Tíminn - 02.03.1988, Qupperneq 7

Miðvikudagur 2. mars 1988
Tíminn 7
Enginn vill Donny
Ný bók um
Burton
Fyrir áratug eða svo var Donny
Osmond í tísku og gerði það gott.
Eina samkeppnin, sem við var að
etja, var frá Michael Jackson og
þeir voru alls ólíkir.
Síðan hefur leið Donnys legið
niður á við. Hann hefur búið með
konu sinni og þremur sonum í
hálfgerðri einangrun og tæpast hitt
foreldra sína og systkini. Nú verður
hann að bíta í það súra epli, að
enginn vill hlusta á hann lengur.
Donald C. Osmond er rétt orð-
inn þrítugur. Hann viðurkennir að
hafa enn ekki fundið sjálfan sig;
hann hafi verið neyddur til að
fullorðnast allt of snemma. - Ég er
viss um að allir halda að cg búi í
víggirtum kastala og drekki mjólk
allan daginn, segir hann. - Svona
álit var að gera mig vitlausan fyrir
nokkrum árum og ég þjáðist af
minnimáttarkennd.
Donny hittir foreldra sína og
systkini afar sjaldan. Hann hefur
reynt að syngja aftur, en gengið illa
að verða vinsæll. Hann samdi söng-
leik, sem var mikið auglýstur og
sýndur á Broadway - en aðeins
einu sinni. Donny skammaðist sín
svo eftir það, að hann safnaði
alskeggi og faldi sig, þar til nýlega.
- Það er nafnið og sætabrauðs-
drengs-ímyndin sem ég kenni um
þetta, segir hann. - Michael Jack-
son segir að ég eigi að skipta um
nafn.
í fyrra dvaldi hann í London í
átta mánuði til að reyna að koma
saman efni á heila plötu. Debbie
kona hans var kyrr heima á meðan.
Þó Donny sé meinilla við fyrir-
myndarorðið, sem af honum hefur
farið, reykir liunn ekki ennþá,
bragðar heldur ekki áfengi eða
neitt þaðan af verra. Hann vinnur
bara mikið.
- Vonandi gengur þessi nýja
plata mín, segir hann. - Ef ekki,
verð ég bara að safna skeggi aftur.
- Ef bróðir minn, Richard
Burton, hefði lifað lengur, er síður
en svo útilokað að þau Liz Taylor
hefðu sameinast í þriðja sinn. Hver
veit - allt er þegar þrennt er,
skrifar yngri bróðir Richards,
Graham Jenkins, í nýrri og að sögn
mjög athyglisverðri bók; „Bróðir
minn, Richard Burton“.
Bókin hefur víða skapað ólgu.
Graham hefur þurft að gefa út
yfirlýsingu um, að hann einn beri
alla ábyrgð á henni. Hinir í fjöl-
skyldunni eru nefnilega afskaplega
lítt hrifnir af framtaki hans, síst að
hann skyldi fjalla um einkalíf
Richards á svo hispurslausan hátt
sem hann gerir. Viðkvæmast er
fólkið fyrir kaflanum um konurnar
í lífi Burtons.
Meðal þess sem þar er að lesa,
er að 1951 hafi Richard gert unga
stúlku í New York ófríska.
Graham ræðir einnig um áfeng-
isvanda Richards og dregur enga
fjöður yfir hatur Sally Burton á Liz
Taylor, auk þess sem hann fullyrð-
ir, að Sally hafi alltaf óttast um
Richard fyrir Liz. Þess má geta, að
öll viðbrögð Liz við bókinni eru
jákvæð.
Graham segir frá heimsókn til
Liz, þar sem hann uppgötvaði að
nær allir veggir voru skreyttir
myndum af Richard, sem hún var
gift tvisvar. Hann hefur eftir Liz,
að betra sé að hafa auga með
honum áfram.
Ást Liz og Richards var svo
einstök, að enginn efaðist nokkru
sinni um að þau voru hvort öðru
allt, þrátt fyrir tvo skilnaði.
Graham lýsir samtali, sem hann
átti við bróður sinn, þremur vikum
fyrir dauða hans: - Saknarðu Eliza-
bethar? spurði hann. - Auðvitað,
alltaf, svaraði Richard. - En hún
getur ekki annast mig. Ég þarfnast
Sallýjar. Hún er lagin við gamalt
fólk.
