Réttur


Réttur - 01.02.1921, Blaðsíða 8

Réttur - 01.02.1921, Blaðsíða 8
8 Réttur. sem þeir hafa sent til nýlendnanna, hefir verið birgðir handa herliði þeirra þar, A Pýzkatandi hafa aðallega verið framfærðar tvær ástæður fyrir nj;lendupólitíkinni. Menn hafa sagt þar, að nýiendurnar væru nauðsynlegar vegna fólksfjölgunarinnar heima fyrir. Þýzkaland yrði að eignast lönd til að taka við útflytjendunum. Pess ber þó að gæta, að útflytjendastraumurinn var í rén- un, þegar Þýzkaland fór að afla sér nýlenda. íbúum lands- ins fjölgaði að vísu mjög ört og svo er það enn, en mesti sægur hefir Iíka verið tekinn í þjónustu iðnaðarins. Og útflytjendurnir fóru miklu frekar til Bandaríkja Norður- Ameríku, þar sem meiri var gróðavon en í þýzku nýlendun- um, sem eru fátækar bæði að kolum og járni. Pá er og Ioftslag í þeim ekki gott, enda hafa fólksflulningar þangað verið mjög litlir. Að vísu hafa þar verið settir allmargir embættismenn, en fáir hafa flutt sig þangað til að nota sér afurðir jarðarinnar. Af þessari áslæðu þurfti Pýzkaland þvi ekki að eiga nýlendur. Pá var því og haldið fram, að nýlendurnar væru nauð- synlegar til að byrgja þýzkan iðnað að óunnum efnum. Reynslan styður þó ekki þetta, því nýlendurnar sjá Þýzka- landi ekki nema að mjög litlu leyti fyrir óunnum efnum og matvöru. Og það eru ekki líkur til, að þær muni nokkurn tíma láta meira í té, en þær gera nú. Langmestan hluta þessara vara kaupa Rjóðverjar frá Ameríku, öðrum Evrópu- löndum, Ástralíu og Nýja Zeelandi. Rað er ekki einu sinni */ioo af aðfluttum vörum þeirra, sem kemur frá nýlendunum. Reir hafa gert sér mikið far um, að efla baðmullarrækt í ný- lendum sínum í Afríku. En erfiðleikarnir eru miklir. Það gengur illa að fá innfædda verkamenn, og Ioftslagið er víða óheppilegt til baðmullarræktar. Mestur hluti þeirrar baðm- ullar, sem Pýzkaland hefir þarfnast, hefir verið fluttur frá öðrum löndum, þar sem náttúruskilyrðin eru betri, t. d. frá Egyftalandi og Indlandi, en þó einkum frá Bandaríkjuin
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Réttur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Réttur
https://timarit.is/publication/319

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.