Spegillinn - 30.07.1943, Blaðsíða 3

XVIII. 15. SPEGILLINN
'■iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiuiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiniiiiiiiuiuiiiiiiiiiiiiiiiiiiiinmiiiiiimiiiiiniuimmiiiiummmmmmiinmninmmiuimmmini
Mikið af nýjum girðingum
vegna garnaveikivarna
Mæðiveikin á svipuðu stigi og áður,
Vísir hefui' átt tal við mæðuráðanaut vorn og fengið hjá honum
upplýsingar um helztu girðingar, sem komið hefur verið upp til varnar
sauðfjársjúkdómum, ýmist mæðuveiki eða garnaveiki. Vér viljum
leggja til, að þessar girðingar séu auðkenndar á einhvern áberandi
hátt, því að það má ekki teljast sanngjarnt, að kind, sem er orðin góð
af öðrum sjúkdómnum, skuli þurfa að stanza við girðingu, sem er
fyrir hinn sjúkdóminn. Engar girðingar hafa verið gerðar fyrir þing-
eysku mæðuna, enda hefur það sýnt sig, að það þarf meira en venju-
legar girðingar til þess að halda þingeyskum pestum í skefjum.
Sjálfstœðismálið enn.
Það er náttúrlega leiðinlegt að geta ekki lagt þetta blessað
sjálfstæðismál á hilluna, en hins vegar munu þeir, sem dag-
blöðin lesa, sjá, að þau eru ekki alveg á þeim buxunum að
taka sér hvíld frá því, og ekki dugar að láta eins og maður
sé kominn í rökþrot. Alþýðublaðið stendur nú eitt, eins og
Héðinn forðum, að frátöldum ofurlitlum mórölskum styrk
frá „íslandi“, sem vill heldur ekki snubba Dani af, þegjandi.
Hins vegar eru kommarnir æstir í skilnað, enda mun Stalíni
heppilegra að hafa ekki Dani til að þvælast fyrir sér, þegar
hann fer að skipuleggja hér eftir stríðið, og sama kveður
við í Edduhúsinu og Thórsvaldsinsstræti (hét áður Thor-
valdsensstræti, allt þangað til Sjálfstæðisflokkurinn flutti
bangað bækistöðvar sínar).
Vér höfum undanfarið verið að sjóða og kokka rök Alþýðu-
flokksins gegn fullum og kjaftæðislausum skilnaði við Dani,
og nú mun kjarninn í þeim vera orðinn nokkuð greinilegur,
eftir að mysan er gufuð upp. Flokkurinn vill skilnað, eins og
kunnugt er, en bara ekki þegjandi og hljóðalaust, heldur vill
hann hafa einhver hátíðlegheit kringum hann, eða slá upp
einskonar erfiðisdrykkju eftir þetta góða, gamla samband
vort við stórþjóðina. Skulu þar fara fram veizluhöld og ann-
ar mannfagnaður, og getur þá varla hjá því farið, að ein-
hverjir krossar hrynji á verðuga og óverðuga. Að minnsta
kosti eru dæmin mörg til þess, að menn hafi fengið krossa
fyrir það eitt að éta og drekka, og er reyndar ekkert ofmikið
þó að menn fái einhverja hugnun fyrir að hlusta á skálaræð-
urnar.
Að þessu öllu athuguðu, virðist oss ekkert til fyrirstöðu
að leysa málið á þann hátt, sem allir mega vel við una. Ekki
er nú annað en matvælaráðuneyti vort slái upp veizlu fyrir
kratabroddana. Mætti kalla á aðstoð Sigurðar Jónassonar og
Guðbrands, og láta þá mæta, hvorn mieð sínar afurðir, og
,nóg er til af keti í Sambandinu, „þessari góðu og hollu fæðu“,
eins og stendur í auglýsingunum. Gáeti veizlan orðið hin virðu-
legasta, einkum ef nóg er af Svartadauðanum, og það mun
það vera, sbr. Árbók Landsbankans. Svo þegar gestirnir
taka að gerast glaðir, mætti koma með aðalnúmer kvöldsins,
sem sé nokkrar danskar orður, sem safnazt hafa saman hér,
frá dauðum krossberum, eftir að Danmörk var hernumin.
Yrðu þær svo hengdar á kratabroddana, eftir stærð, og yrði
Stefán Jóhann þá þriggja stjörnu kommandör, en Hagalín
yrði að gera sér að góðu að verða bara dannebrogsmaður.
Varla er annað tiltök en hafa orðurnar egta, sökum þess,
hve pappaiðnaður er hér á lágu stigi, en annars gætu pappa-
orðurnar gert sama gagn.
Eins og sjá má af framanskráðu, er sjálfstæðismálið ekki
líkt því eins flókið og sumir vilja vera láta. Leggjum vér því
123