Réttur - 01.02.1921, Blaðsíða 61

Baðstofuhjal.
61
íngu og tæki yfir hálfa dagsláttu lands. Par mætti hafa tjörn
með hæfilega heitu vatni, svo að þar gætu gullfiskar lifað og
leikið sér. Þar gætu suðræn skrautblóm lifað um hávetur. Par
gætu vaxið fíkjutré og kókospálmar. P*ar gætu karlmennirnir
lesið vínber og kvenfólkið tínt kaffibaunir, og hvað vantar
þá á fullkomna paradís.
Já, það er gaman að hugsa sér, hvað hér er hægt að gera,
en eg er ekki að eggja á, að byrjað verði á fyriitækinu í vor.
Það er sjálfsagt ýmislegt annað, sem enn þá síður þolir bið.
Baðstofan okkar hefir verið skóli — samvinnuskóli, þar sem
einn Ies fyrir alla, og allir fyrir einn, þar sem elnn hugsar
fyrir alla og allir fyrir einn, þar sem einn vinnur fyrir alla
og allir fyrir einn. Hún hefir verið aðalmentaskóli þjóðar-
innar og það á hún að verða framvegis. Menning okkar hefir
að mestu verið baðstofumenning, og það á hún að verða.
Og baðstofan er rúmgóð eftir vonum og eftir efnum og
stundum meira en það, en samt er hún þröng. Þegar
kraftar ólga hjá æskumanninum, verður annað af tvennu.
Hann sprengir af sér baðstofuna og leitar út. Ella kafnar
hann til hálfs.
Hér hefir verið talað um að stofna unglingaskóla í hérað-
inu. Pað á að vera baðstofa rýmri og veglegri en þær, sem
heimilin hafa að bjóða, baðstofa, sem rúmar alt það bezta,
sem héraðið á, og alt það bezta, sem þar getur þroskast, og
umfram alt, baðstofa, sem hefir rúm til að láta alt það bezta
þroskast. Eg segi ekki að hún eigi að vera úr gleri. Pvert á
móti. Mér liggur við að segja, að hún eigi að vera úr torfi.
það er innlent efni og hlýtt. Enn glugga þarf hún að hafa.
Hún á að vera þannig, að sólin geti skinið inn, hvaðan sem
hún skín. Hún á að vera þannig, að þaðan sé víðsýnt í allar
áttir — sjáist um heim allann. Hún á að vera vel viðuð að
stoðum og bitum og sperrutn, og þar á að tjalda öllu, sem
til er bezt í héraðinu af hagleik og snilli hugar og handa.