Richard og Sally Burton þekktust í tvö ár og voru gift það seinna.
Richard naut þess jafnan að tala
um Liz. Hann vissi, að hún hugsaði
alltaf til hans. - Við höfum aldrei
skilið alveg og munum aldrei gera.
Við höfum alltaf tíma fyrir hvort
annað, ef þörf er á.
Þrátt fyrir að Richard vildi sjálf-
ur láta jarða sig heima í Pontrhy-
dyfen í Wales, harðneitaði ekkja
hans og einkaritari, Sally Burton
því, af óskiljanlegum skattalegum
ástæðum. Liz var beðin að láta
ekki sjá sig við útförina.
Tveimur dögum síðar var
Richard grafinn í Sviss, en minn-
ingarathöfn var haldin í Wales, þar
sem Sally var líka fremst í flokki.
Viku síðar kom Liz og heimsótti
Liz Taylor og Richard Burton
gleymdu aldrei hvort öðru.
systur Richard, sem tók henni vel,
eins og flestir í heimabæ Richards
of»rftn alltaf
Rokksöngvarinn Roy Orbison
hefur átt við mikla erfiðleika að
stríða og staðið við dauðans dyr,
en hann er nú risinn úr öskustónni
og hyggst fara að syngja aftur.
Roy klæddist alltaf svörtu og var
með dökk gleraugu að auki. er
hann kom fram. Þess vegna var
hann kallaður Svarti skugginn.
Fyrir nokkrum árum gekkst hann
undir mikla og hættulega hjartaað-
gerð, sem bjargaði lífi hans, þó að
hann gæti lítið sem ckkert gert í
langan tíma á et'tir.
- Læknarnir vissu að cg gæti
ckki lifað lengi án aðgerðarinnar,
en voru ekki vissir um að ég lifði
hana af, eða hve lengi eftir hana.
Þeir sögðu mig hafa beðið of lcngi,
skaðinn væri orðinn alvarlegur,
segir Roy. Hann var veikur árum
saman, cn enginn, ekki einu sinni
liann sjálfur, vissi hvað á ferðinni
var. - Mér leið aldrei vel, rifjar
hann upp. - Samt gerði ég ekkert,
fyrr en mér leið svo hörmulega, að
ég neyddist til að fara til læknis.
Nú er allt þetta að baki og Roy
hefur þegar farið í eina hljómleika-
ferð og sungið þar gömlu, góðu
lögin sín, Crying, Only the Lonely
og Pretty Woman - þau sem komu
honum á tinda vinsældalistanna á
árunum eftir 1960.
- Þetta er allt annað Iíf, segir
liann núna. - Það er gott að vera
kominn aftur.
Hjartasjúkdómurinn var þó ekki
það eina, sem hrjáði Orbison.
Fyrri kona hans, Claudette, fórst í
mótorhjólaslysi 1966 og tveimur
árum síðar brunnu tveir af þremur
sonum hans inni.
- Ég var gjörsamlega eyðilagður
maður. segir hann. - Ég hætti að
vinna árum saman, gat alls ekkert.
Ég vildi hafa dáið með þeim öllum.
Loks friðmæltist ég við guð og
sjálfan mig og lærði að taka hlutun-
um án þess að krefjast skýringa.
Fólk spyr, hvort ég sé ekki bitur.
Ég verð að halda áfram, ég þarfn-
ast guðs og get ekki spurt. Þcgar
harmleikir verða, velur guð ekki
þá sem eftir standa. Ég verð að
gera mér það ljóst. Varla má ásaka
skaparann, þó maður þarfnist hans
til að lifa af. Maður má ekki halda
sjálfan sig útvalinn - að slæmir
hlutir gerist af því maður sé ein-
stakur. Ég tek öllu eins og það
kemur, bætir hann við. - Ég er
kominn á kreik aftur og vinn að
nýrri plötu með úrvali allra vinsæl-
ustu laganna minna. Ég er þakklát-
ur.
Roy er kvæntur aftur og býr við
ströndina í Malibu ásamt Barböru
konu sinni.
Svarti skugginn hefur öðlast nýtt og betra líf.
Orbison
upprisinn
D onny er nú þrí-
tugur og kominn úr
tísku. Einu sinni var
hann miðdepillinn, en
hittir nú tæpast bræð-
ur sína lengur.