Réttur - 01.02.1921, Blaðsíða 59

Baðstofuhjal.
59
rætur pálmanna. Við enda gangsins er sæti. Getið þið kos-
ið ykkur ánægjulegra sæti en þetta, með frumskóginn á þrjá
vegu, blómskrúðið við fætur og gullfiskatjörnina framundan?
Eða kjósið þið máske heldur hásæti konunganna uppirá jök-
ultindi hefðarinnar, þar sem ekki er stingandi strá í kring?
í aðalhöllinni eru svalir alt í kring, um 12 álnir frá jörðu.
Þangað upp liggja skrúfustigar. Pegar eg horfði yfir salinn
af svölum þessum, fanst mér eg fyrst sjá frumskóga í allri
sinni dýrð.
En bezt af öllu eru þó karl og kerling, sem leiða mig og
elta um völundarhús frumskógarins. Þau virðast eiga heima
í þessari stóru baðstofu, og hafa búið þar lengi. Þau elska
hvert tré og livert blóm. Þau vita deili á öllu og eru ekki
í rónni, nema gesturinn fái líka að vita. Þau eru Adam og
Eva, sem altaf fá að búa í Paradís.
Eg kom seinna í plöntubaðstofur, þar sem enginn var að
leiðbeina og ekki var til neins að spyrja, því þeir, sem dag-
lega umgangast plönturnar, vissu engin deili á þeim. Eg fór
að hugsa um. hvort auðvelt mundi að finna svo marga ófor-
vitna menn, er alist hefðu upp í íslenzkum sveitabaðstofum,
þar sem einn les fyrir alla og allir fyrir einn, á íslenzkum
sveitaheimilum, þar sem hugur og hönd æfast saman að
þörfum og störfum og í baráttunni við íslenzka náttúru, sem
altaf ber upp gátur. Mér fanst þeir mundu hafa vaxið upp á
ófrjóum borgarstrætum og í ófrjóum borgarstofum.
Eg stend aftur á sænskri grund. Eg er staddur á »Skansen«
í Stokkhólmi, sem mun vera frægastur skemtistaður Svía. Eg
geng inn í veitingahús, einmitt af því það er öðruvísi en öll
önnur veitingahús, sem eg hefi séð. Pað er stór portbygð
baðstofa með torfþaki. Eg fer upp á »Loftet« og sezt þar að
snæðingi ásamt öðrum. Við etum hrcindýrasteik og flatbrauð.
Slúlkur í gömlum lajóðbúningum ganga um beina. Á meðan