Réttur - 01.02.1921, Síða 30

30
Réttur.
vega Zúlúmönnum riffla, vegna ýmislegs, sem fram kom í
sakamálsrannsókn á byssu-smygli frá Durban, segist hafa gert
svo með vitund og jafnvel samþykki og eftir uppástungu
(hér er gefið nafn á mjög háttsettum embættismanni í Natal).
Pað er ekki minsti efi á því, að í Natal hefir verið mjög
sterk samúð með Zúlúmönnum á móti Búum, og það, sem
er verra, það er enn þá svo«.
Undir slíkum kringumstæðum var innlimunin gerð. Eng-
lendingar kinokuðu sér ekki við, að nota aðstoð Kaffíra á
móti Búum eins og við Boomplasto, og ensku þjóðinni hafði
verið sýnt það og sannað á allan mögulegan hátt, hvílíkt
hróplegt ranglæti hér hafði verið framið. En jafnvel yfir-
umboðsmaðurinn, þótt hann heyrði orð vor koma frá blæð-
andi hjörtum vorum, óskaði, að hann hefði haft með sér
nokkrar fallbyssur til að dreifa oss, og rangfærði málstað
vorn fram úr öllu hófi.
Fullir af von töldum vér sjálfum oss trú um það, að ef
að eins Bretadrotning og enska þjóðin vissu, að í Transvaal
væri verið að undiroka og kúga heila þjóð, þá mundu þær
aldrei líða það.
En við urðum nú að játa, að það var gagnslaust. að skjóta
máli okkar til Englands, því þar var enginn til að hlusta á
okkur. í trausti á guð almáttugan, réttsýnan og réttlátan,
hervæddumst við til að leggja út í, að því er virtist, von-
lausa baráttu, með þeirri föstu sannfæringu, að hvort sem
vér sigruðum eða féllum, þá mundi sól frelsisins í Suður-
Afríku rísa upp úr morgunmóðunum. Með hjálp hins alls-
valdandi drottins unnum við sigur, og um stund að minsta
kosti virtist sem frelsi vort væri trygt.
Guð gaf oss sígur við Bronkorst Spruit, við Laings Nek,
við íngogs og við Majuba, jafnvel þótt breski herinn væri
att af fjölmennari og betur vopnaður en við.
Eftir að sigrar þessir höfðu gefið málstað vorum nýjan
kraft og þrótt, þá afréð breska stjórnin, undir forustu Glad-
stones, manns, sem vér munum aldrei gleyma, að afnema
innlimunina og fá oss aftur vor fótum troðnu réttindi.