Tíminn - 28.01.1989, Blaðsíða 5

Laugardagur 28. janúar 1989
r_
HELGIN
15
Tj
I
I
I
A FJORUM HJOLUM:
Reynsluakstur
Mitsubishi L-200 4WD pallbifreið Umboö: Hekla hf.
Þarf djörfung til
Við höfum áður tekið til
reynsluaksturs pailbifreið með
þessari útfærslu og með drifi á
öllum hjóium. Þá var það
Mazda B2600 og reyndist hún
mæta vel til þeirra verka sem
Iögð voru á hana í vorfærð á
síðastliðnu sumri. Nú er gripur
úr sama flokki tekinn til kost-
anna og það við nokkuð slæm
skilyrði í vetrarfærð janúar-
mánaðar. í þetta sinn erum við
á Mitsubishi L-200 með drifi á
öllum hjólum. Um er að ræða
nýja útfærslu af árgerð 1989
þótt segjast verði eins og er að
ekki eru breytingar byltingar-
kenndar nema í útliti og inn-
réttingum, borið saman við
eldri árgerðir. Vélin er nánast
sú sama, grindin er á sínum
stað, fjaðrabúnaðurinn og eig-
inlega flest annað.
Ég hef alltaf verið veikur fyrir
svona bíl, segir í sönglagatexta
einum og get ég notað það að hluta
hér. Mér er eiginlega alltaf létt í
skapi að þvælast um á léttum
pallbíl með drifi á öllum hjólum.
Þrengslin og einskorðun farþega-
fjölda við einn, er hins vegar það
i sem sett hefur mér stólinn fyrir
dyrnar við að eignast einn slíkan
sjálfur. Það er heldur ekki málið.
Nú skulum við reyna að fjalla um
hugsanlegt notagildi svona pallbíla
og þá sérstaklega notagildi þess að
hafa „vörubílinn" með drifi á öllum
hjólum.
Sterkur og léttur
Þessir bílar hafa orðið vinsælir
fyrir það öðru fremur að vera
sterkir, léttir og liprir til verka.
Burðargetan er rúmlega eitt tonn á
pallinn, eða um 1300 kg í heildar-
hlass með farþega og ökumanni.
Burðargetan er dæmigerð eins og
um margt má segja í þessum bíl.
Hún gerir það að verkum að hann
verður létt-hastur og frekar leiðin-
legur til lengdar í innanbæjarsnatti
og ekki síður ef verið er að skrölta
einhverja slóða. Þarna skilur milli
feigs og ófeigs í jeppaferðalögum.
Niðurstaðan hefur oft verið sú að
eigendur svona pallbíla bregða á
það ráð að létta á fjöðrunum og
fækka t.d. blöðunum að aftan.
Reynsluaksturinn náði ekki til
slíkra aðgerða og því er ekki hægt
að gefa nein komment á breytingar
af því tagi. Hér verða menn að
velja milli mikillar burðargetu eða
þolanlegrar mýktar, eða fara ein-
hvern milliveg, sem er líklega oft-
ast farinn. Sjaldan eru menn að
rogast með heilu tonnin á pallinum
og þvælast um leið einhverja slóða.
Bakkgírinn
Eitt var það sem mér líkaði ekki
nógu vel og getur það reyndar
stafað af því að bíllinn, sem Tfminn
reynsluók, var alveg nýr; hafði
aðeins verið ekið 24 km! Erfitt gat
verið að koma honum í bakkgírinn
nema með því að fara óvenju vel
að gripnum. Hann var á dæmigerð-
um stað sem telst vera lengst til
hægri og niður á móti fimmta gír.
Þessi staður hefur fyrir löngu hlotið
viðurkenningu fyrir fólksbíla, en
sú var tíðin að Willysinn var með
bakkgírinn beint niður af fyrsta
gír. Þetta var kostur þegar verið
Léttur, sterkur,
snerpa og
kraftur.
Bakkgírinn,
dekkin, létt-
hastur vegna
burðargetu.
var að jagast í ófæru því stutt var
milli þess að hjakka fram og aftur.
Þessi siður hefur alveg lagst af og
helgast að því er virðist af því að
minni hætta er á að viðvaningur
reki farkostinn í bakk á fullri ferð
áfram og brjóti þar með gírkass-
ann. Kemur það í heild á óvart að
gírarnir hafi verið svona stirðir þar
\em við eigum öðru að venjast í
MMC bifreiðum (Mitsubishi
Motor Corp.).
L-200 er léttasti bróðirinn í
jeppafjölskyldu Mitsubishi, en til
hennar telst vitanlega ekki ferða-
bíllinn MMC Lancer 4x4. Aðrir
eru MMC Pajero, stuttur og
langur, og MMC L-300 4x4 (átta
manna smárútan). Búast má við að
innan fárra laugardaga verði hér á
síðunum gagnrýni um glænýjan
Pajero-jeppa, eri ég má eiginlega
ekki segja ykkur að hann er þessa
dagana að koma til landsins með
nýja sex strokka og mun aflmeiri
vél en til þessa. Ég treysti ykkur til
Hann er eðli sínu samkvæmt
léttur og til í nánast hvað sem er
þessi dæmigerði rúmlega eins
tonna „vörubíll". Burðargetan
gerir hann létt-hastan á meðan
djörfungin gerði Tímann nær
óstöðvandi um síðustu helgi í
„ófærðinni miklu" í Reykjavik.
Tímamynd Pjetur
aö hafa hljótt um þetta þar til
blásið verður til opinberrar kynn-
ingar hjá Heklu. Verður eflaust
spennandi að sjá hvernig sam-
keppnin tekst við nýja línu af
gormafjaðrandi Nissan Patrol með
fjögurra lítra vél og nýja Toyota
Landcruiserinn sem verður fyrst á
þessu ári fluttur inn í millistærð-
inni. Nóg um það síðar.
Andlitsupplyfting
Hér verður að láta umfjöllun um
þennan andlitsupplyfta L-200 lokið
að sinni þar sem mér þótti betra að
hafa myndirnar bara stórar og
hreinar. Þær tala sínu máli um
meðferðina í reynsluakstrinum og
líkjast einna helst þeim myndum
sem ég hef nær eingöngu séð í
bílagagnrýhi í bandaríska jeppa-
blaðinu Off-Road til þessa. Svona
á að prófa þá bíla sem auglýstir eru
með fjórhjóladrifi og er aðeins eitt
um niðurstöðurnar að segja. Hann
stóðst þessar raunir alveg með
prýði, enda er hann sterkbyggður
og til í æði margt. Aumingjaleg
dekkin sem hann er fluttur á inn til
landsins eru ekki. skrautfjöður, en
nýtast þó samt meðan þau eru
glæný. Hann hefur lítið flot í
sköflum á svona dekkjum, en það
er einmitt helsti kosturinn við létta
palljeppa. Á lítið eitt breiðari
.dekkjum hefði Tíminn verið
óstöðvandi í ófærðinni frægu um
síðustu helgi. Kristján Björnsson
I
I
l\
|4r
I
I