Réttur


Réttur - 01.02.1921, Blaðsíða 40

Réttur - 01.02.1921, Blaðsíða 40
40 Réttur. Þeir byrjuðu með hinum auðvirðilegustu og andstyggileg- ustu aðferðum, að grafa fæturna undan stjórnmálastefnu Búa, til þess að ná yfirtökunum á stjórn og löggjöf námuhérað- anna. Peir höfðu talið sjálfum sér og öðrum trú um það, að Búar væru í heild sinni rotnir og spiltir, og hervæddust því vopnum peninganna til þess að steypa þeim af stóli. Lionel Phillips skrifar lð. júní 1894 í þessum anda til Beit í Lundúnum: »Eg get tekið það fram hér, að, eins og þér auðvitað vit- ið, þá óska eg ekki eftir neinum stjórnarfarstegum réttindum, og eg held, að þjóðfélagið í heild sinni sé ekki metorða- gjarnt í því tilliti. Eg býst við að þrætan um eignarhald (bewaar plaatsen) verði úrskurðuð okkur í vil, en með um 25000 punda kostnaði. Pað er ráðgert að verja töluverðu fé til að fá betra þing (Raad), en menn verða að minnast þess, að fjáreyðsla til kosninga hefir með nýútkomnum lögum ver- ið gerð glæpsamleg, og verður því að fara mjög gætilega með það mál.« (Transvaal Green book, No. 1 of 1896). Pann 15. Júlí 1894 skrifaði hann aftur tit sama manns: »Tromp okkar er 10,000 til 15,000 punda sjóður til að bæta þingið. Til allrar óhamingju þá hafa félögin (Gull- námufélögin, H. H.) engan spæjarasjóð. Eg verð að finna einhver úrræði. Við kærum okkur ekki að skjóta sundur vor eigin skýli-« (Transvaal Green bokk No. 1 of 1896). Hér sjáum vér í svip bak við tjöldin og verðum þess varir, hvernig auðmennirnir höfðu þegar 1894 reynt að draga nið- ur og spilla þjóðlífi voru með aðferðum, sem jafnvel komu beinlínis í bága við glæpalöggjöf landsins, svo maður sleppi að segja nokkuð um snefil af siðferðistilfinningu hjá þeim. Og tókst þeim að ná tiigangi sínum? Var þjóðin og þing- ið eins rotið eins og þeir héldu og eins og þeir reyna enn þá að fá heiminn til að trúa? Mishepni þeirra er hið bezta og fullkomnasta svar við þessum rógi. Ef auðmönnunum tókst ekki að ná tökum á þjóðfélaginu með mútum og spillingu í slórum stíl, þá var samt sem áð- ur trompspil hervaldsmanna ennþá eftir. Hr. Lionel Phillips
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Réttur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Réttur
https://timarit.is/publication/319

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.