíð. Haglaust er hjer síðan á Þorra, enda gæfi engri skepnu út, þó að hagi væri. Snjóþyngsli eru mikil á láglendi, en til íjalla (í hlíðum) er víða snjóbert, og mundi því íljótt koma hagi, ef þíðu gerði. Frost eru ávallt mjög litil og ísalög engin, enda vita menn ekki neitt um háfís síðan hann íór í janúar. Hundape.it hefir gengið hjer yfir í vetur, en ekki er hún mjög skæð; þó mun hún rýra hundaskattinn til muna næsta ár. Heybirgðir eru allgóðar hjer um pláss, og segja heyskoðunarmenn, að innistöðugjöf fyrir fje Og hesta sje til hjá almenningi fram yfir sumarmál og allt að mánuði af sumri, og hjá stöku manni talsvert lengur, en kúm er ætluð gjöf til 7—8 vikur af sumri. Fjenaður er almennt í góðu og víða í á- gsetu standi. Annars virðist hirðing og öll meðferð á fjenaði mjög hafa farið batnandi þeim sveitum, þar sem skoðanir fram f'ara ár- lega; en því miður er það óviðav en skyldi, því sumstaðar, þar sem það hófir verið byrjað, hefir það brátt lagzt niður aptur; er það ann- aðhvort, að menn horfa í kostnaðinn, sem af því leiðir, þó það sje bæði smámunalegur og heímskulegur sparnaðui-, sem engan veginn borgar sig, eða mönnum þykja skoðanir ó- þarfar í þeim árum, er heyskortur og vand- ræði eru eigi fyrirsjáanlega yfirvofandi, og er þó sú ástæðan engu viturlegri en sparnaðar- ástæðan; því að þar sem bey- og tjárskoðanir eru ekki gjörðar nema ár og ár í bili, eru þær nálega gagnslausar, þar menn skortir þá reynslu og þekkingu á því máli, sem nauð- synleg er, til þess að dómur skoðunarmanna geti orðið nokkuð annað en lauslegar get«-át- ur út í bláinn. En þar sem slíkar skoðanir fara fram ár eptir ár, lærist mönnum svo vel að setja á, að þeir geta nokkurn veginn með- fullri vissu sagt það fyrir þegar á haustnótt- um, hversu margan pening óhætt sje að setja á á hverjum bæ. Af framfarafyrirtækum er hjer f'átt að segja; þó mætti nefna Sparisjóð Kirkjubóls- og Fellshreppa, er stofnaður var fyrir rúmum þremur árum (20/i 91); hann hefir þrifizt vel það sem af er, og Htur út f'yrir að eiga all- góða framtíð fyrir höndum; er þó ekki veb fallið fyrir sparisjóð hjer, því hjer er enginn kaupstaður nje sjóþorp, heldur fámenn sveib og strjálbyggð. Við síðustu áramót var inni- eign samlagsmanna 1570 krónur og varasjóð- ur orðinn um 50 krónur. ¦ I fyrra (1J/ia 92). voru innlögin orðin 1880 kr., og haía þau minnkað þetta síðastliðið ár; stafar það af hinni miklu peningaeklu, sem hjer var eins, og annarsstaðar. Viðskiptareikningur. Innlagt I. «... Hannesar kandídats hins fróða í Reykja- vík Þorsteinssonar .... < (Sunnanfari I, 62; jan. 1892).. Kvittun. Prima: »Yfir höfuð teljum vér Sunnan- fara margra hluta vegna eitthvert hið þarf- asta blaðafyrirtæki vort.....Ritstjóri hans, dr. Jón Þorkelsson (yngri), er einnig allra manna kunnugastur bókmenntum vorum og þjóð-háttum að fornu og nýju og það sem meira er vert: Islendingur f'rá hvirfli til ilja, eins og blaðið ber með sór.» (Þjóðólfur XLIV, 14; 21. marz 1892). Secunda : »geta þeir verið vel ánægðir með- dr. Jón sem þingmann, því að hann er kjark- maður, einbeittur og ótrauður. Mun varla þurfa að óttast, að hann sláist í lið með kon-- ungkjörna flokknum í velferðarmálum þjóðar- innar, og skiptir það miklu«. (Þjóðólfur XLIV, 38; 12. ág. 1892). Tertia: >Að því er efni bókarinnar (o: Sögu Jörundar hundadagakóngs) og meðferð- þess snertir, þorum vér óhætt að ljúkja lofs- orði á það. Aðalhöfundurinn, dr. Jón Þor- kelsson.....sem að voru áliti er höfundinum og bókmenntum vorum til mikils sóma. Það er ekki á allra færi að semja á jafnstuttum tíma jafn vandaða og nákvæma sögu sem þessi er« o. s. frv. (Þjóðólfur XLIV, 49; 21. okt. 1892). Innlagt II. »Af enum yngri mönnum veit eg langætt- fróðastan kand. theol. Hannes Þorsteinsson frá Brú.« , (Isl. árstíðaskrár eptir J. Þ., bls. 13). Kvittun. »Árstiðaskrár þessar er mjög merkar, og befur dr. J. Þ. lýst þeim rækiiega í athuga- semdunum, sem eru meginefni ritsins .... At- hugasemdir þessar eru einkar-fróðlegar og ít- arlegar og samdar með hinni mestu nákvæmni og vandvirkni, eins og annað frá hendi þessa höfundar*. (Þjóðólfur XLV, 40; 23. ág. 1893)..

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.