Réttur - 01.02.1921, Blaðsíða 5

Tvennskonar félagsskapur.
5
fyrir viðvaranir og bendingar frá mönnum utan frá og óskyld-
um (sbr. blaðið »íslendingur« þ. ár.) Skipula? samvinnu-
manna virðist hafa kent þeim, hvað það þýðir að standa drengt-
lega á bak við sínar skuldir, takmarka þær sem mest með
sparneytni og hljóðri vinnu. Það er því skiljanlegt, að þeir
hrökkvi ekki langt, fyrir köllum einhverra lausaliða úr þok-
unni. En hitt er vorkun, þó þeim þyki súrt, að ríkissjóður
styðji bankana til þess að bera bagga ábyrgðarlítiha manna
úr kaupsýslu og braskarahópnum í Reykjavík. Mmna, sem alt
af hafa tylt sér á tá með fullan gúl, á móti innflutningstak-
mörkunum og varúðarráðum landsstjórnarinnar og aðstoðar-
nefnda hennar, sem flestir samvinnumenn hafa fylgt að
málum.
Ress var áður getið, að eigi mundi annars kostur, en að
taka með ró lántökuskilyrðum erlendra lánardrotna, er stjórn-
in hefir bundist fyrir hönd ríkissjóðs. Ró verður að fylgja
þeim með fullri athugun, og sérstaklega halda fram þeirri
skyldu landsbúa, hvaða félög sem þeir fylla, að svara til
þeirrar sameiginlegu ábyrgðar, sem viðskifta-óáran og óhöpp
síðustu missira hefir bundið þeim. En það gera þeir ekki
nema þeir snúi til starfa, allir verða að vinna og framleiða,
vinnan er tryggasti gjaldeyririnn. Samvinna allra er eina ráðið
og skipulagið, sem á stuttum tíma skilar því afreksverki, að
brjóta skuldaklafann.
Lausingjar og braskarar, sem blása að ófriðarkolum flokka
og stétta í höfuðstaðnum og víðar, mega engri frekari fót-
festu ná. Allir samvinnumenn og aðrir kjósendur um land
alt þurfa að svifta þá vopnum, og standa á verði gegn blekk-
ingum þeirra og æsinga-áhrifum. Búast má við öflugum sam-
tökum frá þeirra hlið í þjóðmálum; þeim hefir tekist að
leiða þjóðina svo langt út á veika ísinn, að ætla má, að þeir
telji sig geta haft hagnað af því enn á viðskiftasviðinu. Gegn
þessari hættu er engum öflugri vörnum unt að beita, en sí-
vaxandi þjóðmálajlokki samvinnumanna. Viðskifta- og fjár-
málin eru nú stórpólitíkin í heiminum. Samvinnuskipulagið
er pólitískt, og hið bezta, setn enn þekkist.
Samvinnuflokkurinn verður að knýja alla lausingja og brask-
ara til að hlýta sínu skipulagi, svo að vinnulausi lýðurinn í
Rvík og víðar snúi frá athafnaleysi og æsingum til vinnu og
viðreisnar.
P. S.